Dankbaar voor elke nieuwe morgen

Hoe graag heb ik dit boek gelezen!

Wanneer de Franse archeoloog Lefèvre in1838 in Istanbul arriveert met het doel eenverloren Byzantijnse schat op te diepen, is de Griekse gemeenschap direct op haar qui-vive:de man beschikt namelijk over zeer gevoelige informatie. Yashim Togalu, de eunuch die op briljante wijze de mysterieuze moorden uit De brand van Istanbul oploste, wordt ingeschakeld om Lefèvre in de gaten te houden. Maar wanneer het verminkte lichaam van de archeoloogwordt ontdekt naast de Franse ambassade, lijkt er maar één verdachte te zijn: Yashimzelf. In een race tegen de tijd moet Yashim de ware moordenaar zien te ontmaskeren om zijn eigen onschuld te bewijzen.
De slangensteen is een meesterlijk geschreven thriller over historisch Istanbul. Het bevat een heerlijk duistere intrige en de glansrijke terugkeer van de kleurrijke personages uit De brand vanIstanbul.

een onverwachte ontmoeting...
  een open gesprek met een wildvreemde...
  een zonnestraal op een grauwe dag...
  een lief kaartje bij de post
  een vriendelijk telefoontje...
  een mens die je ongevraagd
  - maar o zo welkom - terzijde staat
"t zijn de kleine dingen die het doen"
  is de titel van een populair liedje
't zijn de kleine dingen die het doen...
  inderdaad...
  maar als gelovig mens
  wil ik die kleine gouden momenten in het leven
  graag vertalen als "knip-oogjes van God"

Je mag nooit de wil verliezen om iemand te helpen,
ook al is die persoon niet in staat om die hulp te zien,
te herkennen of terug te geven.

Wie me vorig jaar gevolgd heeft, weet dat ik me uit de naad heb gewerkt om een jonge gast op te vangen zols hierboven beschreven. En toch moet er soms een deur toegetrokken worden als er niets fundamenteels verandert. Ook in de zomer van en de winter van 2012 was die jongen reeds mijn gast ....

Maar als je dan die persoon kunt plaatsen in een crisisopvang waar de plaatsen beperkt zijn, waar hij begeleid zou worden naar vast werk, en als je dan moet constateren dat hij er niet eens is geweest op de eerste dag, dan weet je genoeg .. hoe pijnlijk ook.

Therapeute Siri Bergman is net moeder geworden. Na een aantal turbulente jaren heeft ze haar leven eindelijk op orde en durft ze weer in de toekomst te geloven. Wanneer ze echter op een dag een doos met papieren doorneemt die van Stefan zijn geweest, haar voormalige man die zelfmoord heeft gepleegd, stuit ze op een onwaarschijnlijk verband tussen zijn dood en een onopgehelderde moord bij het Karlaplan in Stockholm.
Hoewel Siri dacht dat ze over Stefans dood heen was, kan ze de gedachte niet loslaten dat hij iets te maken had met de moord. Ze gaat de zaak op eigen houtje onderzoeken. Terwijl ze het verleden in wordt gezogen, dreigt haar eigen leven in elkaar te storten. Ze verliest steeds meer de grip op haar bestaan en verandert ten slotte van jager in prooi.

De Zweedse zussen Camilla Grebe (1968) en Åsa Träff (1970) debuteerden in 2009 met Vredig. In 2010 verscheen de opvolger Bitterder dan de dood, die werd genomineerd voor beste misdaadroman van het jaar. Voor je stierf is het derde boek in de veelgeprezen reeks over Siri Bergman. Hun boeken worden gepubliceerd in veertien landen.

'Het opmerkelijke aan deze zorgvuldig gecomponeerde boeken is dat, zelfs al wordt er gejaagd op een moordenaar, de ontwikkeling van Siri zelf eigenlijk het meest dramatisch blijft.'
Vrij Nederland

Wie herkent zich en wat heeft het voor gevolgen tot op heden in je eigen leven (gehad)?

Op school waren er drie verschillende groepen waar je bij kon horen. De langharige, coole jongens, die bij de schoolpoort rondhingen en rommelden met even coole meisjes. De voetbaljongens, die op het voetbalveld zaten, minstens drie keer per week trainden en het liefst over de voetbalcompetitie hadden.

En dan de sukkels. De jongens met slome kleren en stalen brillen die tegen elkaar aan gedrukt door de gangen liepen, om elkaar bescherming te bieden; zij die gepest werden, juist omdat ze de hoogste cijfers in wis- en natuukunde haalden en die naar de muziekschool gingen.

Velen uit de laatste groep voelden zich als een eenzame sateliet ...