......VREDE......
Tweeduizend jaar geleden was het oorlog en
bezetting in Israël. Op allerlei gebied was het
pikdonker en van de belofte die God ooit had
gegeven aan Abraham, was nog niets uitgeko-
men. Na het wegzenden van het eerste mensen-
paar uit de hof van Eden leken er alleen maar
engelen met grote zwaarden te zijn die de men-
sen de toegang tot het geluk en de vrede ontzeg-
den. De Romeinse heersers regeerden met harde
hand en bloedige straffen.
En de wereld is nog niets veranderd, zeggen we.
Toch ben ik het daar niet helemaal mee eens.
Want in de diepste duisternis van het volk Israël
werd de belofte aan Abraham waar. En in die
belofte aan Abraham werden alle geslachten op
de aarde gezegend.' Opeens waren er engelen in
het veld bij de herders die de wereld aankon-
digden dat er hoop was voor deze aarde, en dat
Gods plan gestalte kreeg. We kregen de belofte
dat er vrede zou dagen. Geen engelen met oor-
delende zwaarden meer, maar een uitnodiging
om met Gods plan mee te gaan en vrede en
geluk te vinden.De vrede die was beloofd kwam niet direct.
Herodes regeerde gewoon door. Hij vervolgde
zelfs in zijn grote haat de allerkleinste kinderen
in de hoop de Vredevorst te treffen. Als we dit
even doortrekken naar vandaag, dan moeten We
constateren dat er nog steeds zoveel haat is, dat
het lijkt alsof de vrede nooit haalbaar is. Maar
de belofte blijft dat de vrede is gaan dagen, hoe
donker het ook lijkt. Door alle donkerheid en
verdriet heen wordt het Koninkrijk van de vrede
gesticht. Niet door politici of dictators, maar
door de Vredevorst Zelf.
Het rijk lijkt onzichtbaar, maar het zal ooit
openbaar worden: als, in de donkerste periode
van de geschiedenis, de wereld in al zijn voegen
kraakt.
Tweeduizend jaar geleden is de vrede gaan
'dagen'. Maar pas als Jezus regeert, zal er vrede
'heersen'. Dan komt er vrede op de manier van
de Vredevorst. Hij geeft geen enkele ruimte aan
haat en ongerechtigheid. De mensen zullen
vluchten voor de heerlijkheid van de Vredevorst,
die ooit als kind in een kribbe is gelegd.
Wat moeten wij intussen met het woord 'vrede'?
Wat moet ons bange hart met onze verliezen,
onze angst, onze onzekerheden van elke dag,
die zo vaak in schril contrast staan met de
belofte van vrede in ons hart? Vol ontzag kijken
we naar het kind in de kribbe dat zorgde dat
het zwaard van oordeel werd weggenomen. Hij
beloofde dat er vrede zou komen in het hart van
ieder die in Hem zou geloven.
Te midden van de wrede slavernij en de ellende
die dat met zich meebracht, waren er in Amerika
slaven die tot geloof kwamen. Als ze 's avonds,
moe van het harde werken (en vaak veel slagen
met de zweep), in hun slavenverblijven zaten,
zongen ze hun liederen: 'Met mijn ziel is het
goed, met mijn ziel is het goed.' Ze hadden
begrepen wat het was om de vrede in het hart
te hebben. Ze hielden zich niet bezig met gevoe-
lens van haat of wraak. Hoe het ook zou gaan,
ze wisten dat het goed was met hun ziel.
Daar ligt de basis voor de vrede. De vrede daagt.
Temidden van de slavernij van deze aarde kun-
nen we zingen dat het goed komt met ons
door de komst van Gods Zoon naar deze aarde.
