Archief

Vele vele jaren zijn reeds verlopen

In alle haast was ik bijna verzopen

Na een welverdiend uurtje verpozen

Aan de bulderende Bretoense kust

In Frankrijk daar vinden wij onze rust

Groepen meeuwen die laten ons gerust

Rotsen die zijn er om  te beklimmen

Te lang gingen we niet klimmen

Tegen een uur of vijf waren we terug

En voldaan zonder pijn in onze rug .

                                                Lojoke

Goudkorrel         

Geluk zit in heel kleine dingen

in flarden van herinneringen :

wat vreugde na een stil verdriet ,

waar men dan intens van geniet .

Het blijft wel even rustig hangen

in fijne schijfjes van verlangen ,

die vormen een festijn van hoop

en zoetjes smaken naar siroop .

Geluk krijgt men soms zonder vragen , 

in een gevoel van welbehagen :

een glimp van blijdschap

in ’t verschiet ,

maar die , verdoken , niemand ziet …

Kabouter Rodemuts

Weet je wat ik eens met eigen ogen zag

Uit het bos kwam een klein vrolijk kabouterke gelopen

Hij droeg op zijn strooien haar een rode pinnemuts

En in zijn handje droeg hij een korfje , helemaal

gevuld met overheerlijke sappige bosvruchten

Hij keek mij aan en zei …deze heb ik speciaal voor …

En toen werd ik wakker

Geheim gedicht ,

Vannacht heb ik een zoen begraven .

Hij lag dertien maanden tussen ons in

en jij had al een paar keer gevraagd :

wat ligt daar nou toch steeds .

toen je endelijk sliep , drukte ik

de zoen met mijn lippen in een doosje

vol watten en liep naar de tuin . Daar

groef ik een graf van twee monden diep

onder de beuk . De duizend zoenen

die volgend jaar rood en zoet uit de takken

komen waaien , zijn allemaal voor jou

                             Ingmar Heytze

Mijn tuin             Coby Donk

Heel de wereld is een tuin

en wij zijn het zaad

dat verspreid en geplant wordt .

ieder in zijn eigen

unieke soort en kleur ,

 maar samen één geheel .

een tuin vol leven en harmonie ,

bruisend van energie en geluk .

Zo’n tuin is mijn wens .

Kabouter Paddestoel

Vrouwtje paddestoel liep snel in de tuin

Ze plukte een grote paddestoel met witte stippen

Ze draaide hem om en kijk , is dat geen mooie hoed

In haar korfje deed ze vele rode en gele paddestoeltjes

Met witte stippen voor iedereen van kabouterland één

Op haar blote voetjes rende vrouwtje paddestoel

Met haar paddestoelen hoedje snel uit de tuin .

In de tuin zag ik dit klein kaboutertje , 't zat bovenop een groen huisjesslak .Kaboutertje wou niet dat iemand hem zag en daarom deed hij zijn handjes voor zijn ogen en riep daarbij in kabouterkestaal IK BEN WEG .