TEKEN

Kate McCann blikt met hartverscheurende brief terug op verdwijning Maddie

Kate, de moeder van de verdwenen Britse peuter Madeleine 'Maddie' McCann, heeft een indringende brief gepubliceerd waarin zij terugblikt op de vermissing van haar dochter. Het is 3 mei precies tien jaar geleden dat Maddie op mysterieuze wijze verdween uit een vakantie-appartement in Portugal. "We zoeken door en geven nooit op."

De brief is gepost op de facebookpagina Find Maddie en ondertekend door zowel Kate als vader Garry. Ze hopen de komende tijd verder met rust te worden gelaten. De familie geeft de zoektocht niet op en probeert naar eigen zeggen het beste van het leven te maken.

Kate besluit dat ze ondanks alles, toch ontzettend dankbaar is. "We beschouwen onszelf als ontzettend rijk dankzij alle liefde en hulp die we de laatste jaren van zoveel mensen kregen. Er waren veel dieptepunten maar alle warmte en toewijding hebben ons gesterkt. Het geeft ons vertrouwen in de goedheid van mensen. Wij houden altijd hoop."

IJSBERG

Kijk daar, een ijsberg!

Inwoners van Ferryland in Canada verzamelen aan de kust om zich te vergapen aan de grootste voorbijdrijvende ijsberg ooit.

Huizen worden plots mini en mensen lijken dwergjes, want het is deze keer wel een héél erg uit de kluiten gewassen exemplaar. Nochtans zijn ze wel wat gewoon, daar in Ferryland.

Van de lente tot september drijven er regelmatig brokken ijs van het noordpoolgebied af. Dit jaar al ongeveer 600. Maar zo groot als de ijsberg nu hebben ze ze er nog niet gezien.

Australische tv-show belooft grote doorbraak in zaak Maddie McCann

Een Australische tv-show belooft in een sensationeel gemaakt spotje een grote doorbraak in de zaak Madeleine McCann. De bewijzen zullen echter pas na de uitzending van komende zondag aan de politie overhandigd worden.

De Portugese politie-inspecteur leidde als eerste het onderzoek, maar werd na kritiek op Britse speurders de laan uitgestuurd. In 2008 schreef hij in een boek dat Maddie per ongeluk omgekomen was en dat Gerry en Kate McCann het lijkje van hun dochter daarop zouden laten verdwijnen hebben.

Ook Pat Brown mag haar zegje doen. De misdaadexperte gelooft evenmin in een ontvoering. "Ik denk dat het lijkje naar een afgelegen plaats werd overgebracht en dat het nooit zal gevonden worden. Het heeft geen zin om zo veel geld uit te geven, want niets zal dit kind weer levend maken", liet ze vorige maand optekenen.

"Als die uitzending nieuwe geloofwaardige elementen bevat, moet de politie daar natuurlijk zo snel mogelijk van op de hoogte gebracht worden", verklaarde een woordvoerder van de McCanns. Maar daar knelt net het schoentje, vrezen velen.

Drie dagen geleden heeft een toenmalige nanny voor het eerst publiekelijk haar versie van de feiten gegeven. Ze lette af en toe op het meisje, maar wil verder anoniem blijven.

"Het beeld van haar ouders Kate en Gerry die in blinde paniek alles probeerden om haar terug te vinden, achtervolgt me nog altijd", klonk het bij de Britse krant Daily Mirror. Madeleine verdween op de avond van 3 mei 2007 uit haar bedje in de vakantieflat in het Portugese Praia da Luz. Haar ouders waren op dat moment aan het dineren met vrienden in een restaurant 50 meter verderop.

Toen Kate rond 22 uur ging checken of alles oké was met haar kinderen ontdekte ze dat haar dochter weg was. "Ze weende en riep de hele tijd: 'ze hebben haar meegenomen'."

"Ik probeerde haar te troosten en zei haar dat haar dochter wel teruggevonden zou worden, maar ze bleef huilen en werd bijna catatonisch, ging ze verder. Intussen doorzocht Gerry McCann de buurt en hij keek daarbij onder elke wagen. "Dat is me echt bijgebleven. Dat hij als een gek onder elke auto keek. Ik kan dat maar niet vergeten." "Het personeel van de Ocean Club kreeg de opdracht om alle vuilnisbakken en containers te doorzoeken, voor het geval haar lichaam daarin zou liggen. Dat was het moment dat we beseften dat het serieus was. Tot 5 uur 's morgens hebben we ook de straten van het plaatsje uitgekamd.

Kate en Gerry houden een foto omhoog van hoe Maddie er als negenjarige uitgezien zou hebben. 

Het resort waar het gezin verbleef, was volgens de nanny wel veilig voor de gasten maar minder voor de personeelsleden. Zij kregen er naar verluidt een alarm mee voor het geval ze zouden aangevallen of aangerand worden. Vrouwen kregen de raad om niet alleen de deur uit te gaan. "Een jaar voor de verdwijning van Madeleine was er nog een meisje aangevallen in de buurt", klinkt het.

Ze heeft ook kritiek op de Portugese politie, die eerder al onder vuur kwam te liggen voor de manier waarop het onderzoek werd gevoerd. Agenten sloten de flat van de McCanns bijvoorbeeld niet af als potentiële crimescene en op een zeker moment wezen ze naar de ouders zelf als verantwoordelijken voor de verdwijning, een beschuldiging die achteraf weer werd ingetrokken.

"De politie heeft enkele cruciale kansen om bewijsmateriaal te verzamelen verloren laten gaan", klonk het nog. "Agenten arriveerden pas 90 minuten nadat ze waren gebeld en tegen die tijd waren alle mogelijke aanwijzingen in het appartement al verdwenen of onbruikbaar omdat er intussen al zo veel mensen naar binnen waren geweest."

Ook haar getuigenis bij de Metropolitan Police was ontluisterend. "Ik werd er ondervraagd en ontdekte dat mijn verklaring van vijf pagina's die ik gegeven had aan de Portugese politie helemaal gereduceerd was tot twee pagina's en dat er essentiële info uit verdwenen was."  

Wat ze zelf denk dat er gebeurd is?

"Het is waarschijnlijk erg naïef, maar het meest waarschijnlijke scenario is dat ze werd meegenomen voor een welgesteld persoon die zelf geen kinderen had", zei ze nog.

"Dat is het enige wat ik kan geloven in mijn hoofd. Ik kan er ook nog altijd niet bij dat de ouders ooit verdacht werden.

Dat ze even verder op restaurant zaten terwijl hun kinderen sliepen, was overigens heel gangbaar in het resort."

Alexis (37) is zwanger van haar tiende zoon op rij: "Nee, we gaan niet door tot we een dochter hebben"

Ze willen niet per se een dochter. En ze hebben ook niet de ambitie om een voetbalteam te vormen met hun kinderen. Alexis Brett (37) en haar man David (42) zuchten als ze die vragen wéér voor de voeten gegooid krijgen. De grote familie was niet gepland, het gebeurde gewoon.

Maar nu ze zwanger is van haar tiende op rij, is het volgens Alexis mooi geweest. "Na de geboorte laat ik me steriliseren", zegt ze. De voormalige verpleegster uit Inverness in Schotland vertelt dat ze niet verbaasd was toen ze te horen kreeg dat ze zwanger was van haar tiende en dat het opnieuw een jongen was. En daar is ze best blij om. "Ik zou niet weten wat ik nu met een meisje zou moeten doen, zeker na negen jongens.

"Alexis en David leerden elkaar in 1998 kennen bij het spoor, waar ze op dat moment allebei werkten. Zij was hostess, hij conducteur. Drie jaar later was ze zwanger van haar eerste zoon, Campbell (nu 15). Acht maanden later stapten ze in het huwelijksbootje en kort daarna werd hun tweede zoon Harrison (nu 13) geboren. Intussen volgde ze een opleiding tot verpleegster en David tot treinbestuurder.

Daarna volgden nog Corey (11), Lachlan (9), Brodie (7), Brahn (6), Hunter (4), Mack (3) en Blake (1). Alexis was zelf enig kind en houdt vol dat het nooit bewust de bedoeling was om zo een groot gezin te hebben. "Ik bleef gewoon zwanger worden", vertelt ze. "Alsof ik immuun was voor contraceptie. Of het nu de pil was of het spiraaltje." Maar daar zal nu een einde aan komen. Want als ze haar tiende op de wereld heeft gezet eind deze maand, wil ze zich later steriliseren.

De grootste stap was van twee naar drie kinderen. "Dan moet je echt alles aanpassen, van de auto, tot de vakantie en de routines voor het slapengaan. Van vier naar tien maakt weinig verschil. Het niveau van chaos blijft ongeveer gelijk. Maar nu is het mooi geweest", zegt ze nog.

Het runnen van haar gezin is dan ook een hele organisatie. Ze wonen in een huis met vijf slaapkamers en verbruiken elke week onder meer 90 zakken chips, 1 kilogram pasta, 14 broden, 8 dozen ontbijtgranen en 6 brikken fruitsap. Ze nemen samen ook 80 douches of baden per week, verorberen 30 lunchdozen en wassen gemiddeld 20 machines kleren. Het koppel vindt tussendoor toch nog de tijd om twee keer per maand een romantisch uitje te maken met zijn tweeën.

David - die de ziekte van Parkinson heeft - geeft bovenop zijn fulltime job ook nog drie keer per week gevechtssport. Alexis sport drie keer per week en liep al een halve marathon, amper acht weken na de geboorte van Mack. 

Haar tiende zwangerschap was wel iets lastiger, geeft ze toe. "Ik heb best wat pijn in mijn heupen. Ik denk dat het mijn lichaam is dat zegt dat het genoeg geweest is. En daar kan ik inkomen."

2017

SCHIMMEL

Schimmel is niet alleen vies, maar ook echt slecht voor de gezondheid van de hele familie. Zorg ervoor dat de badkamer altijd heel goed geventileerd wordt. Dat kan eenvoudig door een raam open te zetten of een verluchtingrooster aan de bovenkant van de ramen.

Antislipmatjes en douchegordijenen mogen ook in de wasmachine (maar niet té heet!) of in het bad. Gewoon heet water en een geutje bleekwater en ze zijn weer fris.

Schimmel op de voegen tussen de tegels moet ook met bleekwater worden aangepakt. Je kan dit doen met een oude tandenborstel (pas op voor je kleding!) of met oorstokjes. Het lijkt een hele klus, maar je ziet de zwarte schimmelplekjes onmiddellijk verdwijnen zodra ze met bleekwater behandeld worden.

Altijd naspoelen met zuiver water en natuurlijk nadrogen met een oude handdoek, wisser of zeemlap.

WAAROM SUIKER VERSLAVEND WERKT

Suikerverslaving is een wijdverspreid fenomeen, en je ervan bevrijden een zware opgave.

Waarom is dat zo moeilijk?

Suiker lokt gelijkaardige reacties uit in het brein als 'echte' drugs (nicotine, cocaïne, heroïne, alcohol...)

Suiker stimuleert de vrijgave van dopamine, een stof, ook wel gelukshormoon genoemd, die ons een goed gevoel geeft. Maar hoe meer suiker we eten, hoe meer dopamine er vrijkomt en hoe harder onze hersenen het signaal geven: 'ja! Daar wil ik meer van!'

En er kan ook gewenning optreden: doordat de dopamine re-ceptoren overbelast raken, hebben we steeds meer suiker nodig om hetzelfde genotsgevoel te krijgen.

Stop je abrubt met suiker eten, dan kan je je neerslachtig voelen. Omdat je (tijdelijk) minder dopamine aanmaakt, mis je het genotsgevoel waar je zo aan verhangen bent.

Maar dat gaat over omdat het lichaam herstelt en het vanzelf weer meer dopamine gaat produceren uit andere bronnen : zoals beweging, lichameljke aanraking en bepaalde soorten gezonde voeding.

Dat vraagt echter enkle weken volhouding, en dat is nu net het moeilijke....

Meisje (9) wordt wakker met python van 2,5 meter rond de arm.

Het paastripje van een Australisch gezin uit Brisbane is met een sisser afgelopen. Het negenjarige dochtertje, Gabby, werd in haar tentje op Moreton Island wakker met een python van 2,5 meter om haar arm. Zij en haar vader werden gebeten door de slang.

Om 5 uur 's ochtends riep Gabby plots om hulp. Het meisje was in shock door het reptiel dat op haar kroop. "Ze zag bleekwit, maar bleef verbazend kalm", getuigt papa Simon. "De slang was zo zwaar dat Gabby niet kon rechtkomen." Pogingen om het dier weg te jagen mislukten: de python verscherpte alleen maar de greep op het meisje. De slang beet in haar arm. "Gabby moet veel pijn gehad hebben maar verroerde geen vin", zegt Simon.

Dit was de boosdoener. 

"Ik wist niet wat ik moest doen en ik greep de slang dan maar bij de mond om de kaken te openen. Uiteindelijk loste ze en lieten we ze weer vrij in de natuur."

Vader en dochter werden naar een ziekenhuis op het vasteland gebracht omdat ze beiden gebeten waren. Het gezin keerde daarna naar huis terug, maar dit incident hoeft niet per se het einde van hun kampeertrips te betekenen.

Het meisje stelt het wel en heeft dinsdag op school alvast heel wat te vertellen. Gemiddeld worden er in de deelstaat Queensland van januari tot maart dagelijks drie mensen gebeten door een slang.

RADIJSJES - GEZONDHEIDSBOMMETJES

- Ze zijn één van de eerste groenten die we in de lente kunnen oogsten en hebben een voortreffelijke uitwerking op de gezondheid.

- Ze zijn erg rijk aan anthocyanen. Dat zijn stoffen die o.a. je cholesterol- en triglyceriden-gehalte reguleren.

- Ze werken ook sterk antibacterieel en kunnen daarom ook uitkomst bieden bij mensen die last hebben van buikklachten door verstoorde darmflora.

- Ze hebben ook een beschermend effect van deze stoffen tegen kanker, met veelbelovende resultaten. Maar dat is niet alles, daarnaast zijn radijzen ook rijk aan een stof die rahanine heet. Ze heeft een sterk regulerend effect op de schildklier.

- Radijsjes stimuleren daarnaast ook nog je galproductie, ondersteunen je lever en reguleren de darmperistatiek. Dat zorgt ervoor dat zwaarder of wat vetrijker voedsel veel makkelijker verteert als je er radijsjes bij eet.

Probeer daarom de gezondheidsbommetjes regelmatig op het menu te zetten. Je lichaam zal je dankbaar zijn!

Nanny Madeleine McCann verbreekt na tien jaar stilte over wat er gebeurde avond van verdwijning.

Een foto van Madeleine net voor haar verdwijning en hoe ze er vandaag zou kunnen uitzien. 

Een voormalige nanny van Madeleine McCann heeft tien jaar na de verdwijning van het 3-jarige Britse meisje voor het eerst getuigd over wat er die noodlottige nacht gebeurde in de vakantieflat van de familie, in het Portugese Praia da Luz.

"Het beeld van haar ouders Kate en Gerry die in blinde paniek alles probeerden om haar terug te vinden, achtervolgt me nog altijd". Madeleine verdween op de avond van 3 mei 2007 uit haar bedje, terwijl haar ouders aan het dineren waren met vrienden in een restaurant 50 meter verderop. Het was moeder Kate die ontdekte dat haar dochter weg was, toen ze rond tien uur 's avonds ging kijken of alles oké was met haar kinderen.

"Ze weende en riep de hele tijd: 'ze hebben haar meegenomen'", vertelt de nanny - die af en toe op Madeleine lette maar verder anoniem wil blijven. "Ik probeerde haar te troosten, zei haar dat haar dochter wel teruggevonden zou worden, maar ze bleef maar wenen en werd bijna catatonisch", gaat ze verder.

Intussen doorzocht Gerry McCann de buurt en hij keek daarbij onder elke wagen. "Dat is me echt bijgebleven. Dat hij als een gek onder elke auto keek. Ik kan dat maar niet vergeten". "Het personeel van de Ocean Club kreeg de opdracht om alle vuilnisbakken en containers te doorzoeken, voor het geval haar lichaam daarin zou liggen. Dat was het moment dat we beseften dat het serieus was.

Tot 5 uur 's morgens hebben we ook de straten van het plaatsje uitgekamd." Het resort waar het gezin verbleef, was volgens de nanny wel veilig voor de gasten, maar minder voor het personeel. Het kreeg er volgens haar een alarm mee voor het geval het zou worden aangevallen of aangerand en er werd vrouwen afgeraden om alleen de deur uit te gaan. "Een jaar voor de verdwijning van Madeleine was er nog een meisje aangevallen in de buurt".

Kate en Gerry McCann de dag na de verdwijning van hun dochter. 

Ze heeft ook kritiek op de Portugese politie, die eerder al onder vuur kwam te liggen voor de manier waarop het onderzoek werd gevoerd. Zo sloot ze de flat van de McCanns niet af als potentiële crimescene en wezen ze op zeker moment naar de ouders zelf als verantwoordelijken voor de verdwijning, een beschuldiging die achteraf weer werd ingetrokken.  "De politie heeft enkele cruciale kansen om bewijsmateriaal te verzamelen verloren laten gaan", zegt ze.

"Agenten arriveerden pas 90 minuten nadat ze waren gebeld en tegen die tijd waren alle mogelijke aanwijzingen in het appartement al verdwenen of onbruikbaar omdat er intussen al zo veel mensen naar binnen waren geweest."

Madeleine met haar tweelingbroertjes. 

Ook haar getuigenis bij de Metropolitan Police was ontluisterend. "Ik werd er ondervraagd en ontdekte dat mijn verklaring van vijf pagina's die ik gegeven had aan de Portugese politie, helemaal gereduceerd was tot twee pagina's en dat er essentiële info uit verdwenen was".

Wat ze zelf denk dat er gebeurd is?

"Het is waarschijnlijk erg naïef, maar het best mogelijke scenario is dat ze werd meegenomen voor een welgesteld persoon die zelf geen kinderen had". "Dat is het enige wat ik kan geloven in mijn hoofd. Ik kan er ook nog altijd niet bij dat de ouders ooit verdacht werden.

Dat ze even verder op restaurant zaten terwijl hun kinderen sliepen, was overigens heel gangbaar in het resort.

HOPELIJK WORDT DIT MEISJE OOIT TERUGGEVONDEN (NET ZOALS ZOVELE ANDERE KINDEREN)

EN LIEFST LEVEND, ZODAT DE NACHTMERRIE VOOR DEZE OUDERS EINDELIJK STOPT!

Jongen (8) is doodongelukkig met zijn uiterlijk, tot hij hond ontmoet met dezelfde huidaandoening Vitiligo.

Zo heet de huidaandoening die enkele jaren geleden werd vastgesteld bij de achtjarige Carter Blanchard uit de Amerikaanse staat Arkansas. Door de aandoening verliezen delen van zijn huid hun pigment, waardoor er witte vlekken ontstaan. Lange tijd had hij het heel moeilijk met zijn uiterlijk.

Tot hij de labrador Rowdy ontmoette. Drie jaar geleden zag het baasje van Rowdy voor het eerst witte vlekjes op zijn zwarte vacht. Eerst dacht ze dat het van de ouderdom was, maar later bleek de hond ook de huidaandoening Vitiligo te hebben.

Door zijn unieke uiterlijk heeft de hond enorm veel volgers op sociale media. En dat is ook waar Stephanie Adcock, de moeder van Carter Blanchard, voor het eerst een foto zag van het dier.

Omdat haar zoontje zo onder de indruk was van de hond, nam ze contact op met het baasje. Jarenlang bladerde Carter door foto’s en video’s van Rowdy op Facebook. Door de hond leerde hij weer van zichzelf en zijn uiterlijk te houden. Hij kreeg opnieuw zelfvertrouwen.

Afgelopen weekend gingen Carter en zijn moeder voor het eerst op bezoek bij Rowdy in Oregon, meer dan 3.000 kilometer verderop.

“Het klinkt misschien belachelijk, maar dit heeft zijn leven veranderd”, zegt Stephanie. “Zijn kindertijd is weer een pak beter geworden. Dit was een geschenk dat ik hem niet kon geven. Enkel Rowdy kon hem beter doen voelen.”

Een krokodil staat op het punt om zijn prooi, een zaagvis, op te peuzelen.

Onderzoekers konden het schouwspel kieken bij hun onderzoek langs de 642 kilometer lange Fitzroy River in de regio Kimberley.

Het merendeel van de zaagvissen die ze onderzochten, bleken verwondingen te vertonen van aanvallen door haaien en krokodillen.

Zaagvissen kunnen tot zes meter lang worden, ze zijn aangepast om in de droge periode met laag debiet te overleven. De droge periode van de Fitzroy River loopt van mei tot en met oktober. 

Vind jij de naakte vrouw in deze foto’s?

Spot jij de naakte vrouw op elk van onderstaande kunstwerkjes?

De Duitse kunstenaar Jörg Düsterwald is een begenadigd bodypainter en maakt er een sport van om zijn modellen zo goed mogelijk te laten opgaan in het landschap. 

Hun hondje verdween elf jaar geleden. En toen werd er gebeld.

Wat een familie uit het noorden van Frankrijk meemaakte, had zo uit een sentimentele Disneyprent kunnen komen. Door een kort moment van onoplettendheid speelden zij elf jaar geleden hun geliefde maltezer kwijt. Tot vorige week de telefoon rinkelde en een boze stem vroeg waarom ze hun hond hadden achtergelaten aan de rand van een drukke weg ... vijfhonderd kilometer verder.

“Ik herinner me nog goed die dag in 2006 toen Topaze uit ons leven verdween”, zegt Daniel Fournier. “Ik had een van mijn dochters meegenomen naar een zeilhaven in Gravelines. De tijd die ik nodig had om goeiedag te zeggen, was genoeg voor Topaze om uit de auto te glippen. Ik zie hem nog weglopen met de leiband rond zijn hals.”

Het hele gezin reageerde geschokt. Vier jaar al was Topaze hun trouwe huisdier. De volgende dagen werd iedereen ingeschakeld om Topaze terug te vinden. “We hingen affiches in alle winkels en aan alle rode lichten, stopten ze in honderden brievenbussen en legden ze in het kabinet van alle dierenartsen en hondentoilettages in de omgeving. “ Zonder resultaat. Er was geen enkel spoor van de kleine witte wegloper.

In het gezin Fournier duurde het lange tijd voor de herinnering aan Topaze vervaagde. “Na twee maanden namen we een nieuw hondje in huis- Chanel - en noemden haar “de dochter van Topaze”, zegt moeder Nathalie. “Maar dat was toch niet hetzelfde als Topaze, die we in 2002, na lang aandringen van onze meisjes in ons gezin hadden opgenomen. Topaze kon door niets of niemand worden vervangen.”

Elf jaren gingen voorbij. Tot vorige week maandag de telefoon rinkelde. “Een vrouwenstem aan de andere kant van de lijn zei op een verwijtende toon: “We hebben je hond teruggevonden, je hebt hem achtergelaten aan de rand van de weg in een deerniswekkende staat.” “Onze hond? Chanel?”, antwoordde ik. “Neen, Topaze!”, zei de vrouw.

Ik kon niets uitbrengen, zo geëmotioneerd was ik.” Topaze, die was geïdentificeerd via haar elektronische chip en een tatouage, bleek een week voordien te zijn aangetroffen in de regio Lorraine, vlak bij de Duitse grens vijfhonderd kilometer verder! Daniel en Nathalie aarzelden geen moment. Afgelopen weekend reden ze met hun auto naar de mensen die zich over het verwaarloosde diertje hadden ontfermd.  

Waar Topaze in die elf jaar heeft verbleven en wat ze allemaal heeft meegemaakt, daar hebben de Fourniers het raden naar. Maar het is duidelijk dat het diertje geen luxeleventje heeft geleid. “We zagen meteen dat Topaze al lange tijd niet meer was gewassen of getoiletteerd”, zegt Nathalie. “Toen Topaze werd aangetroffen langs de kant van de weg, bevond hij zich echt in een erbarmelijke staat.”

Topaze is ondertussen 15 jaar, wat een respectabele leeftijd is voor een maltezer. De levendigheid van destijds heeft hij niet meer en voorlopig herkent hij zijn oude baasjes nog niet. “Misschien verstaat hij geen Frans meer”, lacht Daniel. “In ieder geval kan hij nu in alle rust en op zijn tempo herstellen van het jarenlange dolen.

Wij gaan hem alvast zo veel mogelijk vertroetelen...”

Toen Marie (45) in tranen om een teken vroeg bij het graf van haar zoontje, gebeurde iets onwaarschijnlijks

De Britse Marie twijfelt er geen moment aan: dat roodborstje dat zomaar op haar hand kwam vliegen, was een signaal uit de hemel.

Haar zoon Jack was drie jaar geleden gestorven aan de gevolgen van een hersentumor. De dag dat ze zijn graf ging bezoeken, wilde ze heel graag een teken van hem krijgen. Ze ging op het gras zitten en merkte plots het schattige vogeltje op.

"Hij leek helemaal geen schrik te hebben, daar op die grafsteen. Ik begon te filmen met mijn gsm. Plots vloog hij in mijn richting en kwam hij op mijn hand zitten. Hij keek me recht in de ogen, verplaatste zich naar mijn schouder en knabbelde een paar keer aan mij."

"Ik kan niet geloven wat er net gebeurd is", had de Britse vrouw erbij geschreven. "Ik kwam mijn schattebout bezoeken, ging op de grond naast hem zitten en vervolgens gebeurde dit. Ja, ik moest huilen. Dit was een teken van Jack."

Het roodborstje wordt in de spirituele wereld wel vaker gezien als troostende factor in een rouwperiode. "Die vogel is een bezoeker, het is aan jou om zijn signalen te interpreteren", klinkt het daar.

"Iemand die net overleden is, kan op die manier laten weten dat hij/zij je graag ziet en over je blijft waken."