SIAMESE TWEELING

Siamese tweeling (16) volledig overstuur omdat scheiding zich opdringt: "Wij zijn erg bang om elkaar te verliezen"

Ze zijn onafscheidelijk. En dat mag u letterlijk nemen. Carmen en Lupita Andrade zijn een Siamese tweeling en kunnen niet gelukkiger zijn. Artsen willen de 16-jarige meisjes scheiden omdat hun gezondheid in gevaar is. Maar daar wil de tweeling niets van weten. Dat zouden Carmen en Lupita onverdraaglijk vinden.

De Siamese tweeling kwam ter wereld in Mexico. Na hun geboorte zeiden artsen dat ze niet lang zouden leven. Maar het tegendeel bleek waar. Omwille van betere medische voorzieningen verhuisde het gezin naar de Verenigde Staten. De meisjes zijn ondertussen 16 jaar oud en gelukkiger dan ooit. De artsen dringen aan op een scheiding omdat hun gezondheid in gevaar dreigt te komen, maar dat zien ze zelf voorlopig niet zitten. Nochtans lijkt de ingreep onafwendbaar.

"Wij zijn zo afhankelijk van elkaar", legt Lupita uit. Zij vormt het linkse deel van hun gemeenschappelijke lichaam. De meisjes hebben elk één been, een hart en een paar longen. De zussen delen enkele ribben, een spijsverteringskanaal en geslachtsorganen. De Siamese tweeling heeft wel degelijk gezondheidsproblemen. Zo drukt Lupita's kromme wervelkolom op haar longen wat haar ademhaling bemoeilijkt. Een scheiding dringt zich op. Maar de meisjes kunnen zich absoluut niet voorstellen dat ze door een operatie uit elkaar zouden gehaald worden. De gedachte alleen al vinden ze verschrikkelijk.

Tijdens hun eerste levensjaren kregen ze fysiotherapie en leerden ze hoe ze samen konden stappen en zitten. Toen ze 4 jaar oud waren zetten de meisjes samen hun eerste pasjes.
Carmen en Lupita hebben totaal verschillende persoonlijkheden. Zo doet Carmen het heel erg goed op school en is zeer leergierig. Lupita is rustiger en ondervindt moeilijkheden bij het lezen. Maar de meisjes hebben elkaar nodig en zien een leven als apart individu niet zitten. Ze verkiezen een leven als Siamese tweeling met fysieke problemen boven een 'gescheiden' toekomst.
Hun grootste vrees is immers om elkaar te verliezen ten gevolge van een risicovolle heelkundige ingreep die mogelijk op termijn onafwendbaar wordt.


























Dit was de boosdoener. 























