EERBETOON

Schildpad krijgt hulp van buffel

Een schildpad was op haar rug geraakt, en geraakte niet meer omgedraaid. Maar met de hulp van de hoorn van de buffel, die zijn hoorn onder de schildpad stak en haar draaide op haar poten is het gelukt. Hij kreeg een groot applaus van de toeschouwers.

Dat was heel mooi van de buffel. Elkaar helpen.... dieren geven soms zonder ze het zelf weten het voorbeeld!!

Gigantische octopus klampt zich vast aan vangnet

Wanneer vissers een krabbenval naar de oppervlakte trekken, krijgen ze een grote verrassing. Een enorme octopus klampt zich vast aan het vangnet. De beelden werden gemaakt op Vancouvereiland, Canada.

Warme weer veroorzaakt meer kans op tekenbeten: “Maar het is een mythe dat teken kunnen springen”

Wetenschapsexpert Martijn Peters. 

Door het warme weer van de afgelopen dagen is de natuur helemaal in de war. En dan pas je best op als je gaat wandelen. Want eens de temperatuur boven de 7 à 10 graden klimt, ontwaakt de teek.

Maar waar zitten de meeste teken? Hoe weet je of je er een hebt? En wat is de beste manier om de parasiet te verwijderen?

Wetenschapsexpert Martijn Peters vertelt: “De meeste kans om een teek tegen het lijf te lopen, heb je in de buurt van je eigen huis.”

IJskoude temperaturen in Amerikaanse Buffalo zorgen voor ongeziene taferelen: meeuwen vriezen vast in de sneeuw

Inwoners bevrijden meeuwen die vastgevroren zijn

Inwoners Seamus Gallivan en Alex McArthur uit de Amerikaanse stad Buffalo wilden iets doen om te helpen tijdens de zware winterstorm.

In een park zagen ze verschillende meeuwen die vastgevroren waren in het ijs en de twee besloten de arme dieren te helpen.

Een van de vogels leek er slecht aan toe en namen ze mee naar huis. Nadat het dier was opgewarmd, lieten ze hem vrij. 

De kade van Lake Erie bij het Canadese dorpje Crystal Beach is één grote ijsmassa geworden na de winterse kerststorm. 

IJstijd in Canadees dorpje na winterse storm en ‘flitsbevriezing’

In het Canadese dorp Crystal Beach zijn de huizen die aan Lake Erie liggen nu haast letterlijk ijspaleizen. De combinatie van kou en storm zorgt voor spectaculaire beelden in het dorpje aan het grote meer.

Net als andere grote delen van Noord-Amerika werd Crystal Beach - tegen de grens van Canada met de Verenigde Staten - tijdens het kerstweekend flink getroffen door een winterse storm. Het water uit Lake Erie sloeg over de kade, tegen de huizen aan“Van boven naar beneden is het water bevroren tegen de huizen’’, vertelt Crystal Beach-bewoner Derek.

 “Je kunt je het enorme volume en de kracht voorstellen van water dat over de muur omhoog komt en dan onmiddellijk bevriest – flitsbevriezen. Het is absoluut ongelooflijk.’’

Ganzen vliegen naar het zuiden, over de bevroren oevers en huizen in Crystal Beach. 

Naast dat het een bizar en tegelijk prachtig aangezicht is, maken de bewoners van het plaatsje zich aanzienlijke zorgen over de schade van de zware ijsmassa op hun huizen.

“Zulk slecht weer hebben we hier nog nooit meegemaakt”, klinkt het. Het aangezicht van Crystal Beach op de grens van Canada en de Verenigde Staten. 

Met een beetje geluk zijn er 80 vallende sterren per uur te zien op 4 januari. 

Op 4 januari vormt er zich een waar festijn aan de nachthemel: 80 vallende sterren per uur

Met zowat 80 vallende sterren per uur is de sterrenregen van de Boötiden op 4 januari veel actiever dan andere jaren. De afgelopen jaren bleef het jaarlijkse natuurfenomeen beperkt tot enkele tientallen per uur, ook de komende jaren komen we nog niet aan de helft van het aantal van volgende week.

De zwakkere meteoren zullen niet zichtbaar zijn, omdat de maan bijna vol is: zaterdag 7 januari is het immers volle maan. Het beste kijkmoment is om 07.00 uur ‘s ochtends. De maan gaat dan aan de noordwestelijke hemel onder en het duurt nog een uur voor het begint te schemeren.

“Het is dus hopen dat het juist in die periode even goed helder is. Doordat de vallende sterren van de Boötiden zo kort duren, heeft het geen zin om een nacht eerder of juist later te kijken”, geeft Meteovista nog mee.

1

GELUKKIG, VREUGDEVOL EN GEZOND 2023!

Toerist sterft door hersenetende parasiet na vakantie in Thailand

Een Zuid-Koreaanse vijftiger heeft een duik in Thailand bekocht met zijn leven. De man raakte tijdens zijn vakantie geïnfecteerd met de zeldzame en zeer dodelijke ‘naegleria fowleri’, beter bekend als de hersenetende amoebe.

De vijftiger verbleef vier maanden in Thailand voordat hij op 10 december Korea binnenkwam. Op de dag van zijn aankomst in Korea begon de patiënt symptomen van hersenvliesontsteking te vertonen: hoofdpijn, koorts, braken, onduidelijke spraak en nekstijfheid.

De volgende dag kwam hij op de spoedafdeling in het ziekenhuis terecht. Daar verslechterde zijn toestand en op 21 december werd hij dood verklaard. Na zijn dood voerden gezondheidsautoriteiten tests uit om de exacte doodsoorzaak te achterhalen.

Het bleek te gaan om de zeldzame infectie ‘naegleria fowleri’ of hersenetende amoebe. Dat is een amoebe die vooral voorkomt in plaatsen met stilstaand, warm en zoet water. In warmere streken komt de amoebe vaker voor. Ze wordt soms ook aangetroffen op plaatsen waar de industrie warm water loost.

De amoebe kan via de neus het zenuwstelsel binnendringen, en zich vervolgens verspreiden naar de hersenen. Het duurt doorgaans 1 à 9 dagen vooraleer symptomen verschijnen.

In 95 procent van de gevallen overlijdt het slachtoffer binnen de twee weken. De infectie wordt niet doorgegeven van mens tot mens. De infectie werd voor het eerst ontdekt in 1965 door de Australische patholoog Malcom Fowler.

Op een totaal van 151 bekende geïnfecteerde personen tot aan het jaar 2020 in de VS, overleefden slechts vier patiënten.

OOST-WEST, THUIS BEST! Spijtig voor deze mens.

FIJNE FEESTDAGEN EN EEN GEZOND EN GELUKKIG NIEUWJAAR!

Bij deze dag sta ik even stil, omdat ik jullie met heel mijn hart het allerbeste wensen wil.

Veel liefde, geluk en gezondheid voor het nieuwe jaar 2023.

Inwoners VS zetten zich schrap voor grote sneeuwstorm rond kerst met temperaturen tot -45° Celsius:

“Verwachten ergste storm sinds 2011”

De Verenigde Staten worden getroffen door een zware sneeuwstorm. De temperatuur zal naar verwachting extreem snel dalen, in het Midwesten kan het zelfs tot -45 graden Celsius worden.

Nu het bijna Kerstmis is, kan dat voor gevaarlijke situaties zorgen als inwoners de baan op moeten. In combinatie met windstoten tot zo’n 80 kilometer per uur kan de gevoelstemperatuur uitkomen op -45 graden in de staten Illinois, Indiana, Iowa, Kansas, Michigan, Minnesota, Missouri, Nebraska, North Dakota, Ohio, South Dakota en Wisconsin (het Midwesten, nvdr.).

“Deze mate van kou kan levensbedreigend zijn en leiden tot bevriezing van de blootgestelde huid in minder dan tien minuten”

Mama uit Texas vindt na 51 jaar eindelijk via DNA-test haar dochter terug die als peuter ontvoerd werd 1971, Fort Worth, Texas.

Melissa is een peuter van 21 maanden. Haar mama Alta staat er alleen voor en zoekt een babysit die tijdens Alta’s werkuren op Melissa moet passen.

Zelf zal ze die vrouw nooit ontmoeten: het is Alta’s huisgenote die op 23 augustus 1971 de kleine Melissa toevertrouwt aan de oppas. Die komt nooit terug met het kind.

Melissa blijft meer dan 50 jaar spoorloos, tot haar familie haar uiteindelijk kan opsporen via een online DNA-databank. Kerst valt vroeg dit jaar voor de familie.

“Ik ben gewoon zo blij om mijn dochter te zien. Ik dacht dat ik haar nooit meer zou zien.”“Het eerste jaar was echt verschrikkelijk, want niemand kon mij helpen”, vertelt Alta over de ontvoering van haar dochtertje Melissa, dat die 23ste augustus in 1971 amper 21 maanden oud was.

De babysit kwam Melissa halen en bracht de peuter nooit terug. Ze kon niet meer worden bereikt.

 Papa Jeffrie Highsmith knuffelt zijn dochter Melissa na 51 jaar weer.

De familie van Melissa vergat haar nooit en vierde elke november haar verjaardag. Een gespecialiseerde website vond een DNA-match met een van de kinderen van Melissa. Ook in de geboortedatum van Melissa en in een geboortevlek boven aan haar rug zag de familie bewijzen dat het wel degelijk om het ontvoerde meisje ging.

Volgens CNN gaf de ‘stiefmoeder’ aan de vrouw ook toe dat zij wist dat zij baby Melissa was. Melissa (nu 53) met haar moeder, met haar vader en met twee van de vier andere kinderen van het gezin. 

“Ik kon niet stoppen met huilen”, reageerde Melissa’s zus Victoria. Sharon, een andere zus van Melissa die in Spanje woont, benadrukte dat Melissa werd opgespoord via DNA-analyse. Melissa heeft zelf nooit geweten dat ze ontvoerd was. Haar ‘stiefmoeder’ gaf haar de naam Melanie.

In Fort Worth woonde ze het grootste deel van haar leven op amper twintig minuten rijden van haar biologische moeder.

Kersthuis met 140.000 lichtjes, maar misschien is de factuur nog het verrassendste!

Maar liefst 140.000 lampjes zorgen ervoor dat het huis tijdens de kerstperiode in een Winter Wonderland verandert.

Dat brengt een hele organisatie met zich mee: de opbouw start al in september en doorheen het jaar liggen de lichtjes gestockeerd in een garagebox. Het resultaat mag gezien worden.

WINTERPRIK OPLETTEN GEBLAZEN

De temperaturen flirten met en onder het vriespunt deze week en volgende week!

Wees voorzichtig op de weg, hou afstand.

Draag zorg voor de dieren en draai het water van je buitenkraantjes dicht, zodat de buizen niet bevriezen en bij dooi openspringen.

Deze schade aan je woning kan voorkomen worden. Beter op voorhand voorzorgen nemen.

Heldhaftige hond beschermt zijn schapenkudde en doodt maar liefst 8 coyotes

En de prijs voor beste herdershond gaat naar... Casper!

Hond Casper beschermde een schapenkudde tegenover 11 coyotes.

Casper is bijna twee jaar en woont in de Amerikaanse staat Georgia. Zijn dagtaak is het beschermen van een kudde schapen en dat doet hij wel heel erg goed. Een roedel coyotes, ook gekend als prairiehonden, probeerden de schapenkudde aan te vallen, maar dat was buiten de witte viervoeter gerekend. Eigenhandig doodde Casper maar liefst acht wilde coyotes. Vorige week viel een roedel van elf coyotes de schapenkudde van boer John aan. Zijn hond Casper verdedigde de schapen met alles wat hij in zich had.

Hij verloor tijdens het gevecht wel jammer genoeg een deel van zijn huid en ook een stuk staart werd afgerukt, zegt zijn baasje De heldhaftige herdershond doodde acht van de coyotes en joeg de drie overgebleven dieren weg, maar hij kwam niet meteen thuis, dus deed de boer een oproep op sociale media om Casper te helpen vinden.

Twee dagen later keerde Casper in zijn eentje terug naar huis. “Hij keek me een beetje aan van: ‘Baas, stop met kijken hoe slecht ik eruitzie, zorg gewoon voor me’”, . “Het leek alsof een coyote zijn huid had gegrepen en eraf had getrokken.”Casper  werd in kritieke toestand naar dierenkliniek gebracht. De dierenartsen sloten een open wond in zijn nek en hoopten dat de behandeling de kans op infectie zou beperken.

“Casper is nu een beetje terughoudend over alles sinds zijn ontmoeting met de dood”, maar de dierenartsen hebben gezegd dat met een beetje geluk Casper zelfs geen huidtransplantaties nodig heeft. 

BRAVE, TROUWE HOND. GELUKKIG HEB JE HET OVERLEEFD.

Koud weer kan spectaculaire lichtzuilen veroorzaken. Hoe komt dat?

Dit weerfenomeen had zo uit een sciencefictionfilm kunnen komen. Vreemde pilaren van licht dansen door de nachtelijke hemel. Een betoverend schouwspel waar aliens gelukkig niets mee te maken hebben.

Het is het koud weer dat ervoor verantwoordelijk is. Rond deze tijd van het jaar kan je in het noordelijke halfrond een prachtig schouwspel spotten: lichtpilaren.

Zo werden ze deze maand al in Canada in de provincie Alberta waargenomen. Deze zuilen van licht verschijnen enkel wanneer de minima ver onder het vriespunt zakken en er geen zuchtje wind te bespeuren is. Duizenden zeshoekige plaatjes van ijs zweven dan horizontaal door de lucht en reflecteren het licht van onze lampen zoals een spiegel. Op enkele tientallen meters boven de grond zorgt dit voor een betoverend optisch fenomeen. Hoe talrijker ze zijn en hoger ze rijken, hoe helderder en langer de zuilen van licht.

Deze ijskristallen bevinden zich normaal gezien in de hogere lagen van onze atmosfeer, bijvoorbeeld in sluierbewolking.

Maar als de temperatuur ‘s nachts daalt tot minstens - 20 °C, dan tref je ze ook lager aan in de lucht. Soms vallen ze langzaam naar beneden als een veertje, andere keren hangen ze stil zoals mist.

Omdat ze enkel voorkomen bij bepaalde minima kan je ze vooral zien in de winterperiode in regio’s zoals het noorden van het Amerikaanse continent of Scandinavië. Al doet een stevige winterprik ze soms ook eens afzakken naar het zuiden.