Ik toetste u.

WAT IS GELOOF?

Een blind jongetje stond tussen andere jongens te vliegeren. Een kennis wilde hem wat plagen en zei tegen hem: 'Waar is je vlieger? Je weet niet eens of hij hoog in de lucht zit, of ergens op de grond ligt.'  'Jawel, dat weet ik wel, hij zit hoog in de lucht.' 'Hoe weet je dat, je kunt hem toch niet zien?' 'Nee, maar ik voel het aan het trekken van de vlieger aan het touw.'  Het jongetje kon zijn vlieger niet zien, toch was hij ervan overtuigd dat de vlieger hoog in de lucht zat. Dit is een mooi voorbeeld van geloven. Geloven in de Bijbel is zeker weten, hoewel je het niet ziet. 'Het geloof is de zekerheid van wat men hoopt en de overtuiging van wat men niet ziet' (Hebr. 11:1). Wij geloven omdat we weten dat wat God zegt, waar is. In het geloof ligt dus zekerheid. De Here Jezus zei tegen Thomas: 'Omdat je Mij hebt gezien, heb je geloofd? Gelukkig zij die niet gezien en toch geloofd hebben' (Joh. 20:31).

ALLES IS WAAR - OF NIET?

De schappen van onze westerse 'godsdienstsupermarkt' zijn goed gevuld. Boeddha, Ghandhi, Mohammed en Jezus staan naast elkaar op dezelfde plank. Er is voor elk wat wils en alles is wáár - niet waar? Kies maar uit. En tegenover de stellingen waar Reiki, Wicca en Yoga staan, vindt u een vergaarbak van allerlei alternatieve geneeswijzen. Het is ook mogelijk je eigen 'geloof' samen te stellen. Je neemt wat van de Bijbel, de Koran en wat van de geschriften van Bhagwan - en ziedaar, je hebt je eigen religie. Jouw waarheid! Het enige waar je op moet letten is: je moet je er goed bij voelen. De supermarkt is zeer klantvriendelijk. Pas er voor op dat je allerlei 'waarheden' niet tegen elkaar uit speelt. Dat heeft geen zin. Elke tegenstrijdigheid is schijn: paradoxaal! En wanneer het over God gaat, dan hebben we het uiteindelijk allemaal over dezelfde god - of niet?

Wat is waarheid? Bestaat er wel zoiets als 'waarheid'? Volgens Jezus wel. Hij waagde het te zeggen dat Hijzelf de waarheid is. Sommigen vinden dat elitair, intolerant, onverdraagzaam. Maar wie de Evangeliën leest, kan Jezus zoiets niet verwijten. Integendeel! Hij verdroeg hoeren, tollenaars, zondaars, at met hen en veroordeelde hen niet. Hij heeft gezegd: 'Ik ben niet gekomen om de wereld te oordelen, maar om haar te redden.' Jezus nam geen blad voor de mond. Wat goed was, noemde Hij goed en wat slecht was, noemde Hij slecht. Wie er ook voor Hem stond. Dat werd overigens uiteindelijk wel zijn dood.

Maar iedereen die Hem ontmoette, voelde wel aan dat zijn maatstaf ongewoon zuiver was en zijn woorden oprecht. Zo had nog nooit iemand gesproken! Waarheid was bij Hem geen kille wet. Waarheid werd verweven met liefde. Toch is het onmogelijk de brandende fakkel van de waarheid in een dichte menigte van mensen uit te dragen, zonder schroeiplekken te veroorzaken aan baarden of kleren. Vooral de gezetelde 'godsdienstige' mens stoorde zich aan Jezus' uitspraken. Kruisig Hem! Wie denkt Hij wie Hij is?

Jezus is de weg, de waarheid en het leven! Niemand komt tot God, tenzij door Hem!

                                                                                                              Peper & Zout scheurkalender 14 feb. 2007

Als ik wist dat ik je voor het laatst in slaap zag vallen, zou ik je nog beter instoppen en de Heer vragen of Hij de wacht wil houden.

Als ik wist dat ik je voor het laatst de deur zag uitgaan, zou ik je een knuffel en een zoen geven en je terugroepen om er nog één te geven.

Als ik wist dat het voor het laatst was, zou ik nog wel wat tijd hebben om te zeggen dat ik van je houd, i.p.v. aan te nemen dat je dat wel weet.

Als ik wist dat het voor het laatst was, zou ik de dag met jou willen beleven, i.p.v. te denken er komen vast nog een heleboel dagen, dus wacht nog maar even.

Een vergissing kunnen we toch altijd nog compenseren en we krijgen toch altijd een kans om ervan te leren ?

‘Ik houd van je’ kunnen we toch altijd nog zeggen ?

De kans om te vragen ‘Kan ik helpen?’ dient zich toch nog vaak genoeg aan ?

Maar als ik er naast zit en vandaag de laatste dag is, wil ik graag zeggen hoeveel ik van je houd en hoe dankbaar ik ben dat ik je kennen mag.

Niemand, jong of oud, weet of hij morgen nog leeft.

Vandaag is misschien je laatste kans om je geliefde in je armen te nemen....

Dus waarom zou je tot morgen wachten ?

Doe het gewoon vandaag !

Want als vandaag de laatste dag is, zul je het jezelf nooit vergeven, dat je geen tijd had voor een glimlach, knuffel of zoen, en dat je het te druk had voor wat iemands laatste wens bleek te zijn.

Neem je dierbaren dus vandaag in je armen, fluister in hun oor en zeg hoeveel je van hen houdt en dat je hen altijd zult koesteren.

Neem de tijd om te zeggen ‘Het spijt me’,  ‘Wil je me vergeven’,  ‘Dank je’  of

‘Het geeft niet’.

En als inderdaad een keer vandaag de laatste dag is, dan hoef je niet terug te kijken met spijt of verdriet.

ZORG EN LEIDING; MAAR HOE?

In een kudde schapen zijn sterke en zwakke dieren; oude schapen en lammeren. Hoe moeten ze geleid worden? De herder past zich aan bij de zwakke schapen. Die hebben de meeste zorg nodig. Zo is het ook in de Gemeente van God. Allen zijn schapen van de goede Herder. Hij zorgt voor hen en leidt ze in goede weiden. Hij deelt deze zorg met de aardse herders die Hij in de Gemeente gegeven heeft. Iedere christen die zijn Heer en Herder wil dienen, kan van Hem leren. Hij is nederig en zachtmoedig en heeft veel geduld. Bent u christen en wilt u in de Gemeente van God dienen? De grote Herder wil u zeker helpen om anderen tot zegen te zijn. U kunt dienen met de gaven die Hij u door zijn Geest gegeven heeft. Veel hangt af van de manier waarop u die gaven uitoefent. Van de grote Herder lezen we in Jesaja 40: 'Hij zal als een herder zijn kudde weiden; in zijn arm de lammeren vergaderen en ze in zijn schoot dragen; de zogenden zal Hij zachtkens leiden.' Paulus spoort de gelovigen aan om de kleinmoedigen te vertroosten, de zwakken te ondersteunen en lankmoedig te zijn jegens allen.

Ik ben het brood van het leven.

Hele volksstammen zij tegenwoordig op dieet. Er wordt nauwkeurig gerekend: hoeveel calorieën, hoeveel koolhydraten, hoeveel vezels, hoeveel mineralen. Het zou prachtig zijn als wij dezelfde zorgvuldigheid zouden opbrengen om eens na te denken waarmee wij onze harten en onze zielen voeden. Want iedereen snapt dat zulk voedsel veel belangrijker is dan wat wij met onze monden eten. Welke dingen zien wij, welke dingen horen wij, wat lezen wij? Aan welke dingen denken wij en waaraan besteden wij aandacht en tijd? Welk dieet heeft onze ziel?

WEER EEN NIEUWE DAG!

Weer een nieuwe dag! Iemand heeft eens gezegd: 'Leef zo alsof elke dag je laatste was!' Zou dit de houding zijn die God van ons vraagt? Als we bij die gedachte leven, bestaat het gevaar dat we angstig en krampachtig gaan leven. Zou het niet beter zijn elke nieuwe morgen te begroeten met het gebed: 'Heer, leer mij zo te leven alsof deze dag mijn eerste is!' Als we zo leven, leven we in dankbare verwondering.

We moeten niet denken dat God ons aan het eind van deze dag zal vragen of we klaar zijn gekomen met alles wat we ons hadden voorgenomen te doen. Hij zal ook niet letten op de veelheid van onze prestaties, of op wat we bereikt hebben. Dat doen wij zelf wel vaak. Dat is kennelijk iets menselijks. Wij vragen ons aan het eind van de dag vaak geërgerd af: 'Wat heb ik vandaag nu eigenlijk gepresteerd?' God ziet niet naar uiterlijke dingen. God ziet het hart van de mens aan. Veel mensen zijn ongelukkig als de taak die ze verricht hebben, hun ontvalt. Beseffen we wel dat we eigenlijk onszelf zoeken bij al onze werkzaamheden? We mogen, vol vertrouwen, elke nieuwe morgen in zijn hand leggen en Hem bidden om wijsheid en kracht om tot eer van Hem te leven.

Wat moeten wij doen?

Zij werden bang.

Er is veel in dit leven om angstig van te worden. Allemaal krijgen wij te maken met stormen, met onverwachte gebeurtenissen, met onbeheersbare situaties, met ziekte of angst. Wij merken steeds weer dat we kleine en kwetsbare mensen zijn. In de angst die zijn discipelen hier meemaken, troost de Heer Jezus hen. Niet met grote, opvallende wonderen, maar met Zichzelf. Hij is erbij, ze zijn niet alleen. Zijn wij soms bang, voelen wij onze kwetsbaarheid? Hij komt dan ook bij ons, met diezelfde wonderbaarlijk troostende woorden: 'Ik ben het.'

Deze is waarlijk de profeet.

HET DOEL NAJAGEN

Zonder het doel om voor een examen te willen slagen, ga je er waarschijnlijk niet eerst voor leren.

Om een ziekte te overwinnen, moet je wel eerst gezond willen worden.

Zonder het doel om een gelukkig huwelijk te willen hebben, hoef je geen voorbereidingen voor de bruiloft te treffen.

Zonder het doel om de Heer te willen ontmoeten, zullen wij vandaag nauwelijks naar zijn wil vragen.

Ik ken u.

Het moet bedreigend zijn geweest voor de farizeeën: Jezus kende hun hart, hun geheime wensen en hun diepste gedachten. En Jezus is niet bang om ze uit te spreken. Hun geheimen worden openbaar. Ook wij zouden angst kunnen hebben, want in ons hart is het niet veel beter gesteld, ook al doen we wel eens alsof. Gelukkig is Jezus niet alleen Degene die ons hart kent, maar ook Degene die vergeeft, verzoent, geneest en nieuwe kansen geeft. We hoeven geen angst te hebben om ons hart wijd voor Hem te openen!

U onderzoekt de Schriften ... die zijn het die van Mij getuigen.

De Heer Jezus Zelf geeft ons hier een aanwijzing hoe we de Bijbel moeten lezen: namelijk als een getuigenis van en over Hemzelf. Zo legde de Heer Jezus aan de Emmaüsgangers uit wat in de Schriften over Hem geschreven stond (Lucas 24:27). Om Hem te ontdekken in het Oude en Nieuwe Testament hebben wij het licht en de hulp van de Heilige Geest nodig. Ook heeft de verheerlijkte Heer gaven aan zijn Gemeente gegeven om de schatten uit het Woord voor ons op te delven. Laten we daar dankbaar gebruik van maken om Hem beter te leren kennen.

De Vader heeft de Zoon lief.

Er is een eeuwige liefdesrelatie tussen de Vader en de Zoon (Johannes 17:24). Een liefdesrelatie die, menselijkerwijs gesproken, alleen nog maar toegenomen is toen de Zoon hier op aarde in volmaakte gehoorzaamheid en afhankelijkheid de Vader verheerlijkt heeft. Daarom heeft de Vader Hem ook zoveel gegeven: niet alleen maar de macht om het eeuwige leven te geven, maar ook de oordeelsmacht. Opdat allen de Zoon eren, zoals zij de Vader eren. De Vader heeft de Zoon lief. En wij? De Vader eert Hem. Hoe eren wij Hem vandaag?

Mijn Vader werkt tot nu toe en Ik werk ook.

De Joden vervolgden Jezus, omdat Hij op de sabbat een verlamde man had genezen. In Genesis 2:2 lezen we inderdaad dat God op de zevende dag rustte van al het werk dat Hij gemaakt had. Voor de Joden was daarom de sabbatsrust heilig. Toch hadden ze niet begrepen waar het God om te doen was, toen Hij de sabbat instelde: mensen mogen genieten van de rust bij God.

Aan de rust van God was een einde gekomen door de zonde van de mens. Vader en Zoon moesten, met eerbied gesproken, weer aan het werk om een wonderbare verlossing tot stand te brengen.

Sta op, neem uw rustbed op en wandel.

Een lang leven van ziekte en teleurstelling had de zieke man achter zich, zodat hij zo goed als geen enkele hoop meer had dat er nog iets aan zijn situatie zou veranderen. Uit eigen kracht kon hij het water niet bereiken en er was niemand die hem hielp. Totdat de Heer Jezus hem opzoekt. De Heer zegt tegen hem: 'Sta op!' In geloof doet de man wat de Heer hem zegt en ervaart zijn genezende kracht.

Hebben ook wij niet vaak met teleurstelling en geestelijke verlamming te maken? Misschien zegt Hij het vandaag wel tot u: 'Sta op en wandel!'

DE VERKEERDE WEDLOOP

'Heer, het was zo'n drukke dag, en ik nam geen seconde de tijd om te bidden. Nu is de dag bijna voorbij, en ik ben te moe om met U te praten.

Het tempo van het leven ligt zo hoog, denken aan morgen doet me duizelen. Ik maak me nu al bezorgd over het weer en alle plannen die ik moet zien te verenigen.

Heer, zal deze gekte ooit stoppen, of moet ik me altijd tot het uiterste inspannen om mijn hoofd boven water te houden?'

Ik kijk uit naar de dag dat ik Jezus werkelijk zal ontmoeten, wanneer Hij zijn armen zal openen om mij te omhelzen.

Maar terwijl Hij diep in mijn vermoeide ogen kijkt, klinken zijn woorden, misschien onverwacht: 'Je hebt je leven op een belachelijk hoog tempo geleid, en tot mijn spijt moet Ik zeggen dat je de verkeerde wedloop koos.

Je vloog en je haastte, de hele dag door, maar alles wat Ik wilde, was jouw gebed horen. Dan had Ik je onder mijn vleugels genomen en je kracht gegeven om de belangrijke dingen te doen.'

De man geloofde het woord dat Jezus tot hem zei.

Het is mooi om het geloof van de hoveling te zien groeien. Er was al geloof bij hem, anders was hij niet naar Jezus toe gekomen. Om dat geloof te laten groeien, handelt de Heer anders dan de man Hem gevraagd had. Hij gaat niet met hem mee, maar stuurt hem weg met de woorden: 'Ga heen, uw zoon leeft.' De hoveling moest leren te vertrouwen op het woord van de Heer Jezus, ook al zag hij nog niets. Zo zegt de Heer het ook vaak tegen ons: 'Ga heen, vertrouw Mij maar op mijn woord.' Als we dat doen, zullen we niet beschaamd worden, net zomin als deze hoveling. Voor de tweede keer lezen we in vers 54 dat hij geloofde, maar nu met zijn hele huis.

Eeuwig Leven

op de bodem van een oude vijver

leefden larven die niet konden begrijpen

waarom niemand uit hun groep ooit terug kwam

nadat ze waren opgekropen tegen de stengels

van de lelies die op het water dreven.

Zij beloofden elkaar dat de volgende

die werd geroepen om de klim naar boven te maken,

terug zou komen om te vertellen

wat er met hem was gebeurd.

Al gauw voelde één van hen de innerlijke drang

om het oppervlak op te zoeken;

hij rustte boven op een lelieblad uit

en onderging een glorieuze verandering

die van hem een libel met prachtige vleugels maakte.

Tevergeefs probeerde hij zijn belofte te houden.

Terwijl hij heen en weer vloog over de vijver,

gluurde hij naar zijn vrienden daar beneden.

Toen begreep hij

dat zelfs als zij hem konden zien

zij zo'n prachtig schepsel nooit zouden herkennen

als een van de hunnen.

Het feit dat wij onze vrienden niet kunnen zien

of contact met hen kunnen hebben

na de verandering die wij de dood noemen,

is geen bewijs dat zij niet langer bestaan.

Walter Dudley Cavert