Te Druk (1)

     
Wat er in het leven van palingen gebeurt, is zo
merkwaardig dat we van een wonder kunnen
spreken. Als palingen volwassen zijn geworden,
verlaten ze het gebied waar ze leven en gaan
naar de oceaan. De palingen uit Europa bij-
voorbeeld reizen duizenden kilometers. Overal
komen ze vandaan en samen trekken ze naar de
bermuda\'s. Daar, in de diepte van de zeebodem,
vermenigvuldigen zij zich. Daarna sterven ze.
Hun nakomelingen, die dus alle bij| de Bermu-
da\'s zijn geboren, trekken terug naar het land
waar hun ouders vandaan kwamen. En dat niet
alleen, zij vinden precies die stroom, die rivier,
of dat meer terug waar hun ouders geleefd heb-
ben. Als de rivier zich splitst, weten ze precies
welke arm ze moeten kiezen en eventueel welke
zijrivier ze moeten inslaan. Worden ze gevangen
en in een andere rivier weer uitgezet, dan reizen
ze net zo lang tot ze weer terug zijn op de plaats
waar ze \'thuis\' horen.
Wie gaf deze dieren dit zeldzame vermogen zo

 hun weg te vinden? Op deze vraag is maar één
bevredigend antwoord te geven: Dit is het werk
van God! \'Hoe talrijk zijn uw werken, o Here, U

 hebt ze alle met wijsheid gemaakf (Ps. 104:24).

Maar God zij dank.

1 Kor. 15:57

Dit bijbelgedeelte vertelt ons dat het leven van
Iemand die in Christus gelooft, eindigt in een
glorieuze overwinning. We kunnen de dood dus
moedig onder ogen zien. Het enige dat de dood
vermag, Is ons brengen in het huis van de Vader.
Hl] is dus eerder onze dienstknecht dan onze vij-
and, omdat Christus door zijn verlossingswerk
de dood heeft vernietigd. De dood Is dood, hij Is
verzwolgen in de overwinning. De dood ontdoet
ons slechts van ons verouderd en vergankelijk
kleed en direct daarna bekleedt de Heer ons met
een onvergankelijk kleed. Dat Is pure winst!

buigt u voor Hem neer.

Ps. 45:\'12

_ Dit is geen sprookje. Het gaat over een eeuwige, schitterende Koning: Een die boven alles en iedereen verheven, en voor Gods eigen hart een bron:.van vreugde is. Omdat gedeelde vreugde dubbele vreugde; is, wil God zijn blijdschap over deze Koning, met ons delen.

Van deze koning zegt de-.Bijbel: Hij heeft gerech­tigheid lief en. haat goddeloosheid. Psalm 45 beschrijft zijn heerlijkheid en de eer die Hem in de toekomst gebracht za1 worden. Het is dezelfde boven wiens kruis geschreven: stond: Jezus, de koning der Joden: Maar na zijn opstanding en hemelvaart is Hij aan Gods rechterhand gaan zitten.

Ps. 45

Wie had dat ooit kunnen bedenken: de verachte man,van Nazareth, de met doornen gekroonde ; \'koning\' zal straks zitten op de troon in Jeruzalem, de stad die Hem tot op het diepst heeft; : vernederd, die < Hem verwierp, omdat zij niet wilden dat hij hun koning zou zijn. De man die voor zijn vijanden bad: Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat ze doen:\' Maar ook de man die het verlossingswerk volbracht, opdat zijn vijanden gered zouden kunnen , worden en vergeving van zonden zouden ontvangen.

, Diezelfde man zal eens zijn zwaard aangorden en als overwinnaar ten strijde trekken tegen alle onrecht. Maar wie in Hem geloofd.en Hem heeft leren kennen als de man die Zichzelf heeft gegeven omdat Hij ons liefhad, diens hart wordt geraakt en begint te trillen van blijdschap, dank­baarheid en wederliefde. Denkende aan de liefde ,van onze Heiland zeggen wij het de Korachieten. na: \'Heer Jezus, U bent schoner dan de men­senkinderen. Uw woorden zijn woorden van genade. Niemand`is met U te vergelijken.\'

Het is nog midden in de winter als de kinderen op hun fietsen stappen om naar school te gaan. We wonen buitenaf en ze moeten bijna 5 kilometer fietsen om die school te bereiken. Door de tijd heen zijn wij experts geworden in het maken van de fietsverlichting. We werden wel gedwongen, want de verlichting was meestal stuk op momenten dat de fietsenmaker gesloten was. Het kroost kwam dan meestal met de opmerking dat 'de lamp het gisteren nog deed' en ze er dus niets van begrepen hoe het kwam dat deze er 's morgensvroeg, voor het naar school gaan, zo spontaan mee ophield. Wij dus ook niet, en omdat het zo regelmatig voorkwam, waren wij er bijna van overtuigd dat we kaboutertjes in de schuur hadden die er behagen in schepten 's nachts de fietsverlichting onklaar te maken. Zodoende werden we gedwongen om te kijken waar de mankementen lagen. Met gepaste trots zagen we even later hoe ze wegfietsten en keken we vier kleine rode lichtjes na....met in ons hart het gebed om de bewaring van onze Here voor die dag. Wat zijn er veel mensen op de levensweg die zonder licht rijden, en wat lopen ze gevaar. Ze zien geen sloten of greppels, geen modderige bermen, of ze raken de weg kwijt doordat ze de verkeerde afslag nemen. Maar ze worden ook niet gezien en lopen de kans omver gereden te worden met als gevolg valpartijen, ernstige verwondingen of de dood.
Wat is het belangrijk om te weten wat je moet doen als je geen licht hebt. Sommigen gaan dan naar het verkeerde adres en proberen licht te vinden bij diegene die de duisternis liefheeft, satan die ver weg staat van De Lichtdrager, Christus Jezus. Deze Jezus die van Zichzelf zei dat Hij het Licht der wereld was. Gelukkig voor onze kinderen dat we weten hoe de fietsverlichting gerepareerd moet worden zodat ze met hun lamp aan naar school kunnen. Maar wat zijn we blij dat wij hun kunnen vertellen dat Gods Zoon voor hen het Licht op hun levensweg wil zijn. We zeggen er echter ook bij dat wij dat niet voor hen kunnen gaan halen. Dat moeten ze zelf doen bij het Kruis van Golgotha. Daar heeft Hij voor hen gehangen in uren van ondoordringbare duisternis, om hun zonden te dragen en voor hen het Licht te zijn.
Loopt u nog in het donker? Wij weten wat u nodig hebt, maar u moet het zelf gaan halen. Ga naar Het Licht der wereld! Soms is het pad dat u moet lopen maar schamel verlicht misschien, maar het is altijd voldoende om de volgende stap te zetten. Daar zorgt de Here persoonlijk voor!

    HET SPROOKJE VAN HET BAMBOERIET (3)

 De meester liep naar een grote groep bam-

 boestengels, die dicht opeen stonden. \'Ben jij

 bereid?\', vroeg hij de eerste. \'Bereid, bereid\',

 mopperde de stengel, \'natuurlijk ben ik bereid.

 maar dat kan toch niet? Kijk een; wat een goede

 gemeenschap wij vormen. Als u mij wegneemt,

 valt deze hele groep uit elkaar. Want Ik leid

 deze groep.\' De anderen knikten Instemmend.

 \'Goed\', antwoordde de meester, \'Ik kan ook

 alleen iemand gebruiken die bereid is zichzelf te
verloochenen en zichzelf helemaal aan mij toe
te wijden.\' Zoekend en speurend liep hij verder.
Een beetje aan de kant stond een enkel riet. Hij
was lang niet zo sterk als de anderen, maar wel
heel lang. De meester hield zijn pas in. \'Hoe
denk jij| erover?\', vroeg hij. Even zweeg het bam-
boeriet. Toen fluisterde hij, nauwelijks verstaan-
baar: \'Als u mij kunt gebruiken, neem me dan
maar.\' De andere bamboestengels keken elkaar
veelbetekenend aan. Daar had je hem weer. Een
paar jonge sprietjes proestten het bijna uit van
het lachen. \'Nee, zeg, die? Dat Is toch belache-
lijk\'

Maar nu, Christus is opgewekt.

                      1 Kor. 15:20

Paulus argumenteerde in het voorgaande op een
\'als ... dan\'-manier. Dat trekt hij later nog verder
door. Maar dat laat hem niet koud: het raakt
de kern van zijn geloof. Daarom kan hij het
met laten om zijn betoogtrant te onderbreken
met een julelkreet. Het is echt waar Chrlstus

 Is opgewekt! En daarin ligt onze hoop voor de

 toekomst. Hij is de eerste: er volgen er dus meer.

 Wij mogen uitzien naar de komst van Christus.

 Dan zullen allen die bij Hem horen, levend

 gemaakt worden. Hl| zal de dood, de laatste vij-

 and, te niet doen. Hij Is Overwinnaar !

Ademloos luisterden de bamboestengels naar
de meester. Ik heb jullie nodig\', legde hij uit.
\'Wij moeten namelijk een waterleiding aanleg-
gen van de bron hoog In de bergen naar het
dorp halverwege de helling. Het waterdragen
Is zo zwaar voor de vrouwen.\' Het werd stil. De
bamboestengels keken elkaar aan, verrast, een
beetje angstig voor wat er zou gebeuren. De
meester keek het krachtigste bamboeriet aan. \'Jij
bent het meest geschikt, jou moet Ik hebben.\'
\'Nee\', riep het net verschrikt uit, \'neem mij
alstublieft niet. Het snijden doet zo\'n pijn en Ik
ben erg gevoelig.\' \'Als je niet wilt, hoef je niet\',
antwoordde de meester, \'Ik heb het liefst vrijwil-
ligers.\' En hij wendde zich tot een ander riet. jij
bent ook sterk, mag Ik jou nemen?\' \'Liever niet,
fluisterde het bamboeriet met een zacht stem-
metje, \'Ik ben nog zo zwak. Ik voel me er hele-
maal niet toe In staat.\' \'Goed\', zei de meester,
\'Ik heb liever iemand die zijn gevoel opzij kan
zetten. Dan zoek ik wel verder.\'

ALS CHRISTUS niet is opgewekt...

                       1 Kor. 15:17

'Christus is uit de doden opgewekt, dat is de
christelijke prediking. Stel je voor dat het niet
zo was! Maar hoe kunnen er dan christenen zijn
die beweren dat er geen doden opstaan? Paulus
schildert de consequenties van zo'n gedachte-
gang. Als geen enkele dode opstaat, dan Chris-
tus ook niet. Het zou betekenen dat Paulus en de
anderen valse getuigen, leugenaars, zijn; dat hun
boodschap leeg, ijdel is; dat geloven dan dus ook
geen enkele zin heeft. Dan is er geen redding en
geen vergeving van zonden. Verschrikkelijk, als
je niet gelooft dat Christus; is opgestaan!

   HET SPROOKJE VAN HET BAMBOERIET (I)
Het was stil In het bos dat tegen een berghelling
In China lag. Zoekend baande een oude man
zich een weg door het kreupelhout. De bomen
en planten stopten met hun onderlinge gesprek-
ken: er was een mens in het bos. Zelfs het anders
zo luidruchtige bamboeriet zweeg. Alleen een
paar kleine brandneteltjes durfden elkaar nog
toe te fluisteren: ^Er moeten zeker weer een
paar grote bomen omgehakt worden.' Maar ze
verasten zich. De oude man bleef staan voor
een bamboebosje en begon te praten. Verbaasd
keken de bamboestengels op. Had de meester
het tegen hen? Meestal kwam hij om een paar
flinke stevige bomen te kappen, die hij dan In
stukken hakte. Om hen bekommerde hij zich
zelden; zij waren maar gewone bamboestengels !
Maar nu had de meester het toch werkelijk tegen
hen. Voorzichtig boog hij| met zijn handen het
bamboebosje wat uit elkaar en zocht de beste
stammetjes op. Hij bekeek ze van alle kanten en
legde toen uit wat zijn bedoeling was.

 

                                1 Kor. 15:1
paulus benadrukt dat wat hij gaat vertellen, het-
zelfde is als hij In het verleden heeft verkondigd.
Zo hebben de lezers het ook aangenomen: het ls
hun geloofsbasis. Die basis Is: het sterven, het
begraven worden en de opstanding van Jezus
Christus. Doordat Hlj stierf voor onze zonden
zijn ze weggedaan. Maar zonder opstanding zou-
den we nooit zeker weten dat Hij overwonnen
heeft. Daarom begint Paulus met alle mensen op
te sommen die de opgestane Heer hebben ont-
moet. Daarmee onderstreept hij: wij geloven het
evangelie van de Heer, Die de dood heeft over-
wonnen, Die Is opgestaan.

In de loop van de tijd is in de christenheid tra-
ditie, sleur en zelfs openlijk verval binnenge-
slopen. Wat dat betreft heeft de kerk het er niet
beter afgebracht dan Israël. Maar zoals onder het
volk Israël mannen opstonden die de mensen
weer wakker schudden en er een opwekking
kwam, zo zijn er ook in de kerk mensen geweest
die de noodklok hebben geluid. De tijd van de
Hervorming is hiervan een voorbeeld. Ook het
Reveil is hiervan een voorbeeld.
Een heel bekende opwekking vond aan het
begin van de vorige eeuw plaats in Wales. Toen
het nieuws daarvan Londen bereikte, reisden
twee heren naar het westen om de opwekking
eens 'te gaan bekijken'. Ze stapten uit op een
klein spoorwegstationnetje en vroegen aan de
stationsbeamte: 'Waar is de opwekking?' Deze
legde zijn hand op zijn hart en zei: 'Heren, de
opwekking is hier onder de knopen van mijn
uniform.' De op sensatie beluste heren uit
Londen stonden beteuterd te kijken. Toch was
wat deze man zei heel terecht. Een opwekking
bestaat niet in uiterlijk vertoon, maar in de
toewijding van je hart, die zichtbaar wordt in je
levenswandel.

Lars is één van de vele kinderen in ons land die nog nooit het evangelie hoorde. Zomaar ineens verscheen hij op de kinderclub en iedere woensdag is hij nu van de partij. Hyperactief, dat wel, maar naar het verhaal luistert hij aandachtig. Danken wil hij ook wel. Even denkt hij na. Dan zegt Lars: 'Beste God, dank U dat U even tijd voor ons had. Het was een mooi verhaal. Amen.'
Ontroerend. Zijn ouders hebben te weinig tijd voor hun kinderen. Als hij dat alleen maar zou vasthouden, dat God altijd tijd voor hem heeft! Bid alstublieft voor al die 'Larsen', het zijn er zo schrikbarend veel.

Op 6 mei 1857 hield het Britse Bijbelgenoot-
schap in Londen zijn jaarlijkse vergadering:
Lord -Schaftesbury die de vergadering opende,\'
begon met de woorden: \'Eigenlijk is er op deze \'
dag niets bijzonders te melden.\'
Maar hij vergiste zich. Terwijl hij sprak, barstte
er op datzelfde moment in India een grote
opstand \'van Bengaalse troepen los. Het maga-
zijn van het Bijbelgenootschap in Agra, met zijn
geweldige voorraad Bijbels -in een groot aantal
inheemse dialekten,: werd al bij de eerste ongere-
geldheden verwoest.
Enige tijd later werd, een aantal - exemplaren
van -de Bijbel door een regiment Mazhali Sikhs
gevonden. Dit regiment stond onder de opstan-
deíingen als het meest barbaars bekend. Een
aantal van deze mannen werd door hef lezen
van dë Bijbel in hun geweten getroffen en \'Zij
bekeerden zich tot God.
Wat een groot verlies voor het werk van het Bij-
belgenootschap leek, bleek vachteraf grote winst
\' te zijn. Opnieuw bleek hoe ondoorgrondelijkde
wegen van God zijn.

Paas-Jubel

Zaterdag 15 April 2006 19.30 uur

Thema: Simon, Simon...

Kom met ons genieten van de mooiste Paasliederen!

Elke Bezoeker krijgt een geschenkje...

E_-vangelische Kerk Leegstraat 208 8780 Oostrozebeke

8780 Oostrozebeke

In de kathedraal van Canterbury ligt onder andere het graf van Hendrik de Vierde. Zijn graf is een rijk versierde graftombe van grote his­torische waarde: Jaren na zijn sterven vertelde `

men in Engeland, volgens een legende; .dat het lijk van de koning, tijdens een overtocht over de rivier overboord geslagen was. Er zou in de tombe alleen maar een lege kist geplaatst zijn. Zo\'n legende prikkelt de nieuwsgierigheid. Ongeveer tweehonderd jaar geleden: heeft men daarom het graf geopend. Het bleek dat de vorst toch in de tombe begraven was..Zó heeft men de waarheid over dè dode Hendrik de Vierde leren kennen toen zijn graf \'geopend werd. -

Eenmaal zal ook het uur van de waarheid over het leven van Hendrik de \'Vierde, en over het leven van alle mensen, komen. Dat ^-zal  gebeu­ren als God de graven opent en allen voor Hem ^-rekenschap zullen moeten afleggen. Dan ver­dwijnt elke legende over het leven van de mens en blijft alleen de waarheid over.