'Jezus werd geboren

Laten wij dan door Hem voortdurend een lofoffer brengen aan God.

Het is een verlangen van de Heer Jezus dat wij God lofoffers brengen. Niet zo nu en dan: voortdurend!

God zoekt personen die Hem aanbidden in geest en waarheid (Johannes 3:24). In het Oude Testament zien we dat er lofoffers werden gebracht in de tabernakel - Gods woning. Later werden deze offers gebracht in de Tempel - eveneens Gods verblijfplaats. En nu - in deze tijd - mogen deze offers ook gebracht worden in het huis van God: de Gemeente, bestaande uit alle mensen die geloven in de Heer Jezus. Maar niet alleen gezamenlijk mogen we lofoffers offeren, we mogen dat ook doen gewoon op de plaats waar we nu zijn. Aanbid Hem, geef Hem eer!

Hij deed manna tot spijze op hen regenen.

In deze psalm zien we het grote contrast tussen de ontrouw van mensen en de trouw van God. Telkens opnieuw is Gods volk ontevreden, ondanks de wonderen die de Allerhoogste steeds weer deed ten behoeve van de mopperaars. Ze waagden zelfs te twijfelen aan Gods macht, en zeiden: 'Kan God een dis aanrichten in de woestijn?' God werd boos, omdat zij Hem niet vertrouwden. Maar God liet zijn volk niet in de steek: Hij ging in zijn trouw met hen verder. Hij liet manna tot spijze regenen en ook gaf Hij hun vlees dat massaal bij hen neerviel.

Maar het volk bleef God de schuld geven van hun eigen ontevredenheid, door te doen alsof Hij hen de woestijn had ingeleid om hen daar van honger en dorst te laten sterven.

GODS LIEFDE.

Wat zonde betreft zijn u en ik, dat weet ik zeker, allemaal ervaringsdeskundigen.

Ik hoop van harte dat u ook uit persoonlijke ervaring weet naar Wie u toe mag gaan met uw zonden. U weet toch wel dat de Heer Zelf een oplossing gegeven heeft voor onze schuld? Hij betaalde immers met zijn eigen bloed. Lees maar, in Johannes 3:16 bijvoorbeeld.

Maar dat is eigenlijk niet hetgeen wat ik wilde zeggen.

Vanochtend trof mij namelijk een enkele zin, afkomstig uit Jesaja 12:1,2:

'U bent toornig op mij geweest; Uw toorn heeft zich afgewend...'

Hier staat eigenlijk het evangelie in één zin. Gods oordeel over ons was terecht, maar Hij wendde zijn toorn af, en strafte zijn Zoon.

Dan gaat de tekst in Jesaja verder - en als voor het eerst las ik, ontroerd:

'... en U vertroost mij.'

Is dat niet om stil van te worden?

God die ons tegemoet komt in zijn Zoon, die Zichzelf geeft voor onze zonden, die alles voor ons heeft betaald - en die ons daarna vertroost, als wij met tranen van spijt en berouw aan zijn voeten knielen. Gods verlossing gaat zo veel verder dan we beseffen.

Wanneer we inzien dat we verkeerd waren, wanneer we pleiten op het volbrachte offer van Christus, dan is daar God die ons vergeeft, én ons vertroost, zoals een moeder haar kind. Hij weet dat we die troostende liefde soms hard nodig hebben, als we bij Hem komen met al onze zonden en narigheid. En dan schept Hij in ons, of liever: van ons, iets heel nieuws. 'Een rein hart' noemt David dat, nadat hij zijn zonden beleden heeft (Psalm 51).

Het is de vrede van God, die alle verstand te boven gaat.

Een groep wetenschappers

 kwam bij elkaar

 en oordeelde

dat de mens al zover

was dat hij God niet

meer nodig had.

Er werd één wetenschapper aangewezen die God

moest gaan vertellen dat ze Hem niet meer nodig

hadden.

 God hoorde de man geduldig en vriendelijk aan,

 en toen de wetenschapper was uitgesproken,

 zei God: 'Uitstekend! Weet je wat? We gaan een

 wedstrijdje 'mensen maken' houden.'

 Waarop de man antwoordde: 'Oké, prima!'

 maar God voegde eraan toe: 'Maar we doen het

net zoals Ik toen deed met Adam.'

De wetenschapper zei: 'Tuurlijk, geen probleem',

bukte en pakte een handvol aarde.

God keek hem aan en zei: 'Nee, nee, nee. Je moet

je eigen aarde maken!'

Jezus, de middelaar van een nieuw verbond.

In het Bijbelboek Exodus kunnen we lezen dat Mozes op de berg Sinaï de wet ontving (hoofdstuk 19). Het volk stond van verre, met de schrik in hun benen. De verschijning van de Heer op de berg ging gepaard met donderslagen, bliksem en het geluid van een bazuin. De berg beefde en niemand mocht de berg aanraken. De Here God Zelf daalde neer in vuur. De berg werd gehuld in rook. Ontzagwekkend is Hij! Is het niet geweldig adembenemend dat wij - door de Heer Jezus - wél gewoon tot God mogen naderen? Wij hoeven niet bang te zijn voor de Allerhoogste. De Heer Jezus heeft de straf ondergaan die wij hadden verdiend. Hij is de middelaar van een nieuw verbond.

Hieronder volgt een vertrouwelijk rapport over verschillende kandidaten die solliciteerden naar een betrekking als predikant.

)ozef:  Een groot denker, maar een opschepper; gelooft in droomuitleg en heeft in de gevangenis gezeten.

 Mozes:      Een bescheiden en zachtmoedig man die slecht communiceert en soms zelfs stottert. Heeft soms driftbuier en handelt dan overhaast. Heeft volgens sommigen

ooit een positie verlaten nadat hij was beschuldigd van moord.

David: De meest veelbelovende leider van allemaal, tot we ontdekten dat hij een verhouding had gehad met de vrouw van zijn buurman.

Salomo:     Groot prediker, al zouden al zijn vrouwen nooit in onze pastorie passen.

Elia:  Aanleg voor depressie. Bezwijkt onder druk. Elisa: Schijnt bij zijn vorige kerk samengewoond te hebben met een alleenstaande weduwe.

Hosea:       Een tedere en liefdevolle pastor; onze mensen zouden echter teveel moeite hebben met het beroep van zijn vrouw.

Jeremia:    Emotioneef instabiel, paniekzaaier, negatief, klaagt overal over, schijnt een lange reis te hebben ondernomen om zijn ondergoed te begraven aan de oever van een buitenlandse rivier.

)esaja:        Hoezo excentriek? Zegt dat hij engelen heeft gezien. Heeft moeite met zijn taal.

Melchizedek: Geweldige referenties van zijn huidige werkplek, maar afkomst onbekend. Geen informatie op zijn cv over vroegere betrekkingen. Elke regel over ouders heeft hij opengelaten; wil geen geboortedatum geven.

)ohannes: Zegt dat hij een baptist is, maar kleedt zich er zeker niet naar. Heeft maanden achtereen in de vrije natuur geslapen, heeft een vreemd dieet en provoceert geestelijke leiders.

God roept niet de bekwamen, maar bekwaamt de geroepenen.

Daarom, richt op uw slappe handen en uw verlamde knieën.

Door het lezen van de Bijbel laat God ons soms een glimp zien van wat er achter de zichtbare werkelijkheid is. Er is zeker meer tussen hemel en aarde dan het zichtbare. God is er! Er zijn ook nog andere geestelijke machten. Op de een of andere manier is de aarde een strijdtoneel. Maar het loopt God niet uit de hand. Er gebeurt niets voor niets. De Allerhoogste komt uiteindelijk tot zijn doel met de wereld - en met u! Wanhoop niet, God is er. Onze verantwoordelijkheid is, dicht bij God te blijven; geloven, vertrouwen en gehoorzamen. En daarom: 'Richt op uw slappe handen en uw verlamde knieën.'

    'Stel dat de drie wijzen

  vrouwen waren geweest,

 wat dan? Dan zouden ze de

 weg hebben gevraagd en op

 tijd zijn gekomen; ze zouden

geholpen hebben bij de beval-

 ling, de stal hebben schoon-

  gemaakt, een braadschotel

 hebben meegenomen en het

kind cadeaus hebben gegeven

 waar het echt wat aan had/

           Susan Perlman

God behandelt u als zonen.

Zoals een goede vader zijn zonen opvoedt, zo doet God dat ook bij zijn kinderen. Misschien is dat wel de belangrijkste reden waarom God niet een muur om ons heen bouwt die ons beschermt voor tegenslagen. Juist in de tegenslagen leren we onze eigen beperkingen zien, en dat zorgt ervoor dat we ons vertrouwen op onze God gaan stellen. Door moeilijke omstandigheden leren we God en onszelf kennen. We leren te volharden en te gehoorzamen. We leren wat geloven in de praktijk inhoudt. Wanneer het ons altijd mee zou zitten in het leven, zouden wij die dingen niet zo goed leren. Wees daarom altijd vol goede moed, in elke omstandigheid. Raak niet in paniek; uw hemelse Vader weet ervan!

DE DINGEN GEBEUREN.

Sommige dingen veranderen, maar allerlei dingen blijven steeds maar weer gebeuren, in het nieuwe jaar evenzeer als in het oude jaar. Een mens probeert terug te kijken en vooruit te kijken, en dat lukt nooit helemaal. Naar het heden probeer je eigenlijk niet eens echt te kijken, want op de een of andere rare manier denken we allemaal dat het heden stil staat. Maar intussen staan we er niet bij stil dat alles onophoudelijk gebeurt: de dingen gebeuren, jij en ik gebeuren (al kun je dat niet zo in het Nederlands zeggen), wij allemaal.

In de handel zijn tegenwoordig dvd's te krijgen van de oude polygoon-journaals die in mijn jeugd in de cineac (die had je toen!) het nieuws vertoonden. Men kon daar tegen betaling van een paar luttele centen zien wat er in de wereld gebeurde, althans: een aantal dingen die er ongeveer een halve of een hele dag geleden gebeurd waren. Er zijn ook andere oude televisie-uitzendingen uit de twintigste eeuw verkrijgbaar. Zo hebben wij een cadeautje gekregen: Godfried Bomans op de buis. Het leek me aardig, kun je nog eens lachen. Kan ook wel, heel soms, maar wat het vooral losmaakt, is verbazing voor een vertraagde wereld.

Bomans staat voor de camera en praat. Zo af en toe maakt hij een grapje. Dan lacht men, en daarna praat hij weer verder, hele einden, en weer een grapje, en verder gebeurt er niets. Zo was het vroeger. Gebeuren gebeurde wel, maar oneindig veel trager. Laagland. Hoge populieren.

Nog frappanter is het Droste-effect, (zijn die er nog: van die doosjes met chocolaatjes, op welk doosje een mevrouw is afgebeeld die net zo'n doosje vasthoudt, enzovoorts, enzovoorts?) als Godfried Bomans samen met zijn begeleider een film bekijkt van het rijke roomse leven van de jaren twintig. Ik zie deze televisiebeelden uit 1968, en herinner mij dat ik toen jong was, en zie op deze beelden Bomans kijken naar een tijd toen hij jong was. Minzaam glimlachend kijkt Godfried naar de houterige poppetjes waarin het katholicisme van die tijd zichtbaar werd gemaakt, en met eenzelfde smile kijk ik weer naar Bomans. Moet je toch kijken. En je ziet en hoort hem kijken: moet je toch kijken, zo was het toen: een vlieg die de mond van mijn moeder binnenvloog, een zonde tegen de vastenregels! En ik herinner mezelf: zo was het toen, de cineac, dat was de bioscoop, daar mocht je niet naartoe!Onze dvd's ga ik zorgvuldig bewaren, voor onze kleinkinderen. Zij zullen er niets meer van begrijpen, maar dat hindert niet. Ze zullen minzaam glimlachen.

En wij, een nieuw jaar binnengetreden, denken: wat gaat er in de nog resterende elf en een halve maand gebeuren? Niet niks, dat is zeker. Aan het einde van het jaar zullen we overdonderd terugkijken. Aan het einde van vele jaren, misschien wel in de eeuwigheid, zullen we nog eens terugkijken. Minzaam. De dvd-archieven (of hoe het dan ook vastgelegd moge zijn) in de hemel, daar vraag ik een pasje voor aan om ze allemaal eens te mogen lenen en te bekijken. Of zou 't niet zo georganiseerd zijn? Hoe dan ook: met relativeren probeer ik alvast maar een beetje te beginnen.

Opdat u niet moe wordt en in uw zielen bezwijkt.

In de laatste verzen van Hebreeën 11 hebben we gelezen over mensen die ondanks hun geloof - misschien wel vanwege hun geloof - werden vervolgd, mishandeld en gevangen genomen. Vandaag worden we opgeroepen om te zien op Jezus. Hij werd immers ook mishandeld! Ook toen heeft God niet ingegrepen. God heeft zelfs zijn eigen Zoon niet gespaard voor de wreedheden van mensen. Omdat God iets anders op het oog had. Er gebeurt niets voor niets! De Heer Jezus wist dat. En daarom hield Hij vol.

Zie op Hem! Niet op uw omstandigheden, niet op uw problemen, maar op Hem! God legt u Zelf uit waarom dat goed voor u is: uw ziel zou anders bezwijken.

BIDDEN.

Voor de zoveelste keer lees ik in de Bijbel datgene wat mij al tientallen jaren bekend is. En tóch... Soms zijn er dingen die niet alleen opvallen, maar die me aangrijpen. Wat heeft Jezus veel gebeden!

Een enkele keer is de inhoud van zijn gebed bewaard gebleven:

'Ik prijs U, Vader, Heer van de hemel en van de aarde, dat U deze dingen voor wijzen en verstandigen hebt verborgen en ze aan kleine kinderen hebt geopenbaard. Ja Vader, want zo is het een welbehagen geweest voor U' (Matteüs 11:25).

Ook weten wij iets van wat de Heer Jezus in Getsemane en aan het kruis heeft gebeden.

Maar verder ... dat urenlange bidden, dat eenzame bidden, dat bidden in de nacht, het is het geheim tussen de Bidder en de Vader, tot Wie Hij gebeden heeft.

Wie dat eenmaal heeft ontdekt in de Evangeliën, die beseft ook dat in al de eeuwen daarna onze Heer Jezus is dóórgegaan met bidden.

Immers: 'Wij hebben een Voorspraak bij de Vader!'

Vergeleken met Hem is ons bidden soms maar een zaak van vijf minuten, en dan zijn we blijkbaar uitgepraat...

LEGPUZZEL..

God gaf mij de legkaart van mijn leven

als stukjes speelgoed in een kinderhand. De doos met 't voorbeeld heeft Hij niet gegeven: Ik vind niet meer dan hoekjes en de rand. Daar binnenin zie ik alleen maar kleuren, ook stukjes zwart, en stukjes wolkenwit. Het is een chaos, en ik blijf maar speuren of 'k ergens toch de uitkomst bezit. Ik weet het niet, ik kan er slechts naar gissen, zolang Hij altijd 't voorbeeld voor Zich houdt. En daardoor blijf ik in het ongewisse hoe in de toekomst het leven zich ontvouwt. Zal er veel zon zijn? Of ook duistere wolken? - maar dikwijls heeft een wolk een gouden rand - O Heer, ik kan uw puzzel niet vertolken, 'k heb 't raadsel van mijn leven in mijn hand.

Er is een ding, waarop ik mag vertrouwen:

- hoewel ik nu nog in het donker tast - Eenmaal zal ik 't voltooide beeld aanschouwen en zien dat ieder stuk volkomen past.

'Hij zal zitten,

  het zilver  smeltend en reinigend!

 Een paar vrouwen kwamen bij elkaar om de Bijbel te bestuderen.

 Toen ze bij het derde hoofdstuk van ^aleachi waren, lazen ze

 In het derde vers een opmerkelijke uitspraak: 'Hij zal zitten, het

 zilver smeltend en reinigend.'

 Een van hen zou een bezoek brengen aan een zilversmid en de

 anderen vertellen wat hij over het onderwerp te zeggen had.

 Zo gezegd, zo gedaan. Zonder te zeggen wat de reden van haar  bezoek was,

  vroeg de vrouw de zilversmid of hij haar wilde vertellen hoe zilver gereinigd werd.

 Toen hij het uitgebreid beschreven had, vroeg ze: 'Zit u tijdens  het reinigingsproces?' 'Ja zeker, mevrouw',

 antwoordde de zilversmid.

 'Ik moet bij de oven zitten en hem constant in de gaten houden,  want als het zilver er maar iets te lang In zit

  wordt het beschadigd.'

 De vrouw werd meteen getroffen door de schoonheid en de troost die uitgaat van de uitspraak:

 'Hij zal zitten, het zilver

smeltend en reinigend.' God vindt het nodig zijn kinderen in de oven te doen,

maar Hij houdt het reinigingsproces nauwlettend

In de gaten, zijn wijsheid en liefde zijn gericht op ons welzijn.

Onze beproevingen zijn geen kwestie van toeval, en Hij zal niet

toestaan dat wij boven vermogen beproefd worden.

Voordat ze wegging, stelde de vrouw nog een laatste vraag:

'Hoe weet u wanneer het proces voltooid Is?' 'Heel simpel', antwoordde de zilversmid.

 'Zodra Ik mijzelf kan zien In het zilver, Is

het reinigingsproces voltooid.'  

     DE bijbel SPREEKT

     Geen betere les kan ik u geven,

dan het twaalfde vers van Matteüs zeven.

   Geen korter vers van meerder kracht

     dan Micha zes en wel vers acht.

      De Bijbel wijst ons Jezus aan,

  waardoor men moet ten hemel gaan.

En vraagt gij hoe men God moet vrezen,

    dan kunt gij in deez' Bijbel lezen.

      Daarin is 't klaar geopenbaard,

   daarin heeft God zijn wil verklaard.

   Men moet, zo men wil zalig wezen,

    opmerkzaam biddend bijbellezen.

      De Bijbel wijst ons Jezus aan,

  waardoor men moet ten hemel gaan.

    Lees mij vrij, zeventig maal zeven,

         dan weet gij het niet al

        wat in mi] is beschreven.

        Hoe meer gij in mij zoekt,

        hoe meer gij in mij vindt, 

        hoe meer gij mij bemint.

Er is jou, mens, gezegd wat goed is,

je weet wat de HEER van je wil:

niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten

en nederig de weg te gaan van je God.

Micha (6.v8)

Matteus (7.v12)

Behandel anderen dus steeds zoals je zou willen dat ze jullie behandelen. Dat is het hart van de Wet en de Profeten.

   Leiding betekent

     dat ik op God

     kan rekenen;

  toewijding betekent

    dat God op mij

     kan rekenen.

  Intenties kun je met

  potlood opschrijven;

  toewijding zou je in

steen moeten graveren

Door het geloof gehoorzaamde

Abraham.

                                Hebreeën 11:8

Geloven en gehoorzamen zijn twee begrippen die bij

elkaar horen. Je moet ze niet scheiden, maar je kunt ze

wel onderscheiden. Ons geloof moet namelijk handen

en voeten krijgen. Wanneer dat niet gebeurt, is ons

geloof in feite alleen maar een (vaag) gevoel of een

gedachte en zal het niet veel betekenen. Veronderstel

eens dat u een recept van de dokter krijgt omdat u al

dagenlang hoofdpijn hebt. Vervolgens leest u de bij-

sluiter aandachtig en u gelooft dat dit medicijn u van

uw pijn kan afhelpen. Hoeveel geloof u dan ook hebt,

het medicijn zal alleen effectief kunnen zijn wanneer u

het Inneemt - er aan gehoorzaamt. Abraham gehoor-

zaamde door het geloof...