Lucas

Mattheüs 6:19-21 HTB

Amos 5:14-15 HTB

“Wees goed, houd u verre van het kwaad, d...n zult u leven! Dan zal de HERE, de God van de hemelse legers, een echte helper blijken, zoals u van Hem verwacht. Haat het kwaad en houd van het goede; verander uw gerechtsgebouwen in echte bolwerken van rechtvaardigheid. Misschien zal de Oppermachtige HERE, de God van de hemelse legers, dan nog genade voor recht laten gelden voor Zijn onderdanen, die overblijven.”

Matteüs
4, 12-17 + 23-25

Toen Jezus hoorde dat Johannes gevangengenomen was, week Hij uit naar Galilea. Hij liet Nazareth achter zich en ging wonen in Kafarnaüm, aan het Meer van Galilea, in het gebied van Zebulon en Naftali. Zo ging in vervulling wat gezegd is door de profeet Jesaja: ‘Land van Zebulon en Naftali, gebied aan de weg naar zee en aan de overkant van de Jordaan, Galilea van de heidenen, luister: Het volk dat in duisternis leefde, zag een schitterend licht, en zij die woonden in de schaduw van de dood werden door het licht beschenen.’
Vanaf dat moment begon Jezus zijn verkondiging. ‘Kom tot inkeer,’ ‘zei Hij, ‘want het Koninkrijk van de hemel is nabij!’
Hij trok rond in heel Galilea; Hij gaf er onderricht in de synagogen, verkondigde het goede nieuws van het Koninkrijk en genas iedere ziekte en elke kwaal onder het volk.
Het nieuws over Hem verspreidde zich in heel Syrië.
Allen die ergens aan leden en die gekweld werden door een ziekte of door pijn, en ook bezetenen en maanzieken en verlamden werden bij Hem gebracht, en Hij genas hen.
En grote groepen mensen volgden Hem, uit Galilea en Dekapolis, uit Jeruzalem en Judea en uit het gebied aan de overkant van de Jordaan.

Jezus begint vanuit Kafarnaüm zijn openbaar leven. In het land van Galilea zal Hij het woord van de profeten in vervulling brengen. Zijn Boodschap is een 'blijde' tijding: genezingen openbaren de volheid der tijden. Het Rijk Gods is onder de mensen.

Het evangelie van vandaag eindigt met: 'En grote groepen mensen volgden Hem, uit Galilea en Dekapolis, uit Jeruzalem en Judea en uit het gebied aan de overkant van de Jordaan.'
Ze volgen Hem nadat Hij hen had toegesproken in dorpen en synagogen, nadat Hij velen van ziekte en allerlei kwalen genezen had.

En wij... hoe staat het met onze volgzaamheid ?
Want als we eerlijk zijn... allemaal hebben we wel eens momenten gekend waar we Jezus heel nabij wisten, waar we ervoeren dat Hij als het ware ons heel persoonlijk aanraakte.
Hebben we de moed om ons te voegen bij die grote groepen mensen, waarover het evangelie van vandaag spreekt, om Hem werkelijk te volgen.
Volgen niet in enkel in de zin van sympathie hebben voor Hem en het evangelie, maar daadwerkelijk: je schenken aan Hem opdat Hij door ons heen kan leven, werken en bidden. Dàt is volgzaamheid.
Het is je wijze van leven door Hem laten bepalen, je eigen oppervlakkig ik loslaten om je ware ik in Hem te vinden.

Gehoorzaamheid is meer dan het evangelie aannemen als vier interessante boeken waar we veel uit kunnen leren. Het is je geven aan zijn aanwezigheid, je totaal verlaten op Hem, opdat Hij zijn liefde mag bezingen door ons leven.
Het zal geen gemakkelijke weg zijn... maar wel een weg die vervuld zal zijn van zijn 'zijn'. Het zal een weg worden van kruis-liefde en van opstanding, steeds weer opnieuw, met vallen en opstaan, maar gedragen door Hem.

1 Petrus 1:13 HTB

“Gebruik dus uw verstand en wees nuchter. Kijk vol verwachting uit naar de dag waarop Jezus Christus terugkomt en God Zijn genade aan u zal bewijzen.”

Spreuken
15, 7

Beter een karige schotel groenten en liefde
dan een vetgemeste os en haat.

psalmen
27, 4

Ik vraag aan de Heer één ding,
het enige wat ik verlang:
wonen in het huis van de Heer
alle dagen van mijn leven,
om de liefde van de Heer te aanschouwen,
Hem te ontmoeten in zijn tempel.

Titus 2:11-12 HTB

“O God, leer ons zo te leven dat wij ons uiteindelijk de wijsheid eigen maken.”

2 Corinthiër 5:17 HTB

“Als u christen wordt, wordt u van

binnen helemaal nieuw. U bent als het ware opnieuw door God geschapen. Er is een heel nieuw leven begonnen.”

Johannes
1, 1-18

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Het was in het begin bij God. Alles is erdoor ontstaan en zonder dit is niets ontstaan van wat bestaat.
In het Woord was leven en het leven was het licht voor de mensen. Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen.
Er kwam iemand die door God was gezonden; hij heette Johannes. Hij kwam als getuige, om van het licht te getuigen, opdat iedereen door hem zou geloven. Hij was niet zelf het licht, maar hij was er om te getuigen van het licht: het ware licht, dat ieder mens verlicht en naar de wereld kwam.
Het Woord was in de wereld, de wereld is door Hem ontstaan en toch kende de wereld Hem niet. Hij kwam naar wat van Hem was, maar wie van Hem waren hebben Hem niet ontvangen. Wie hem wel ontvingen en in zijn naam geloven, heeft Hij het voorrecht gegeven om kinderen van God te worden. Zij zijn niet op natuurlijke wijze geboren, niet uit lichamelijk verlangen of uit de wil van een man, maar uit God.
Het Woord is mens geworden en heeft bij ons gewoond, vol van goedheid en waarheid, en wij hebben zijn grootheid gezien, de grootheid van de enige Zoon van de Vader.
Van Hem getuigde Johannes toen hij uitriep: ‘Hij is het over wie ik zei: “Die na mij komt is meer dan ik, want Hij was er vóór mij!”’
Uit zijn overvloed zijn wij allen met goedheid overstelpt. De wet is door Mozes gegeven, maar goedheid en waarheid zijn met Jezus Christus gekomen.
Niemand heeft ooit God gezien, maar de enige Zoon, die zelf God is, die aan het hart van de Vader rust, heeft Hem doen kennen.

Johannes benadrukt de kern van ons geloof: God heeft zich aan de mensen gegeven in zijn scheppend, men wordend en leven gevend Woord. Het Woord is vlees geworden, mens zoals alle mensen. Dat woord kan men aanvaarden, of verwerpen. Zowel in de schepping, menswording als in Jezus' leven is duidelijk dat Gods liefde het laatste woord is.

Het evangelie dat je net las is een mooi evangelie voor deze laatste dag van het jaar.
De laatste dag, die we vandaag beleven en straks dankbaar gaan uitwuiven, is de laatste dag van een jaar in een geschiedenis van een doorlopende tijd. Maar deze laatste dag is ook de eerste dag, het laatste uur het eerste uur, en wel van een nieuwe geschiedenis, van een nieuwe tijd. Het is zoals Johannes de Doper het zei: 'Hij is het over wie ik zei: “Die na mij komt is meer dan ik, want Hij was er vóór mij!”’

In Christus is er geen vóór en na meer. In elk uur is de volheid der tijden aangebroken. Elk ogenblik is de volheid van de tijd, en wel in de zin van 'beslissend'. Het is geen voorbereidingstijd meer in de zin van voorbereiding op dat wat nog moet gebeuren. Nee, dat eigenlijke is al gebeurd. We kunnen nu al, op dit moment "vrijmoedig naderen tot de troon van Gods genade” (Hebr 4,16).

Maar ook in deze nieuwe geschiedenis kun je inwendig, geestelijk, volgens je hart, nog behoren tot de oude geschiedenis, de geschiedenis van het vlees, van de zelfzucht, van de zonde. Je kunt leven in het nu, en toch in het oude. Daarom is elk uur een uur van 'beslissing', de beslissing om uit jezelf te treden, uit de oude geschiedenis en te kiezen voor Christus: ik wil leven voor Hem, in Hem, door Hem. En steeds opnieuw deze beslissing nemen... dat is leven in de nieuwe geschiedenis.

Het is alsof we leven in twee werkelijkheden: in licht én duisternis, in leugen én waarheid, met Hem verbonden of niet met Hem verbonden. Het is een soort dualisme, twee mogelijkheden, twee dimensies.
Wat zeker is dat het evangelie in z'n geheel één grote oproep is uit te treden uit onze oude geschiedenis en in te treden in Christus. Niet op eigen houtje, maar door de genade die Hij ons daarvoor zal verlenen. Daar mogen we om bidden. Dagelijks.

Dat elke dag in 2013 een beslissing mag zijn voor de Heer.

Johannes 16:33 HTB

.” Johannes 14:1-3 HTB

.

“Laat uw hart niet bezwaard worden. Vertrouw op God en vertrouw ook op Mij. Waar mijn

Vader woont, zijn vele huizen. Als dat niet zo was, zou Ik het u wel gezegd hebben. Ik ga er

nu heen om alles voor u in orde te maken. Wanneer Ik daarmee klaar ben, kom Ik terug om u

op te halen. Dan mag u voor altijd bij Mij zijn.”

Johannes
4, 9

Hierin is Gods liefde ons geopenbaard :
God heeft zijn enige Zoon in de wereld gezonden,
opdat we door Hem zouden leven.

Johannes
1, 1-4

'Wat wij gezien en gehoord hebben verkondigen we aan u.'

Wat er was vanaf het begin, wat wij gehoord hebben, wat wij met eigen ogen gezien en aanschouwd hebben, wat onze handen hebben aangeraakt, dat verkondigen wij: het Woord dat leven is. Het leven is verschenen, wij hebben het gezien en getuigen ervan, we verkondigen u het eeuwige leven dat bij de Vader was en aan ons verschenen is.
Wat wij gezien en gehoord hebben, verkondigen we ook aan u, opdat ook u met ons verbonden bent. En verbonden zijn met ons is verbonden zijn met de Vader en met zijn Zoon Jezus Christus.
We schrijven u deze brief om onze vreugde volkomen te maken.

Johannes
1, 14

“Aan Zijn groeiende en vredevolle bewind zal nooit een einde komen. Vanaf de troon van Zijn vader David zal Hij met volmaakte eerlijkheid en rechtvaardigheid regeren. Hij zal alle volken van de wereld echte rechtvaardigheid en vrede brengen. En dit alles zal gebeuren, omdat de brandende liefde van de HERE van de hemelse legers zich heeft voorgenomen dit te doen!” .

Lucas
1, 41-43

Vervuld van de heilige Geest sprak Zacharias :

'Dankzij de liefdevolle barmhartigheid van onze God
zal het stralende licht uit de hemel over ons opgaan
en verschijnen aan allen die leven in duisternis en
verkeren in de schaduw van de dood, zodat we onze
voeten kunnen zetten op de weg van de vrede.'

We kijken uit naar Kerstmis, 25 december, de dag waarop we de geboorte vieren van onze Verlosser, de komst van God in onze wereld. Velen kijken op dit moment echter vooral uit naar een andere dag, 21 december, de dag waarop de Maya kalender eindigt. Tienduizenden hebben zich teruggetrokken in de bergen van Guatemala, de bakermat van de Maya cultuur, om het einde van de wereld af te wachten.

De Maya's berekenden kosmische cycli van 5200 jaar, waarop in hun mythologie steeds een tijdperk afloopt en een nieuw begint. 21 december is het zover. Na 26000 jaar gaat een vijfde cyclus ten einde, wat bij de Maya's nog extra dramatiek heeft. Op die dag staan de zon en de aarde in conjunctie met het centrum van de Melkweg.

Ook christendom en bijbel kennen grootse eindtijd profetieën, maar die worden steeds gegeven als oproep aan de mens, als oproep tot bekering, een oproep om waakzaam te zijn en ons geestelijk voor te bereiden op de ontmoeting met de Heer.

Hij die 2000 jaar geleden kwam als kind, verborgen in weerloosheid en armoede, zal terugkomen in majesteit en glorie. Jezus zelf maant ons de tekenen van de tijd te zien en verantwoordelijkheid te nemen. Vele mystici en zieners wijzen op onze tijd als een tijd met apocalyptische betekenis.

Het Kind van Betlehem zal komen als Koning, in de wereld, in de geschiedenis en in ons eigen leven. Dat laatste zullen we in ieder geval allemaal meemaken. Eens zullen we voor Hem staan, en Hem zien zoals Hij is, de Zoon van God, de Koning van hemel en aarde. Dan zullen we beseffen wat een enorm voorrecht het was om in dit leven al met Hem verbonden te zijn door geloof. Tenminste als je geloof echt is, en het je leven tekent. We zullen Hem in de armen vallen, en Hij zal ons binnenleiden in zijn Koninkrijk. Alleen Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven voor iedere mens.

De realiteit van geestelijke dingen

Kortgeleden zag ik een documentaire over een Amerikaanse professor, Howard Storm, een overtuigd atheïst. In zijn colleges spotte hij regelmatig met God en geloof. Een studente, een zuster, besloot voor hem te gaan bidden. Ze moest het 13 jaar volhouden. Toen werd hij ziek, zweefde op de rand van de dood, en kreeg een bijna dood ervaring. Het zette zijn leven op de kop. Hij zag wel het Licht, maar werd steeds dieper getrokken in de duisternis. Paniek overviel hem. Uit zijn kindertijd herinnerde hij zich een gebedje tot Jezus, en bad voor het eerst na vele jaren. Ineens stond de Heer naast hem en trok hem weg voor de poorten van de hel. Daarna werd hij in de geest meegenomen naar andere werelden. Geheimen werden hem geopenbaard. Wat hij heeft ervaren, noemt hij hyper realiteit. Dit aardse leven in vergelijking daarmee een soort halfslaap, waaruit we bij de dood zullen ontwaken. Howard Storm heeft het nu tot zijn missie gemaakt om mensen Jezus te doen kennen als hun enige Redder en Verlosser, en hen te doordringen van de realiteit van geestelijke dingen.

Velen zien niet die grootsheid van hun leven. Wat er na de dood komt, zien we wel, denken ze. Een grandioze vergissing. Wat er dan komt staat niet los van wat er nu is. Wat je hier zaait, zul je daar oogsten. Wat je hier uitstrooit aan liefde, waarheid, gerechtigheid, aan trouw, geloof en gebed, daaruit wordt je eeuwige kleed geweven.

Dit is geen tijd om toeschouwer te zijn, maar om ons voor te bereiden op de dingen die komen gaan. Een tijd om te strijden tegen alles wat kwaad is in onszelf en om ons heen, om te groeien in geloof, hoop en liefde, om vergeving te vragen waar nodig en verzoening te bewerken waar mogelijk. We hebben hoop, niet omdat we zonder zonde zijn, maar omdat 2000 jaar geleden dit Kind geboren is, de Zoon van God, om onze zonden te vergeven, onze lasten te dragen, en onze wonden te helen. Moge velen dezer dagen in het Kind van Betlehem hun Koning en Verlosser herkennen, en door Hem innerlijke vrede, en eeuwig leven en geluk oogsten.