WINTER

Man geeft beer 'stevigste'

rugmassage uit de geschiedenis

Er zullen allicht nog zwaarder wegende vriendschappen           tussen 'wilde' dieren te vinden zijn, maar deze enorme             bruine beer en zijn menselijke vriend breken waarschijnlijk           wel het record van de -letterlijk- stevigste rugmassage ooit.

De beelden komen van het Orphaned Wildlife Center in de Amerikaanse staat New York.

De beer, zo'n 700 kilo zwaar luister naar de naam Jimbo                  en zijn vriend heet Jim. Eén ding is zeker: hoe lief Jim ook is       voor zijn knuffelbeer: hij ziet het allicht niet zitten dat               Jimbo hem beloont met een stevige wederdienst, dat zou              wel eens verkeerd kunnen aflopen. 

GEMBER

Als je vertering geblokkeerd is brengt gember ze weer op gang. Gember is één van de beste kruiden voor een vlotte spijsvertering.

KARDEMOM

is de natuurlijke motillium. Als je een opgeblazen gevoel hebt, helpt een peultje kardemom. Haal de zaadjes uit de peul en knabbel erop. Binnen een aantal minuten voel je verlichting.

De twee voorgaande specerijen kan je aanvullen met sinaasappelschil, die in het oosten bekend staat als digestief. De schillen zijn prima om de negatieve gevolgen van een overdaad aan suiker tegen te gaan. Voeg ze toe aan je gemberthee en je hebt het perfecte digestief in huis.

Echte 'King Kong' was zo'n kolos

dat zijn gigantische postuur

zijn eigen ondergang betekende

De reusachtige uitgestorven apensoort die luistert naar de toepasselijke en welklinkende naam 'Gigantopithecus', zou niet King Kong-gewijs knappe deernen ontvoeren en wolkenkrabbers teisteren, maar het waren wel apen om U tegen te zeggen.

Het was zelfs de grootste apensoort die ooit heeft geleefd. Onderzoek wijst uit dat de kolossale vegetariër er door zijn omvangrijke postuur zo'n 100.000 jaar geleden niet in slaagde zich aan te passen aan het veranderende klimaat en zo voorgoed richting geschiedenisboeken werd verwezen.Als de 'Gigantopithecus' nu nog zou leven, zouden wij mensjes nogal opkijken. Letterlijk en figuurlijk.

De gorillasoort is de grootste gekende apensoort ooit. De apen zouden volgens wetenschappers maar liefst tot 3 meter groot zijn geweest en een slordige 500 kilo wegen. Onderzoekers weten zeer weinig over de kolossen, maar denken nu dat ze uitstierven doordat ze zich niet wisten aan te passen aan veranderende klimaatgerelateerde condities zoals bossen die langzaam veranderden in savannes.

Onderzochte tanden van de Gigantopithecus

Wetenschappers van het Senckenberg Centre for Human Evolution and Palaeoenvironment (HEP) in Tübingen en van het Senckenberg Research Institute in Frankfurt analyseerden tandglazuur van de primaten. "Jammer genoeg zijn er heel weinig fossielen teruggevonden, we moeten het vooral doen met enkele grote tanden en botten", vertelt professor Hervé Bocherens van het HEP. "Maar nu kunnen we wat licht schijnen op de obscure geschiedenis van deze primaat. We weten nu dat de soort zich simpelweg niet wist aan te passen aan zijn veranderende omgeving.

De soort leefde enkel in het bos en at strikt planten en fruit. Van bamboo was hij duidelijk geen fan. We denken dat ze door hun grootte (waardoor ze erg beperkt waren in hun klimcapaciteiten) én hun eenzijdige beperking tot één soort habitat gewoon gedoemd waren." Familie van de gigantische aap, zoals gewone gorilla's en orang-oetans, hebben toch wel kunnen overleven? "

Zij kunnen veel vinniger klimmen en hebben een traag metabolisme, waardoor ze lang overleven met een minimum aan voedsel". "De gigantische gorilla kon dit niet en was afhankelijk van een aanzienlijk grotere hoeveelheid eten om zijn grote buik te kunnen vullen. Toen beboste gebieden veranderden in savannes was er niet voldoende eten voor hem."

"Wat een prachtig beest!" en "Fantastisch!".

Het zijn slechts enkele van de talloze reacties van Canadezen, die massaal geboeid zijn door bijzondere beelden van een boven de snelweg vliegende sneeuwuil. Een verkeerscamera legde deze beelden vast .

De sneeuwuil is de grootste vogel van het poolgebied. De mannetjes hebben sneeuwwitte veren, vandaar hun naam. Ook op hun tenen groeien veren, zo blijven ze lekker warm.

Sneeuwuilen jagen vooral overdag. Ze zoeken dan lemmingen en andere woelmuizen. Hun gehoor is heel erg goed, ze kunnen hun prooien tot 25 centimeter diep onder de sneeuw horen!

Sneeuwuilen leggen hun eieren in een kuiltje op de grond. Om hun jongen te beschermen verdedigen sneeuwuilen hun nest fel tegen indringers. Sneeuwuilen zijn echter helemaal niet geschikt als huisdier.

Stervende puppy kwispelt om

hulp te krijgen, dan volgt

geweldige transformatie

Ontroerende beelden van een eenzame puppy op straat in het Indiase Udaipur: het beestje was meer dood dan levend toen ze ontdekt werd door leden van dierenrechtenorganisatie Animal Aid Unlimited. Van zodra de viervoeter besefte dat de redding nabij was, begon ze met haar staart te kwispelen. De hond genoot van de affectie die ze plots kreeg, ze werd gestreeld en naar de thuisbasis gebracht voor onderzoek.

Boosdoener bleek de hondenziekte, een uiterst besmettelijke aandoening die ontstekingen in de darmen en hersenvliesontsteking veroorzaakt. Een infuus en een behandeling met antibiotica bracht haar er na twee weken weer helemaal bovenop.

"Wauw, enkele minuten later en ze zou dood geweest zijn. Enorm bedankt om haar te redden", klinkt het in de reacties. Of nog: "Ongelooflijk dat ze nog genoeg energie had om met haar staart te kwispelen. Het was haar manier om haar liefde te tonen aan diegenen die haar leven kwamen redden. Jullie zijn fantastisch."

Mysterieuze 'ruimteballen' storten neer in Vietnam

Vietnamese autoriteiten zitten met de handen in het haar na de ontdekking van drie mysterieuze metalen ballen in het noorden van het land. De metalen objecten vielen zaterdag uit de lucht in een woonwijk en wogen 0,2, 6 en 45 kilogram. De afkomst van de ballen is nog niet duidelijk.

Een bol belandde in een tuin, een andere op het dak van een huis en een derde op een braakliggend terrein. Bij de raadselachtige crash raakte niemand gewond. Inwoners van de woonwijk zeiden iets te horen wat geleek op donder. Toen ze buitenkwamen, troffen ze de ronde voorwerpen aan. Autoriteiten in Vietnam geloven dat het om ruimteafval gaat.

Omdat de ballen grotendeels intact zijn, vermoeden de gezagdragers dat ze van lager in de atmosfeer afkomstig zijn. "Mogelijk is de neerstorting het gevolg van een mislukte lancering van een satelliet", zegt professor Nguyen Khoa Son van het Vietnam's State Space Science and Technology Program.

Volgens CBC zijn de ballen gespecialiseerde tanks voor perslucht, afkomstig van een ruimtetuig. 

Het leger van Vietnam heeft de ballen meegenomen voor verder onderzoek. Gelijkaardige objecten stortten vorig jaar neer in Spanje, zo deelden de Spaanse autoriteiten in november mee.

Toen werd eveneens ervan uitgegaan dat het materiaal van een satelliet of ander ruimtetuig afkomstig was. 

Man was terminaal ziek tot zijn honden

hem dwongen te blijven leven

Sinds zijn zestiende was Zach Skow een hevige drinker. Het verwoestte zijn lever. Zach was terminaal. Toen hij in de spiegel keek, zag hij de dood. Maar hij zag ook nog iets anders op de achtergrond. Zijn kwispelende labrador Tug, één van de drie viervoeters die hij redde uit het asiel. Zij dwongen hem te blijven leven. En dat is wat hij miraculeus deed, dankzij hen.

Zijn huid zag geel, zijn lichaam was op. En zijn ogen? "Je ogen zijn dan grijs en geel tegelijk", vertelde Skow. "De eerste tekenen van een nabije dood komen net daar pijnlijk aan de oppervlakte. Tug was één van de drie honden die hij redde uit asielcentra in Californië. Op een bepaalde manier betekende deze man van wie de organen elk moment konden falen na jaren van drank- en drugsmisbruik hun redding. Zach had altijd een sterke band gevoeld met honden die door de meedogeloze consumptiemaatschappij werden 'weggesmeten' als een stuk vuil.'s Morgensvroeg wanneer de zon opkwam, speelde het voor de viervoeters Tug, Buddy en Marley geen enkele rol in welke levensbedreigende toestand hun baasje verkeerde.

Dus zette Zach zijn zonnebril op om zijn geelachtige kijkers achter te verbergen en stapte een beetje met tegenzin toch het daglicht in. In feite was hij al sinds zijn tienertijd bezig met zijn eigen lichaam te belegeren met drank en drugs. "Ik dronk 24 uur per dag", herinnerde hij zich. Toen kwam de harde diagnose. Op zijn 28ste kreeg hij te horen dat hij eigenlijk stervende was.

Hij belandde wekenlang in het hospitaal met een verwoeste lever en nierfalen. Hij had achttien procent kans op overleven indien hij een levertransplantatie kreeg binnen de dertig dagen. Maar daar knelde het schoentje: om daarvoor in aanmerking te komen, moest Zach wel eerst zes maanden 'nuchter' blijven en dus geen alcohol aanraken. Hij verliet het ziekenhuis van Los Angeles als een wandelend skelet. Hij herviel onmiddellijk en had hallucinaties. "Ik had geen vechtlust", zei hij over die helse periode.

Hij trok zich terug in de bergen met zijn drie honden. Hij verloor de voeling met de realiteit. Hij wist niet meer wat echt was en wat niet. Maar altijd wanneer hij die vreselijke confrontatie met zichzelf aanging in de spiegel, zag hij ook zijn honden. Zach voelde zich steeds zieker. Eigenlijk wilde hij niet meer leven. Maar hij moest voor Tug, Buddy en Marley.

Zij trokken hem de buitenlucht in waardoor hij aarzelend korte wandelingen begon te maken. De wandelingen werden steeds langer. Het werden echte (berg)tochten. Op een koude morgen in 2008 kwam Zach een oude man tegen. Eigenlijk had hij geen zin in een gesprek. Maar de man schonk geen enkele aandacht aan hem maar wel aan de kwispelende honden. "Tot dan draaide alles enkel om mezelf, mijn leven, mijn gevecht, mijn moeilijkheden", verklaarde de Amerikaan. Maar die man leek enkel om mijn honden te geven.

Hij bleek een buurman te zijn en Wendell te heten. Het was zijn eerste wandeling sinds zijn vrouw stierf. "Hij vroeg me niet waarom ik er zo slecht uitzag terwijl hij het moet hebben gezien", zei Zach. "Het was een wake-upcall voor me want die man had iets veel ergers meegemaakt dan ik en aasde niet op medelijden."  Zach en Wendell werden vrienden. Voor de eerste keer bleek hij sympathie te voelen voor iemand anders buiten zichzelf.

De boodschap van deze bijzondere ontmoeting, was kinderlijk eenvouding: "Laat gewoon alles los Zach. En vertrouw op je honden of waarom niet, gewoon op alle honden op aarde." En dat is wat hij deed. In 2009 richtte hij zijn eigen opvangcentrum voor honden op: 'Marley's Mutts'. Zo werden al meer dan 3.000 viervoeters gered.

Terwijl Zach al die dieren aan het redden was, gebeurde er nog iets bijzonders. Zach redde ook zichzelf. Zijn trektochten werden steeds langer in het spoor van zijn vrolijke kwispelaars. Nu is Zach al zeven jaar clean. Veel langer dus dan nodig is om in aanmerking te komen voor een levertransplantatie. En het straffe is dat hij er geen meer nodig heeft en wellicht nooit meer zal nodig hebben.

"Mijn nierfunctie is veel verbeterd en de artsen vertelden me dat ik geen levercirrose meer heb", zei Zach. Vandaag wordt hij niet meer door gelige ogen aangestaard in de spiegel. Zijn reflectie zit vol leven. En zijn honden staren als vanouds terug. Het wonder van het leven.

Eerste schooldag Prins George

Zelfs prinsjes moeten naar school! Voor de Britse prins George brak die dag gisteren aan. En voor zijn eerste dag aan de lagere school Westacre Montessori School in Norfolk zag hij er zoals gewoonlijk weer uit om op te eten.

Mama Kate Middleton postte trots de foto's van de jongen, en die werden op heel wat lovende reacties onthaald. 

Met een grote zak boodschappen en drie kinders op je fiets rustig naar huis fietsen?

Wij Belgen zouden er nog niet aan denken, maar voor onze Noorderburen is daar niets ongewoons aan."Het verkeer in Nederland is helemaal ingericht op fietsers" en "Wij Nederlands weten gewoon hoe we door het verkeer moeten sjezen zónder ongelukken te veroorzaken."

https://static.xx.fbcdn.net/rsrc.php/yU/r/pzwyo2GOJzP.svg

Stervende leeuw gered dankzij alerte reactie van parkbezoekers

Opschudding in het Zuid-Afrikaanse Krugerpark: toeristen zagen plots een leeuw met levensgevaarlijke verwondingen in de nek over de weg zwalpen.

Meliska Viljoen plaatste verschillende foto's van het roofdier op Facebookgroepen die verbonden zijn met het wildpark. "We kwamen deze leeuw tegen tijdens onze safari. Hij vroeg duidelijk om hulp."

Dierenartsen gingen intussen op zoek. Een gewonde leeuw kan immers makkelijk sterven door infectie of gedood worden door een horde hyena's. Er werd de klok rond gewerkt om hem er weer bovenop te helpen. Op een gegeven moment vreesden de experts dat ze het dier moesten afmaken omdat een van zijn ogen geraakt was, maar uiteindelijk kwam er verlossend nieuws.

"Alles is goed gegaan. De leeuw is nu wakker en zal verder opgevolgd worden."

Volgens de parkwachters is de viervoeter in een valstrik gelopen waarmee jagers kleinere dieren wilden vangen.

Prins William is verontrust dat hij zijn kinderen niet zal zien opgroeien

Het vaderschap doet wat met een mens. De blijde gebeurtenis schudt ook het leven van een toekomstige koning door elkaar. Prins William is bang dat hij zijn kinderen niet zal zien opgroeien, zo bekende hij tijdens een documentaire.

Prins Williams is ondertussen al twee keer papa geworden. Het vaderschap heeft hem een stuk emotioneler gemaakt. "Vroeger was ik niet snel ongerust", vertelde hij. "Maar nu als papa trek ik me alles veel meer aan van wat er in de wereld gebeurt, zelfs de kleinste dingen raken me.

" De tragische dood van zijn moeder, prinses Diana, heeft zijn kijk op het vaderschap beïnvloed. Zij stierf plots bij een verkeersongeval toen de prins zelf nog maar vijftien jaar oud was. "De gedachte dat ik mijn kinderen niet zal zien opgroeien, spookt wel eens door mijn hoofd", verklapte hij.

Prins William met echtgenote Kate en hun twee kinderen: George en Charlotte.

Het is een onderwerp dat uiteraard extra gevoelig ligt bij hem. Prins William beseft als geen ander en nu meer dan ooit hoe kostbaar het leven is en dat plaatst voor hem alles in ander perspectief. 

Opgelapt aangereden eekhoorntje woont nu in de kerstboom van zijn redders

Een Amerikaans koppel heeft het perfecte excuus gevonden om hun kerstboom extra lang te laten staan. Er woont immers een eekhoorn tussen hun kerstballen en slingers.

Chris en zijn vrouw vonden een tijd geleden een eekhoorntje langs de weg. Het aangereden diertje had een hoofdwonde en het koppel kon het niet over hun hart krijgen om het beestje gewoon te laten creperen. Ze namen het mee naar huis. Ze namen ook contact op met een dierenverzorger zodat ze hun kersverse huisgenoot er met de juiste medicijnen bovenop konden helpen. Ze lapten eerder trouwens al eens een eekhoorn op en weten dus hoe ze hem moeten verzorgen.

Intussen kan de kleine knager weer goed eten en rondkruipen, maar hij heeft duidelijk het één en ander aan de aanrijding overgehouden. Hij houdt vaak zijn hoofdje scheef en is erg tam. Volgens de dierenverzorger is het dan ook niet waarschijnlijk dat de eekhoorn opnieuw zelfstandig in het wild kan overleven.

"We zullen hem bij ons een zo goed mogelijk leventje geven", aldus het koppel. De eekhoorn voelt zich alvast al helemaal thuis en heeft de kerstboom als zijn territorium opgeëist. Het koppel wil op termijn een speciaal huis voor hem bouwen, met een boompje erin. Want de kerstboom, die moet ooit wel weg natuurlijk.

Ziekmakend: verwaarloosde paarden strompelen rond op hoeven van één meter lang

"De ergste vorm van dierenverwaarlozing die we ooit hebben gezien", veel meer krijgt de Amerikaanse dierenorganisatie Days End Farm Horse Rescue niet over de lippen. Ze doen alles wat ze kunnen voor de ernstig verwaarloosde paarden die ze onlangs binnenkregen.

Jarenlang stonden de drie ondervoede dieren in een donkere stal in Maryland te creperen in hun eigen mest, rondstrompelend op opgekrulde hoeven van ruim een meter lang. Twee paarden overleefden de schandelijke verwaarlozing, het derde paard was er zo erg aan toe dat geen enkele hulp meer kon baten.

26 jaar lang al vangt de dierenorganisatie paarden en pony's op, maar zo'n ziekmakende vorm van dierenverwaarlozing hebben ze nog nooit meegemaakt. De onfortuinlijke paarden werden gered dankzij een telefoontje van een bezorgde burger, die eigenlijk belde voor een vermoedelijke verwaarlozing van duiven.

De dierenbescherming stootte echter al snel op de drie paarden. Ze kregen de namen Quest, Piper en Rio.

Voor Piper kwam alle hulp te laat. Ze werd ter plaatse uit haar lijden verlost.Gelukkig gaat het intussen al beter met Quest en Rio. Days End Farm Horse Rescue plaatste alvast deze hoopgevende foto

Wat een beest: zeldzame reuzeninktvis zwemt tussen schepen door

Het gebeurt niet elke dag dat een mysterieus zeewezen zich open en bloot laat filmen. Japanners in de Baai van Toyama keken dan ook vreemd op toen ze tussen de schepen door een zeldzame reuzeninktvis zagen zwemmen.

Het dier, dat zo'n 3,7 meter lang is, bleef urenlang in de buurt rondhangen. En dan gaat het nog om een jong exemplaar: geschat wordt dat zo'n volwassen 'Architeuthis' tot dertien meter kan halen. Duiker Akinobu Kimura wist prachtige beelden te schieten van het rood-witte beest.  

"Deze inktvis zag er in perfecte staat uit. Hij spoot inkt en probeerde met zijn tentakels mij te pakken te krijgen. Ik begeleide de inktvis terug naar de oceaan, daar is het in de diepte verdwenen." De aanwezigheid van de inktvis in het drie meter diepe water is opvallend: normaal gesproken zwemmen deze dieren zo'n 650 meter onder zeeniveau. dit jaar wisten Russische zeelieden al bijzondere beelden te maken

DIEREN ALS TREITERAARS

"Het was koud, maar ik zou het zo opnieuw doen"

Joke probeert de zwaan te bevrijden.

Intussen is ze thuis met vriend Matthias alweer bekomen van haar knap staaltje dierenliefde. Joke Dejonghe (24) uit Diksmuide heeft 2015 afgesloten met een mooi staaltje dierenliefde. Toen zij en haar vriend Matthias Grymonprez (25) een zwaan zagen die verstrikt zat in een visdraad, aarzelde ze geen moment om haar kleren uit te trekken en het water in te gaan om het dier te bevrijden.

"Het was ongelooflijk koud, maar ik zou het zo opnieuw doen", zegt ze. Joke en Matthias waren donderdag enkele uren voor de jaarwisseling op wandel in het Stadspark in Diksmuide. "Daar zagen we hoe de zwaan in het water zat te spartelen", vertelt Joke. "We vermoedden meteen dat er iets mis was en toen we dichterbij gingen om een kijkje te nemen, zagen we dat het dier verstrikt zat in een draad. Ze ging geregeld kopje onder en naarmate de tijd verstreek, duurde het elke keer langer voor ze weer boven water kwam. Het dier was duidelijk uitgeput en we moesten snel handelen."

"Daarom heb ik mijn kleren uitgetrokken en ben ik in het water gegaan. Zwanen kunnen agressief zijn en dus ben ik erg voorzichtig geweest. Maar het dier had nauwelijks nog krachten over en liet zich gewillig benaderen en vastpakken. Een andere zwaan die in de buurt was, liet me ook begaan." Joke bracht het dier naar de oever. "Met de scherpe kant van een sleutel konden we de visdraad op verschillende plaatsen min of meer doorsnijden", vertelt Matthias.

"De brandweer haalde het dier vervolgens op het droge. Maar van zodra de zwaan op de grond gezet werd, zakte ze weer in elkaar. Uiteindelijk werd ze naar de dierenarts gebracht. We hopen dat ze nu de tijd krijgt om weer op krachten te komen." Het jonge koppel is blij dat ze het dier konden helpen.

"We hebben geen risico's genomen en het is goed afgelopen. Dat doet deugd. We hebben ook een schouderklopje van de brandweer gekregen.

Maar eigenlijk deden we gewoon wat iedereen zou moeten doen.