Lied: Die laatste dag ( Willem Vermandere )
Ne mens ga niet dood op die laatste dag
met sombere klokken en met rouwbeklag
misschien overleed ie al zonder geween
nauwelijks merkbaar, zoveel jaren geleën.
Zoveel grote mensen in werk en verkeer
zoveel dode zielen zo druk in de weer
zoveel arme sukkels in grote nood
als ’ t kind in ons sterft, dan gaan we dood !
Ne mens ga niet dood, als ie moe is getjokt
zijn herte begeeft en zijnen asem stokt
dat sterven is al jaren aan de gang
dood gaan, dat doe je heel uw leven lang.
Gaan vader en moeder naar den overkant
trekt uw kind, uw liefste, naar t’ ander land
je zinkt en verdrinkt in een tranenzee
bij ieder sterven, sterf j’ ook wat mee…
Ne mens ga niet dood, als zijn lijf ontbindt,
tot stof en as zijn lichaam verzwindt
misschien is de dood een vereenvoudiging
door vuur en eerde een soort loutering
Kijk naar het licht en hoort hoe dat ’t waait
kijk, hoe dat moeder eerde altijd verder draait
zegen de regen, onze wijn en ons brood
der is gene grens tussen leven en dood !
2 reacties op dit bericht
Een fijne woensdag
Hallo Maarten...