Matteüs
Matteüs
4, 12-17 + 23-25
Toen Jezus hoorde dat Johannes gevangengenomen
was, week Hij uit naar Galilea. Hij liet Nazareth achter zich en ging wonen in
Kafarnaüm, aan het Meer van Galilea, in het gebied van Zebulon en Naftali. Zo
ging in vervulling wat gezegd is door de profeet Jesaja: ‘Land van Zebulon en
Naftali, gebied aan de weg naar zee en aan de overkant van de Jordaan, Galilea
van de heidenen, luister: Het volk dat in duisternis leefde, zag een
schitterend licht, en zij die woonden in de schaduw van de dood werden door het
licht beschenen.’
Vanaf dat moment begon Jezus zijn verkondiging. ‘Kom tot inkeer,’ ‘zei Hij,
‘want het Koninkrijk van de hemel is nabij!’
Hij trok rond in heel Galilea; Hij gaf er onderricht in de synagogen,
verkondigde het goede nieuws van het Koninkrijk en genas iedere ziekte en elke
kwaal onder het volk.
Het nieuws over Hem verspreidde zich in heel Syrië.
Allen die ergens aan leden en die gekweld werden door een ziekte of door pijn,
en ook bezetenen en maanzieken en verlamden werden bij Hem gebracht, en Hij
genas hen.
En grote groepen mensen volgden Hem, uit Galilea en Dekapolis, uit Jeruzalem en
Judea en uit het gebied aan de overkant van de Jordaan.
Jezus begint vanuit Kafarnaüm zijn openbaar leven. In het land van Galilea zal Hij het woord van de profeten in vervulling brengen. Zijn Boodschap is een 'blijde' tijding: genezingen openbaren de volheid der tijden. Het Rijk Gods is onder de mensen.
Het evangelie van vandaag eindigt met:
'En grote groepen mensen volgden Hem, uit Galilea en Dekapolis, uit Jeruzalem
en Judea en uit het gebied aan de overkant van de Jordaan.'
Ze volgen Hem nadat Hij hen had toegesproken in dorpen en synagogen, nadat Hij
velen van ziekte en allerlei kwalen genezen had.
En wij... hoe staat het met onze volgzaamheid ?
Want als we eerlijk zijn... allemaal hebben we wel eens momenten gekend waar we
Jezus heel nabij wisten, waar we ervoeren dat Hij als het ware ons heel
persoonlijk aanraakte.
Hebben we de moed om ons te voegen bij die grote groepen mensen, waarover het
evangelie van vandaag spreekt, om Hem werkelijk te volgen.
Volgen niet in enkel in de zin van sympathie hebben voor Hem en het evangelie,
maar daadwerkelijk: je schenken aan Hem opdat Hij door ons heen kan leven,
werken en bidden. Dàt is volgzaamheid.
Het is je wijze van leven door Hem laten bepalen, je eigen oppervlakkig ik
loslaten om je ware ik in Hem te vinden.
Gehoorzaamheid is meer dan het evangelie aannemen als vier
interessante boeken waar we veel uit kunnen leren. Het is je geven aan zijn
aanwezigheid, je totaal verlaten op Hem, opdat Hij zijn liefde mag bezingen
door ons leven.
Het zal geen gemakkelijke weg zijn... maar wel een weg die vervuld zal zijn van
zijn 'zijn'. Het zal een weg worden van kruis-liefde en van opstanding, steeds
weer opnieuw, met vallen en opstaan, maar gedragen door Hem.


