'Stel dat de drie wijzen

God behandelt u als zonen.

Zoals een goede vader zijn zonen opvoedt, zo doet God dat ook bij zijn kinderen. Misschien is dat wel de belangrijkste reden waarom God niet een muur om ons heen bouwt die ons beschermt voor tegenslagen. Juist in de tegenslagen leren we onze eigen beperkingen zien, en dat zorgt ervoor dat we ons vertrouwen op onze God gaan stellen. Door moeilijke omstandigheden leren we God en onszelf kennen. We leren te volharden en te gehoorzamen. We leren wat geloven in de praktijk inhoudt. Wanneer het ons altijd mee zou zitten in het leven, zouden wij die dingen niet zo goed leren. Wees daarom altijd vol goede moed, in elke omstandigheid. Raak niet in paniek; uw hemelse Vader weet ervan!

DE DINGEN GEBEUREN.

Sommige dingen veranderen, maar allerlei dingen blijven steeds maar weer gebeuren, in het nieuwe jaar evenzeer als in het oude jaar. Een mens probeert terug te kijken en vooruit te kijken, en dat lukt nooit helemaal. Naar het heden probeer je eigenlijk niet eens echt te kijken, want op de een of andere rare manier denken we allemaal dat het heden stil staat. Maar intussen staan we er niet bij stil dat alles onophoudelijk gebeurt: de dingen gebeuren, jij en ik gebeuren (al kun je dat niet zo in het Nederlands zeggen), wij allemaal.

In de handel zijn tegenwoordig dvd's te krijgen van de oude polygoon-journaals die in mijn jeugd in de cineac (die had je toen!) het nieuws vertoonden. Men kon daar tegen betaling van een paar luttele centen zien wat er in de wereld gebeurde, althans: een aantal dingen die er ongeveer een halve of een hele dag geleden gebeurd waren. Er zijn ook andere oude televisie-uitzendingen uit de twintigste eeuw verkrijgbaar. Zo hebben wij een cadeautje gekregen: Godfried Bomans op de buis. Het leek me aardig, kun je nog eens lachen. Kan ook wel, heel soms, maar wat het vooral losmaakt, is verbazing voor een vertraagde wereld.

Bomans staat voor de camera en praat. Zo af en toe maakt hij een grapje. Dan lacht men, en daarna praat hij weer verder, hele einden, en weer een grapje, en verder gebeurt er niets. Zo was het vroeger. Gebeuren gebeurde wel, maar oneindig veel trager. Laagland. Hoge populieren.

Nog frappanter is het Droste-effect, (zijn die er nog: van die doosjes met chocolaatjes, op welk doosje een mevrouw is afgebeeld die net zo'n doosje vasthoudt, enzovoorts, enzovoorts?) als Godfried Bomans samen met zijn begeleider een film bekijkt van het rijke roomse leven van de jaren twintig. Ik zie deze televisiebeelden uit 1968, en herinner mij dat ik toen jong was, en zie op deze beelden Bomans kijken naar een tijd toen hij jong was. Minzaam glimlachend kijkt Godfried naar de houterige poppetjes waarin het katholicisme van die tijd zichtbaar werd gemaakt, en met eenzelfde smile kijk ik weer naar Bomans. Moet je toch kijken. En je ziet en hoort hem kijken: moet je toch kijken, zo was het toen: een vlieg die de mond van mijn moeder binnenvloog, een zonde tegen de vastenregels! En ik herinner mezelf: zo was het toen, de cineac, dat was de bioscoop, daar mocht je niet naartoe!Onze dvd's ga ik zorgvuldig bewaren, voor onze kleinkinderen. Zij zullen er niets meer van begrijpen, maar dat hindert niet. Ze zullen minzaam glimlachen.

En wij, een nieuw jaar binnengetreden, denken: wat gaat er in de nog resterende elf en een halve maand gebeuren? Niet niks, dat is zeker. Aan het einde van het jaar zullen we overdonderd terugkijken. Aan het einde van vele jaren, misschien wel in de eeuwigheid, zullen we nog eens terugkijken. Minzaam. De dvd-archieven (of hoe het dan ook vastgelegd moge zijn) in de hemel, daar vraag ik een pasje voor aan om ze allemaal eens te mogen lenen en te bekijken. Of zou 't niet zo georganiseerd zijn? Hoe dan ook: met relativeren probeer ik alvast maar een beetje te beginnen.

Opdat u niet moe wordt en in uw zielen bezwijkt.

In de laatste verzen van Hebreeën 11 hebben we gelezen over mensen die ondanks hun geloof - misschien wel vanwege hun geloof - werden vervolgd, mishandeld en gevangen genomen. Vandaag worden we opgeroepen om te zien op Jezus. Hij werd immers ook mishandeld! Ook toen heeft God niet ingegrepen. God heeft zelfs zijn eigen Zoon niet gespaard voor de wreedheden van mensen. Omdat God iets anders op het oog had. Er gebeurt niets voor niets! De Heer Jezus wist dat. En daarom hield Hij vol.

Zie op Hem! Niet op uw omstandigheden, niet op uw problemen, maar op Hem! God legt u Zelf uit waarom dat goed voor u is: uw ziel zou anders bezwijken.

BIDDEN.

Voor de zoveelste keer lees ik in de Bijbel datgene wat mij al tientallen jaren bekend is. En tóch... Soms zijn er dingen die niet alleen opvallen, maar die me aangrijpen. Wat heeft Jezus veel gebeden!

Een enkele keer is de inhoud van zijn gebed bewaard gebleven:

'Ik prijs U, Vader, Heer van de hemel en van de aarde, dat U deze dingen voor wijzen en verstandigen hebt verborgen en ze aan kleine kinderen hebt geopenbaard. Ja Vader, want zo is het een welbehagen geweest voor U' (Matteüs 11:25).

Ook weten wij iets van wat de Heer Jezus in Getsemane en aan het kruis heeft gebeden.

Maar verder ... dat urenlange bidden, dat eenzame bidden, dat bidden in de nacht, het is het geheim tussen de Bidder en de Vader, tot Wie Hij gebeden heeft.

Wie dat eenmaal heeft ontdekt in de Evangeliën, die beseft ook dat in al de eeuwen daarna onze Heer Jezus is dóórgegaan met bidden.

Immers: 'Wij hebben een Voorspraak bij de Vader!'

Vergeleken met Hem is ons bidden soms maar een zaak van vijf minuten, en dan zijn we blijkbaar uitgepraat...

LEGPUZZEL..

God gaf mij de legkaart van mijn leven

als stukjes speelgoed in een kinderhand. De doos met 't voorbeeld heeft Hij niet gegeven: Ik vind niet meer dan hoekjes en de rand. Daar binnenin zie ik alleen maar kleuren, ook stukjes zwart, en stukjes wolkenwit. Het is een chaos, en ik blijf maar speuren of 'k ergens toch de uitkomst bezit. Ik weet het niet, ik kan er slechts naar gissen, zolang Hij altijd 't voorbeeld voor Zich houdt. En daardoor blijf ik in het ongewisse hoe in de toekomst het leven zich ontvouwt. Zal er veel zon zijn? Of ook duistere wolken? - maar dikwijls heeft een wolk een gouden rand - O Heer, ik kan uw puzzel niet vertolken, 'k heb 't raadsel van mijn leven in mijn hand.

Er is een ding, waarop ik mag vertrouwen:

- hoewel ik nu nog in het donker tast - Eenmaal zal ik 't voltooide beeld aanschouwen en zien dat ieder stuk volkomen past.

'Hij zal zitten,

  het zilver  smeltend en reinigend!

 Een paar vrouwen kwamen bij elkaar om de Bijbel te bestuderen.

 Toen ze bij het derde hoofdstuk van ^aleachi waren, lazen ze

 In het derde vers een opmerkelijke uitspraak: 'Hij zal zitten, het

 zilver smeltend en reinigend.'

 Een van hen zou een bezoek brengen aan een zilversmid en de

 anderen vertellen wat hij over het onderwerp te zeggen had.

 Zo gezegd, zo gedaan. Zonder te zeggen wat de reden van haar  bezoek was,

  vroeg de vrouw de zilversmid of hij haar wilde vertellen hoe zilver gereinigd werd.

 Toen hij het uitgebreid beschreven had, vroeg ze: 'Zit u tijdens  het reinigingsproces?' 'Ja zeker, mevrouw',

 antwoordde de zilversmid.

 'Ik moet bij de oven zitten en hem constant in de gaten houden,  want als het zilver er maar iets te lang In zit

  wordt het beschadigd.'

 De vrouw werd meteen getroffen door de schoonheid en de troost die uitgaat van de uitspraak:

 'Hij zal zitten, het zilver

smeltend en reinigend.' God vindt het nodig zijn kinderen in de oven te doen,

maar Hij houdt het reinigingsproces nauwlettend

In de gaten, zijn wijsheid en liefde zijn gericht op ons welzijn.

Onze beproevingen zijn geen kwestie van toeval, en Hij zal niet

toestaan dat wij boven vermogen beproefd worden.

Voordat ze wegging, stelde de vrouw nog een laatste vraag:

'Hoe weet u wanneer het proces voltooid Is?' 'Heel simpel', antwoordde de zilversmid.

 'Zodra Ik mijzelf kan zien In het zilver, Is

het reinigingsproces voltooid.'  

     DE bijbel SPREEKT

     Geen betere les kan ik u geven,

dan het twaalfde vers van Matteüs zeven.

   Geen korter vers van meerder kracht

     dan Micha zes en wel vers acht.

      De Bijbel wijst ons Jezus aan,

  waardoor men moet ten hemel gaan.

En vraagt gij hoe men God moet vrezen,

    dan kunt gij in deez' Bijbel lezen.

      Daarin is 't klaar geopenbaard,

   daarin heeft God zijn wil verklaard.

   Men moet, zo men wil zalig wezen,

    opmerkzaam biddend bijbellezen.

      De Bijbel wijst ons Jezus aan,

  waardoor men moet ten hemel gaan.

    Lees mij vrij, zeventig maal zeven,

         dan weet gij het niet al

        wat in mi] is beschreven.

        Hoe meer gij in mij zoekt,

        hoe meer gij in mij vindt, 

        hoe meer gij mij bemint.

Er is jou, mens, gezegd wat goed is,

je weet wat de HEER van je wil:

niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten

en nederig de weg te gaan van je God.

Micha (6.v8)

Matteus (7.v12)

Behandel anderen dus steeds zoals je zou willen dat ze jullie behandelen. Dat is het hart van de Wet en de Profeten.

   Leiding betekent

     dat ik op God

     kan rekenen;

  toewijding betekent

    dat God op mij

     kan rekenen.

  Intenties kun je met

  potlood opschrijven;

  toewijding zou je in

steen moeten graveren

Door het geloof gehoorzaamde

Abraham.

                                Hebreeën 11:8

Geloven en gehoorzamen zijn twee begrippen die bij

elkaar horen. Je moet ze niet scheiden, maar je kunt ze

wel onderscheiden. Ons geloof moet namelijk handen

en voeten krijgen. Wanneer dat niet gebeurt, is ons

geloof in feite alleen maar een (vaag) gevoel of een

gedachte en zal het niet veel betekenen. Veronderstel

eens dat u een recept van de dokter krijgt omdat u al

dagenlang hoofdpijn hebt. Vervolgens leest u de bij-

sluiter aandachtig en u gelooft dat dit medicijn u van

uw pijn kan afhelpen. Hoeveel geloof u dan ook hebt,

het medicijn zal alleen effectief kunnen zijn wanneer u

het Inneemt - er aan gehoorzaamt. Abraham gehoor-

zaamde door het geloof...

Als je vergeet

   te plannen,

kun je je plannen

  wel vergeten.

'God heeft geen

   problemen,

 alleen plannen

  Corrie Ten Boom

  Een oudere timmerman was aan zijn pensioen toe. Hij vertelde zijn

 werkgever dat hij van plan was de huizenbouw vaarwel te zeggen om

 met zijn vrouw een wat rustiger leven te gaan leiden en van zijn familie

 te genieten. Hij zou het geld wel missen, maar hij moest er echt mee

 stoppen. Ze zouden het wel redden.

 De aannemer zag zijn goede werker met lede ogen vertrekken en vroeg

 of hij niet nog een huls wilde bouwen, als een persoonlijke gunst. De

 timmerman stemde toe, maar op den duur zag je duidelijk dat hij het

 werk niet meer met zijn hart deed. Hij begon slordig te werken en

 gebruikte inferieure materialen. Het was een betreurenswaardige manlei

 om zijn loopbaan te beëindigen.

 Toen de timmerman het huis opleverde en zijn werknemer de boel

 kwam inspecteren, overhandigde de aannemer hem de sleutel van de

 voordeur. 'Dit is jouw huls', zei hij. 'Het is mijn geschenk aan jou.'

 Wat een schok! Wat zonde! Had hij maar geweten dat hij zijn eigen huls

 aan het bouwen was, dan had hij alles heel anders aangepakt.

 Nu moest hij wonen in het huls waarop hij niet zo erg zijn best had

 gedaan.

 Zo Is het ook met ons. We bouwen ongeconcentreerd aan ons leven,

 nemen een afwachtende houding aan en zijn al snel tevreden. Op be langrijke punten die onze volledige Inzet vergen , laten we het afweten.

Dan kijken we met een schok naar de situatie die we gecreëerd hebben

en we beseffen dat we nu in het huis wonen dat we zelf hebben ge-

bouwd. Als we dat geweten hadden, hadden we het anders aangepakt.

Je moet jezelf zien als de timmerman. Sta eens stil bij je huls.

Elke dag sla je er een spijker in, breng je een plank aan of trek je een

Johannes 1:29-34')                     

     'zie, het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt’ (v.29b)

    Toen God de hemel en de aarde geschapen

  had, kon Hij zeggen dat alles 'zeer goed' was

  (Gen. 1:31). En nu? Door onze hebzucht en ons

  egoïsme is er zoveel aan Gods prachtige schep-

  ping verknoeid. Dat Is zonde In Gods ogen.

    Voordat Jezus kwam, offerden de mensen God

  een schaap als zoenoffer voor hun zonden. Een dergelijk

  offer wees vooruit naar het offer van het Lam van

 God, zijn eigen Zoon. Jezus, de Onschuldige

 nam onze zonden op Zich en gaf zijn leven aan

 het kruis, opdat wij vergeving konden krijgen.

 Daarna gaf Hij hun die Hem als hun Heiland ver-

 trouwden, zijn eigen Geest. Die Geest kan men-

 sen van binnenuit veranderen.

   Toen Johannes de Doper de Geest van liefde

 en zachtmoedigheid op Jezus zag neerdalen, wist

 hij zeker dat Jezus al bestond voordat Hij naar de

 aarde kwam (v. 15,30) en dat Hij alleen de kracht

 heeft om onze zonden weg te nemen.

Wij zullen verzadigd worden met het

goede van uw huis.

                                 Psalm 65:5

Davld begint deze Psalm met 'U komt stilheid toe'.

Een mooi begin - ook voor het jaar 2007. Stil zijn voor

God!

Maar kunnen we dat nog - écht stil zijn? En dan luiste-

ren naar wat Hij ons wil zeggen? Dat valt niet mee. We

hebben veel aan ons hoofd. En in ons gebed hebben we

God veel te vertellen en te vragen. We willen aan Hem

vertellen wat ons bezighoudt en wat we nodig denken

te hebben. We willen bidden voor de mensen in nood.

Allemaal heel goed! God verlangt naar mensen die hun

leven met Hem willen delen. Maar mag God ook nog

aan het woord komen? Als we Hem willen horen, dan

moeten we leren stil te zijn. God wil graag tot ons spreken. Hi| doet dat op veel

  manieren. De Allerhoogste 'spreekt' tot ons in de

  schepping. De zon, de maan, de sterren, de aarde en

  alles wat daarop leeft en groeit; het is het werk van

  zi|n handen. In al deze dingen kunnen we iets van de

  heerlijkheid van God zien en bewonderen. Sta eens

  stil, kijk om u heen en wees u van deze dingen bewust.

  Luister naar God - Hij spreekt. Davld deed dit ook en

  schreef een danklied voor Gods rl)ke zegen. In vers 10

 zegt hij: 'U bezoekt het land en verleent het overvloed,

  U maakt het zeer rijk. De beek Gods is vol water, U

  bereidt hun koren. Ja, zo bereidt U alles.' Voor mensen

- die zo om zich heen kijken, schittert alles in het licht

  van Gods aangezicht. Maar onze Schepper spreekt op

  veel meer manieren. Hi| doet dat ook door de Bijbel

  - zi|n Woord. Wanneer wl| daarin lezen, is God aan het

 woord. Dan moeten we Ieren stil te zijn. God is immers

  aan het woord. Wellicht begrepen we niet alles, maar

 God vraagt ook niet van ons alles te begrepen. Hij wil

 dat we Hem vertrouwen. Ook voor het jaar dat voor

 ons ligt...

Een miljoen jaar

 is voor jou als

  een seconde

    voor mij

Een jonge man vroeg eens aan God hoe lang

 één miljoen jaar voor Hem duurde. God ant-

 woordde: Eén miljoen jaar is voor jou als één

seconde voor mij. De jonge man vroeg aan

God wat één miljoen euro voor Hem was.

God antwoordde: Eén miljoen euro is voor

mij als één cent voor jou.

Toen trok de jonge man de stoute schoenen

aan en vroeg:

God, mag ik één van uw centen?

God glimlachte en antwoordde:

maar natuurlijk. Heb je een seconde?

Ik heb geleerd tevreden te zijn

met de omstandigheden waarin

Ik ben.                     F11.4:11

OUDE JAARSDAG

Weel een jaar voorbij. Was het voor u een goed

of een slecht jaar? En als we dan antwoorden

dat het een 'goed' jaar was - of een 'slecht jaar -

waar meten we dat dan aan af? Waar denken we

dan aan; aan ons geluksgevoel,óf aan ons geld of

onze gezondheid? Misschien zijn wij wel te veel

geneigd om onze jaren (of dagen) in te delen in

goede en minder goede dagen. We zouden ons

'welbevinden' niet te afhankelijk moeten maken

van de dagen waarop het ons meezat, of de

dagen dat het ons tegenzat.

Op een zonnewijzer heb ik eens de woorden

gelezen: Ik tel alleen de zonnige uren. Er zijn

mensen die dat ook doen. Het zijn doorgaans

heel tevreden mensen

Paulus gaat nog een stapje verder. Toen hij de

brief aan de Filippiërs schreef, was'hij in Rome

in gevangenschap. De apostel was oud geworden

en zijn doorn in het vlees (wat dat dan ook pre-

cies was) zal hem nog pijn hebben gedaan. Het

werk dat hij altijd zo graag deed voor de Heer

kon hij niet meer doen. Anderen hadden dit van

hem overgenomen. Nota bene met de bedoeling

om zijn gevangenschap te verzwaren (Fil. 1:17).

Toch was de apostel niet depressief. Integendeel!

Toen hij terugkeek naar het jaar dat achter hem

lag, was hij vervuld met vrede en blijdschap, en

was hij niet bezorgd voor de toekomst. Paulus

telde niet zozeer alleen maar de 'zonnige uren',

de dagen dat hij jong, gezond en sterk was en

niet gevangen, nee, hij zag op Christus! Dat was

zijn geheim; dat telde. De apostel had dankzij

deze houding geleerd tevreden te zijn met de

omstandigheden waarin God hem had gebracht.

Een gelovig man verhuisde van een ruime

woning met een grote tuin naar een klein huisje

met maar een paar vierkante meter tuin. Wan-

neer bezoekers hem zeiden dat hij nu wel een

erg kleine tuin had, zei hij: 'Jullie letten alleen

maar op de lengte en de breedte van de tuin, je

moet eens zien hoe hoog hij is.'

                  KARAKTER.

Karakter, heeft een wijs mens eens gezegd, is

wat we doen wanneer er niemand toekijkt. Het

is niet hetzelfde als reputatie - dat is wat andere

mensen van ons denken. Het is niet hetzelfde

als succes of prestaties. Karakter is niet wat we

gedaan hebben, maar wat we zijn! (...) Maar

hoe geweldig uw karakter ook is, het zal nooit

geweldig genoeg zijn om er Gods goedkeuring

mee te verdienen. U kunt met uw karakter Gods

aandacht niet trekken, of uw hemelse krediet

vergroten. Hoe belangrijk karakter ook is, het

is niet een middel om verlossing te verdienen.

Verlossing is niet te verdienen - zelfs niet door

moed of discipline, visie of uithoudingsvermo-

gen, hard werken of goed. gedrag. Verlossing is

een geschenk van de hemelse Vader aan ons.

Het heeft Hem alles gekost - de dood van zijn

geliefde Zoon. Het kost ons niets.

Bill Hybels

uit 'Wie je bent als niemand kijkt'

  Wij hebben zijn heerlijkheid aanschouwd.

Een rabbi zei tegen een atheïst: 'Morgen zal ik

God aan jou laten zien.' Waarop de man, die

niet in het bestaan van God geloofde, zei: 'Dat

kun )lj niet, want God bestaat niet.' De mannen

spraken met elkaar af om elkaar de volgende dag

te ontmoetten in een bos, waar de rabbi zijn

belofte zou inlossen. Toen beide mannen de vol-

gende dag op een open plek in het bos stonden,

zei de rabbi: 'Kijk maar omhoog, naar de zon.'

De man keek omhoog, maar begon meteen met

zijn ogen te knipperen en beschermde deze met

zijn handen. 'Ik kan niet in de zon kijken', zei

de atheïst. Waarop de rabbi zei: 'Hoe kan ik jou

God laten zien, wanneer je nog niet eens in staat

bent om in de zon te kijken?

Geen mens kan zonder bescherming voor zijn

ogen in de zon kijken. Zo kan ook niemand

God zien. De heerlijkheid van God is zo groot

en overweldigend, dat we dat niet zouden kun-

nen verdragen. Onze God is een verterend vuur

en niemand ^an Hem zien en blijven leven. En

tóch heeft de Allerhoogste het mogelijk gemaakt

om Hem te ontmoeten. Het Woord is vlees

geworden - God is mens geworden. De Heer

Allen die het hoorden, verwon-

derden zich.

                                 Luk. 2:17

Wanneer was het voor het laatst dat u zich

enthousiast over iets hebt verwonderd? Velen

van ons zijn onder de indruk van bijvoorbeeld

de medische wetenschap. Er is heel veel moge-

lijk op dat gebied, de ontwikkelingen staan niet

stil. Wie deze vooruitgang enigszins volgt, kan

van de ene verbazing in de andere vallen. Maar

óp den duur raken we er aan gewend. Een mens

is in staat om aan veel dingen te wennen. Wie

vlak bij voorbijrazende treinen woont, hoort

de treinen op den duur niet meer - je raakt er

aan gewend. Het verhaal van de geboorte van

de Heer Jezus; Maria, Jozef, de herders enz., we

raken er aan gewend. Zijn we nog in staat om

ons te verwonderen?

De herders hebben gehoord dat Christus de Heer

geboren is m de stad van David. Ook hebben ze

gehoord dat het kindje in doeken gewikkeld

zou zijn, liggend in een kribbe. En dat wat ze

gehoord hebben, nemen ze voor waar aan. Ze

zijn enthousiast geworden en willen het alle-

maal met eigen ogen gaan bekijken. Precies zoals

het hun is voorspeld, zo is het. De Allerhoogste

ligt als een kleine baby in een kribbe, gewikkeld

in doeken. De hele schepping zou haar adem in

moeten houden: de Eeuwige stapt in de tijd en

bindt Zich aan de beperkingen van het mense-

lijke bestaan. Paulus schrijft jaren later: 'Want

u kent de genade van onze Heer Jezus Chris-

tus, dat Hij, terwijl Hij rijk was, ter wille van

u arm is geworden, opdat u door zijn armoede

rijk zou worden' (2 Kor. 8:9). De schaapherders

zijn diep onder de indruk en zij vertellen het

aan iedereen die het maar horen wil: Wees niet

bang, maar blij, u is heden een Heiland gebo-

ren, die Christus de Heer is. Zijn wij nog tot

verwondering te bewegen - tot aanbidding? De

hemel kan niet zwijgen bij de wereldschokkende

gebeurtenis van de geboorte van de Zoon van

God. Een machtig spreekkoor van engelen zegt

in die nacht: Heerlijkheid zij God in de hoogste

hemelen, en vrede op aarde, in mensen van zijn

welbehagen.