Als een blad van de boom valt weet hij niet waar
                              hij terecht komt. Gedragen door de wind is hij
                              stuurloos en is hij over geleverd aan de grillen
                              van de wind. Hij kan alle kanten opgaan maar hij
                              heeft er zelf geen controle over en hij kan ook
                              geen invloed er op uit oefenen en heeft geen idee
                              wat er gebeuren zal.

                              Best eng he?
                              Zou het ook zo zijn met een leven zonder God?

                              Dat je je leven leeft zoals jij denkt dat het goed
                              is en dat het je allemaal prima bevalt en dat het
                              "lot" je leven bepaalt. En dat het leven eigenlijk
                              niet meer is als een blad waarvan de wind bepaalt
                              waar het de grond zal raken, en dat het dan zijn
                              eindbestemming is, zijn doel, zijn "lot".

                              Wat is dan het verschil als je christen ben?

                              Ik denk dat als je christen bent en je Jezus hebt
                              binnen gelaten in je leven, en ontdekt dat Hij de
                              weg is, de waarheid en het leven, dat je dan niet
                              zoals een blad gedragen word door de wind maar
                              gedragen word door Zijn rechterhand. En dat Hij
                              dan je leven beinvloed en jou leid naar jouw
                              bestemming, en dat is niet een eindbestemming, nee
                              dat is het zeker niet.

                              Dat Hij juist een plan heeft met jou, een doel.
                              Hij leid jouw leven naar een hogere dimensie, waar
                              wij nu geen weet van hebben. Want alleen Hij weet
                              wat Hij voor plannen met jou heeft.

                              En ben je dan net als een blad stuurloos en moet
                              je maar afwachten waar je terecht komt?
                              Ik denk van niet, nee Hij wil juist dat wij zelf
                              het initiatief nemen en op pad gaan in ons leven
                              waar Hij ons zend. En Hij dwingt je niet, nee Hij
                              geeft alleen maar aan wat het beste voor jou is.
                              En als jij op Hem durft te vertrouwen zal Hij je
                              dragen met Zijn rechterhand en zet Hij je op de
                              juiste weg die naar eeuwigheid zal leiden, de
                              beloning.
                              Hij wil dat wij naar eer en geweten bepalen hoe
                              wij moeten omgaan met het geschenk dat Hij ons
                              gegeven heeft, namelijk het leven.

                              Kunnen wij dat?

                              Kunnen wij wat wij lezen in de bijbel, Zijn woord,
                              Zijn handleiding voor ons, ook in de praktijk
                              brengen?
                              Als ik naar mezelf kijk moet ik zeggen dat ik dat
                              niet altijd kan. Ik probeer het ontzettend hard,
                              en ik verzet me tegen alles wat Zijn naam geen eer
                              aan doet. Maar wat is het soms een gevecht, en wat
                              is het soms ontzettend moeilijk. Maar wat ben ik
                              telkens weer blij als een kind als ik weer overwin
                              en dat ik dan omhoog kan kijken en zeggen: "ik
                              draag mijn leven op aan U Heer, ik vertrouw op U,
                              omdat ik weet dat U mij draagt met Uw rechterhand"
                                                                                                   
                                                                                                    

Doordat ik geen groepsfoto in mijn archief bezit , neem ik deze (nietwaar Marie Ann)

Het geheim van het visje

Waar staat de vis voor?
Die staat voor:
I(esous) Jezus
Ch(ristos) Christus
Th(eou) Gods
U(ios) Zoon
S(oter) Verlosser

ICHTHUS dat is grieks voor vis.
Waarschijnlijk is men hierbij uitgegaan van de naam
die de Here Jezus gaf aan zijn volgelingen:
"Vissers van mensen."
Deze vis zwemt naar links en men las in het
woord de aanduiding van de Here Jezus:
JEZUS CHRISTUS GODS ZOON VERLOSSER
 

HET ICHTUS-SYMBOOL

Je ziet ze steeds meer. Ik heb het over de visjes op auto’s, caravans, fietsen, koffers, als reversspeldjes of hangertjes. Velen dragen dit teken. Je ziet ze over de hele wereld! Hoe komt dat??
 
Het heeft alles te maken met de vroeg –christelijke tijd. Nadat de eerste christengemeente was ontstaan, trokken Jezus volgelingen erop uit om de blijde boodschap van Jezus Christus te verkondigen. Hun belijdenis was kort en bondig: ‘JEZUS IS HEER’.
 
Dit was aanstootgevend voor de Romeinse keizers, die deze titel voor zichzelf opeisten.
Maar omdat christenen weigerden de keizer als Heer te erkennen, ontstonden er al vroeg vervolgingen.
Toen bijvoorbeeld de stad Rome in het jaar 64 werd geteisterd door een grote brand, schoof keizer Nero de schuld op de christenen, die hij daarop fel liet vervolgen. Als reactie gingen de gelovigen in de anonimiteit en kwam men samen op eenzame plaatsen: in onderaardse grotten (catacomben), in slecht toegankelijke bossen, op eenzame stranden en dergelijke.
 
Om elkaar te herkennen en ook om elkaar te kunnen vinden werd al spoedig een symbool gebruikt: het teken van de ‘ichtus’, dat is ‘vis’ in het Grieks. Waarschijnlijk is men hierbij uitgegaan van de naam, die de Heer Jezus Christus gaf aan zijn volgelingen: ‘Vissers van mensen’. De vis zwemt van links naar rechts en men las: I C H T U S.
I(esous)  = Jezus
Ch(ristos) = Christus
Th(eou) = Gods
U(ios) = Zoon
S(oter) = Verlosser
Nu zijn er wereldwijd honderdduizenden christenen, die dit symbool als herkenningsteken gebruiken om aan te geven dat ook zij bij die ‘groep’ horen, die geloven in Jezus Christus, Gods Zoon en Verlosser van deze wereld.
 
Verlossing; dát is het grote thema van de bijbel: alle mensen zijn zondaars, maar ze kunnen door het geloof in Jezus Christus verlost worden. Voor hun zonden betaalde Hij met Zijn bloed, dat Hij zo’n 2000 jaar geleden tijdens de zes uur durende kruisiging vrijwillig gaf. Zo groot was de zondeschuld, dat voor God slechts een onberispelijk offer voldoende was.
God gaf hiervoor Zijn enige Zoon uit liefde voor u en mij. Onbegrijpelijk, maar echt waar!!!
 
Als een mens ‘verlost’ moet worden, betekent dit, dat hij ‘gevangen’ zit. Een macht, die sterker is dan de mens zelf, houdt hem vast. Dat is de macht van de zonde, leert de bijbel. De mensheid wordt in zijn wurgende greep gehouden en wordt gevoerd naar de eeuwige dood.
 
Gelukkig heeft Jezus daar verandering in gebracht. Hij heeft de prijs betaald om de mensen van de zondemacht te verlossen. De prijs was Zijn kostbaar bloed. Daarmee verloste Hij allen die in Hem geloven. Geen mens was daartoe in staat; Gods Zoon moest daarvoor zelf naar deze aarde komen.
 
‘Jezus Christus, Gods Zoon is dus met recht de Verlosser (Ichtus)’
 
Misschien spreken deze woorden u aan, misschien lijdt u onder die zonden. Misschien voelt u zich leeg van binnen en verlangt u naar een nieuw leven? Weet dan dat er verlossing mogelijk is door het geloof in Jezus Christus. U hoeft slechts uw zondeschuld te erkennen en aan Hem te vertellen. Vraag Hem om vergeving en verlossing.
 
Jezus Christus maakt u echt vrij!!! Hij geeft nieuw leven, een leven tot in eeuwigheid!
 
**************************************

                        
                        Ik kijk naar de broze hand in de mijne. De vele rimpels
                        laten zien hoe hard ze in haar leven heeft gewerkt. De
                        aderen die door de huid heen schijnen, geven aan dat ze
                        al een lang leven achter zich heeft. En de mislukte
                        poging die ze doet om in mijn hand te knijpen, bewijst
                        dat ze erg is afgezwakt.
                        Geen wonder ook op haar leeftijd (ze is 88) en met een
                        ziekte die nu al bijna een half jaar duurt.
                        Zacht streel ik haar hand. Wat moet ik zeggen? Woorden
                        schieten hier tekort. Wat is het voor troost voor haar
                        op dit moment om te horen dat ze zo oud is geworden?
                        Haar einde nadert en dat doet zeer. Wat is het voor
                        troost te zeggen dat ze een rijk leven heeft gehad? De
                        dood komt eraan en voor wie is dat niet moeilijk?
                        Dan zegt ze fluisterend en bijna onverstaanbaar: 'Ik ben
                        verslagen.' Ik kijk in haar fletse ogen, waar de
                        levensmoed uit verdwenen is. Ik zie de ingevallen
                        wangen, de dunne lippen. Ik ben verslagen, zegt ze. Ze
                        wil nog niet dood! Ze wil nog blijven leven. Voor haar
                        kinderen en kleinkinderen en voor iedereen die ze kent.
                        Ik ben verslagen! De ziekte heeft haar te pakken genomen
                        en overwonnen. Ze heeft gevochten, maar het is niet
                        gelukt!
                        Plotseling weet ik woorden, belangrijke woorden om te
                        zeggen en ik zeg ze ook: 'Nee, u hebt gewonnen! U hebt
                        een half jaar lang van deze ziekte gewonnen, nog een
                        half jaar bent u bij ons geweest. En nu wint u opnieuw.
                        Van de dood. Want u gaat naar God! U bent niet
                        verslagen.'
                        Dan zie ik hoe er opeens een glans in de vermoeide ogen
                        verschijnt - een glimlach rond haar tandeloze mond.
                        'Gewonnen', fluistert ze en ze knikt met een blij
                        gezicht. In mijn hand voel ik iets bewegen, ze knijpt me
                        op haar uitgeputte manier en ik voel iets door haar hand
                        in de mijne stromen. Haar liefde voor God, haar
                        overwinning op dit leven, haar overwinning samen met
                        God. Ik leg mijn andere hand erover, ik sluit mijn ogen
                        en zou willen bidden, maar vind de woorden niet. Dan
                        herhaalt ze zacht, maar duidelijk verstaanbaar: 'Ik heb
                        gewonnen!' En in mijn hart klinkt een gebed: 'God, laat
                        mij hetzelfde kunnen zeggen!'
                        
                        
                 

Zie ik sta aan de deur en ik klop..

Echte vrienden zijn zeldzaam in het leven.
Je kunt ze met een kaarsje zoeken.
Maar bij Jezus heb je geen kaarsje nodig.
hij is zelf een stralend licht.
Je hoeft dat licht alleen maar te volgen en
je hebt een vriend voor het leven.
                 DAT IS ZEKER