Als je vergeet
Als je vergeet
te plannen,
kun je je plannen
wel vergeten.
'God heeft geen
problemen,
alleen plannen
Corrie Ten Boom
Een oudere timmerman was aan zijn pensioen toe. Hij vertelde zijn
werkgever dat hij van plan was de huizenbouw vaarwel te zeggen om
met zijn vrouw een wat rustiger leven te gaan leiden en van zijn familie
te genieten. Hij zou het geld wel missen, maar hij moest er echt mee
stoppen. Ze zouden het wel redden.
De aannemer zag zijn goede werker met lede ogen vertrekken en vroeg
of hij niet nog een huls wilde bouwen, als een persoonlijke gunst. De
timmerman stemde toe, maar op den duur zag je duidelijk dat hij het
werk niet meer met zijn hart deed. Hij begon slordig te werken en
gebruikte inferieure materialen. Het was een betreurenswaardige manlei
om zijn loopbaan te beëindigen.
Toen de timmerman het huis opleverde en zijn werknemer de boel
kwam inspecteren, overhandigde de aannemer hem de sleutel van de
voordeur. 'Dit is jouw huls', zei hij. 'Het is mijn geschenk aan jou.'
Wat een schok! Wat zonde! Had hij maar geweten dat hij zijn eigen huls
aan het bouwen was, dan had hij alles heel anders aangepakt.
Nu moest hij wonen in het huls waarop hij niet zo erg zijn best had
gedaan.
Zo Is het ook met ons. We bouwen ongeconcentreerd aan ons leven,
nemen een afwachtende houding aan en zijn al snel tevreden. Op be langrijke punten die onze volledige Inzet vergen , laten we het afweten.
Dan kijken we met een schok naar de situatie die we gecreëerd hebben
en we beseffen dat we nu in het huis wonen dat we zelf hebben ge-
bouwd. Als we dat geweten hadden, hadden we het anders aangepakt.
Je moet jezelf zien als de timmerman. Sta eens stil bij je huls.
Elke dag sla je er een spijker in, breng je een plank aan of trek je een
MIEKE MANTEL