Wandelaar redt berenwelpje van gewisse dood
Corey Hancock en het magere welpje.
Een wandelaar in de Amerikaanse staat Oregon deed maandagavond een opmerkelijke ontdekking langs een wandelpad aan de Santiam-rivier. De man wilde enkele foto's gaan nemen, maar toen het te hevig begon te regenen, moest hij terugkeren.
Op de terugweg spotte hij een kleine zwarte beer, ongeveer een halve meter naast het pad. Het diertje was op sterven na dood. Het beertje was graatmager en reageerde amper. Corey Hancock was ervan overtuigd dat de moeder het jong had achtergelaten of dat ze was doodgeschoten door jagers. "Hij lag op zijn rug en bewoog amper: zijn pootjes bewogen niet, hij ademde niet, hij was aan het doodgaan." De man wist aanvankelijk niet goed wat te doen en besloot zich te verschuilen om te kijken of de moeder van de beer toch nog zou opduiken. Na tien minuten wachten en geen spoor van een andere beer, ademde het welpje nog amper.
Hancock, wikkelde de welp snel in zijn flanellen hemd rende ermee naar zijn wagen, zo'n twee kilometer verderop. Daar aangekomen leek het beertje op sterven na dood, dus Hancock beademde het dier om het in leven te kunnen houden. Iemand stelde voor om het beertje over te brengen naar Turtle Ridge Wildlife Rehab, een opvangcentrum voor wilde dieren. Het centrum, dat die avond ondertussen gesloten was, deed speciaal voor Hancock en de welp de deuren weer open.
De babybeer werd meteen toegedekt met een warmtedeken en kreeg een injectie. "Hij begon op te warmen en beter te ademen," zei Hancock. De verzorgers van het centrum bleven de hele nacht op om voor het welpje te zorgen. Toen Hancock Elkhorn gisteren ging bezoeken, trof hij een actieve beer aan, "die gromde en aan zijn kooi beet". Charles Harmansky-Johnson van het opvangcentrum noemt Hancock een echte held.
De man zegt dat ze maandagavond een "koude, erg uitgedroogde, uitgehongerde en lethargische zwarte berenwelp" binnenkregen. Omstreeks 2 uur 's ochtends, na verschillende infusen, slaagden de verzorgers erin om zijn lichaamstemperatuur en hydratering op peil te krijgen. Nog eens twaalf uur later "vertoonde Elkhorn (de naam die de beer kreeg) opmerkelijke tekenen van verbetering. Hij is meer vocaal, probeert recht te staan en rond te lopen."
Elkhorn wordt nu opgevangen door het departement voor Visserij en Wilde Dieren in Oregon en zal overgebracht worden naar een voltijds revalidatiecentrum. "We raden mensen aan om nooit aan te nemen dat een dier geen ouders meer heeft, tenzij ze de moeder zagen sterven," zegt een woordvoerster van het departement.
"Het gebeurt vaak dat jongen tijdelijk alleen worden gelaten in de natuur." Geen spijt Hancock heeft echter geen spijt van zijn beslissing. "Ik ben al mijn hele leven omringd door de natuur. Je weet dat je geen wilde dieren mag oppikken, maar dit was geen typische situatie," zegt hij. "Hij was extreem uitgehongerd. Het was heel makkelijk vast te stellen dat hij al dagen geen voedsel meer had gehad. Hij was voor dood achtergelaten." Op de vraag of hij hetzelfde opnieuw zou doen, antwoordde hij: "Zonder twijfel - ik ben een vader, ik heb zelf drie kinderen. Ik denk niet dat een goedgemanierd mens zou kunnen wegwandelen van een ander zoogdier dat zijn laatste adem neemt."
