Het Blad
Als een blad van de boom valt weet hij niet waar
hij terecht komt. Gedragen door de wind is hij
stuurloos en is hij over geleverd aan de grillen
van de wind. Hij kan alle kanten opgaan maar hij
heeft er zelf geen controle over en hij kan ook
geen invloed er op uit oefenen en heeft geen idee
wat er gebeuren zal.
Best eng he?
Zou het ook zo zijn met een leven zonder God?
Dat je je leven leeft zoals jij denkt dat het goed
is en dat het je allemaal prima bevalt en dat het
"lot" je leven bepaalt. En dat het leven eigenlijk
niet meer is als een blad waarvan de wind bepaalt
waar het de grond zal raken, en dat het dan zijn
eindbestemming is, zijn doel, zijn "lot".
Wat is dan het verschil als je christen ben?
Ik denk dat als je christen bent en je Jezus hebt
binnen gelaten in je leven, en ontdekt dat Hij de
weg is, de waarheid en het leven, dat je dan niet
zoals een blad gedragen word door de wind maar
gedragen word door Zijn rechterhand. En dat Hij
dan je leven beinvloed en jou leid naar jouw
bestemming, en dat is niet een eindbestemming, nee
dat is het zeker niet.
Dat Hij juist een plan heeft met jou, een doel.
Hij leid jouw leven naar een hogere dimensie, waar
wij nu geen weet van hebben. Want alleen Hij weet
wat Hij voor plannen met jou heeft.
En ben je dan net als een blad stuurloos en moet
je maar afwachten waar je terecht komt?
Ik denk van niet, nee Hij wil juist dat wij zelf
het initiatief nemen en op pad gaan in ons leven
waar Hij ons zend. En Hij dwingt je niet, nee Hij
geeft alleen maar aan wat het beste voor jou is.
En als jij op Hem durft te vertrouwen zal Hij je
dragen met Zijn rechterhand en zet Hij je op de
juiste weg die naar eeuwigheid zal leiden, de
beloning.
Hij wil dat wij naar eer en geweten bepalen hoe
wij moeten omgaan met het geschenk dat Hij ons
gegeven heeft, namelijk het leven.
Kunnen wij dat?
Kunnen wij wat wij lezen in de bijbel, Zijn woord,
Zijn handleiding voor ons, ook in de praktijk
brengen?
Als ik naar mezelf kijk moet ik zeggen dat ik dat
niet altijd kan. Ik probeer het ontzettend hard,
en ik verzet me tegen alles wat Zijn naam geen eer
aan doet. Maar wat is het soms een gevecht, en wat
is het soms ontzettend moeilijk. Maar wat ben ik
telkens weer blij als een kind als ik weer overwin
en dat ik dan omhoog kan kijken en zeggen: "ik
draag mijn leven op aan U Heer, ik vertrouw op U,
omdat ik weet dat U mij draagt met Uw rechterhand"
