de deur

 

 

De materialist zegt: 'Maak u geen zorgen over uw ziel. U hébt geen ziel.'
De vrijdenker voegt er aan toe: 'Met de dood is alles voorbij.'
De mens die vanuit zijn gevoel redeneert, zegt: 'God is veel te goed om iemand naar de hel te sturen.'
De religieuze mens zegt: 'U hebt geen moord begaan, u hebt niet gestolen, u hebt uw best gedaan. God zal het wel goed maken met u.'
Maar wat zegt God? De mens heeft een ziel die verloren kan gaan. Dat is wat de Bijbel noemt: 'Zijn ziel verliezen' of: 'Zijn ziel erbij inboeten' of: 'Schade lijden aan zijn ziel.' Alle rijkdom van deze wereld moet de mens bij zijn dood achterlaten, maar zijn ziel, zijn geest, blijft eeuwig bestaan. Die ziel moet in de eeuwigheid voor God verschijnen, om uit zijn mond het eindoordeel te horen. God wil u graag redden. Uw ziel is Hem alles waard: daarom gaf Hij zijn eigen Zoon!
 

al wie

kracht

Een christen die in de Bijbel geloofde en daarvan getuigde, werd aangevallen door een atheïst, die tegen hem zei: "Ik geloof niet in het kruis van Jezus Christus. Ik begrijp niet hoe het bloed van Christus mijn zonden kan afwassen." De gelovige antwoordde hem: "Dan zijn jij en Paulus het met elkaar eens." "Wat zeg je?" vroeg de ongelovige. De christen zei daarop: "Zoek in de Bijbel 1 Korinthiërs 1: 18 maar eens op en lees wat daar staat." Dat deed de man en hij las: "Want het Woord van het kruis is voor hen die verloren gaan, dwaasheid; maar voor ons die behouden worden, is het de kracht van God." Hij schrok van deze woorden, begon de Bijbel te bestuderen en na een tijdje ondervond hij zelf dat het kruis de kracht van God is om behouden te worden.

jezus

elk huis

2

3

4

de brug 1

hersft

in uw hand

alfa.omega

 

Op zekere avond nodigde ik Jezus Christus uit in mijn hart. Hoe kwam Hij binnen! Het was niet iets opzienbarends, emotioneels,

maar heel echt. Er gebeurde iets in het diepst van mijn wezen. Hij kwam in de duisternis van mijn hart en deed het licht aan. Hij

maakte een vuur in de haard en verdreef de kilte. Hij zette muziek op waar er stilte was geweest en Hij vulde de leegte met Zijn

eigen liefdevolle, wonderbare gemeenschap. Ik heb er nooit spijt van gehad dat ik de deur voor Christus heb opengedaan en

dat zal ook nooit gebeuren. In de vreugde van deze nieuwe relatie zei ik tegen Jezus Christus:"Heer, ik wil dat dit hart van mij

het Uwe is. Ik wil dat U hier Uw intrek neemt en U volkomen thuis voelt. Alles wat ik heb, behoort U toe. Laat me U rondleiden."
 
 
 De studeerkamer De eerste kamer was de studeerkamer - de bibliotheek. In mijn huis is deze kamer van het denken een zeer

kleine kamer met zeer dikke muren. Maar het is een zeer belangrijke kamer. Hij ging met mij naar binnen en keek om zich heen

naar de boeken in de boekenkast, de tijdschriften op de tafel, de schilderijen aan de muren. Toen ik Zijn blik volgde, voelde ik

me onbehaaglijk. Vreemd genoeg was ik me hier niet eerder van bewust geweest, maar nu Hij daar stond te kijken naar deze

dingen voelde ik me beschaamd. Er waren enkele boeken daar die Zijn zuivere ogen niet konden aanschouwen. Op de tafel

lagen enkele tijdschriften die een christen niet moet lezen. Wat betreft de schilderijen aan de muren - de voorstellingen en de

rede van het denken - sommige daarvan waren schandalig. Blozend wendde ik me tot Hem en zei:"Meester, ik weet dat deze

kamer opgeruimd en opnieuw ingericht moet worden. Wilt U mij helpen om hem in te richten zoals hij behoort te zijn?"

"Natuurlijk!" zei Hij. "Ik help je graag. Neem allereerst al de dingen die je leest en waar je naar kijkt, die niet nuttig, zuiver, goed

en betrouwbaar zijn, en gooi ze eruit! Leg nu de boeken van de Bijbel op de lege planken. Vul de bibliotheek met De Schrift en

overpeins ze dag en nacht. Je zult, wat betreft de schilderijen aan de muren er moeite mee hebben deze beelden te beheersen,

maar Ik heb iets dat zal helpen." Hij gaf me een levensgroot portret van Hem zelf. "Hang dit centraal", zei Hij "aan de muur van

het denken." Dat deed ik, en ik heb door de jaren heen ontdekt dat wanneer mijn gedachten op Christus Zelf gericht zijn, Zijn

zuiverheid en macht ervoor zorgen dat onzuivere gedachten terugdeinzen. Op deze manier heeft Hij me geholpen mijn

gedachten onder Zijn gezag te brengen.<

De eetkamer Van de studeerkamer gingen we naar de eetkamer, de kamer van trek en verlangens. Ik bracht hier heel wat tijd

door en deed erg mijn best om te proberen mijn behoeften te bevredigen. Ik zei tegen hem: "Dit is een lievelingskamer. Ik ben

er heel zeker van dat U blij zult zijn met wat we opdienen." Hij ging met mij aan tafel zitten en vroeg: "Wat krijgen we te eten?"

Wel, zei ik: "mijn lievelingsgerechten: geld, universiteitsgraden en aandelen, met krantenartikelen over roem en rijkdom als

bijgerechten. "Dat waren de dingen die ik leuk vond - wereldse kost. Toen het eten voor Hem werd neergezet, zei hij niets, maar

ik merkte dat Hij het niet opat .Ik zei tegen Hem:"Meester, geeft U niet om dit voedsel? Wat is het probleem?" Hij antwoordde:

"Ik heb voedsel te eten wat je niet kent. Als je werkelijk voedsel wilt dat je verzadigt, doe dan de wil van de Vader. Houd ermee

op naar je eigen genot, verlangen en voldoening te zoeken. Tracht Hem te behagen .Het voedsel zal je verzadigen. " Daar gaf Hij

me aan tafel iets van de vreugde om Gods wil te doen. Wat een smaak! Er is in de hele wereld niet zulk eten.

De woonkamer Van de eetkamer liepen we de woonkamer in. De kamer was intiem en geriefelijk. Ik vond het leuk. Er was een

open haard, zwaar gestoffeerde stoelen, een bank en een rustige sfeer .Hij zei:"Dit is inderdaad een heerlijke kamer. Laten we

hier vaak komen. Het is rustig en stil en we kunnen samen omgang hebben."

Welnu, als jonge christen was ik opgewonden. Ik kon niets bedenken wat ik liever zou willen doen dan een paar minuten in

directe omgang met Christus zijn.

Hij beloofde:"Ik zal iedere morgen vroeg hier zijn. Wacht hier op Mij, en we zullen de dag samen beginnen." Dus ging ik ochtend

na ochtend naar de woonkamer beneden. Hij nam dan een Bijbelboek uit de kast. We sloegen het open en lazen samen. Hij

legde mij dan de wonderen van Gods reddende waarheden uit. Mijn hart zong wanneer Hij de liefde en genade die Hij voor me

had met me deelde. Het waren fantastische tijden. Beetje bij beetje begon, onder druk van vele verantwoordelijkheden, deze

tijd echter korter te duren. Ik weet niet zeker waarom. Ik dacht dat ik het te druk had om regelmatig tijd met Christus door te

brengen. Dit was niet opzettelijk, begrijpt u. Het gebeurde gewoon op die manier. Ten slotte duurde het niet alleen korter, maar

begon ik af en toe dagen over te slaan. Dringende zaken verdrongen de rustige tijden van gesprek met Jezus. Ik herinner me

dat ik me op zekere morgen, enthousiast om op weg te zijn, naar beneden haastte. Ik ging de woonkamer voorbij en merkte dat

de deur openstond.

Toen ik naar binnen keek zag ik vuur in de haard en Jezus zat daar. Plotseling dacht ik vol ontzetting bij mezelf "Hij is mijn gast.

Ik heb Hem in mijn hart uitgenodigd! Hij is gekomen als mijn Redder en Vriend, en toch was ik Hem aan het verwaarlozen." Ik

bleef staan, keerde me om en ging aarzelend naar binnen. Met neergeslagen blik zei ik: "Meester, vergeef me." Bent U al die

ochtenden hier geweest?" "Ja", zei Hij. "Ik heb je verteld dat Ik elke morgen hier zou zijn om een ontmoeting met je te hebben.

Onthoud dat Ik van je houdt. Ik heb je tegen een hoge prijs vrijgemaakt. Ik stel je gemeenschap op prijs. Zelfs al kun je de stille

tijd niet ter wille van jezelf houden, doe het dan ter wille van Mij." De waarheid dat Christus naar mijn gezelschap verlangt, dat

Hij wil dat ik met Hem ben en dat Hij op me wacht, heeft, meer dan ieder ander feit, ertoe bijgedragen dat ik mijn stille tijd met

God ingrijpend veranderde. Laat God niet alleen wachten in de woonkamer van uw hart, maar maak iedere dag tijd om met uw

Bijbel en in gebed, samen met Hem te kunnen zijn.

De werkkamer Al gauw vroeg Hij:"Heeft u een werkkamer in uw huis?"Buiten in de garage van het huis van mijn hart had ik een

werkbank en wat gereedschap, maar ik deed er niet veel mee. Heel af en toe rommelde ik dan met een paar kleine dingetjes,

maar ik maakte niets belangrijks. Ik leidde Hem daar naar buiten.Hij keek boven de werkbank en zei:"Nou, dit is zeer goed

ingericht.Wat produceer je met je leven voor het Koninkrijk van God?"Hij keek naar een of twee kleine speeltjes die ik op de

bank bij elkaar gegooid had en hield er een naar me omhoog."Zijn dit het soort dingen die je voor anderen doet in je christelijk

leven?" "Wel", zei ik": "Heer,ik weet dat het niet veel is, en ik wil werkelijk meer doen, maar het lijkt er immers op dat ik geen

kracht of vaardigheid heb om meer te doen." "Zou je meer willen doen?" vroeg Hij. "Beslist", antwoordde ik. "Goed. Geef Mij je

handen. Ontspan je nu in Mij en laat Mijn Geest door je heen werken."Ik weet dat je onervaren, onhandig en onpraktisch bent,

maar de Heilige Geest is de Meester Werker, en als Hij je handen en je hart leidt, zal Hij door je heen werken. Terwijl Hij achter

me kwam staan en Zijn grote sterke handen onder de mijne legde, hield Hij het gereedschap met Zijn vaardige vingers vast en

begon door me heen te werken. Hoe meer ik me ontspande en Hem vertrouwde, hoe meer Hij met mijn leven kon doen

De recreatiekamer Hij vroeg me of ik een recreatiekamer had waar ik voor plezier en gezellig-heid naartoe ging. Ik hoopte dat

Hij dat niet zou vragen. Er waren bepaalde vriendschappen en activiteiten die ik voor mezelf wilde houden. Op zekere avond

toen ik met enkele van mijn makkers op stap wilde, deed Hij me met een oogopslag stilstaan en vroeg:"Ga je uit?" Ik antwoord

de:"Ja." "Goed" zei Hij."Ik zou met je mee willen gaan."

"Oh", antwoordde ik nogal ongemakkelijk."Ik geloof niet,Heer Jezus, dat U het echt naar de zin zou hebben daar waar wij

naartoe gaan. Laten we morgenavond samen uitgaan. Morgenavond gaan we naar een bijbelstudie in de kerk, maar vanavond

heb ik een andere afspraak."

"Het spijt me", zei Hij ."Ik dacht dat toen Ik in je huis kwam, we alles samen zouden doen, om dikke vrienden te zijn. Ik wil

gewoon dat je weet dat Ik bereid ben met je mee te gaan." "Welnu", mompelde ik, terwijl ik ongemerkt de deur

uitliep:"morgenavond gaan we samen ergens heen." Die avond bracht ik enkele ellendige uren door.

Wat voor een vriend was ik voor Jezus, om Hem opzettelijk buiten mijn leven te sluiten, door dingen te doen en naar plaatsen te

gaan waarvan ik zeer goed wist dat Hij het daar niet naar de zin zou hebben? Toen ik die avond terugging, was er een licht in

Zijn kamer, en ik ging naar boven om het met Hem uit te praten. Ik zei "Heer ik heb mijn lesje geleerd. Ik weet nu dat ik geen

fijne tijd kan hebben zonder U. Van nu af aan zullen we alles samen doen." Hij heeft de recreatiekamer ingrijpend veranderd. Hij

bracht nieuwe vrienden, nieuwe vreugde. Sinds die tijd klinken gelach en muziek door het huis.

De gangkast

Op zekere dag trof ik Hem aan terwijl Hij bij de deur op me wachtte. Hij had een dwingende blik in Zijn ogen. Toen ik

binnenkwam zei Hij tegen me:"er is een opmerkelijke stank in het huis.Er moet hier ergens iets doods liggen. Het is boven. Ik

geloof dat het in de gangkast is."

Toen Hij dit zei wist ik waar Hij het over had. Er was een kleine kast daarboven op de overloop, van ongeveer een vierkante

meter. In die kast, achter slot en grendel, had ik een of twee persoonlijke dingetjes waar van ik niet wilde dat iedereen het

wist. Ik wilde beslist niet dat Christus ze zag. Ik wist dat het dode en rottende dingen waren die uit mijn oude leven waren

overgebleven. Ik wilde ze zo graag voor mezelf dat ik bang was om toe te geven dat ze daar waren.

Met tegenzin ging ik met Hem naar boven, en toen wij de trap op liepen werd de stank doordringender. Hij wees naar de deur. Ik

was boos. Dat is de enige manier waarop ik het kan zeggen. Ik had Hem toegang gegeven tot de bibliotheek, de eetkamer, de

woonkamer, de werkkamer, de recreatiekamer, en nu had Hij het over een kleine kast van 50 x 100 cm.Ik zei bij mezelf:"Dit is

te veel. Ik ga Hem de sleutel niet geven."

"Nou ja", zei Hij, terwijl Hij mijn gedachten las:"als je denkt dat Ik hierboven op de tweede verdieping ga blijven met deze stank,

dan vergis je jezelf. Ik ga naar buiten op de veranda."Toen zag ik Hem de trap af lopen. Wanneer men Christus leert kennen en

liefhebben,is het zien dat Hij Zich als vriend terugtrekt het ergste wat er kan gebeuren. Ik moest me gewonnen geven. "Ik zal U

de sleutel geven", zei ik bedroefd,"Maar U zult de kast moeten opendoen en hem opruimen. Ik heb de kracht niet om het te

doen." "Geef me gewoon de sleutel", zei Hij. "Geef Me de volmacht om voor die kast te zorgen en Ik zal het doen."

Met bevende vingers gaf ik Hem de sleutel. Hij nam hem, liep naar de overkant naar de deur, opende die, ging naar binnen, nam

al de stinkende spullen die daar lagen weg te rotten en gooide ze weg. Toen maakte Hij de kast schoon en Hij verfde deze. Het

werd in een mum van tijd gedaan . O, wat een opluchting, nu die dode dingen uit mijn leven waren!

Het eigendomsrecht overdragen

Er kwam een gedachte bij me op. "Heer is er enige kans dat U het beheer van het hele huis op U wilt nemen en het bestieren

zoals U dat met de kast gedaan hebt? "Wilt U de verantwoordelijkheid op U nemen dat mijn leven wordt zoals het hoort te zijn?"

Zijn gezicht begon te stralen:"Dat wil Ik heel graag! Dat wil Ik doen. Je kunt in eigen kracht geen overwinnend christen zijn.

Laat Mij het door je en voor je doen. Zo gaat het.Maar Hij voegde er langzaam aan toe: "Ik ben maar een gast. Ik heb geen

volmacht om door te gaan, aangezien het eigendom niet van Mij is." Terwijl ik op mijn knieën viel zei ik:"Heer U bent een gast

geweest en ik ben de gastheer geweest. Van nu af aan zal ik de dienstknecht zijn. Wilt U de eigenaar en Meester zijn?"

Terwijl ik zo snel als ik maar kon naar de brandkast holde, haalde ik de eigendomsakte van het huis tevoorschijn waarin de

baten en lasten, locatie en ligging beschreven waren. Enthousiast droeg ik het huis voor tijd en eeuwigheid aan Hem alleen

over. "Alstublieft", zei ik: "hier is alles wat ik ben en heb, voor eeuwig. Beheert U het huis nu maar."Ik zal gewoon als knecht en

vriend bij U blijven."

Wat zijn de dingen veranderd vanaf de tijd dat Jezus Christus Zijn intrek genomen heeft in het huis van mijn hart en Zich daar

thuis voelt.

Door mij bewerkt; schrijver onbekend.

herman

Ik weet niet of het jou bekend is, dat er een telefoon bestaat, die draadloos vanaf de aarde, rechtstreeks de hemel ingaat. Ga jij maar eens op jouw knieën, dan gaat in de hemel de bel, en kun jij rustig spreken, God hoort jouw stem wel. Jij zult het ras bemerken, de lijn is altijd vrij, en verkeerd verbonden is er in het Huis van God niet bij. Misschien is door niet te geloven, de verbinding stuk gegaan. En heb jij dit Hemeltoestel verwaarloosd laten staan. Jouw hart is het toestel en jij kunt zonder voorbereiding op elk tijdstip van de dag gebruik maken van die leiding. Hij wil naar jou luisteren en zegt nooit "maak het kort". Hij blijft wel aan het toestel tot jij jouw hart hebt uitgestort. Als Vader met Zijn kind spreekt, luistert Hij met open oor. Hij wil voor 't kind het beste, daar is Hij vader voor. Controleer maar eens jouw toestel en maak het storingvrij. Jouw Vader in de hemel, is dan ontzaglijk blij. Je hoeft geen angst te kennen voor een Vader die jou altijd ziet. Hij is in alle momenten aanwezig, zowel bij vreugde als verdriet. Weet jij eigenlijk wel wat bidden is? Dat is heel vertrouwd, gewoon even praten met Iemand die van jou houdt.

Beste vriend,

Toen je vanochtend opstond keek ik naar je en ik hoopte dat je iets tegen me zou zeggen, al waren het maar een paar woorden. Even vragen naar mijn mening, een bedankje voor iets goeds dat je gister overkwam, maar ik zag dat je het te druk had met het uitzoeken van de kleren die je vandaag aan moest hebben, dus ik wachtte.

Toen je door het huis holde, bezig om alles klaar te krijgen, wist ik dat er een paar minuutjes vrij zouden zijn om even te stoppen en me te groeten, maar je was te druk. Op een gegeven moment moest je vijftien minuten wachten en had je niets anders te doen dan een beetje op een stoel te zitten.

Toen zag ik je opspringen en dacht dat je wat tegen me zou gaan zeggen, maar nee, je rende naar de telefoon en belde een vriend voor de laatste roddeltjes.

Ik zag je vertrekken naar voor je dagelijkse werkzaamheden en wachtte de hele dag geduldig af. Met al je bezigheden had je het denk ik te druk om ook maar iets tegen me te  zeggen.

Ik zag dat je voor de lunch om je heen keek. Misschien voelde je je voor gek zitten als je met me praatte, daarom boog je je hoofd natuurlijk niet. Je keek drie of vier tafels verder en zag een paar van je vrienden kort met mij praten voor ze gingen eten, maar jij deed het niet. Dat geeft niet, er is nog steeds tijd over en ik heb nog steeds hoop dat je nog met me zult praten.

Je ging naar huis en het leek erop dat je nog veel dingen te doen had. Na een paar daarvan stopte je en zette de televisie aan. Ik weet niet of je de TV leuk vind of niet, maar er komt van alles op en je zit er heel wat uurtjes voor. Meestal denk je nergens aan en laat je de beelden op je af komen. Ik wachtte geduldig af terwijl je TV keek en je eten op at, maar je praatte alweer niet met me.

Toen je je met de rest van je huishoudelijke klusjes bezig was wachtte ik opnieuw terwijl jij deed wat je moest doen. Tegen bedtijd was je denk ik te moe. Nadat je je huisgenoten welterusten had gewenst dook je in bed en viel je bijna meteen in slaap. Dat geeft niet want je beseft misschien niet dat ik er de hele tijd voor je ben.

Ik heb meer geduld dan jij ooit zult beseffen. Ik wil je zelfs leren hoe je geduldig met anderen kunt zijn. Omdat ik zoveel van je hou, verliet ik lang geleden een prachtige plaats genaamd hemel en kwam naar de aarde. Ik gaf dat mooie op om bespot en uitgelachen te worden. Ik stierf zelfs, zodat jij nooit mijn lijden hoeft te lijden.

Ik hou zoveel van je dat ik iedere dag wacht op een gebaar, een gebed, een gedachte of een dankbaar stukje van je hart.

Het is moeilijk om een eenzijdig gesprek te hebben. En nu sta je weer op en opnieuw zal ik wachten met niets dan liefde voor jou, hopend dat je vandaag wat tijd voor me zult hebben.

Nog een goede dag toegewenst!!!

Je vriend, Jezus.