OVERDRIJVEN IS OOK EEN VAK

Als wij iets eenparigs begeren zegt de bijbel: het zal ons tendeel vallen. Maar geloven we nog in wonderen? Tegenwoordig is de mediche wetenschap zo vooruitgegaan (dank God daarvoor) .maar lang niet alles is door de dokter op te lossen. En soms kan het woord van de dokter( uitslag) een grote klap voor ons zijn, Hij kan ons bijvoorbeeld mee delen dat er niets meer aan een situatie te doen is.Dat het ook hier voor de medische wetenschap ophoud. gelukig kennen wij iemand die noch gebonden is aan een ziekte, noch aan een situatie,noch aan het woord van welke dokter dan ook. Ja u begrijp wat ik wil zeggen Ik heb het over Jezus van nazareth De Grote heelmeester Zelf, Waarvan wij weten dat het woord Gods zegt, dat Hij onverandert is.En dat geen ding onmogelijk is voor diegen die geloven!
Ik weet zeker als Jezus vandaag de dag nog op aarde zou rond wandelen dan brachten vele mensen van waar ook ter werelt de zieke naar de plaats waar Hij was.
maar de bijbel zegt Hij is niet verandert ook al is Hij niet meer in het vlees bij ons, toch is hij door de Heilge geest op de plaats waar wij zijn. We hoeven er niet eens onkosten voor te maken aan dure reizen en medicijnen. Het is gratis en voor niets. dat Hij nog steeds gewillig is om Hen die door de duivel overweldigt zijn aan te raken en een wonder voor hen  te willen doen, het enige dat Hij ons vraagd is of we geloven dat Hij het doen zal en doen kan.
gelooft u nog in wonderen? dat is mijn vraag aan u vandaag. Ik geloof het met mijn hele hart dat Jezus nog wonderen wil en kan doen.
Word niet hopeloos in uw situatie, ga niet bij de pakken neer zitten en denk niet; het is niet voor mij maar richt uw geloofs oog op Jezus.
En geloof dat u het onvangen heb, en het zal uw geworden.Wat u nood ook is en hoe moeilijk de situatie ook lijkt, God heeft alles onder controle.
Ik zeg dit vanuit een diep geloof en zeker weten in mijn hart
moge de Heer u de wensen van uw hart schenken! voeg daad bij het woord en acepteer geen nee
Toen jacob in een worsteling met God was... zei hij eigenlijk heel brutaal IK LAAT U NIET GAAN TENZEI GIJ MIJ ZEGEND!.Amen? en jacob ontving zijn zegen.
neem deze houding ook tegen God aan en zeg : Heer u heb het beloofd in uw woord en ik wil gaan staan op uw belofte.

LEKT UW DAK?

In een oud boek las ik het volgende: 'Zware beproevingen zijn voor de ziel als sijpelende regen voor het huis. We weten niet dat er zulke gaten in het dak zitten tot er een stortregen komt en dan zien we het hier en daar druppelen. Misschien wisten we niet dat er verkeerde dingen in ons huisden, totdat de stormen van de beproeving kwamen en we merkten dat ongeloof, ongeduld en vrees op veel plaatsen neersijpelden.' Hoe waar is dat! Beproeving test ons en bewijst wat voor soort christenen we zijn. Als er defecten zijn in onze geestelijke wapenrusting, dan zullen ze openbaar worden onder de druk en spanning van de moeilijkheden. Als de sluizen van tegenspoed opengaan, stemmen we in met de woorden van de psalmdichter: 'Verlos mij, o God, want het water is gekomen tot aan de lippen' (Ps. 69:2). Toch hoeven we niet bang te zijn, want het is onze liefhebbende Vader die de wateren toelaat te komen. Gaat u door een storm momenteel? Misschien is het om uw geestelijke noden te openbaren. Repareer het 'lekke dak' door geloof, gebed en overgave aan de Heilige Geest.

WANDELEN MET HEM

Op een mooie zomerdag was ik met mijn dochter op bezoek in een soort pretpark. Toen we in de rij stonden voor een van de attracties, hoorde ik een man vragen: 'Weet iemand waar deze rij naartoe gaat?' De man naast hem zei: 'Ik heb geen flauw idee.' Ik grinnikte om hun kennelijke onwetendheid, maar toen realiseerde ik me dat ik zelf ook niet wist waar de rij voor was.

Het maakte me trouwens niets uit. Het was een 'vader-en-dochterdag' en we hadden het samen gezellig. Het was niet belangrijk waar we naartoe gingen, het ging er om dat we samen uit waren.

Ik moest denken aan wat we noemen 'wandelen met de Here'. Zijn we zo in beslag genomen door wat we meemaken in het leven dat we vergeten om blij te zijn dat we elke dag met Hem samen zijn?

Henoch, een gelovige uit het Oude Testament, 'wandelde met God, driehonderd jaar' (Gen. 5:22). En toen wandelde hij weg van de aarde in Gods tegenwoordigheid zonder de dood te zien (Hebr. 11:5).

We weten niet hoe onze levensweg zal zijn, maar we kunnen genieten van de reis als we met de Here wandelen: 'Ik wandel in het licht met Jezus...'

DE ZEGEN VAN LASTEN

Er is een verhaal van een oude grootvadersklok die al drie generaties lang in dezelfde hoek van een kamer had gestaan en trouw dag na dag de minuten en uren weggetikt had. In de klok was een zwaar gewicht dat elke avond moest worden opgetrokken om de klok aan de gang te houden.

Op zekere dag werd de klok verkocht en de nieuwe eigenaar zag het zware gewicht. 'Dat is te erg,' zei hij, 'dat die oude klok zo'n zware last moet dragen.' Hij nam het gewicht van de ketting en ogenblikkelijk hield de klok op met tikken. 'Waarom deed u dat?' vroeg de klok. 'Ik wilde je last verlichten,' zei de man.

'Hang het er alstublieft weer in,' zei de klok, 'dat houdt me aan de gang!'

De meeste mensen hebben graag een gemakkelijk leventje. Ze denken dat ze, als ze geen lasten hebben, plezierig kunnen leven. Ze beseffen niet dat God ons vaak geestelijk 'aan de gang houdt' door de gewichten die ons naar beneden lijken te trekken. Beproevingen kunnen onze voeten geestelijk activeren. Onze lasten brengen ons niet alleen zegen in dít leven, maar 'de lichte last der verdrukking van een ogenblik bewerkt voor ons een alles verre te boven gaand eeuwig gewicht van heerlijkheid' (2 Kor. 4:17).

TE VEEL HUICHELAARS

Onlangs vroeg een kennis van ons of ik haar vader wilde bezoeken. Hij lag in het ziekenhuis in afwachting van een operatie. Zijn toestand was ernstig en ze was bezorgd over zijn geestelijk welzijn. Toen ik hem een bezoek bracht en over de Heer Jezus begon te spreken, zei de man dat hij een dominee had gekend die het niet zo nauw nam met de huwelijkstrouw. 'Er zijn te veel huichelaars in de kerk,' zei de man. Ik hield een van mijn handen vóór mijn bijbel en vroeg: 'Wat ziet u?' 'Uw hand, met uw bijbel daarachter.' Toen plaatste ik de Bijbel vóór mijn hand. 'Wat ziet u nu?' vroeg ik. 'Alleen de Bijbel.' 'Ik kan mijn hand achter de Bijbel verbergen, omdat mijn hand kleiner is dan de Bijbel,' zei ik. 'Ik bedoel te zeggen dat het enige wat kleiner is dan een huichelaar, de persoon is die zich daarachter probeert te verbergen.'

'Daar heb ik nooit aan gedacht,' antwoordde hij. Op die dag besefte hij dat hij zijn eigen zonden moest belijden en niet de zonden van anderen moest gebruiken als een excuus om niet tot Christus te gaan. En diezelfde dag kwam hij tot geloof in de Heer Jezus.

BUSHALTE

Het openbaar vervoer in Londen kent twee soorten bushaltes: de 'Bus Stop', waar elke langsrijdende bus stopt, en de 'Bus Request', een halte waar de bus alleen op verzoek stopt. Iemand die bij een 'Bus Request' wil opstappen, moet dit aan de naderende buschauffeur door middel van een handgebaar duidelijk maken. Anders rijdt de bus gewoon verder.

De twee blinde bedelaars voor de poorten van Jericho hadden van andere mensen over de Heer Jezus horen vertellen. Toen ze vernamen dat Hij aan de weg waar zij zaten zou langskomen, schreeuwden ze luidkeels: 'Heb medelijden met ons, Zoon van David!' Hij mocht in geen geval voorbijgaan zonder te stoppen. Als er Eén zou kunnen helpen, dan was Hij het wel. En de Heer Jezus? Hij bleef staan, riep hen bij Zich en gaf hun het gezicht weer terug.

Wie met de bus mee wil, moet dat duidelijk aan de chauffeur laten zien. Wie gered wil worden, moet zich tot de Heer Jezus wenden. Natuurlijk gaat Hij u niet achteloos voorbij, maar Hij dringt Zich ook niet op. Als wij Hem niet willen, gaat Hij verder. 'Roep Mij aan ten dage der benauwdheid, Ik zal u redden en u zult Mij eren' (Ps. 50:15).

TEVREDEN?

Een rijke fabrikant observeerde een visser die op zijn gemak naast zijn boot

zat. 'Waarom bent u niet aan het vissen?' vroeg de fabrikant. 'Ik heb vandaag

genoeg gevangen,' antwoordde de visser. 'Maar waarom wilt u niet méér

vangen?' vervolgde de rijke man. 'Wat moet ik daar dan mee?' luidde het

antwoord. 'Nou, u zou meer kunnen verdienen en dan een grotere boot kopen,

waarmee u nog meer vis kunt vangen. En zo zou u op den duur een hele

vissersvloot kunnen exploiteren en een aardig vermogen opbouwen, net als ik.'

De visser vervolgde: 'En wat dan?' 'Nou, dan kunt u rustig achterover leunen

en van het leven genieten.' 'Maar wat denkt u dat ik nu aan het doen ben?'

reageerde de visser.

Als meer materiële welvaart ons enige levensdoel is, zullen we nooit tevreden

zijn. Bovendien verwaarlozen we daarbij onze ziel. De Heer Jezus heeft eens

gezegd: 'Let op en waakt voor alle hebzucht; want ook al heeft iemand

overvloed, zijn leven behoort niet tot zijn bezittingen' (Luk. 12:15). Laten

we oppassen dat we niet 'voor onszelf schatten verzamelen', want dan zijn wij

niet rijk in God.

       DE SYMPATHIE VOELENDE JUWEEL

 Een man bezocht met een vriend de juwelier
 Tiffany in New York City. Men liet hem een
 schitterende diamant zien, die een prachtig geel
 licht uitstraalde, en nog veel andere schitterende
 stenen. Hij zag ook een steen die er heel dof uit-
 zag en zei: 'Dit is helemaal geen mooie steen.'
 De vriend die bij hem was, hield de steen een
paar minuten in zijn hand. Toen hij daarna zijn
hand opendeed, zei de man: 'O, wat een prach-
tige steen.' Zelfs het kleinste plekje van de steen
schitterde en straalde met de pracht van een
regenboog. 'Wat heb je met de steen gedaan?'
Zijn vriend antwoordde: 'Dit is een opaal. Dit is
wat we noemen een sympathie voelende juweel.
Pas als ze in contact komt met bijvoorbeeld de
hand van een mens, schittert ze zo prachtig.'
Zo is het ook met het leven van veel mensen.
Zij hebben de warmte van de aanwezigheid, van
de aanraking en van de sympathie (het medege-
voel) van andere mensen nodig om te kunnen
schitteren met de pracht van een opaal.

HET DOEL MISSEN
 
'Zondigen' is de vertaling van een grieks woord dat betekent 'het doel missen'.
We gebruiken dat woord ook vaak zo. Bij een gemiste goal in een voetbalwedstrijd of een taartje dat op de grond valt, zeggen we vaak: 'Zonde!' En dan gaat het meestal nog om relatief kleine zaken, want zelfs een nederlaag bij een wedstrijd, daar komen mensen nog wel weer overheen.
Maar het kan zo ook gaan bij belangrijkere zaken: bijvoorbeeld bij het doel dat God met ons leven had.
Psalm 139 zegt dat God ons in de moederschoot heeft geweven en dat Hij daar een bedoeling mee had. Bij hoeveel mensen die geboren worden, zal Gods doel verwezenlijkt worden?
 
Denk aan de gelijkenis van de zaaier en het zaad. Er werd zaad gestrooid op de rotsen: dat kreeg niet eens de tijd om te ontkiemen of het werd al door de vogels opgegeten.
Dan was er het zaad dat in ondiepe plaatsen viel. Het schoot wortel, maar niet genoeg, omdat het zo ondiep was. Toen het even tegen zat, redde het plantje het niet.
En er was nog het zaad dat tussen de dorens viel. Toen het opkwam, werd het overwoekerd.
Tenslotte was er het zaad dat in goede grond viel, heel goed opgroeide en zelf weer heel vruchtbaar was.
Je zou je kunnen voorstellen dat God ook zo zaait in mensen, in families, in dorpen en in steden. Sommige zaden zijn in heel goede grond terecht gekomen, andere in minder goede grond of ze hebben last van dorens. Dat kan door allerlei oorzaken komen. Niet alles daarbij was de wil van God, echt niet. Maar God kán er altijd nog wel iets mee. 'Hij zal het geknakte riet niet buigen en de walmende vlaspit niet doven', zegt de Bijbel, want Hij wil dat het riet weer opgericht wordt en de vlaspit licht verspreidt.
 
Zo kunnen we op meerdere momenten van ons leven er opnieuw voor kiezen om Gods wil, en het doel dat Hij met ons leven heeft, te zoeken. De weg naar dat doel bevat namelijk ook kruispunten. Bij elke niet goed gekozen weg komt er gelukkig wel weer een nieuw kruispunt, waar de route aangepast kan worden, zodat we toch de goede richting uit kunnen gaan.
Al gaande op de weg van God zult u in ieder geval de ervaring hebben, dat het de meeste voldoening en innerlijke vrede geeft om zo dicht mogelijk bij het doel te zijn dat God met ons leven heeft. Dan komen we namelijk pas echt 'tot ons recht'.
Gelukkig gaat het bij God niet alleen om de kampioenen. Ook met een tweede, derde of vierde plaats 'vallen we nog in de prijzen'. En zelfs voor wie daarna komt, is er nog een beloning. De weg die met God gegaan wordt, heeft sowieso al meerwaarde op alle andere wegen, omdat die meewerkt aan het grotere totale doel van God. In dat geloof zijn al velen op weg gegaan. Langs wegen die voor mensen soms onduidelijk leken, zal blijken dat God met hen zijn doel niet heeft gemist.

ALS JE GEEN UITKOMST MEER ZIET
 
Varen in de Hudsonrivier is op zichzelf een bijzondere ervaring. Soms is het heel spannend, vooral als je er voor het eerst komt. Er is namelijk een plaats in de rivier waar het lijkt of je helemaal opgesloten zit tussen de rotsen. Er lijkt geen doorgang te zijn. Je denkt dat het schip tegen een rots zal varen als je niet stopt. Maar als je gewoon doorvaart tot je vlakbij een bepaalde rots bent, wordt op het laatste ogenblik een opening zichtbaar waar je veilig door kunt varen. Dan kom je in een van de mooiste baaien van de rivier. Zo kan het ook gaan met ons levensschip. Soms lijkt het of je niet verder kunt. Je ziet geen uitkomst meer in de moeiten, zorgen en beproevingen. Toch kun je rustig doorgaan als je je weg met de Heer gaat. Hij kent de veilige weg. Hij kent de gevaren. Als je op Hem blijft vertrouwen, zal Hij zorgen voor de uitkomst. Hij brengt je veilig door de beproevingen heen en later ben je dankbaar voor de heerlijke ervaringen die je meemaakt in gemeenschap met Hem. Bedenk dat Hij met de verzoeking ook de uitkomst zal geven.

ALTIJD WEL IETS TE MOPPEREN

Een dominee bezocht een vrouw die er bekend om stond dat ze altijd ontevreden was en wel iets had om over te mopperen. Men noemde haar een chronische mopperaar. Zij mopperde altijd over alles en over iedereen. De voorganger wist dat haar aardappeloogst er dit jaar geweldig goed voor stond. Zij had een betere oogst dat iedereen in de buurt. In het gesprek begon hij over haar aardappelen en vroeg of ze nu tevreden was. De vrouw keek hem aan en zei: 'Ja, mijn aardappelen staan er dit jaar niet slecht voor, maar waar zijn de kleine aardappelen voor mijn varkens?' Ondanks deze goede oogst was zij nog niet tevreden.

Als de apostel Paulus tijdens zijn gevangenschap in Rome een brief schrijft aan de gemeente in Filippi, dan schrijft hij onder andere dat hij geleerd heeft tevreden te zijn met de omstandigheden waarin hij zich bevindt (Fil. 4:11). Hoewel zijn omstandigheden eigenlijk niet zo goed waren, is hij toch tevreden en hij schrijft in zijn brief veel over blijdschap, namelijk 'blijdschap in de Here' (3:1;

DE EZEL

Hij stond in het middelpunt tijdens een kerkdienst in het bejaardencentrum: de kleine, grijze ezel van stof, die ik voor de preek had meegenomen.

'Hoeveel is deze ezel eigenlijk waard?' vroeg ik aan de bijeengekomen bewoners. Ik geef toe dat het pluchen beest er niet bepaald attractief meer uitzag. Het had er al meer dan 45 jaar op zitten. Maar juist het feit dat het dier al heel wat jaren achter de rug had, maakte het voor mij zo waardevol. Ik kreeg het 45 jaar geleden van mijn moeder, toen ik als kind in het ziekenhuis lag. De waarde van de ezel bestond voor mij niet in het materiële.

Was het met de mensen in het bejaardencentrum niet net zo? Ook zij waren al een dagje ouder. De energie om te presteren was bij hen niet meer aanwezig. Als we merken dat we niet meer kunnen voldoen aan de eisen van de maatschappij, hebben we Iemand nodig Die ons niet beoordeelt naar onze prestaties, maar Die ons liefheeft omdat we Zijn schepselen zijn. God laat ons door de profeet Jesaja weten: 'U bent kostbaar in Mijn ogen en hooggeschat en Ik heb u lief.'

         

 Menselijke vrijheid is een vrijheid die opge-
 bouwd wordt 'in gezinnen, ondersteund in
 gemeenschappen met waarden en normen,
 en overeind gehouden in ons leven als natie,
 door de waarheden van de Sinaï, de Bergrede,
 de woorden van de Koran en de verschillende
 geloofsinhouden van ons volk', aldus president
 Bush.

 Een vrijheid die de ruimte aan mensen moet
geven om te doen wat ze zelf menen te moeten
doen. Is dat de kracht die haat, bitterheid en
eigenwaan kan breken? Nee, deze Amerikaanse
burgerlijke vrijheid geeft ruimte, maar is zelf
geen kracht. Ze geeft ruimte voor goede mach-
ten, maar ook voor boze machten.
Amerika is natuurlijk ver weg. Toch is dit alles
ook dichtbij, omdat ook bij ons de vraag rijst:
welke kracht kan de geweldige, schrikwekkende
krachten van de zonde in óns land beteugelen?
Tasjesdieven en moorden, haat en onverdraag-
zaamheid, secularisatie en religieuze spanning,
in onze straten, op onze pleinen.
Geen enkele vorm van burgerlijke vrijheid is
daartegen bestand. Maar er is wel een kracht die
ertegen opgewassen is: de kracht van de liefde,
uitgestort  in  mensenharten  door  de  Heilige
Geest die ons gegeven is.

ONDER DE LANTAARN SNEEUWT HET

Op een avond toen we met ons hele gezin ergens naartoe zouden gaan, vroeg ik mijn dochtertje of het buiten droog was. Ze keek even tussen de gordijnen door in de donkere straat. Haar eerste bericht was gunstig. Het was droog. Maar toen opeens zei ze: 'Onder de lantaarnpaal sneeuwt het!'

Alleen daar waar het licht reikte, zag ze de natte sneeuw vallen. Ik heb toen even moeten denken aan onszelf. Er is zoveel in ons eigen leven dat niet goed is. Maar we zien het niet. Wat weten de meeste mensen van hun eigen hart af? Van hun egoïsme, hun onredelijkheid, hun liefdeloosheid. En nog veel meer. Pas als Gods licht in ons leven binnenvalt, zien we wat er allemaal aan mankeert. En we schrikken. Het licht van de Heilige Geest is nodig om ons te overtuigen. Gelukkig wil de Heilige Geest ons ook overtuigen van de liefde van Christus die beschikbaar is om alle schuld uit ons leven weg te nemen en het nieuw te maken.

Ik ben

VOORWAAR

SCHUILEN ACHTER HET BLOED We schrijven het jaar des Heren 1572. De Spanjaarden eisten dat de inwoners van Rotterdam de stad zouden overgeven. Als ze niet aan deze eis zouden beantwoorden, dan zou de stad worden verwoest. Bij een vrijwillige capitulatie zouden de Spanjaarden de inwoners echter sparen. Eén van de Rotterdamse kooplieden vertrouwde de woorden van de Spanjaarden niet. Hij bracht zijn vrienden bijeen in zijn ruim bemeten woning. Vervolgens sloeg hij de meubels kort en klein en gooide de brokstukken de straat op. Ook gooide hij zijn eigen ruiten in en slachtte een lammetje waarvan hij het bloed over de drempel van de voordeur op straat liet lopen. De Spanjaarden hielden hun belofte niet en vielen de stad binnen. Bij het huis van de koopman aangekomen, dachten ze dat hun kameraden al binnen waren geweest. Zo bleven het huis en zijn bewoners dankzij de dood en het bloed van een onschuldig lam ongedeerd. Een ieder die schuilt achter het bloed van Jezus Christus, zijn werk in het geloof aanneemt, is eens voor altijd in veiligheid.

 

Een voorganger zocht regelmatig een man op die bijna blind was. Hij vertelt hierover: 'Als ik met hem bad, wilde hij altijd mijn hand vasthouden, want, zoals hij zei, lichamelijk contact betekende veel voor hem, het gaf hem geestelijke inspiratie en een bijzondere troost. Nadat hij door een operatie weer kon zien en ik weer bij hem kwam en met hem wilde bidden, dacht ik dat hij het niet meer nodig zou vinden dat ik tijdens het bidden zijn hand vasthield. Maar het bleek dat hij graag wilde doorgaan met deze gewoonte, want ook nu hij weer kon zien, betekende dit heel veel voor hem. Lichamelijk contact kan heel waardevol zijn.' We lezen in de Evangeliën vaak dat de Heer Jezus mensen aanraakte, of dat de mensen Hem aanraakten. Bijvoorbeeld in Matth. 8:3 lezen we dat de Heer Jezus een melaatse aanraakte en hem genas. In Mark.10:13 lezen we dat ouders hun kinderen bij Jezus brachten, opdat Hij hen zou aanraken. In Matth.14:36 lezen we dat de mensen de zoom van zijn kleed of Hem Zelf wilden aanraken om genezen te worden.

Gal. 3:13 Dit is een van de grote heilswaarheden van het nieuwe verbond. Onder het oude verbond met Israël was het: Vervloekt is ieder die niet vol- hardt in alles wat geschreven staat in het boek van de wet. Wanneer werd Christus een vloek? Toen Hij aan het kruis hing! Hij werd daar tot zonde gemaakt; Hij droeg onze zonden. Paulus schrijft: 'Hij heeft mij liefgehad en Zich voor mij overgegeven.' Eeuwig zij zijn naam hier- voor geprezen. Gods zegen, eens aan Abraham beloofd, is door Hem tot alle volken gekomen. 'Van de vloek maakt Hij mij vrij en zijn sterven zaligt mij.'