Hun hondje verdween elf jaar geleden. En toen werd er gebeld.

Wat een familie uit het noorden van Frankrijk meemaakte, had zo uit een sentimentele Disneyprent kunnen komen. Door een kort moment van onoplettendheid speelden zij elf jaar geleden hun geliefde maltezer kwijt. Tot vorige week de telefoon rinkelde en een boze stem vroeg waarom ze hun hond hadden achtergelaten aan de rand van een drukke weg ... vijfhonderd kilometer verder.
“Ik herinner me nog goed die dag in 2006 toen Topaze uit ons leven verdween”, zegt Daniel Fournier. “Ik had een van mijn dochters meegenomen naar een zeilhaven in Gravelines. De tijd die ik nodig had om goeiedag te zeggen, was genoeg voor Topaze om uit de auto te glippen. Ik zie hem nog weglopen met de leiband rond zijn hals.”
Het hele gezin reageerde geschokt. Vier jaar al was Topaze hun trouwe huisdier. De volgende dagen werd iedereen ingeschakeld om Topaze terug te vinden. “We hingen affiches in alle winkels en aan alle rode lichten, stopten ze in honderden brievenbussen en legden ze in het kabinet van alle dierenartsen en hondentoilettages in de omgeving. “ Zonder resultaat. Er was geen enkel spoor van de kleine witte wegloper.
In het gezin Fournier duurde het lange tijd voor de herinnering aan Topaze vervaagde. “Na twee maanden namen we een nieuw hondje in huis- Chanel - en noemden haar “de dochter van Topaze”, zegt moeder Nathalie. “Maar dat was toch niet hetzelfde als Topaze, die we in 2002, na lang aandringen van onze meisjes in ons gezin hadden opgenomen. Topaze kon door niets of niemand worden vervangen.”
Elf jaren gingen voorbij. Tot vorige week maandag de telefoon rinkelde. “Een vrouwenstem aan de andere kant van de lijn zei op een verwijtende toon: “We hebben je hond teruggevonden, je hebt hem achtergelaten aan de rand van de weg in een deerniswekkende staat.” “Onze hond? Chanel?”, antwoordde ik. “Neen, Topaze!”, zei de vrouw.
Ik kon niets uitbrengen, zo geëmotioneerd was ik.” Topaze, die was geïdentificeerd via haar elektronische chip en een tatouage, bleek een week voordien te zijn aangetroffen in de regio Lorraine, vlak bij de Duitse grens vijfhonderd kilometer verder! Daniel en Nathalie aarzelden geen moment. Afgelopen weekend reden ze met hun auto naar de mensen die zich over het verwaarloosde diertje hadden ontfermd.
Waar Topaze in die elf jaar heeft verbleven en wat ze allemaal heeft meegemaakt, daar hebben de Fourniers het raden naar. Maar het is duidelijk dat het diertje geen luxeleventje heeft geleid. “We zagen meteen dat Topaze al lange tijd niet meer was gewassen of getoiletteerd”, zegt Nathalie. “Toen Topaze werd aangetroffen langs de kant van de weg, bevond hij zich echt in een erbarmelijke staat.”
Topaze is ondertussen 15 jaar, wat een respectabele leeftijd is voor een maltezer. De levendigheid van destijds heeft hij niet meer en voorlopig herkent hij zijn oude baasjes nog niet. “Misschien verstaat hij geen Frans meer”, lacht Daniel. “In ieder geval kan hij nu in alle rust en op zijn tempo herstellen van het jarenlange dolen.
Wij gaan hem alvast zo veel mogelijk vertroetelen...”