Naar de inhoud

Poëzie en gedichten

akke.beakke.be
HOU VAN DE MENSEN ZOALS ZE ZIJN , ER ZIJN GEEN ANDERE

Archief

Een versje van Wim Hofman

Toen ik dood was (een versje)        Wim Hofman

 

Toen ik dood was

gingen jullie naar huis

en jullie ruimden alles op

schelpen stenen scherven gruis

 

gordijnen deuren en ramen open

en mijn bed een inkt zwarte vlek

in de kast kakelden papieren

niets stond op zijn plek

 

mijn stoel was al kilometers ver

een stofwolkje op de oude straat weg

 

op tafel een taart zonder kaarsjes

maar met kersjes voor ieder een kersje .

Geschreven door Joanna om 23:21 Reageer op dit bericht

gedicht van T. Feenstra

Geef de moet nooit op …      T. Feenstra

 

Eerst had ik veel verdriet en pijn

en nu kan het leven weer zo zalig zijn .

Ik ben tot in het diepste dal geweest ,

maar nu is mijn leven weer een feest .

Dat had ik echt nooit meer verwacht ,

ik had veel eerder het ergste gedacht .

Dat ik er toch weer uit zou komen ,

had ik nooit durven dromen .

Nu waardeer ik alle dingen veel meer ,

want mijn leven nam een keer .

Eerst was alles donker en nu is alles licht .

Het boek van ‘t verleden is nu dicht .

Ik ben door moeilijke tijden gegaan ,

maar nu ga ik er weer tegenaan .

Geef de moed dus nooit op ,

want je komt uit het dal

en bereikt weer de top .

Geschreven door Joanna om 20:18 Reageer op dit bericht

Uit een raadsel in de nacht Hendrik De Vries

Lief en vriendelijk toch van zon en maan

Overal met ons mee te gaan

En dat bij deze winterkou

 

Heel de lange lange stille laan

En zoveel sterren er achteraan !

Wij blijven staan , zij blijven staan  .

 

Daar vallen vlinders , wit en blauw

Waar komen die vandaan ?

Geschreven door Joanna om 14:08 Reageer op dit bericht

Gloed ...

Wij zullen vanacht vergeten
de pijn die de liefde doet ,
van elkander niets meer weten
dan de warme gloed .

Jij daar , ik hier , wij samen
in elkaar voor elkaar gered
van de eeuwige wanhoopstranen
en het onbedwingbare verzet .

Omhels mij , verleng de tover ,
vernietig wat buiten ons rest ,
laat geen herinneringen over ,
verstik het begerig protest .

Laat ons vanacht vergeten
wat de liefde aan wroeging voedt
en niets van elkander weten
dan de warme gloed .
 
        Pierre H. Dubois

Geschreven door Joanna om 19:45 Reageer op dit bericht

Zomaar ...

Het leven is soms o zo moeilijk

Het leven is ons gegeven

Het leven is schoon

Geschreven door Joanna om 17:22 Reageer op dit bericht

zonder titel

De gezondheid  van een mens is broos

’s morgens kan een mens alles aan

’s middags gaat hij een dutje doen

’s avonds is hij te moe om nog iets te doen

’s nachts kan hij niet slapen .

 

Geschreven door Joanna om 20:54 Reageer op dit bericht

Mijn koper keteltje

Afscheid nemen van mijn klein koper keteltje

Was niet echt mijn bedoeling zeker niet

Maar op de kachel met geurend water in zijn

Bolleke kon hij niet meer zijn

Hij verloor aan zijn bodem steeds een beetje

Van dat kostbare heerlijk reukende vocht .

Geschreven door Joanna om 18:38 Reageer op dit bericht

Droombeertje

Bruin beertje met zijn droomfabriektruitje aan

Zit mij vanaf zijn hout-rieten stoeltje aan te kijken

Als ik nu mijn ogen even heel eventjes maar sluit

Hoor ik hem denken

Wat is ’t hier heerlijk rustig in huis

Als de kinders ’t huis uit zijn

 

Geschreven door Joanna om 17:14 Reageer op dit bericht

Gesprek met mijn hekske

Heks , hekske wat doe jij in mijn schaaltje ?

Zwijg , zwijg dan vertel ik een verhaaltje

Zie , zie hier het kleine groene draakje

Hij , hij kwam al spuwend met zijn papaatje

Ginds , ginds met vuur door het stille paatje

En , en zo eindigd mijn hokus patokes verhaaltje

Heks , hekske blijf jij maar rustig samen

 met het draakje in mijn schaaltje

Geschreven door Joanna om 18:02 Reageer op dit bericht

Meer van Poëzie en gedichten

↑ Terug naar de berichten