EENDENKUIKENS GERED

Wat een hartverscheurend beeld: aapje schreeuwt het uit van verdriet.

Een Indiase fotograaf heeft onlangs een wel heel bijzonder moment vastgelegd. Op de hartverscheurende foto is een aapje te zien dat het lijkt uit te schreeuwen van verdriet, omdat de zuigeling die het in zijn armen vasthoudt geen teken van leven meer geeft.

Fotograaf Avinash Lodhi (31) legde de foto vast in de Indiase stad Jabalphur, waar hij een groep aapjes zag rondrennen. "Ik besloot ze te volgen", vertelt hij.

Volgens de krant The Telegraph was het aapje even daarvoor gevallen en reageerde het niet meer. Al snel krabbelde het echter weer op. Het aapje bleek slechts even buiten bewustzijn te zijn geweest.

Lodhi is blij dat hij het bijzondere moment op beeld heeft vast kunnen leggen. "Het gebeurde allemaal zo snel. Ik had niet eens door wat er precies gebeurde toen ik de foto maakte, maar de foto is me erg dierbaar. In mijn carrière als fotograaf heb ik nog nooit zoiets gezien. Zo'n moment is bijzonder, zeker met dieren."

Zeehond met vishaak in kaak laat zich niet vangen

Een jonge zeehond met een vishaak doorheen de kaak is de laatste dagen in Nieuwpoort meermaals opgemerkt. Ondanks verwoede pogingen laat het dier zich voorlopig niet vangen.

Het was natuurgids Luc David uit Nieuwpoort die vorige week het gewonde dier voor het eerst opmerkte. Een eerste poging van Sea Life Blankenberge om het zeezoogdier te vangen ter verzorging mislukte.

Zaterdag deed Peter Bendels van de brandweer van Nieuwpoort een nieuwe poging, toen het dier op een golfbreker was gezien. Peter is opgeleid door Sea Life om gewonde zeehonden te vangen.

"Ik kon het dier grijpen, maar moest lossen toen het me wilde bijten. Een zeehond ziet er schattig uit, maar heeft het gebit als dat van een Duitse herder. Bij een bijtwonde dringt een ziekenhuisopname zich op door infecties", zegt Bendels.

Het dier sprong terug de zee in. Aan de vishaak hangt overigens nog een groot stuk kunstaas. "De jonge zeehond was nog niet verzwakt, maar dat zit er wellicht aan te komen omdat eten moeilijk wordt. Als het terug uitrust op het strand of een golfbreker, zullen we een nieuwe poging ondernemen".

Onweer in de lucht: vijf tips voor rijden bij regenweer

Moet u de baan op? Hier enkele tips voor rijden bij regenweer.

• 1. Ziet u in de verte wagens volop remmen, dan kan u beter zo snel mogelijk reageren. Bij een nat wegdek kan uw remafstand verdubbelen. Bij hevige regen is het beter af te remmen op de motor dan bruusk het rempedaal in te drukken. Als u een helling neemt, is het bij gladde omstandigheden beter over te schakelen naar een hogere versnelling om doorslippen te voorkomen. En bij het afdalen van een helling, is het dan weer beter naar een lagere versnelling te schakelen om te vermijden dat uw wielen blokkeren en uw banden gaan glijden.
• 2. Bij het nemen van een bocht bij regenweer is het veiliger om al vroeger dan normaal af te remmen, en ook hier is het weer aangeraden om af te remmen op de motor.
• 3. Matig uw snelheid en hou voldoende afstand Omdat de remafstand bij een nat wegdek maar liefst twee tot drie keer zo lang is, is het voor uw en ieders veiligheid belangrijk om extra afstand van uw voorganger te nemen wanneer het regent. Matig ook uw snelheid. Niet alleen omdat sprake is van die langere remafstand bij regenweer, maar ook omdat snelheid een grote rol speelt bij aquaplaning. Hoe sneller u rijdt, hoe meer water uw banden moeten afvoeren. Bij hevige regen kunnen de profielen van uw banden het water niet tijdig afvoeren. Daardoor krijg je aquaplaning. Denk er bij regenweer ook aan om gedurende het eerste halfuur extra voorzichtig te rijden. De eerste regen is namelijk altijd het gevaarlijkst, omdat die samen met de modder en olie op de weg een gladde laag vormt.
• 4. Maak uzelf zichtbaar en denk ook aan uw zicht. Zichtbaarheid is essentieel. Bij dit weer is die heel wat minder. Doe uw dimlichten dus aan en maak uzelf zichtbaar voor anderen. Denk ook aan uw eigen zicht. Ruitenwissers zijn cruciaal en worden soms te weinig vervangen. Vervang ze best minstens een keer per jaar. Na de winter bijvoorbeeld, want het rubber heeft te lijden gehad van de temperatuurverschillen en van vorst. Ruitenwissers zijn ook aan vervanging toe als ze niet op alle plaatsen even goed wissen en/of een lichte waas op de voorruit achterlaten.
• 5. Wat bij aquaplaning? Een groot gevaar bij regenweer is zoals al vermeld het probleem van aquaplaning. Bij dit fenomeen ontstaat er een dunne waterfilm tussen uw band en het wegdek, waardoor uw voertuig tijdelijk onbestuurbaar kan worden. U kan dan best uw gaspedaal loslaten en geen bruuske stuurbewegingen maken. Rem zeker niet, want dan gaat u alleen maar harder schuiven. Blijf sturen in de juiste richting door te kijken in de richting waar u naartoe wilt.

Tips: wat moet ik doen bij onweer (en wat vooral niet)?

Vanavond is er op verschillende plaatsen in ons land weer kans op stevig onweer.

• Maar hoe gaan we best om met al dat gedonder en gebliksem?
• Welke voorzorgsmaatregelen moet je nemen?
• Waar kan je het best schuilen en waar beter niet?
• En wat moet je doen bij een ongeval?

We lijsten enkele belangrijke tips van het KMI op.

De 10-secondenregel: Hoe weet je dat het onweer eraan komt? 'Er hangt onweer in de lucht', zeggen we vaak. En inderdaad, onweders zijn er goed uit te halen als je naar de wolken kijkt.

• Kleine wolkenplukken met torentjes zijn een aanduiding dat onweders kunnen volgen.
• Wolken met een sterke verticale zuilvormige ontwikkeling kondigen dan weer aan dat er snel of in de buurt onweer mogelijk is.
• Om de afstand tussen jezelf en de bliksem in te schatten, is de 10-secondenregel een interessant principe.
• Aangezien geluid veel langzamer is dan licht, zie je eerst de flits en hoor je pas daarna de donder.
• Tel het aantal seconden tussen flits en donder en deel dit door drie. Zo weet je ongeveer de afstand in kilometers.
• Tel je 10 seconden of minder? Dan is de bui gevaarlijk dicht en neem je best gepaste voorzorgsmaatregelen.

Welke voorzorgen neem je best?

• Blijf weg van ramen. Het licht van bliksem kan verblinden.  
• Trek alle stekkers van elektrische apparaten uit het stopcontact.
• Ontkoppel de telefoonaansluiting en de aansluitingen van de computer en de televisie. 
• Sluit ramen en deuren en blijf ook weg van de ramen, ook al ben je gefascineerd door het prachtige klank -en lichtspel. Het licht van de bliksem is namelijk bijzonder fel en een nabije inslag kan verblinden. 
• Blijf uit de buurt van stromend water en ga zeker niet douchen. 
• Blijf uit de buurt van metalen leidingen of voorwerpen (waterleiding, elektriciteitsleiding, gasleiding, telefoon, teledistributie, radiatoren,...) 
• Ga niet aan de open haard staan. 
• Telefoneer niet met een vast toestel.

Wat als je buiten bent? Ga tijdens een onweer vooral niet even op pad voor een deugddoende wandeling in de natuur. Maar wat als een onweer je plots overvalt en je toch buiten bent? 

• Je loopt vooral gevaar in een open veld. Ben je op het verkeerde moment op de verkeerde plaats en kan je geen schuilplaats vinden?
• Neem dan de veiligheidshouding aan. Concreet: ga gehurkt op je tenen zitten, sla je armen om je knieën, hou je hoofd zo laag mogelijk, en hou je handen over je oren en je voeten tegen elkaar.
• Ga nooit plat op de grond liggen.
• Hurk indien mogelijk in een greppel. 
• Als je in het bos bent en er zijn geen veiligere oorden in de buurt, zoek dan een groepje lage bomen in het laagste deel van het terrein.
• Ga nooit onder een alleenstaande boom staan! 
• Gebruik in geen enkel geval een paraplu. 
• Blijf uit de buurt van open waters zoals vijvers en zwembaden, hoogtes (zoals toppen van heuvels of uitzichtpunten), bosranden, omheiningen (ook niet-metalen), bedradingen of leidingen, boten en tenten, hoge gebouwen en torens, metalen constructies.
• Als je op een fiets, brommer of motor zit of aan het paardrijden bent, stap dan zo snel mogelijk af en ga schuilen 
• Staak onmiddellijk elke buitensport.
• Loop zeker niet rond met vislijnen, golfsticks of een jachtgeweer. 
• Bij zwemmen, duiken, surfen of varen: ga zo snel mogelijk uit het water, ook uit overdekte zwembaden. 
• In groep loop je een groter risico op een blikseminslag.
• Blijf dus niet bij elkaar, maar zoek beschutting of hurk verspreid op zeker 2 meter afstand van elkaar.

Waar ga je best schuilen?

• Bushokjes, carports, open schuilplaatsen bieden geen enkele bescherming. 
• Loop een gebouw binnen, weg van de ramen. 
• In een auto met metalen koetswerk en dak (geen cabrio), waarvan alle metalen delen onderling verbonden zijn, ben je veilig. Hou alle ramen en deuren gesloten.

Wat als er toch een ongeval gebeurt?

• Als je getroffen wordt door de bliksem, zijn de meest voorkomende lichamelijke gevolgen brandwonden, tijdelijk geheugenverlies, bewusteloosheid, tijdelijke verlamming, hartstilstand of fibrillatie en het stilvallen van de ademhaling. 
• Bel in ieder geval de hulpdiensten. 
• Iemand die getroffen is door bliksem is niet elektrisch geladen en mag zonder gevaar aangeraakt worden voor het toedienen van eerste hulp. 
• Indien het slachtoffer niet meer ademt, betekent dat niet dat hij of zij dood is.
• Van alle mensen die door bliksem getroffen worden, overlijdt één op drie.
• In veel gevallen waar snel een langdurige hartmassage en kunstmatige ademhaling werden toegepast, overleefde de getroffene.

VANDAAG VIEREN WE ALLE MOEDERS

OVER DE GANSE WERELD.

EEN KIND OP DE WERELD ZETTEN

IS NIET NIKS HE.

EN ER OOK VOOR ZORGEN

IS EEN 24 UUR JOB.

GRAAG GEDAAN HE.

In vijf maanden fotografeert Google 150.000 kilometer Belgische wegen Kijk uit: de Google-wagen komt er weer aan

Internetgigant Google gaat de komende weken in een razend tempo alle Belgische straten ­opnieuw fotograferen. Het wil op die manier de beelden op Google Street View opfrissen, vermits de foto’s van sommige huisgevels nog van 2009 dateren.

Gemeentebesturen zijn ­verwittigd van de komst van de Google-auto’s, want niet iedereen is even happig op de ­alziende camera’s. De Google-opnames zijn nét gestart, ze zullen plaatsvinden tot en met september, afhankelijk van de weersomstandigheden. Guur weer zou de foto’s immers te onduidelijk maken.

Het gaat om een gigantisch werk. Ons land telt naar schatting 150.000 km wegen, waarvan zo’n 130.00 kilometer lo­kale wegen. En de bedoeling is dat elke kilometer openbare weg – met een snelheid van zo’n 1.000 km per dag – in kaart wordt gebracht door de camera-auto’s, te herkennen aan een fors statief op het dak, met daarin een 360-gradencamera.

Veel internetgebruikers zullen de update op applaus onthalen. Wie op Google al eens een street view opvraagt, weet dat de huidige beelden enigszins verouderd zijn. De jongste ­opnames dateren van 2009 en 2010. Sindsdien is echter menige gevel of straat opgefrist.

Wanneer de nieuwe straatbeelden online komen, kon Google gisteravond niet kwijt. Het internetbedrijf moet de ­foto’s­ ­immers nog op tal van manieren bewerken, gaande van het onherkenbaar maken van personen en nummerplaten, tot het wegwerken van allerhande voorvallen die de camera’s op hun ronde door België heel toevallig capteren, denk aan on­gevallen of een rouwstoet in de buurt van een kerk.

Niet iedereen reageert even enthousiast, zeker niet wie op zijn privacy gesteld is. Ook de locatie kan gevoelig liggen: een wachtrij aan een gevangenispoort bijvoorbeeld, of de uitgang van een dokterspraktijk. De Privacycommissie bepaalt echter ook dat iedereen de ­mogelijkheid moet krijgen zijn eigendom onherkenbaar te ­laten maken. Een mogelijkheid die Google de mensen ook biedt.

Dit knappe meisje heeft het smerigste kot van Groot-Brittannië

Koten staan meestal niet bekend om hun properheid en toen in Groot-Brittannië een wedstrijd werd uitgeschreven waarin op zoek werd gegaan naar het smerigste van allemaal, suggereerde de vader van studente Brittani Cooper (19) dat ze misschien kon meedoen. Want dat ze veel kans maakte op de hoofdprijs van 600 euro.

De man bleek het bij het rechte eind gehad te hebben, want zijn dochter won inderdaad. Van het kot dat de eerstejaarsstudente vastgoedmakelaar aan de Universiteit van West-Engeland in Bristol deelt met vijf huisgenoten zouden poetsdames Sien en Maria meteen een hartverzakking gekregen hebben.

Overal ligt rommel en vuilnis, van lege drankflessen en pizzadozen tot aangekoekte vaat en etensresten.

"Mijn papa had gelezen over de wedstrijd van web-blinds.com en stuurde me een link naar het artikel, bij wijze van grap omdat hij wist dat mijn huisgenoten en ik het niet zo nauw nemen met netheid", zegt de jonge vrouw uit Longlevens. "Ik besloot mijn kans te wagen en stuurde enkele foto's van onze keuken in. En ik ben blij dat ik dat gedaan heb", lacht ze.

(Terug een omgekeerde wereld, nu zijn ze al fier op hun eigen vuiligheid!!!)

Haar vader eist nu wel de helft van het prijzengeld op. "Maar daar is geen sprake van", zegt ze nog. "Ik wil het geld gebruiken om mijn nieuwe kot in te richten voor mijn tweede jaar aan de unief. Ik ben van plan om dat toch een beetje properder te houden." 

"Eerst zien en dan geloven"

AMAI ALS JE DAAR MEE GETROUWD BENT, JE MOET HIER GEEN 'HUISDIEREN' IN HUIS  NEMEN, JE KRIJGT ZE ER GRATIS BIJ.

Kobe Ilsen bant alcohol :“Ik schrok van de impact”

Eén maand zonder alcohol: het doet wat met een mens.

Ook met Kobe Ilsen (35), die de test deed voor het Eén-programma ‘Over Eten’.

“Je bloed, je hoofd, je slaap, je gewicht, je portemonnee: alcohol hakt er wel in.” 

“Ik had meer energie, meer concentratie, een betere nachtrust. Het heeft mijn ogen wel geopend”, zegt Ilsen. “Alcohol moet je uitzweten. En dan heb ik het niet over een kater. Je voelt je gewoon fitter zonder.

Het deed me ook beseffen dat ik alcohol nodig heb om los te komen, in die zin heeft het me wel afhankelijk ­gemaakt.”  De dertig dagen durende drooglegging deed Kobe Ilsen beseffen dat hij best wel wat drank verzette.

“Waar ik ook van schrok: de gigantische hoeveelheid calorieën die je met al die glazen binnenkrijgt. En de hap die het uit je budget neemt.” Maar al die voordelen konden Kobe Ilsen niet overtuigen om alcohol voorgoed te bannen.

Alcohol is voor veel jonge mensen lang niet meer zo hip, wij staan er niet bij stil. Toch ga ik er nu bewuster mee om. En misschien drink ik toch iets minder.”

Siamese tweeling (16) volledig overstuur omdat scheiding zich opdringt: "Wij zijn erg bang om elkaar te verliezen"

Ze zijn onafscheidelijk. En dat mag u letterlijk nemen. Carmen en Lupita Andrade zijn een Siamese tweeling en kunnen niet gelukkiger zijn. Artsen willen de 16-jarige meisjes scheiden omdat hun gezondheid in gevaar is. Maar daar wil de tweeling niets van weten. Dat zouden Carmen en Lupita onverdraaglijk vinden.

De Siamese tweeling kwam ter wereld in Mexico. Na hun geboorte zeiden artsen dat ze niet lang zouden leven. Maar het tegendeel bleek waar. Omwille van betere medische voorzieningen verhuisde het gezin naar de Verenigde Staten. De meisjes zijn ondertussen 16 jaar oud en gelukkiger dan ooit. De artsen dringen aan op een scheiding omdat hun gezondheid in gevaar dreigt te komen, maar dat zien ze zelf voorlopig niet zitten. Nochtans lijkt de ingreep onafwendbaar.

"Wij zijn zo afhankelijk van elkaar", legt Lupita uit. Zij vormt het linkse deel van hun gemeenschappelijke lichaam. De meisjes hebben elk één been, een hart en een paar longen. De zussen delen enkele ribben, een spijsverteringskanaal en geslachtsorganen. De Siamese tweeling heeft wel degelijk gezondheidsproblemen. Zo drukt Lupita's kromme wervelkolom op haar longen wat haar ademhaling bemoeilijkt. Een scheiding dringt zich op. Maar de meisjes kunnen zich absoluut niet voorstellen dat ze door een operatie uit elkaar zouden gehaald worden. De gedachte alleen al vinden ze verschrikkelijk.

Tijdens hun eerste levensjaren kregen ze fysiotherapie en leerden ze hoe ze samen konden stappen en zitten. Toen ze 4 jaar oud waren zetten de meisjes samen hun eerste pasjes.

Carmen en Lupita hebben totaal verschillende persoonlijkheden. Zo doet Carmen het heel erg goed op school en is zeer leergierig. Lupita is rustiger en ondervindt moeilijkheden bij het lezen. Maar de meisjes hebben elkaar nodig en zien een leven als apart individu niet zitten. Ze verkiezen een leven als Siamese tweeling met fysieke problemen boven een 'gescheiden' toekomst.

Hun grootste vrees is immers om elkaar te verliezen ten gevolge van een risicovolle heelkundige ingreep die mogelijk op termijn onafwendbaar wordt.

ROOIBOSTHEE

Wie graag thee drinkt, maar liever niet te veel opwekkende thëine binnenkrijgt, moet zeker rooibosthee proberen. Ze heeft een aantal gezondheidsvoordelen om 'u' tegen te zeggen. Bovendien is de smaak hemels.

Ze bevat een aantal polyfenolen die de vrijstelling van histamine verminderen, waardoor allergieën worden afgeremd.

Bij allergische kwalen als hooikoorts, eczeem, huisstofmijtallergie en melkallergie bij baby's. De werking van rooibosthee is heel zacht, hij wordt ook toegepast tegen darmkolieken bij baby's. Hiervoor wordt de lauwe thee simpelweg in een melkflesje gedaan. Uiteraard is de thee niet alleen voor baby's goed.

Je kunt er een erg smakelijke thee mee maken, door een lepeltje rooibos te mengen met een blaadje laurier en een blaadje salie: een hemelse combinatie.

TEKEN

De enge verhalen over tekenbeten zijn helaas géén indianenverhalen maar écht waar. Helaas zijn deze teken al opgerukt tot in Vlaanderen. 

Natuurlijk zijn alle teken niet besmet, maar helaas kan je dat aan het uiterlijk niet zien. Ze zijn gevaarlijk voor mens én dier!

Tekenbeet vermijden:

Eterische olien (de echte) zoals olie van lavendel of lemongrass, verspreiden een geur waar teken niet dol op zijn. Ook een aftreksel van notenbladeren (of gekneusde notenbladeren) kan helpen om teken (en paardenvliegen) weg te jagen. Boeren en paardeigenaars smeerden vroeger al de vacht van hun dieren hiermee in.

Wees voorzichtig met je eigen huid, want notenbladeren worden niet voor niks in de verfindustrie gebruikt; ze geven een oranjebruine kleur aan je huid.

Alle insecticiden met een hoog DEET-gehalte (boven de 50%) houden teken zeker acht uur op een afstand. Fantastisch middel dus, maar ook tamelijk gevaarlijk. Het middel vreet in op plastic.....

Check je huid zorgvuldig voor het slapengaan. Een zwart puntje in de lies, oksel, onder de borst of tussen de billen kan wijzen op een teek die zich nog niet heeft ingenesteld.

Direct verwijderen met een stuk plakband of tekentang. Je kan ook een propje watten bevochtigen met vloeibare zeep en die bv. tussen je tenen plaatsen. Na een uur zal de teek niet meer op je huid maar' in het wattenpropje zitten.

Zie je een ronde kring rond een jeukende plek, ga dan best even langs de dokter, want dat zou een signaal kunnen zijn van de ziekte van Lyme.

Kate McCann blikt met hartverscheurende brief terug op verdwijning Maddie

Kate, de moeder van de verdwenen Britse peuter Madeleine 'Maddie' McCann, heeft een indringende brief gepubliceerd waarin zij terugblikt op de vermissing van haar dochter. Het is 3 mei precies tien jaar geleden dat Maddie op mysterieuze wijze verdween uit een vakantie-appartement in Portugal. "We zoeken door en geven nooit op."

De brief is gepost op de facebookpagina Find Maddie en ondertekend door zowel Kate als vader Garry. Ze hopen de komende tijd verder met rust te worden gelaten. De familie geeft de zoektocht niet op en probeert naar eigen zeggen het beste van het leven te maken.

Kate besluit dat ze ondanks alles, toch ontzettend dankbaar is. "We beschouwen onszelf als ontzettend rijk dankzij alle liefde en hulp die we de laatste jaren van zoveel mensen kregen. Er waren veel dieptepunten maar alle warmte en toewijding hebben ons gesterkt. Het geeft ons vertrouwen in de goedheid van mensen. Wij houden altijd hoop."

IJSBERG

Kijk daar, een ijsberg!

Inwoners van Ferryland in Canada verzamelen aan de kust om zich te vergapen aan de grootste voorbijdrijvende ijsberg ooit.

Huizen worden plots mini en mensen lijken dwergjes, want het is deze keer wel een héél erg uit de kluiten gewassen exemplaar. Nochtans zijn ze wel wat gewoon, daar in Ferryland.

Van de lente tot september drijven er regelmatig brokken ijs van het noordpoolgebied af. Dit jaar al ongeveer 600. Maar zo groot als de ijsberg nu hebben ze ze er nog niet gezien.

Australische tv-show belooft grote doorbraak in zaak Maddie McCann

Een Australische tv-show belooft in een sensationeel gemaakt spotje een grote doorbraak in de zaak Madeleine McCann. De bewijzen zullen echter pas na de uitzending van komende zondag aan de politie overhandigd worden.

De Portugese politie-inspecteur leidde als eerste het onderzoek, maar werd na kritiek op Britse speurders de laan uitgestuurd. In 2008 schreef hij in een boek dat Maddie per ongeluk omgekomen was en dat Gerry en Kate McCann het lijkje van hun dochter daarop zouden laten verdwijnen hebben.

Ook Pat Brown mag haar zegje doen. De misdaadexperte gelooft evenmin in een ontvoering. "Ik denk dat het lijkje naar een afgelegen plaats werd overgebracht en dat het nooit zal gevonden worden. Het heeft geen zin om zo veel geld uit te geven, want niets zal dit kind weer levend maken", liet ze vorige maand optekenen.

"Als die uitzending nieuwe geloofwaardige elementen bevat, moet de politie daar natuurlijk zo snel mogelijk van op de hoogte gebracht worden", verklaarde een woordvoerder van de McCanns. Maar daar knelt net het schoentje, vrezen velen.

Drie dagen geleden heeft een toenmalige nanny voor het eerst publiekelijk haar versie van de feiten gegeven. Ze lette af en toe op het meisje, maar wil verder anoniem blijven.

"Het beeld van haar ouders Kate en Gerry die in blinde paniek alles probeerden om haar terug te vinden, achtervolgt me nog altijd", klonk het bij de Britse krant Daily Mirror. Madeleine verdween op de avond van 3 mei 2007 uit haar bedje in de vakantieflat in het Portugese Praia da Luz. Haar ouders waren op dat moment aan het dineren met vrienden in een restaurant 50 meter verderop.

Toen Kate rond 22 uur ging checken of alles oké was met haar kinderen ontdekte ze dat haar dochter weg was. "Ze weende en riep de hele tijd: 'ze hebben haar meegenomen'."

"Ik probeerde haar te troosten en zei haar dat haar dochter wel teruggevonden zou worden, maar ze bleef huilen en werd bijna catatonisch, ging ze verder. Intussen doorzocht Gerry McCann de buurt en hij keek daarbij onder elke wagen. "Dat is me echt bijgebleven. Dat hij als een gek onder elke auto keek. Ik kan dat maar niet vergeten." "Het personeel van de Ocean Club kreeg de opdracht om alle vuilnisbakken en containers te doorzoeken, voor het geval haar lichaam daarin zou liggen. Dat was het moment dat we beseften dat het serieus was. Tot 5 uur 's morgens hebben we ook de straten van het plaatsje uitgekamd.

Kate en Gerry houden een foto omhoog van hoe Maddie er als negenjarige uitgezien zou hebben. 

Het resort waar het gezin verbleef, was volgens de nanny wel veilig voor de gasten maar minder voor de personeelsleden. Zij kregen er naar verluidt een alarm mee voor het geval ze zouden aangevallen of aangerand worden. Vrouwen kregen de raad om niet alleen de deur uit te gaan. "Een jaar voor de verdwijning van Madeleine was er nog een meisje aangevallen in de buurt", klinkt het.

Ze heeft ook kritiek op de Portugese politie, die eerder al onder vuur kwam te liggen voor de manier waarop het onderzoek werd gevoerd. Agenten sloten de flat van de McCanns bijvoorbeeld niet af als potentiële crimescene en op een zeker moment wezen ze naar de ouders zelf als verantwoordelijken voor de verdwijning, een beschuldiging die achteraf weer werd ingetrokken.

"De politie heeft enkele cruciale kansen om bewijsmateriaal te verzamelen verloren laten gaan", klonk het nog. "Agenten arriveerden pas 90 minuten nadat ze waren gebeld en tegen die tijd waren alle mogelijke aanwijzingen in het appartement al verdwenen of onbruikbaar omdat er intussen al zo veel mensen naar binnen waren geweest."

Ook haar getuigenis bij de Metropolitan Police was ontluisterend. "Ik werd er ondervraagd en ontdekte dat mijn verklaring van vijf pagina's die ik gegeven had aan de Portugese politie helemaal gereduceerd was tot twee pagina's en dat er essentiële info uit verdwenen was."  

Wat ze zelf denk dat er gebeurd is?

"Het is waarschijnlijk erg naïef, maar het meest waarschijnlijke scenario is dat ze werd meegenomen voor een welgesteld persoon die zelf geen kinderen had", zei ze nog.

"Dat is het enige wat ik kan geloven in mijn hoofd. Ik kan er ook nog altijd niet bij dat de ouders ooit verdacht werden.

Dat ze even verder op restaurant zaten terwijl hun kinderen sliepen, was overigens heel gangbaar in het resort."

Alexis (37) is zwanger van haar tiende zoon op rij: "Nee, we gaan niet door tot we een dochter hebben"

Ze willen niet per se een dochter. En ze hebben ook niet de ambitie om een voetbalteam te vormen met hun kinderen. Alexis Brett (37) en haar man David (42) zuchten als ze die vragen wéér voor de voeten gegooid krijgen. De grote familie was niet gepland, het gebeurde gewoon.

Maar nu ze zwanger is van haar tiende op rij, is het volgens Alexis mooi geweest. "Na de geboorte laat ik me steriliseren", zegt ze. De voormalige verpleegster uit Inverness in Schotland vertelt dat ze niet verbaasd was toen ze te horen kreeg dat ze zwanger was van haar tiende en dat het opnieuw een jongen was. En daar is ze best blij om. "Ik zou niet weten wat ik nu met een meisje zou moeten doen, zeker na negen jongens.

"Alexis en David leerden elkaar in 1998 kennen bij het spoor, waar ze op dat moment allebei werkten. Zij was hostess, hij conducteur. Drie jaar later was ze zwanger van haar eerste zoon, Campbell (nu 15). Acht maanden later stapten ze in het huwelijksbootje en kort daarna werd hun tweede zoon Harrison (nu 13) geboren. Intussen volgde ze een opleiding tot verpleegster en David tot treinbestuurder.

Daarna volgden nog Corey (11), Lachlan (9), Brodie (7), Brahn (6), Hunter (4), Mack (3) en Blake (1). Alexis was zelf enig kind en houdt vol dat het nooit bewust de bedoeling was om zo een groot gezin te hebben. "Ik bleef gewoon zwanger worden", vertelt ze. "Alsof ik immuun was voor contraceptie. Of het nu de pil was of het spiraaltje." Maar daar zal nu een einde aan komen. Want als ze haar tiende op de wereld heeft gezet eind deze maand, wil ze zich later steriliseren.

De grootste stap was van twee naar drie kinderen. "Dan moet je echt alles aanpassen, van de auto, tot de vakantie en de routines voor het slapengaan. Van vier naar tien maakt weinig verschil. Het niveau van chaos blijft ongeveer gelijk. Maar nu is het mooi geweest", zegt ze nog.

Het runnen van haar gezin is dan ook een hele organisatie. Ze wonen in een huis met vijf slaapkamers en verbruiken elke week onder meer 90 zakken chips, 1 kilogram pasta, 14 broden, 8 dozen ontbijtgranen en 6 brikken fruitsap. Ze nemen samen ook 80 douches of baden per week, verorberen 30 lunchdozen en wassen gemiddeld 20 machines kleren. Het koppel vindt tussendoor toch nog de tijd om twee keer per maand een romantisch uitje te maken met zijn tweeën.

David - die de ziekte van Parkinson heeft - geeft bovenop zijn fulltime job ook nog drie keer per week gevechtssport. Alexis sport drie keer per week en liep al een halve marathon, amper acht weken na de geboorte van Mack. 

Haar tiende zwangerschap was wel iets lastiger, geeft ze toe. "Ik heb best wat pijn in mijn heupen. Ik denk dat het mijn lichaam is dat zegt dat het genoeg geweest is. En daar kan ik inkomen."