Ichthus vis

Het geheim van het visje

Waar staat de vis voor?
Die staat voor:
I(esous) Jezus
Ch(ristos) Christus
Th(eou) Gods
U(ios) Zoon
S(oter) Verlosser

ICHTHUS dat is grieks voor vis.
Waarschijnlijk is men hierbij uitgegaan van de naam
die de Here Jezus gaf aan zijn volgelingen:
"Vissers van mensen."
Deze vis zwemt naar links en men las in het
woord de aanduiding van de Here Jezus:
JEZUS CHRISTUS GODS ZOON VERLOSSER

HET ICHTUS-SYMBOOL

Je ziet ze steeds meer. Ik heb het over de visjes op auto’s, caravans, fietsen, koffers, als reversspeldjes of hangertjes. Velen dragen dit teken. Je ziet ze over de hele wereld! Hoe komt dat??

Het heeft alles te maken met de vroeg –christelijke tijd. Nadat de eerste christengemeente was ontstaan, trokken Jezus volgelingen erop uit om de blijde boodschap van Jezus Christus te verkondigen. Hun belijdenis was kort en bondig: ‘JEZUS IS HEER’.

Dit was aanstootgevend voor de Romeinse keizers, die deze titel voor zichzelf opeisten.
Maar omdat christenen weigerden de keizer als Heer te erkennen, ontstonden er al vroeg vervolgingen.
Toen bijvoorbeeld de stad Rome in het jaar 64 werd geteisterd door een grote brand, schoof keizer Nero de schuld op de christenen, die hij daarop fel liet vervolgen. Als reactie gingen de gelovigen in de anonimiteit en kwam men samen op eenzame plaatsen: in onderaardse grotten (catacomben), in slecht toegankelijke bossen, op eenzame stranden en dergelijke.

Om elkaar te herkennen en ook om elkaar te kunnen vinden werd al spoedig een symbool gebruikt: het teken van de ‘ichtus’, dat is ‘vis’ in het Grieks. Waarschijnlijk is men hierbij uitgegaan van de naam, die de Heer Jezus Christus gaf aan zijn volgelingen: ‘Vissers van mensen’. De vis zwemt van links naar rechts en men las: I C H T U S.
I(esous) = Jezus
Ch(ristos) = Christus
Th(eou) = Gods
U(ios) = Zoon
S(oter) = Verlosser
Nu zijn er wereldwijd honderdduizenden christenen, die dit symbool als herkenningsteken gebruiken om aan te geven dat ook zij bij die ‘groep’ horen, die geloven in Jezus Christus, Gods Zoon en Verlosser van deze wereld.

Verlossing; dát is het grote thema van de bijbel: alle mensen zijn zondaars, maar ze kunnen door het geloof in Jezus Christus verlost worden. Voor hun zonden betaalde Hij met Zijn bloed, dat Hij zo’n 2000 jaar geleden tijdens de zes uur durende kruisiging vrijwillig gaf. Zo groot was de zondeschuld, dat voor God slechts een onberispelijk offer voldoende was.
God gaf hiervoor Zijn enige Zoon uit liefde voor u en mij. Onbegrijpelijk, maar echt waar!!!

Als een mens ‘verlost’ moet worden, betekent dit, dat hij ‘gevangen’ zit. Een macht, die sterker is dan de mens zelf, houdt hem vast. Dat is de macht van de zonde, leert de bijbel. De mensheid wordt in zijn wurgende greep gehouden en wordt gevoerd naar de eeuwige dood.

Gelukkig heeft Jezus daar verandering in gebracht. Hij heeft de prijs betaald om de mensen van de zondemacht te verlossen. De prijs was Zijn kostbaar bloed. Daarmee verloste Hij allen die in Hem geloven. Geen mens was daartoe in staat; Gods Zoon moest daarvoor zelf naar deze aarde komen.

‘Jezus Christus, Gods Zoon is dus met recht de Verlosser (Ichtus)’

Misschien spreken deze woorden u aan, misschien lijdt u onder die zonden. Misschien voelt u zich leeg van binnen en verlangt u naar een nieuw leven? Weet dan dat er verlossing mogelijk is door het geloof in Jezus Christus. U hoeft slechts uw zondeschuld te erkennen en aan Hem te vertellen. Vraag Hem om vergeving en verlossing.

Jezus Christus maakt u echt vrij!!! Hij geeft nieuw leven, een leven tot in eeuwigheid!

**************************************

Geschreven door lucky om 23:03 Stuur door Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Vrijdag 6 januari 2006

GEWONNEN

                        Ik kijk naar de broze hand in de mijne. De vele rimpels
                        laten zien hoe hard ze in haar leven heeft gewerkt. De
                        aderen die door de huid heen schijnen, geven aan dat ze
                        al een lang leven achter zich heeft. En de mislukte
                        poging die ze doet om in mijn hand te knijpen, bewijst
                        dat ze erg is afgezwakt.
                        Geen wonder ook op haar leeftijd (ze is 88) en met een
                        ziekte die nu al bijna een half jaar duurt.
                        Zacht streel ik haar hand. Wat moet ik zeggen? Woorden
                        schieten hier tekort. Wat is het voor troost voor haar
                        op dit moment om te horen dat ze zo oud is geworden?
                        Haar einde nadert en dat doet zeer. Wat is het voor
                        troost te zeggen dat ze een rijk leven heeft gehad? De
                        dood komt eraan en voor wie is dat niet moeilijk?
                        Dan zegt ze fluisterend en bijna onverstaanbaar: 'Ik ben
                        verslagen.' Ik kijk in haar fletse ogen, waar de
                        levensmoed uit verdwenen is. Ik zie de ingevallen
                        wangen, de dunne lippen. Ik ben verslagen, zegt ze. Ze
                        wil nog niet dood! Ze wil nog blijven leven. Voor haar
                        kinderen en kleinkinderen en voor iedereen die ze kent.
                        Ik ben verslagen! De ziekte heeft haar te pakken genomen
                        en overwonnen. Ze heeft gevochten, maar het is niet
                        gelukt!
                        Plotseling weet ik woorden, belangrijke woorden om te
                        zeggen en ik zeg ze ook: 'Nee, u hebt gewonnen! U hebt
                        een half jaar lang van deze ziekte gewonnen, nog een
                        half jaar bent u bij ons geweest. En nu wint u opnieuw.
                        Van de dood. Want u gaat naar God! U bent niet
                        verslagen.'
                        Dan zie ik hoe er opeens een glans in de vermoeide ogen
                        verschijnt - een glimlach rond haar tandeloze mond.
                        'Gewonnen', fluistert ze en ze knikt met een blij
                        gezicht. In mijn hand voel ik iets bewegen, ze knijpt me
                        op haar uitgeputte manier en ik voel iets door haar hand
                        in de mijne stromen. Haar liefde voor God, haar
                        overwinning op dit leven, haar overwinning samen met
                        God. Ik leg mijn andere hand erover, ik sluit mijn ogen
                        en zou willen bidden, maar vind de woorden niet. Dan
                        herhaalt ze zacht, maar duidelijk verstaanbaar: 'Ik heb
                        gewonnen!' En in mijn hart klinkt een gebed: 'God, laat
                        mij hetzelfde kunnen zeggen!'

Geschreven door lucky om 21:35 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 5 januari 2006

Zie ik sta aan de deur en ik klop..

Zie ik sta aan de deur en ik klop..

Geschreven door lucky om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 5 januari 2006

Zeker tien mannen ,,marconisten zitten in de wachtkamer van de telegraafmaatschappij.. Ze komen solliciteren op een advertentie.. tussen negen en twaalf uur ’s morgens moeten ze zich melden op het kantoor van de maatschapij.. Zo zitten ze te wachten,, terwijl ze een praatje maken.. De een vertelt,, waar hij momenteel werkt;; een ander maakt duidelijk,, wat hij van de nieuwe baan verwacht..En iedereen pocht dat hij zo’n goede radiotelegrafist is..

Als ze ruim anderhalf uur hebben gewacht en gewacht zonder dat iemand van hen was binnen geroepen;; beginnen ze te mopperen;; ‘ Een mooie boel,, hier wordt je om negen uur uitgenodigd en ondertussen loopt het al tegen elven en er is niemand die naar ons omziet..Als het er hier zo aan toe gaat,,wordt het voddenwerk.

Zo zitten ze te praten en te mopperen.. Om elf uur komt er nog een verlate – sollicitant binnen.. Hij wordt met hoongelach ontvangen:: U zit hier vanavond om zeven uur nog, hoor!.

De man gaat rustig zitten; maar na enkele ogenblikken staat hij op en gaat zonder kloppen de directiekamer binnen.. Iedereen kijkt verbaasd..Na een korte tijd komt hij met een stralend gezicht naar buiten en zegt: Mijne heren,, u kunt wel naar huis gaan,, want ik ben aangenomen… Ge ergert en verbaast vragen de anderen hoe dat nu toch mogelijk is..’Wel mijne heren,, de zaak is heel eenvoudig:: zodra ik binnen kwam,, hoorde ik door de luidspreker in de hoek van deze kamer heel zachtjes in morsetekens

(Indien u dit sein hebt vernomen,, mag u binnen komen en wordt u aangenomen’
Dit bericht werd al vanaf negen uur vanmorgen over de luidspreker uitgezonden..Hebben jullie dat dan niet gehoord??
Geen van de mannen had aandachtig geluisterd.. Ieder was veel te veel vervuld geweest van zichzelf, om naar de boodschap te kunnen luisteren.. En daarom ging de betrekking aan hen voorbij.

Zo gaat het ook met het kloppen van de Heere Jezus aan de deur van je hart.. Misschien zeg ook jij : ‘ Ik heb de Heere Jezus nog nooit horen kloppen!!’ Als je niet aandachtig luistert hoor je hem niet. Als je te druk met jezelf,, je carrière,, je hobby’s ;; enzovoorts bezig bent,,hoor je hem niet..

Misschien wil je Hem ook liever niet horen;; want je moet dan wel al het andere loslaten;; ja,, je moet dan jezelf loslaten..

Ik sta voor de deur en klop aan..Als iemand mijn stem hoort en de deur opent,, zal ik binnenkomen en we zullen samen eten,, Ik met hem en hij met Mij..
( openbaring 3 vers 20 )

Geschreven door lucky om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 4 januari 2006

Stralend Licht

Echte vrienden zijn zeldzaam in het leven.
Je kunt ze met een kaarsje zoeken.
Maar bij Jezus heb je geen kaarsje nodig.
hij is zelf een stralend licht.
Je hoeft dat licht alleen maar te volgen en
je hebt een vriend voor het leven.
DAT IS ZEKER

Geschreven door lucky om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Reageer op dit bericht

Meer van WAT JE AAN JEZUS GEEFT,BEN JE NIET KWIJT