De pijp uit.
De koning beveelt ons.
De dokter draait pillen.
De pastoor onderricht.
En zo gaan we de pijp uit!
Lord Byron
De pijp uit.De koning beveelt ons.
De dokter draait pillen.
De pastoor onderricht.
En zo gaan we de pijp uit!
Lord Byron
Helpen of niet, dat is de vraag!Wie wil helpen, vindt een middel,
wie niet wil helpen, vindt een excuus.
Mahatma Gandhi
Knip-oogjes van God
een onverwachte ontmoeting...
een open gesprek met een wildvreemde...
een zonnestraal op een grauwe dag...
een lief kaartje bij de post
een vriendelijk telefoontje...
een mens die je ongevraagd
- maar o zo welkom - terzijde staat
"t zijn de kleine dingen die het doen"
is de titel van een populair liedje
't zijn de kleine dingen die het doen...
inderdaad...
maar als gelovig mens
wil ik die kleine gouden momenten in het leven
graag vertalen als "knip-oogjes van God"
Ga met God en wees een zegen.
Hoop en kracht gewenst
bij het opstarten van een nieuwe maand, hernemen van onze nieuwjaarsbeloften!

GELUK
De drie grote V's.VRIJHEID en VREUGDE
zijn vruchten van
VERTROUWEN
noveen ter ere van Don Bosco
Op weg naar zijn feest!
De kracht van liefde
Verder helpen?
Je mag nooit de wil verliezen om iemand te helpen,
ook al is die persoon niet in staat om die hulp te zien,
te herkennen of terug te geven.
Wie me vorig jaar gevolgd heeft, weet dat ik me uit de naad heb gewerkt om een jonge gast op te vangen zols hierboven beschreven. En toch moet er soms een deur toegetrokken worden als er niets fundamenteels verandert. Ook in de zomer van en de winter van 2012 was die jongen reeds mijn gast ....
Maar als je dan die persoon kunt plaatsen in een crisisopvang waar de plaatsen beperkt zijn, waar hij begeleid zou worden naar vast werk, en als je dan moet constateren dat hij er niet eens is geweest op de eerste dag, dan weet je genoeg .. hoe pijnlijk ook.
Gelukkig zijnJe kan je een leven lang zo ingezet hebben voor een ander zijn geluk tot je op een moment tot het beseft komt:
IK HEB MEZELF NIET TOEGESTAAN GELUKKIG TE ZIJN.
VOOR JE STIERF
Therapeute Siri Bergman is net moeder geworden. Na een aantal turbulente jaren heeft ze haar leven eindelijk op orde en durft ze weer in de toekomst te geloven. Wanneer ze echter op een dag een doos met papieren doorneemt die van Stefan zijn geweest, haar voormalige man die zelfmoord heeft gepleegd, stuit ze op een onwaarschijnlijk verband tussen zijn dood en een onopgehelderde moord bij het Karlaplan in Stockholm.
Hoewel Siri dacht dat ze over Stefans dood heen was, kan ze de gedachte niet loslaten dat hij iets te maken had met de moord. Ze gaat de zaak op eigen houtje onderzoeken. Terwijl ze het verleden in wordt gezogen, dreigt haar eigen leven in elkaar te storten. Ze verliest steeds meer de grip op haar bestaan en verandert ten slotte van jager in prooi.
De Zweedse zussen Camilla Grebe (1968) en Åsa Träff (1970) debuteerden in 2009 met Vredig. In 2010 verscheen de opvolger Bitterder dan de dood, die werd genomineerd voor beste misdaadroman van het jaar. Voor je stierf is het derde boek in de veelgeprezen reeks over Siri Bergman. Hun boeken worden gepubliceerd in veertien landen.
'Het opmerkelijke aan deze zorgvuldig gecomponeerde boeken is dat, zelfs al wordt er gejaagd op een moordenaar, de ontwikkeling van Siri zelf eigenlijk het meest dramatisch blijft.'
Vrij Nederland
Op school ...
Wie herkent zich en wat heeft het voor gevolgen tot op heden in je eigen leven (gehad)?
Op school waren er drie verschillende groepen waar je bij kon horen. De langharige, coole jongens, die bij de schoolpoort rondhingen en rommelden met even coole meisjes. De voetbaljongens, die op het voetbalveld zaten, minstens drie keer per week trainden en het liefst over de voetbalcompetitie hadden.
En dan de sukkels. De jongens met slome kleren en stalen brillen die tegen elkaar aan gedrukt door de gangen liepen, om elkaar bescherming te bieden; zij die gepest werden, juist omdat ze de hoogste cijfers in wis- en natuukunde haalden en die naar de muziekschool gingen.
Velen uit de laatste groep voelden zich als een eenzame sateliet ...
een eenvoudige remedie
nu komt het eraan er ook iets mee te doen dit jaar!

Een indringende vraag.Kun je met iemand samenleven zonder die persoon echt te kennen?
Het was de vraag die opkwam na een zelfdoding.
Degene die je het meest na staat kan totaal iemand anders zijn dan je denkt. Degenen die je het meest na staan kunnen degenen zijn die je het meest teleurstellen.
Dit lied misschien niet meer gekend
Maar een mooie intro alvast om de week te starten.
Ik wens jullie dan ook liefde, veel liefde!

INdia - herinnering
Ik weet het nog goed al is het jaren geleden. We waren uitgegenodigd bij een Indische familie op het platteland. Het was tijd voor het avondmaal. We zaten lekker buiten dicht bij een boom om toch wat te bekomen van de hitte van de dag. Hoog in die boom zat een haan. Er werd ons gevraagd of we kip lusten en we zegde dat alles goed was. Op dat moment zie ik iemand van het huis in de boom klauteren om die haan te pakken. Even later werd de haan al geslacht voor onze ogen. Ik dacht dat dit dier nog moest overnachten, maar niets was minder waar. Na wat drinks en verdere kennismaking werd de haan opgediend 'vers van de boom'. Mijn reisgenote en ik keken elkaar zwijgend aan, zo met 'het zal toch geen waar zijn zeker, wat deze nacht'? Het eten zal gesmaakt hebben. En ik weet nog dat ik een bed - eerder een harde plank met een dekentje erop - mocht delen met de zoon des huizes. Maar inderdaad, waar we voor gevreesd haddden, gebeurde. Los van elkaar zijn zowel mijn reisgenote als ik zelf verschillende malen naar buiten moeten lopen om onze behoeften te doen ... ergens onder die boom. We hebben bedankt voor het lekkere avondmaal en er hun niets over verteld. Ze haddden het beste van zichzelf gegeven ...

Besef dit maar heel goed.
Jij bent uniek en verander voor niemand!
De keukentafelVerleden week ben ik samen met mijn broer een nieuwe keukentafel gaan bestellen. Het was eens iets aparts met broer te gaan shoppen. Ik wist echt niet dat er zo veel keuze was in keukentafels. Vroeger was dat gewoon een blad op vier poten om het eens cru uit te drukken. Ik had al gauw mijn oog laten vallen op een ronde tafel met één sokkel, diameter 120 cm. De bestelling zal vier weken op zich latenw wachten wat op zich nu ook niet zo erg is. Na betaling van het voorschot, reden we beiden tevreden naar huis.
Die nacht schoot me plots te binnen of die tafel eigenlijk niet te breed was, want een ronde tafel blijft overal 120 cm meten, en er is dus geen smalle kant; zeker omdat ik ttot nu toe de gewoonte heb via de smalle kant één en ander via de achterdeur naar buiten te brengen. In de morgen dan maar de tegels geteld en gezien dat de ruimte voldoende was. Ja, tegels tellen was algauw gemakkelijk dan op te meten.
Ik had die aankoop naturlijk via telefoon aan mijn ouders laten weten... Vandaag, een week na de feiten, krijg ik een telefoon van ons moeder met de gewone mededelingen, tot ze plots en dus bewust vraagt: "Zeg, die tafel, ik heb het er met uw vader over gehad, maar zal die er wel kunnen staan"? Een lichte paniekaanval overmeestert me. Dan stel ik haar gerust me de belofte haar terug te bellen. Ik had te trelefoon nog niet neergelegd of ik neem de meter en ga nu deftig opmeten; iets wat ik inderdaad beter op voorhand had gedaan, maar gelukkig viel alles mee en moet ik de bestelling niet opzeggen.
Om hen gerust te stellen laat ik hen dat meteen weten en ik hoor dat mijn vader opgelucht is, met de woorden: 'Ik wou er me niet in moeien, maar ik ben toch blij dat ik het nog eens gevraagd heb'.
Kijk, toen ik de telefoon voor de tweede keer neerlegde kreeg ik een warm gevoel van binnen. Die ouderlijke bezorgdheid spreekt boekdelen. Ik weet dat ze ergens ongerust waren. En ik ben hen beiden nog dankbaar dat ze er zo mee begaan waren. Raar ditr te horen van een jonge senior? Misschien, maar ik wil het hier toch even kwijt. Hoe eenvoudig en mooi kan ouderliefde toch zijn!
KIjken of zien?!Boeddha toonde zijn volgelingen eens een bloem
en vroeg elk van hen er iets over te zeggen.
Ze keurden de bloem in stilte.
Eentje hield er een filosofische lezing over.
Een tweede bezong haar in een gedicht.
Een derde wijdde er een gelijkenis aan.
Met diepe gedachten probeerden ze elkaar de loef af te steken.
Mahakashyap keek naar de bloem, glimlachte en zweeg.
Alleen hij had haar gezien.