Vrijdag 22 april 2005

MIJN PLEEG-ZUS

Pleeg-zus kon met gemak doorgaan voor fotomodel. Zelfs wel als filmzter want ik heb er lelijker in beeld weten komen. Zij is slank en fijn gebouwd. Heeft prachtig lang en natuurlijk krullend donkerbruine haren. Donkerbruine ree ogen en een mooi gevormde mond met volle lippen die steeds lijken te glimlachen. Wanner ze lacht toont ze en een volmaakt parelwit gebit.
Wegens al die bekoorlijkheden had zij een onbeperkte keuze in de mannenwereld Ze huwde zich dan ook regelrecht de zogenaamde betere klasse in.

Haar eenvoudige afkomst schudde zij binnen de kortste keren van zich af.
Spreekt geaffecteerd ABN met getuite lippen en onderstreept elk zuinig uitgesproken woord met fijne gebaren van haar perfect gemanicuurde handen.

Maar ze heeft het karakter van een feeks!
Zij is van mening dat haar kinderen meer recht hebben om in haar ouderlijk huis te zijn dan ik. Elke cent die aan mij wordt gespendeerd hebben haar kinderen minder is haar oordeel
Pleeg-ma die enorm opziet naar de schoonfamilie van haar dochter spreekt haar niet tegen.
.De levensstandaard van die mensen imponeerde pleeg-ma enorm.
Zo erg zelfs dat ze nooit samen met "pa" naar haar dochter toegaat omdat hij niet past in het plaatje dat ze zo graag ophangt.
Dat die mensen haar enkel tolereerden uit beleefdheid komt ze pas vele jaren later te weten.

©Huismusje

MIJN TRIESTE JEUGD

Donderdag 21 april 2005

PORTRET VAN MIJN PLEEGMOEDER!

Mijn pleegmoeder werd geboren te Borgerhout op 13/12/1917. Het gezin telde 3 kinderen waarvan zij het middelste kind was. Er was nog een oudere zus en een jongere broer. Van de broer weet ik dat hij gehuwd was en na zijn huwelijk in Brussel is gaan wonen. Nadat zijn vrouw hem had verlaten heeft hij zich verhangen.
Met de zus, "Tante Margriet", heb ik een hele fijne band gehad. Dit was wel tegen de zin van pleeg-ma. Haar hele leven had zij telkens weer ruzie met zowel haar broer, als met haar zus.
Maar zij had vrijwel met elkeen ruzie die op haar pad kwam! Met haar ouders en schoonouders, haar schoonfamilie, buren en passanten. Nu ben ik niet bijgelovig, maar haar geboorte op die bewuste dertiende december moet een ongeluksdag geweest zijn.
Toen zij "pa" leerde kennen drongen haar ouders erop aan om heel vlug te trouwen. En zo geschiedde.
Vaak heeft zij "pa" naar zijn hoofd geslingerd dat ze nooit naar haar ouders had mogen luisteren.

Na 12 stielen en dertien ongelukken werd zij fulltime huisvrouw. . Poetsen, wassen, strijken, naaien, breien en haken deed ze goed en graag. Koken deed ze minder graag, maar ze deed het wel elke dag. Je mocht alleen niet zeggen wat je graag lustte want dan kookte ze dat zeker niet!
Op latere leeftijd is zij dement geworden en zij was een "kwade" patiënt.
Maar zij was altijd al een feeks geweest. Dus dat was geen verrassing voor mij.
©Huismusje

MIJN TRIESTE JEUGD

Woensdag 20 april 2005

PORTRET VAN MIJN PLEEGVADER.

Mijn pleegvader werd geboren te Antwerpen op 19/02/1914. Van de eerste oorlog weet hij niets meer. Van de tweede des te meer daar hij krijgsgevangene is geweest. Het gezin telde 3 kinderen waarvan hij de middelste was. Hij had nog een jongere zus en een oudere broer. Met deze laatste zou ik nog onaangenaam geconfronteerd worden. Maar daarover later meer.
Zijn ouders waren marktkramers en verkochten pantoffels. Moeder en vader dronken op elk moment van de dag graag hun pint zodat "pa" achter het kraam moest staan.Het is op de markt dat hij mijn pleegmoeder leerde kennen en op haar verliefd werd.
In 1937 huwden ze en kregen het jaar daarop een dochter.

"Pa" is een minzaam man en gaat nooit tegen de beslissingen van zijn eega in. Hij verdraagt al haar nukken, al haar scheldpartijen en tirannie. Volgens mij, en ook naar eigen zeggen, is hij bang van haar. Zij is huisvrouw en zwaait de plak.
Hij werkt door de week bij de Bell Compagnie en in het weekend 's nachts als banketbakker.
Maar dit is voor haar nog niet genoeg, en daarom kom ik in 1952 het gezin vervoegen.
Na de dood van "ma" geeft hij toe dat hij misschien meer had moeten doen voor mij. Dat hij vaker had moeten tussenbeide komen als "ma" weer eens haar woede koelde op mij. Maar hij had angst dat die woede zich dan tegen hem zou keren en keek daarom liever de andere kant op.

Maar wat ben ik daarmee zoveel jaren later? Mijn gevoel voor "pa" is dubbel. Een stuk minachting voor zijn lafheid, maar liefde voor de schaarse mooie momenten die wij samen hadden.
Hij leeft nog en ik ga hem nog vaak bezoeken, al schieten de nare feiten telkens door mijn hoofd wanneer ik in het "ouderlijk" huis kom.
Maar gedane zaken nemen geen keer! Het is goed zoals het nu is!!!

PS: pa op 7 juni 2008 overleden.
©Huismusje

MIJN TRIESTE JEUGD

Dinsdag 19 april 2005

EEN KIND ZONDER MOEDER IS ALS EEN VAAS ZONDER BLOEMEN!

>Hoewel ik het op mijn twee jaar nog niet besefte was ik een ouderloos kind. Bij mensen gedumpt die van mij hun broodwinning maakten en zich dan ook behoorlijk bedrogen voelden toen dit niet bleek te lukken. Ik was mij van geen kwaad bewust en wilde net als elke peuter van alles en nog wat. Waarom er zo vaak "nee" tegen me gezegd werd kon ik niet vatten. Waarom ik bij het huwelijk van de dochter des huizes niet aanwezig mocht zijn ook niet. Wat ik nog het minst van al begreep was waarom mijn pleegmoeder, die ik ma moest noemen, zo vaak boos op me was. Het is zeker niet makkelijk een vreemd kind op te voeden, maar dat was toch hun keuze, niet? Ik had helemaal geen keuze gehad! Waarom hebben ze mij niet aan de openbare instanties overgedragen? Waarom een kind bijhouden van iemand anders en dat je in feite haat? Want mijn pleegmoeder vooral haatte mij.Waarom jarenlang een kind alles ontzeggen waar kinderen recht ophebben? Zoveel vragen die onbeantwoord zijn gebleven. Vandaag heb ik zelf wel de antwoorden kunnen verzinnen Maar toch.... het heeft mijn leven danig gehypothekeerd
©Huismusje

MIJN TRIESTE JEUGD

Maandag 18 april 2005

HOERA,HET IS EEN MEISJE!

21 april 1952. Een meisje werd geboren, maar er was geen vreugde uitroep van, "hoera het is een dochter!" Er waren zelfs geen geboortekaartjes of suikerbonen. Waarom mijn moeder mij negen maand bij zich heeft gedragen is mij tot op heden nog steeds een raadsel? Ik was immers totaal niet welkom.
Er werd dan ook zo vlug mogelijk een oplossing gezocht en die oplossing was na twee maanden gevonden. Ondertussen verbleven mijn moeder en ik in een tehuis voor ongehuwde moeders.

Mijn moeder las in de krant een zoekertje van mensen die kinderen bij hielden tegen betaling, en daar werd ik dan ook zonder pardon gedropt door moeder. Echter na een paar vluchtige bezoekjes verkoos mijn moeder naar Duitsland te trekken, waar haar broer woonde, en liet mij gewoon achter bij die pleegouders.
Van betalen was ook geen sprake meer, dus werd ik ook voor dié mensen een ongewenst object.©Huismusje

MIJN TRIESTE JEUGD

Zondag 17 april 2005

ZO BEGON HET

Help, ik ben zwanger!
Neen beste bezoeker, maak je niet ongerust. En verwacht ook geen suikerbonen van mij!
Deze kreet slaakte mijn moeder in 1951. En meteen daarop vroeg ze zich af wat ze kon doen om die zwangerschap ongedaan te maken. Want ik was alles behalve een gewenst kind.
Nog voor ik énig besef had van tijd of leven, wilde men mij al kwijt!
Mijn moeder heeft elke optie overwogen! "Abortus, maar wat gaat mij dat kosten, en waar of door wie, en gaat dat pijnlijk zijn"
De papa in spe mee laten opdraaien voor 'het probleem' dan? Maar wie is die papa? Diegene die het waarschijnlijk is heeft al lang de benen genomen. Terug naar Duitsland, terug naar zijn gezinnetje.

Mijn grootouders werden op de hoogte gesteld, maar daar vandaan kwam ook geen hulp. Mijn grootmoeder zat in de prostitutie en mijn moeder had haar gedwee opgevolgd. Maar dan laat je je op je 16e toch niet met een kind opzadelen! Dus wij werden de deur uitgeschopt met de woorden: "als je terug kunt werken ben je terug welkom, zolang trek jij je plan maar".

Wel, ze heeft haar plan getrokken!
Zoals jullie zien heeft er geen abortus plaats gevonden. Een papa is er ook nooit gekomen.
En blijdschap was er op die bewuste 21e april in 1952 ook niet. Er was enkel een groot ongewenst probleem op de wereld gesmeten

©Huismusje

MIJN TRIESTE JEUGD

Meer van HUISMUJE'S TRIESTE JEUGD