Een groep wetenschappers

Jezus, de middelaar van een nieuw verbond.

In het Bijbelboek Exodus kunnen we lezen dat Mozes op de berg Sinaï de wet ontving (hoofdstuk 19). Het volk stond van verre, met de schrik in hun benen. De verschijning van de Heer op de berg ging gepaard met donderslagen, bliksem en het geluid van een bazuin. De berg beefde en niemand mocht de berg aanraken. De Here God Zelf daalde neer in vuur. De berg werd gehuld in rook. Ontzagwekkend is Hij! Is het niet geweldig adembenemend dat wij - door de Heer Jezus - wél gewoon tot God mogen naderen? Wij hoeven niet bang te zijn voor de Allerhoogste. De Heer Jezus heeft de straf ondergaan die wij hadden verdiend. Hij is de middelaar van een nieuw verbond.

Hieronder volgt een vertrouwelijk rapport over verschillende kandidaten die solliciteerden naar een betrekking als predikant.

)ozef:  Een groot denker, maar een opschepper; gelooft in droomuitleg en heeft in de gevangenis gezeten.

 Mozes:      Een bescheiden en zachtmoedig man die slecht communiceert en soms zelfs stottert. Heeft soms driftbuier en handelt dan overhaast. Heeft volgens sommigen

ooit een positie verlaten nadat hij was beschuldigd van moord.

David: De meest veelbelovende leider van allemaal, tot we ontdekten dat hij een verhouding had gehad met de vrouw van zijn buurman.

Salomo:     Groot prediker, al zouden al zijn vrouwen nooit in onze pastorie passen.

Elia:  Aanleg voor depressie. Bezwijkt onder druk. Elisa: Schijnt bij zijn vorige kerk samengewoond te hebben met een alleenstaande weduwe.

Hosea:       Een tedere en liefdevolle pastor; onze mensen zouden echter teveel moeite hebben met het beroep van zijn vrouw.

Jeremia:    Emotioneef instabiel, paniekzaaier, negatief, klaagt overal over, schijnt een lange reis te hebben ondernomen om zijn ondergoed te begraven aan de oever van een buitenlandse rivier.

)esaja:        Hoezo excentriek? Zegt dat hij engelen heeft gezien. Heeft moeite met zijn taal.

Melchizedek: Geweldige referenties van zijn huidige werkplek, maar afkomst onbekend. Geen informatie op zijn cv over vroegere betrekkingen. Elke regel over ouders heeft hij opengelaten; wil geen geboortedatum geven.

)ohannes: Zegt dat hij een baptist is, maar kleedt zich er zeker niet naar. Heeft maanden achtereen in de vrije natuur geslapen, heeft een vreemd dieet en provoceert geestelijke leiders.

God roept niet de bekwamen, maar bekwaamt de geroepenen.

Daarom, richt op uw slappe handen en uw verlamde knieën.

Door het lezen van de Bijbel laat God ons soms een glimp zien van wat er achter de zichtbare werkelijkheid is. Er is zeker meer tussen hemel en aarde dan het zichtbare. God is er! Er zijn ook nog andere geestelijke machten. Op de een of andere manier is de aarde een strijdtoneel. Maar het loopt God niet uit de hand. Er gebeurt niets voor niets. De Allerhoogste komt uiteindelijk tot zijn doel met de wereld - en met u! Wanhoop niet, God is er. Onze verantwoordelijkheid is, dicht bij God te blijven; geloven, vertrouwen en gehoorzamen. En daarom: 'Richt op uw slappe handen en uw verlamde knieën.'

    'Stel dat de drie wijzen

  vrouwen waren geweest,

 wat dan? Dan zouden ze de

 weg hebben gevraagd en op

 tijd zijn gekomen; ze zouden

geholpen hebben bij de beval-

 ling, de stal hebben schoon-

  gemaakt, een braadschotel

 hebben meegenomen en het

kind cadeaus hebben gegeven

 waar het echt wat aan had/

           Susan Perlman

God behandelt u als zonen.

Zoals een goede vader zijn zonen opvoedt, zo doet God dat ook bij zijn kinderen. Misschien is dat wel de belangrijkste reden waarom God niet een muur om ons heen bouwt die ons beschermt voor tegenslagen. Juist in de tegenslagen leren we onze eigen beperkingen zien, en dat zorgt ervoor dat we ons vertrouwen op onze God gaan stellen. Door moeilijke omstandigheden leren we God en onszelf kennen. We leren te volharden en te gehoorzamen. We leren wat geloven in de praktijk inhoudt. Wanneer het ons altijd mee zou zitten in het leven, zouden wij die dingen niet zo goed leren. Wees daarom altijd vol goede moed, in elke omstandigheid. Raak niet in paniek; uw hemelse Vader weet ervan!

DE DINGEN GEBEUREN.

Sommige dingen veranderen, maar allerlei dingen blijven steeds maar weer gebeuren, in het nieuwe jaar evenzeer als in het oude jaar. Een mens probeert terug te kijken en vooruit te kijken, en dat lukt nooit helemaal. Naar het heden probeer je eigenlijk niet eens echt te kijken, want op de een of andere rare manier denken we allemaal dat het heden stil staat. Maar intussen staan we er niet bij stil dat alles onophoudelijk gebeurt: de dingen gebeuren, jij en ik gebeuren (al kun je dat niet zo in het Nederlands zeggen), wij allemaal.

In de handel zijn tegenwoordig dvd's te krijgen van de oude polygoon-journaals die in mijn jeugd in de cineac (die had je toen!) het nieuws vertoonden. Men kon daar tegen betaling van een paar luttele centen zien wat er in de wereld gebeurde, althans: een aantal dingen die er ongeveer een halve of een hele dag geleden gebeurd waren. Er zijn ook andere oude televisie-uitzendingen uit de twintigste eeuw verkrijgbaar. Zo hebben wij een cadeautje gekregen: Godfried Bomans op de buis. Het leek me aardig, kun je nog eens lachen. Kan ook wel, heel soms, maar wat het vooral losmaakt, is verbazing voor een vertraagde wereld.

Bomans staat voor de camera en praat. Zo af en toe maakt hij een grapje. Dan lacht men, en daarna praat hij weer verder, hele einden, en weer een grapje, en verder gebeurt er niets. Zo was het vroeger. Gebeuren gebeurde wel, maar oneindig veel trager. Laagland. Hoge populieren.

Nog frappanter is het Droste-effect, (zijn die er nog: van die doosjes met chocolaatjes, op welk doosje een mevrouw is afgebeeld die net zo'n doosje vasthoudt, enzovoorts, enzovoorts?) als Godfried Bomans samen met zijn begeleider een film bekijkt van het rijke roomse leven van de jaren twintig. Ik zie deze televisiebeelden uit 1968, en herinner mij dat ik toen jong was, en zie op deze beelden Bomans kijken naar een tijd toen hij jong was. Minzaam glimlachend kijkt Godfried naar de houterige poppetjes waarin het katholicisme van die tijd zichtbaar werd gemaakt, en met eenzelfde smile kijk ik weer naar Bomans. Moet je toch kijken. En je ziet en hoort hem kijken: moet je toch kijken, zo was het toen: een vlieg die de mond van mijn moeder binnenvloog, een zonde tegen de vastenregels! En ik herinner mezelf: zo was het toen, de cineac, dat was de bioscoop, daar mocht je niet naartoe!Onze dvd's ga ik zorgvuldig bewaren, voor onze kleinkinderen. Zij zullen er niets meer van begrijpen, maar dat hindert niet. Ze zullen minzaam glimlachen.

En wij, een nieuw jaar binnengetreden, denken: wat gaat er in de nog resterende elf en een halve maand gebeuren? Niet niks, dat is zeker. Aan het einde van het jaar zullen we overdonderd terugkijken. Aan het einde van vele jaren, misschien wel in de eeuwigheid, zullen we nog eens terugkijken. Minzaam. De dvd-archieven (of hoe het dan ook vastgelegd moge zijn) in de hemel, daar vraag ik een pasje voor aan om ze allemaal eens te mogen lenen en te bekijken. Of zou 't niet zo georganiseerd zijn? Hoe dan ook: met relativeren probeer ik alvast maar een beetje te beginnen.

Opdat u niet moe wordt en in uw zielen bezwijkt.

In de laatste verzen van Hebreeën 11 hebben we gelezen over mensen die ondanks hun geloof - misschien wel vanwege hun geloof - werden vervolgd, mishandeld en gevangen genomen. Vandaag worden we opgeroepen om te zien op Jezus. Hij werd immers ook mishandeld! Ook toen heeft God niet ingegrepen. God heeft zelfs zijn eigen Zoon niet gespaard voor de wreedheden van mensen. Omdat God iets anders op het oog had. Er gebeurt niets voor niets! De Heer Jezus wist dat. En daarom hield Hij vol.

Zie op Hem! Niet op uw omstandigheden, niet op uw problemen, maar op Hem! God legt u Zelf uit waarom dat goed voor u is: uw ziel zou anders bezwijken.

BIDDEN.

Voor de zoveelste keer lees ik in de Bijbel datgene wat mij al tientallen jaren bekend is. En tóch... Soms zijn er dingen die niet alleen opvallen, maar die me aangrijpen. Wat heeft Jezus veel gebeden!

Een enkele keer is de inhoud van zijn gebed bewaard gebleven:

'Ik prijs U, Vader, Heer van de hemel en van de aarde, dat U deze dingen voor wijzen en verstandigen hebt verborgen en ze aan kleine kinderen hebt geopenbaard. Ja Vader, want zo is het een welbehagen geweest voor U' (Matteüs 11:25).

Ook weten wij iets van wat de Heer Jezus in Getsemane en aan het kruis heeft gebeden.

Maar verder ... dat urenlange bidden, dat eenzame bidden, dat bidden in de nacht, het is het geheim tussen de Bidder en de Vader, tot Wie Hij gebeden heeft.

Wie dat eenmaal heeft ontdekt in de Evangeliën, die beseft ook dat in al de eeuwen daarna onze Heer Jezus is dóórgegaan met bidden.

Immers: 'Wij hebben een Voorspraak bij de Vader!'

Vergeleken met Hem is ons bidden soms maar een zaak van vijf minuten, en dan zijn we blijkbaar uitgepraat...

LEGPUZZEL..

God gaf mij de legkaart van mijn leven

als stukjes speelgoed in een kinderhand. De doos met 't voorbeeld heeft Hij niet gegeven: Ik vind niet meer dan hoekjes en de rand. Daar binnenin zie ik alleen maar kleuren, ook stukjes zwart, en stukjes wolkenwit. Het is een chaos, en ik blijf maar speuren of 'k ergens toch de uitkomst bezit. Ik weet het niet, ik kan er slechts naar gissen, zolang Hij altijd 't voorbeeld voor Zich houdt. En daardoor blijf ik in het ongewisse hoe in de toekomst het leven zich ontvouwt. Zal er veel zon zijn? Of ook duistere wolken? - maar dikwijls heeft een wolk een gouden rand - O Heer, ik kan uw puzzel niet vertolken, 'k heb 't raadsel van mijn leven in mijn hand.

Er is een ding, waarop ik mag vertrouwen:

- hoewel ik nu nog in het donker tast - Eenmaal zal ik 't voltooide beeld aanschouwen en zien dat ieder stuk volkomen past.

'Hij zal zitten,

  het zilver  smeltend en reinigend!

 Een paar vrouwen kwamen bij elkaar om de Bijbel te bestuderen.

 Toen ze bij het derde hoofdstuk van ^aleachi waren, lazen ze

 In het derde vers een opmerkelijke uitspraak: 'Hij zal zitten, het

 zilver smeltend en reinigend.'

 Een van hen zou een bezoek brengen aan een zilversmid en de

 anderen vertellen wat hij over het onderwerp te zeggen had.

 Zo gezegd, zo gedaan. Zonder te zeggen wat de reden van haar  bezoek was,

  vroeg de vrouw de zilversmid of hij haar wilde vertellen hoe zilver gereinigd werd.

 Toen hij het uitgebreid beschreven had, vroeg ze: 'Zit u tijdens  het reinigingsproces?' 'Ja zeker, mevrouw',

 antwoordde de zilversmid.

 'Ik moet bij de oven zitten en hem constant in de gaten houden,  want als het zilver er maar iets te lang In zit

  wordt het beschadigd.'

 De vrouw werd meteen getroffen door de schoonheid en de troost die uitgaat van de uitspraak:

 'Hij zal zitten, het zilver

smeltend en reinigend.' God vindt het nodig zijn kinderen in de oven te doen,

maar Hij houdt het reinigingsproces nauwlettend

In de gaten, zijn wijsheid en liefde zijn gericht op ons welzijn.

Onze beproevingen zijn geen kwestie van toeval, en Hij zal niet

toestaan dat wij boven vermogen beproefd worden.

Voordat ze wegging, stelde de vrouw nog een laatste vraag:

'Hoe weet u wanneer het proces voltooid Is?' 'Heel simpel', antwoordde de zilversmid.

 'Zodra Ik mijzelf kan zien In het zilver, Is

het reinigingsproces voltooid.'  

     DE bijbel SPREEKT

     Geen betere les kan ik u geven,

dan het twaalfde vers van Matteüs zeven.

   Geen korter vers van meerder kracht

     dan Micha zes en wel vers acht.

      De Bijbel wijst ons Jezus aan,

  waardoor men moet ten hemel gaan.

En vraagt gij hoe men God moet vrezen,

    dan kunt gij in deez' Bijbel lezen.

      Daarin is 't klaar geopenbaard,

   daarin heeft God zijn wil verklaard.

   Men moet, zo men wil zalig wezen,

    opmerkzaam biddend bijbellezen.

      De Bijbel wijst ons Jezus aan,

  waardoor men moet ten hemel gaan.

    Lees mij vrij, zeventig maal zeven,

         dan weet gij het niet al

        wat in mi] is beschreven.

        Hoe meer gij in mij zoekt,

        hoe meer gij in mij vindt, 

        hoe meer gij mij bemint.

Er is jou, mens, gezegd wat goed is,

je weet wat de HEER van je wil:

niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten

en nederig de weg te gaan van je God.

Micha (6.v8)

Matteus (7.v12)

Behandel anderen dus steeds zoals je zou willen dat ze jullie behandelen. Dat is het hart van de Wet en de Profeten.

   Leiding betekent

     dat ik op God

     kan rekenen;

  toewijding betekent

    dat God op mij

     kan rekenen.

  Intenties kun je met

  potlood opschrijven;

  toewijding zou je in

steen moeten graveren

Door het geloof gehoorzaamde

Abraham.

                                Hebreeën 11:8

Geloven en gehoorzamen zijn twee begrippen die bij

elkaar horen. Je moet ze niet scheiden, maar je kunt ze

wel onderscheiden. Ons geloof moet namelijk handen

en voeten krijgen. Wanneer dat niet gebeurt, is ons

geloof in feite alleen maar een (vaag) gevoel of een

gedachte en zal het niet veel betekenen. Veronderstel

eens dat u een recept van de dokter krijgt omdat u al

dagenlang hoofdpijn hebt. Vervolgens leest u de bij-

sluiter aandachtig en u gelooft dat dit medicijn u van

uw pijn kan afhelpen. Hoeveel geloof u dan ook hebt,

het medicijn zal alleen effectief kunnen zijn wanneer u

het Inneemt - er aan gehoorzaamt. Abraham gehoor-

zaamde door het geloof...

Als je vergeet

   te plannen,

kun je je plannen

  wel vergeten.

'God heeft geen

   problemen,

 alleen plannen

  Corrie Ten Boom

  Een oudere timmerman was aan zijn pensioen toe. Hij vertelde zijn

 werkgever dat hij van plan was de huizenbouw vaarwel te zeggen om

 met zijn vrouw een wat rustiger leven te gaan leiden en van zijn familie

 te genieten. Hij zou het geld wel missen, maar hij moest er echt mee

 stoppen. Ze zouden het wel redden.

 De aannemer zag zijn goede werker met lede ogen vertrekken en vroeg

 of hij niet nog een huls wilde bouwen, als een persoonlijke gunst. De

 timmerman stemde toe, maar op den duur zag je duidelijk dat hij het

 werk niet meer met zijn hart deed. Hij begon slordig te werken en

 gebruikte inferieure materialen. Het was een betreurenswaardige manlei

 om zijn loopbaan te beëindigen.

 Toen de timmerman het huis opleverde en zijn werknemer de boel

 kwam inspecteren, overhandigde de aannemer hem de sleutel van de

 voordeur. 'Dit is jouw huls', zei hij. 'Het is mijn geschenk aan jou.'

 Wat een schok! Wat zonde! Had hij maar geweten dat hij zijn eigen huls

 aan het bouwen was, dan had hij alles heel anders aangepakt.

 Nu moest hij wonen in het huls waarop hij niet zo erg zijn best had

 gedaan.

 Zo Is het ook met ons. We bouwen ongeconcentreerd aan ons leven,

 nemen een afwachtende houding aan en zijn al snel tevreden. Op be langrijke punten die onze volledige Inzet vergen , laten we het afweten.

Dan kijken we met een schok naar de situatie die we gecreëerd hebben

en we beseffen dat we nu in het huis wonen dat we zelf hebben ge-

bouwd. Als we dat geweten hadden, hadden we het anders aangepakt.

Je moet jezelf zien als de timmerman. Sta eens stil bij je huls.

Elke dag sla je er een spijker in, breng je een plank aan of trek je een

Johannes 1:29-34')                     

     'zie, het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt’ (v.29b)

    Toen God de hemel en de aarde geschapen

  had, kon Hij zeggen dat alles 'zeer goed' was

  (Gen. 1:31). En nu? Door onze hebzucht en ons

  egoïsme is er zoveel aan Gods prachtige schep-

  ping verknoeid. Dat Is zonde In Gods ogen.

    Voordat Jezus kwam, offerden de mensen God

  een schaap als zoenoffer voor hun zonden. Een dergelijk

  offer wees vooruit naar het offer van het Lam van

 God, zijn eigen Zoon. Jezus, de Onschuldige

 nam onze zonden op Zich en gaf zijn leven aan

 het kruis, opdat wij vergeving konden krijgen.

 Daarna gaf Hij hun die Hem als hun Heiland ver-

 trouwden, zijn eigen Geest. Die Geest kan men-

 sen van binnenuit veranderen.

   Toen Johannes de Doper de Geest van liefde

 en zachtmoedigheid op Jezus zag neerdalen, wist

 hij zeker dat Jezus al bestond voordat Hij naar de

 aarde kwam (v. 15,30) en dat Hij alleen de kracht

 heeft om onze zonden weg te nemen.

Wij zullen verzadigd worden met het

goede van uw huis.

                                 Psalm 65:5

Davld begint deze Psalm met 'U komt stilheid toe'.

Een mooi begin - ook voor het jaar 2007. Stil zijn voor

God!

Maar kunnen we dat nog - écht stil zijn? En dan luiste-

ren naar wat Hij ons wil zeggen? Dat valt niet mee. We

hebben veel aan ons hoofd. En in ons gebed hebben we

God veel te vertellen en te vragen. We willen aan Hem

vertellen wat ons bezighoudt en wat we nodig denken

te hebben. We willen bidden voor de mensen in nood.

Allemaal heel goed! God verlangt naar mensen die hun

leven met Hem willen delen. Maar mag God ook nog

aan het woord komen? Als we Hem willen horen, dan

moeten we leren stil te zijn. God wil graag tot ons spreken. Hi| doet dat op veel

  manieren. De Allerhoogste 'spreekt' tot ons in de

  schepping. De zon, de maan, de sterren, de aarde en

  alles wat daarop leeft en groeit; het is het werk van

  zi|n handen. In al deze dingen kunnen we iets van de

  heerlijkheid van God zien en bewonderen. Sta eens

  stil, kijk om u heen en wees u van deze dingen bewust.

  Luister naar God - Hij spreekt. Davld deed dit ook en

  schreef een danklied voor Gods rl)ke zegen. In vers 10

 zegt hij: 'U bezoekt het land en verleent het overvloed,

  U maakt het zeer rijk. De beek Gods is vol water, U

  bereidt hun koren. Ja, zo bereidt U alles.' Voor mensen

- die zo om zich heen kijken, schittert alles in het licht

  van Gods aangezicht. Maar onze Schepper spreekt op

  veel meer manieren. Hi| doet dat ook door de Bijbel

  - zi|n Woord. Wanneer wl| daarin lezen, is God aan het

 woord. Dan moeten we Ieren stil te zijn. God is immers

  aan het woord. Wellicht begrepen we niet alles, maar

 God vraagt ook niet van ons alles te begrepen. Hij wil

 dat we Hem vertrouwen. Ook voor het jaar dat voor

 ons ligt...

Een miljoen jaar

 is voor jou als

  een seconde

    voor mij

Een jonge man vroeg eens aan God hoe lang

 één miljoen jaar voor Hem duurde. God ant-

 woordde: Eén miljoen jaar is voor jou als één

seconde voor mij. De jonge man vroeg aan

God wat één miljoen euro voor Hem was.

God antwoordde: Eén miljoen euro is voor

mij als één cent voor jou.

Toen trok de jonge man de stoute schoenen

aan en vroeg:

God, mag ik één van uw centen?

God glimlachte en antwoordde:

maar natuurlijk. Heb je een seconde?