Een man bezocht met een vriend de juwelier Tiffany in New York City. Men liet hem een schitterende diamant zien, die een prachtig geel licht uitstraalde, en nog veel andere schitterende stenen. Hij zag ook een steen die er heel dof uit- zag en zei: 'Dit is helemaal geen mooie steen.' De vriend die bij hem was, hield de steen een paar minuten in zijn hand. Toen hij daarna zijn hand opendeed, zei de man: 'O, wat een prach- tige steen.' Zelfs het kleinste plekje van de steen schitterde en straalde met de pracht van een regenboog. 'Wat heb je met de steen gedaan?' Zijn vriend antwoordde: 'Dit is een opaal. Dit is wat we noemen een sympathie voelende juweel. Pas als ze in contact komt met bijvoorbeeld de hand van een mens, schittert ze zo prachtig.' Zo is het ook met het leven van veel mensen. Zij hebben de warmte van de aanwezigheid, van de aanraking en van de sympathie (het medege- voel) van andere mensen nodig om te kunnen schitteren met de pracht van een opaal.
'Zondigen' is de vertaling van een grieks woord dat betekent 'het doel missen'. We gebruiken dat woord ook vaak zo. Bij een gemiste goal in een voetbalwedstrijd of een taartje dat op de grond valt, zeggen we vaak: 'Zonde!' En dan gaat het meestal nog om relatief kleine zaken, want zelfs een nederlaag bij een wedstrijd, daar komen mensen nog wel weer overheen. Maar het kan zo ook gaan bij belangrijkere zaken: bijvoorbeeld bij het doel dat God met ons leven had. Psalm 139 zegt dat God ons in de moederschoot heeft geweven en dat Hij daar een bedoeling mee had. Bij hoeveel mensen die geboren worden, zal Gods doel verwezenlijkt worden?
Denk aan de gelijkenis van de zaaier en het zaad. Er werd zaad gestrooid op de rotsen: dat kreeg niet eens de tijd om te ontkiemen of het werd al door de vogels opgegeten. Dan was er het zaad dat in ondiepe plaatsen viel. Het schoot wortel, maar niet genoeg, omdat het zo ondiep was. Toen het even tegen zat, redde het plantje het niet. En er was nog het zaad dat tussen de dorens viel. Toen het opkwam, werd het overwoekerd. Tenslotte was er het zaad dat in goede grond viel, heel goed opgroeide en zelf weer heel vruchtbaar was. Je zou je kunnen voorstellen dat God ook zo zaait in mensen, in families, in dorpen en in steden. Sommige zaden zijn in heel goede grond terecht gekomen, andere in minder goede grond of ze hebben last van dorens. Dat kan door allerlei oorzaken komen. Niet alles daarbij was de wil van God, echt niet. Maar God kán er altijd nog wel iets mee. 'Hij zal het geknakte riet niet buigen en de walmende vlaspit niet doven', zegt de Bijbel, want Hij wil dat het riet weer opgericht wordt en de vlaspit licht verspreidt.
Zo kunnen we op meerdere momenten van ons leven er opnieuw voor kiezen om Gods wil, en het doel dat Hij met ons leven heeft, te zoeken. De weg naar dat doel bevat namelijk ook kruispunten. Bij elke niet goed gekozen weg komt er gelukkig wel weer een nieuw kruispunt, waar de route aangepast kan worden, zodat we toch de goede richting uit kunnen gaan. Al gaande op de weg van God zult u in ieder geval de ervaring hebben, dat het de meeste voldoening en innerlijke vrede geeft om zo dicht mogelijk bij het doel te zijn dat God met ons leven heeft. Dan komen we namelijk pas echt 'tot ons recht'. Gelukkig gaat het bij God niet alleen om de kampioenen. Ook met een tweede, derde of vierde plaats 'vallen we nog in de prijzen'. En zelfs voor wie daarna komt, is er nog een beloning. De weg die met God gegaan wordt, heeft sowieso al meerwaarde op alle andere wegen, omdat die meewerkt aan het grotere totale doel van God. In dat geloof zijn al velen op weg gegaan. Langs wegen die voor mensen soms onduidelijk leken, zal blijken dat God met hen zijn doel niet heeft gemist.
Varen in de Hudsonrivier is op zichzelf een bijzondere ervaring. Soms is het heel spannend, vooral als je er voor het eerst komt. Er is namelijk een plaats in de rivier waar het lijkt of je helemaal opgesloten zit tussen de rotsen. Er lijkt geen doorgang te zijn. Je denkt dat het schip tegen een rots zal varen als je niet stopt. Maar als je gewoon doorvaart tot je vlakbij een bepaalde rots bent, wordt op het laatste ogenblik een opening zichtbaar waar je veilig door kunt varen. Dan kom je in een van de mooiste baaien van de rivier. Zo kan het ook gaan met ons levensschip. Soms lijkt het of je niet verder kunt. Je ziet geen uitkomst meer in de moeiten, zorgen en beproevingen. Toch kun je rustig doorgaan als je je weg met de Heer gaat. Hij kent de veilige weg. Hij kent de gevaren. Als je op Hem blijft vertrouwen, zal Hij zorgen voor de uitkomst. Hij brengt je veilig door de beproevingen heen en later ben je dankbaar voor de heerlijke ervaringen die je meemaakt in gemeenschap met Hem. Bedenk dat Hij met de verzoeking ook de uitkomst zal geven.
Een dominee bezocht een vrouw die er bekend om stond dat ze altijd ontevreden was en wel iets had om over te mopperen. Men noemde haar een chronische mopperaar. Zij mopperde altijd over alles en over iedereen. De voorganger wist dat haar aardappeloogst er dit jaar geweldig goed voor stond. Zij had een betere oogst dat iedereen in de buurt. In het gesprek begon hij over haar aardappelen en vroeg of ze nu tevreden was. De vrouw keek hem aan en zei: 'Ja, mijn aardappelen staan er dit jaar niet slecht voor, maar waar zijn de kleine aardappelen voor mijn varkens?' Ondanks deze goede oogst was zij nog niet tevreden.
Als de apostel Paulus tijdens zijn gevangenschap in Rome een brief schrijft aan de gemeente in Filippi, dan schrijft hij onder andere dat hij geleerd heeft tevreden te zijn met de omstandigheden waarin hij zich bevindt (Fil. 4:11). Hoewel zijn omstandigheden eigenlijk niet zo goed waren, is hij toch tevreden en hij schrijft in zijn brief veel over blijdschap, namelijk 'blijdschap in de Here' (3:1;
Hij stond in het middelpunt tijdens een kerkdienst in het bejaardencentrum: de kleine, grijze ezel van stof, die ik voor de preek had meegenomen.
'Hoeveel is deze ezel eigenlijk waard?' vroeg ik aan de bijeengekomen bewoners. Ik geef toe dat het pluchen beest er niet bepaald attractief meer uitzag. Het had er al meer dan 45 jaar op zitten. Maar juist het feit dat het dier al heel wat jaren achter de rug had, maakte het voor mij zo waardevol. Ik kreeg het 45 jaar geleden van mijn moeder, toen ik als kind in het ziekenhuis lag. De waarde van de ezel bestond voor mij niet in het materiële.
Was het met de mensen in het bejaardencentrum niet net zo? Ook zij waren al een dagje ouder. De energie om te presteren was bij hen niet meer aanwezig. Als we merken dat we niet meer kunnen voldoen aan de eisen van de maatschappij, hebben we Iemand nodig Die ons niet beoordeelt naar onze prestaties, maar Die ons liefheeft omdat we Zijn schepselen zijn. God laat ons door de profeet Jesaja weten: 'U bent kostbaar in Mijn ogen en hooggeschat en Ik heb u lief.'
Menselijke vrijheid is een vrijheid die opge- bouwd wordt 'in gezinnen, ondersteund in gemeenschappen met waarden en normen, en overeind gehouden in ons leven als natie, door de waarheden van de Sinaï, de Bergrede, de woorden van de Koran en de verschillende geloofsinhouden van ons volk', aldus president Bush.
Een vrijheid die de ruimte aan mensen moet geven om te doen wat ze zelf menen te moeten doen. Is dat de kracht die haat, bitterheid en eigenwaan kan breken? Nee, deze Amerikaanse burgerlijke vrijheid geeft ruimte, maar is zelf geen kracht. Ze geeft ruimte voor goede mach- ten, maar ook voor boze machten. Amerika is natuurlijk ver weg. Toch is dit alles ook dichtbij, omdat ook bij ons de vraag rijst: welke kracht kan de geweldige, schrikwekkende krachten van de zonde in óns land beteugelen? Tasjesdieven en moorden, haat en onverdraag- zaamheid, secularisatie en religieuze spanning, in onze straten, op onze pleinen. Geen enkele vorm van burgerlijke vrijheid is daartegen bestand. Maar er is wel een kracht die ertegen opgewassen is: de kracht van de liefde, uitgestort in mensenharten door de Heilige Geest die ons gegeven is.
Op een avond toen we met ons hele gezin ergens naartoe zouden gaan, vroeg ik mijn dochtertje of het buiten droog was. Ze keek even tussen de gordijnen door in de donkere straat. Haar eerste bericht was gunstig. Het was droog. Maar toen opeens zei ze: 'Onder de lantaarnpaal sneeuwt het!'
Alleen daar waar het licht reikte, zag ze de natte sneeuw vallen. Ik heb toen even moeten denken aan onszelf. Er is zoveel in ons eigen leven dat niet goed is. Maar we zien het niet. Wat weten de meeste mensen van hun eigen hart af? Van hun egoïsme, hun onredelijkheid, hun liefdeloosheid. En nog veel meer. Pas als Gods licht in ons leven binnenvalt, zien we wat er allemaal aan mankeert. En we schrikken. Het licht van de Heilige Geest is nodig om ons te overtuigen. Gelukkig wil de Heilige Geest ons ook overtuigen van de liefde van Christus die beschikbaar is om alle schuld uit ons leven weg te nemen en het nieuw te maken.
SCHUILEN ACHTER HET BLOED We schrijven het jaar des Heren 1572. De Spanjaarden eisten dat de inwoners van Rotterdam de stad zouden overgeven. Als ze niet aan deze eis zouden beantwoorden, dan zou de stad worden verwoest. Bij een vrijwillige capitulatie zouden de Spanjaarden de inwoners echter sparen. Eén van de Rotterdamse kooplieden vertrouwde de woorden van de Spanjaarden niet. Hij bracht zijn vrienden bijeen in zijn ruim bemeten woning. Vervolgens sloeg hij de meubels kort en klein en gooide de brokstukken de straat op. Ook gooide hij zijn eigen ruiten in en slachtte een lammetje waarvan hij het bloed over de drempel van de voordeur op straat liet lopen. De Spanjaarden hielden hun belofte niet en vielen de stad binnen. Bij het huis van de koopman aangekomen, dachten ze dat hun kameraden al binnen waren geweest. Zo bleven het huis en zijn bewoners dankzij de dood en het bloed van een onschuldig lam ongedeerd. Een ieder die schuilt achter het bloed van Jezus Christus, zijn werk in het geloof aanneemt, is eens voor altijd in veiligheid.
Een voorganger zocht regelmatig een man op die bijna blind was. Hij vertelt hierover: 'Als ik met hem bad, wilde hij altijd mijn hand vasthouden, want, zoals hij zei, lichamelijk contact betekende veel voor hem, het gaf hem geestelijke inspiratie en een bijzondere troost. Nadat hij door een operatie weer kon zien en ik weer bij hem kwam en met hem wilde bidden, dacht ik dat hij het niet meer nodig zou vinden dat ik tijdens het bidden zijn hand vasthield. Maar het bleek dat hij graag wilde doorgaan met deze gewoonte, want ook nu hij weer kon zien, betekende dit heel veel voor hem. Lichamelijk contact kan heel waardevol zijn.' We lezen in de Evangeliën vaak dat de Heer Jezus mensen aanraakte, of dat de mensen Hem aanraakten. Bijvoorbeeld in Matth. 8:3 lezen we dat de Heer Jezus een melaatse aanraakte en hem genas. In Mark.10:13 lezen we dat ouders hun kinderen bij Jezus brachten, opdat Hij hen zou aanraken. In Matth.14:36 lezen we dat de mensen de zoom van zijn kleed of Hem Zelf wilden aanraken om genezen te worden.
Gal. 3:13
Dit is een van de grote heilswaarheden van het
nieuwe verbond. Onder het oude verbond met
Israël was het: Vervloekt is ieder die niet vol-
hardt in alles wat geschreven staat in het boek
van de wet. Wanneer werd Christus een vloek?
Toen Hij aan het kruis hing! Hij werd daar tot
zonde gemaakt; Hij droeg onze zonden. Paulus
schrijft: 'Hij heeft mij liefgehad en Zich voor
mij overgegeven.' Eeuwig zij zijn naam hier-
voor geprezen. Gods zegen, eens aan Abraham
beloofd, is door Hem tot alle volken gekomen.
'Van de vloek maakt Hij mij vrij
en zijn sterven zaligt mij.'
Een jonge man was voorganger geworden van een grote gemeente in een nogal deftige wijk van de stad. Tijdens de receptie die gehouden werd om hem welkom te heten, kwam een keurig geklede mevrouw naar hem toe. Ze gaf hem een hand en zei tegen hem: 'Ik begrijp niet hoe u het aandurft om zevenhonderd mensen tevreden te stellen.' Even zweeg de jonge voorganger. Wat moest hij hierop zeggen? Maar gelukkig, God gaf hem de wijsheid om het goede antwoord te geven: 'Ik ben niet naar deze stad gekomen met het doel zevenhonderd mensen tevreden te stellen. Ik hoef alleen maar God tevreden te stellen. Alleen als ik Hem tevredenstel, dan is het goed.' Wat deze voorganger antwoordde, stemt overeen met wat Paulus zegt in Gal. 1:10: 'Probeer ik bij de mensen in de gunst te komen? Praat ik iedereen naar de mond? Nee, ik probeer Gods wil te doen. Als ik de mensen naar de mond zou praten, zou ik geen dienaar van Christus zijn' (vert. Het Boek).
Een ongelovige Engelse graaf bezocht de Fidji- eilanden in de Grote Oceaan. Hij maakte kennis met een stamhoofd dat christen was geworden. De graaf zei: 'Wat is het toch jammer dat u zo dom bent geweest om naar de zendelingen te luisteren. Tegenwoordig gelooft toch geen enkel verstandig mens meer wat in de Bijbel staat. Dat boek heeft zijn'tijd gehad.' Bij deze woorden begonnen de ogen van de oude stamhoofd te fonkelen. 'Mijnheer de graaf/ zei hij streng, 'u moest God danken voor het evangelie!' 'Ik zou niet weten waarom', ant- woordde de graaf. 'Dat zal ik u dan eens duide- lijk maken. Ziet u daar die grote steen? Vroeger was het onze gewoonte onze gevangenen op deze steen te doden. En ziet u ginds die oven? Als wij onze feesten vierden ter ere van onze goden werden onze mensenoffers daarin geroosterd. Als de zendelingen niet gekomen waren om ons te leren dat we ons moesten bekeren van deze boze dingen, en als zij ons niet "het oude Boek" gebracht hadden, dan was u hier ook in deze oven geroosterd. Daarom zeg ik u: in plaats van zo verachtelijk over de Bijbel te spreken, zou u God moeten danken voor het
Onlangs zag ik een oude man bezig met forellen vissen. Snel en handig trok hij de ene na de andere vis boven water. 'Goed gedaan, oude man,' zei ik. 'Veel andere vissers hebben minder succes; hoe komt dat?' De oude man richtte zich op, stak zijn hengel in de grond en zei: 'Luister, er zijn drie regels voor het vissen op forellen. Als je daar niet op let, kun je het net zo goed laten. De eerste: houd jezelf uit het gezicht. De tweede: houd jezelf verder uit het gezicht en de derde: houd jezelf nog verder uit het gezicht.' Een goede les voor het vissen van mensen. De Here Jezus zei eens tegen Simon Petrus en Andreas: 'Komt achter Mij en Ik zal u vissers van mensen maken.' Hij moet het ons leren; we hebben het niet van onszelf. Cijfer in dit werk jezelf helemaal weg; dan kan Hij je vormen naar Zijn beeld en ga je het doen zoals Hij, namelijk niet in eigen kracht, maar door Gods Geest sterk gemaakt en in Zijn kracht. Bid de Here dat Hij nog veel goede vissers gaat gebruiken om kostbare zielen voor de eeuwigheid te redden.
MIJN SCHAPEN VOLGEN MIJ
Een toerist zag eens in Nazareth dat verschillende herders tegelijk hun schapen lieten drinken bij het water. Toen de schapen voldoende gedronken hadden, riepen de herders hun schapen en de schapen liepen naar hun herder en volgden hem. De toerist vroeg aan een herder of de schapen altijd hun eigen herder volgden, wanneer zij riepen. De herder antwoordde: 'Alleen als een schaap gezond is, zal hij altijd luisteren naar de stem van zijn eigen herder en hem volgen. Wanneer een schaap ziek is, herkent hij de stem van zijn eigen herder niet meer en hij volgt een willekeurig iemand.' De Heer Jezus vertelt ook over de schapen en de goede Herder: 'En de schapen horen zijn stem; en Hij roept zijn eigen schapen bij name en leidt ze naar buiten... en de schapen volgen Hem, omdat ze zijn stem kennen. Maar een vreemde zullen zij geenszins volgen, maar zij zullen van hem vluchten, omdat zij de stem van de vreemde niet kennen' (Joh. 10:5). 'Mijn schapen horen mijn stem en Ik ken ze en zij volgen Mij (vers 27)
SAMENWERKING
God laat nooit aardappelen, tarwe of haver groeien zonder toedoen van mensen. Hij doet het altijd in samenwerking met mensen. De Here schenkt zon en lucht, regen en dauw, dag en nacht, de vruchtbare jaargetijden, de nijvere, wroetende kleine regenwormen en insecten die ervoor zorgen dat de aarde poreus is. Hij schenkt het zaaisel leven, opdat het groeien kan. De mens moet de grond voorbereiden, het zaad strooien en de oogst binnenhalen.
Zo is het ook als het om onze ziel gaat. God schenkt nieuw leven, maar de mens moet het willen en in gebed naar Hem toe komen. God gebruikt mensen die Zijn evangelie doorgeven, schrijven, zingen, die bidden dat nog velen gered worden. God heeft er vele jaren geleden al voor gezorgd dat we kunnen worden gered. Jezus kwam, Hij toonde ons Gods liefde en stierf voor onze zonden. Als u verwacht verlost te worden zonder uw deel daarin bij te dragen, dan is dat net zo dom als een boer die verwacht dat de aardappelen zullen groeien zonder dat hij ze gepoot heeft. Uw aandeel: neem het heil in Christus aan!
Gevoel zegt: Kijk eens om je heen
Jezus zegt: Zie op Mij
Gevoel zegt: Hier kom je nooit uit
Jezus zegt: Ik maak je vrij
Gevoel zegt: Je struikelt telkens weer
Jezus zegt: Ik hou je vast
Gevoel zegt: Je hebt ook zoveel zorgen
Jezus zegt: Geef Mij dan je last
Gevoel zegt: Jij schiet altijd te kort
Jezus zegt: In Mij ben je volmaakt
Gevoel zegt: Je woorden zijn zonder kracht
Jezus zegt: Ik ben het die harten raakt
Gevoel zegt: Jij kan allen maar huilen
Jezus zegt: Verblijdt je ten alle tijden
Gevoel zegt: Trek maar een muur op
Jezus zegt: Niets kan je van Mij liefde scheiden
Gevoel zegt: Je bent onzeker en angstig
Jezus zegt: Vrees niet je bent van Mij
Gevoel zegt: De mensen mogen mij niet
Jezus zegt: Ik ben voor jou ,wie zal tegen je zijn
Gevoel zegt: Je bent zo minderwaardig
Jezus zegt: Je bent kostbaar in Mijn ogen
Gevoel zegt: Ga maar heel diep gebukt
Jezus zegt: Hef je hoofd omhoog
Gevoel zegt: Jij bent zo zwak
Jezus zegt: Zo openbaar je Mijn kracht
Gevoel zegt: Hoe kun je nu volhouden
Jezus zegt: Als je Mij maar verwacht
Gevoel zegt: Je hebt weer te weinig gebeden
Jezus zegt: Slaap nu maar, Rust maar in mijn vrede
1 Toen de dag van het Pinksterfeest aanbrak waren ze allen bij elkaar. 2 Plotseling klonk er uit de hemel een geluid als van een hevige windvlaag, dat het huis waar ze zich bevonden geheel vulde. 3 Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten, 4 en allen werden vervuld van de heilige Geest en begonnen op luide toon te spreken in vreemde talen, zoals hun door de Geest werd ingegeven. 5 In Jeruzalem woonden destijds vrome Joden, die afkomstig waren uit ieder volk op aarde. 6 Toen het geluid weerklonk, dromden ze samen en ze raakten geheel in verwarring omdat ieder de apostelen en de andere leerlingen in zijn eigen taal hoorde spreken. 7 Ze waren buiten zichzelf van verbazing en zeiden: ‘Het zijn toch allemaal Galileeërs die daar spreken? 8 Hoe kan het dan dat wij hen allemaal in onze eigen moedertaal horen? 9 Parten, Meden en Elamieten, inwoners van Mesopotamië, Judea en Kappadocië, mensen uit Pontus en Asia, 10 Frygië en Pamfylië, Egypte en de omgeving van Cyrene in Libië, en ook Joden uit Rome die zich hier gevestigd hebben, 11 Joden en proselieten, mensen uit Kreta en Arabië – wij allen horen hen in onze eigen taal spreken over Gods grote daden.’ 12 Verbijsterd en geheel van hun stuk gebracht vroegen ze aan elkaar: ‘Wat heeft dit toch te betekenen?’ 13 Maar sommigen zeiden spottend: ‘Ze zullen wel dronken zijn.’ Toespraak van Petrus 14 Daarop trad Petrus naar voren, samen met de elf andere apostelen, verhief zijn stem en sprak de menigte toe: ‘U, Joden en inwoners van Jeruzalem, luister naar mijn woorden en neem ze ter harte. 15 Deze mensen zijn niet dronken, zoals u denkt; het is immers pas het derde uur na zonsopgang. 16 Wat hier nu gebeurt, is aangekondigd door de profeet Joël: 17 “Aan het einde der tijden, zegt God, zal ik over alle mensen mijn geest uitgieten. Dan zullen jullie zonen en dochters profeteren, jongeren zullen visioenen zien en oude mensen droomgezichten. 18 Ja, over al mijn dienaren en dienaressen zal ik in die tijd mijn geest uitgieten, zodat ze zullen profeteren. 19 Ik zal wonderen doen verschijnen aan de hemel boven en tekenen geven op de aarde beneden, bloed en vuur en rook. 20 De zon zal veranderd worden in duisternis en de maan in bloed voordat de grote, stralende dag van de Heer komt. 21 Dan zal ieder die de naam van de Heer aanroept worden gered.” 22 Israëlieten, luister naar wat ik u zeg: Jezus uit Nazaret is door God tot u gezonden, hetgeen gebleken is uit de grote daden en de wonderen en tekenen die God, zoals u bekend is, door zijn toedoen onder u heeft verricht. 23 Deze Jezus, die overeenkomstig Gods bedoeling en voorkennis is uitgeleverd, hebt u door heidenen laten kruisigen en doden. 24 God heeft hem echter tot leven gewekt en de last van de dood van hem afgenomen, want de dood kon zijn macht over hem niet behouden. 25 David zegt immers over hem: “Steeds houd ik de Heer voor ogen, hij is aan mijn zijde, ik wankel niet. 26 Daarom verheugt zich mijn hart en jubelt mijn tong van blijdschap. Ja, mijn lichaam zal behouden blijven, 27 want u zult mij niet overleveren aan het dodenrijk en het lichaam van uw trouwe dienaar zal niet tot ontbinding overgaan. 28 U hebt mij de weg naar het leven getoond, Uw nabijheid zal mij vervullen met vreugde.” 29 Broeders en zusters, u zult mij wel toestaan dat ik over de aartsvader David zeg dat hij gestorven en begraven is; zijn graf bevindt zich immers nog steeds hier. 30 Maar omdat hij een profeet was en wist dat God hem onder ede beloofd had dat een van zijn nakomelingen zijn troon zou bestijgen, 31 heeft hij de opstanding van de messias (2:31) de messias – Zie de noot bij Matteüs 2:4.voorzien en gezegd dat deze niet aan het dodenrijk zou worden overgeleverd en dat zijn lichaam niet tot ontbinding zou overgaan. 32 Jezus is door God tot leven gewekt, daarvan getuigen wij allen. 33 Hij is door God verheven, zit aan zijn rechterhand, en heeft van de Vader de heilige Geest, die ons beloofd is, ontvangen. Die Geest heeft hij op ons doen neerdalen, en dat is wat u ziet en hoort. 34 David is weliswaar niet naar de hemel opgestegen, maar toch zegt hij: “De Heer sprak tot mijn Heer: ‘Neem plaats aan mijn rechterhand, 35 tot ik je vijanden onder je voeten heb gelegd.’” 36 Laat het hele volk van Israël er daarom zeker van zijn dat Jezus, die u gekruisigd hebt, door God tot Heer en messias is aangesteld.’ 37 Toen ze dit hoorden, waren ze diep getroffen en vroegen aan Petrus en de andere apostelen: ‘Wat moeten we doen, broeders?’ 38 Petrus antwoordde: ‘Keer u af van uw huidige leven en laat u dopen onder aanroeping van Jezus Christus om vergeving te krijgen voor uw zonden. Dan zal de heilige Geest u geschonken worden, 39 want voor u geldt deze belofte, evenals voor uw kinderen en voor allen die ver weg zijn en die de Heer, onze God, tot zich zal roepen.’ 40 Ook op nog andere wijze legde hij getuigenis af, waarbij hij een dringend beroep op zijn toehoorders deed met de woorden: ‘Laat u redden uit dit verdorven mensengeslacht!’ 41 Degenen die zijn woorden aanvaardden, lieten zich dopen; op die dag breidde het aantal leerlingen zich uit met ongeveer drieduizend. 42 Ze bleven trouw aan het onderricht van de apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap, braken het brood en wijdden zich aan het gebed. Het leven van de eerste gemeente 43 De vele tekenen en wonderen die de apostelen verrichtten, vervulden iedereen met ontzag. 44 Allen die het geloof hadden aanvaard, bleven bijeen en hadden alles gemeenschappelijk. 45 Ze verkochten al hun bezittingen en verdeelden de opbrengst onder degenen die iets nodig hadden. 46 Elke dag kwamen ze trouw en eensgezind samen in de tempel, braken het brood bij elkaar thuis en gebruikten hun maaltijden in een geest van eenvoud en vol vreugde. 47 Ze loofden God en stonden in de gunst bij het hele volk. De Heer breidde hun aantal dagelijks uit met mensen die gered wilden worden.
tevreden
