Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

akke.beakke.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

Vader, wat is er echt gebeurd.

Zoals jullie me al langer volgen weten jullie dan ook dat mijn vader, zelfs op zijn negentigste een bezige bij bleef en nog is, in eigen en tuin en daarbuiten. Je kon ook lezen dat hij al meer dan een jaar sukkelt met diaree, dan weer met constipatie. Niets lijkt te helpen, van verse groeten over natuurproducten tot het nieuwste en duurste geneesmiddel. De huisdokter wist te vertellen dat de echte reden is, dat al dat werk dat hij ziet, en zeker nu het voorjaar lonkt, dit hem overstuur maakt. De dokter was dan ook kordaat en zegde: de beste remedie is hier alles verlaten en zoeken naar een serviceflat.  Maar schuilt er niet veel meer achter?

Nog andere deskundigen die ik kan volgen, wisten me te vertellen dat hij lijdt aan eenzaamhied, want wie zo oud mocht worden heeft ook alle familieleden, buren en vroegere vrienden zien overlijden. In zijn geval komt daarbovenop dat hij nooit het verlies van zijn zoon heeft kunnen plaatsen en al evenmin het plotse overlijden van zijn  kleindochter...

Wat is er nu gebeurd? In de nacht van 23 januari is hij opgestaan, heeft de achterdeur geopend, rolluiken opgetrokken, is in zijn pyama rond het huis gelopen, richting straat. Moeder, gealarmeerd door het lawaai is meteen opgestaan en is hem achterna gevolgd, allemaal zonder rollator die ze normaal altijd gebruikt als ze naar buiten gaat. Daar stonden ze in nachtkedij bij vriestemperaturen. Vader dacht dat mijn moeder een andere man was, en hij wilde haar tegen die man bescheermen. Eindelijk heeft ze hem binnen gekregen.. Het moet schrikwekkend zijn en zeer gevaarlijk, want er kon een wagen zijn komen aangereden, of ze konden over elkaar heen gevallen zijn.  Pas vier uur later was hij terug kalm.

Dan heeft moeder in de morgen de dokter gebeld, en zo werd vader opgenomen via spoed. Hij weet haast alles wat is gebeurd en heeft veel spijt wat hij moeder heeft aangedaan. Met de wooden: 'Ik die zo een zachtaardig man ben'. Nu zit een verhuis naar een serviceflat er vlugger aan te komen, en dat na 62 jaar huwelijksleven en in zelfde woning, liefde en leed gedeeld...

Nooit eerder is hem zo iets overkomen. Nooit was hij zo, maar wellicht bezig met een streep te trekken onder dit rijkgevulde leven en denken te moeten verhuizen..

LAATSTE UPDATE 29 01: Om zich tegen zichzelf en moeder te beschermen lijkt het erop dat hij niet meer naar eigen woning terugkomt. Heel drastisch, maar direct naar een rusthuis verhuist.  Ondertussen was hij voorbije dagen terug de man, de vader die ik altijd heb gekend. .... Ook voor moeder blijft dit een harde noot, zij die daar wou blijven wonen tot aan haar dood. In een paar dagen is veel, heel veel veranerd. Maar we zijn er voor hen, ook al is het voor mij niet evident dit alles te verwerken.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 10:42 Stuur door Reageer op dit bericht

13 reacties op dit bericht

Jeannine29 januari 2017 om 17:42

Hallo Maarten,

photo winter1_zpsd504292b.jpg

Fijne zondagavond
En voor morgen een mooie nieuwe week gewenst!
Fijn om bij de vrienden een bezoekje brengen!
Hang de sluitel van je hart niet te hoog!
Liefs Jeannine
 
Bij dit allemaal te lezen moet ik terug denken aan mijn schoonouders heb dat ook allemaal meegemaakt Maarten, een geluk wij woonden naast elkaar maar heb ze toch ook moeten plaatsen in het rusthuis!
Ik wens je heel veel sterkte toe!
Guido29 januari 2017 om 13:07

Dag Maarten


Bij zo een moeilijke situatie
kan ik je enkel veer sterkte wensen, Maarten.
140731.JPG

roze29 januari 2017 om 12:44

Wat er ook gebeuren moet, laat ze wel bij elkaar Maarten

Hopelijk komt er een goede oplossing zodat je vader en moeder wel samen kunnen verhuizen als het nodig is. Ik wens ieder die er bij betrokken is veel wijsheid en sterkte toe met een dikke steun knuffel van Rozemarijn xxx

Annie & Rogier29 januari 2017 om 12:15

sterkte, Maarten

6ob3iij9.png

Lieve groetjes vanwege Annie & Rogier

Dion29 januari 2017 om 10:25

Wat een verhaal Maarten.

Wat kranige mensen. Moet voor jouw moeder ook schrikken geweest zijn. Daar sta je dan midden in de nacht als eenzame zielen in je nachtkledij, goed om te bevriezen bij wijze van spreken.

Misschien goed dat ze naar een serviceflat kunnen gaan onder begeleiding, zo kunnen de kinderen ook wat meer rust hebben. Nog veel moed Maarten en vergeet ook jezelf niet.

hfsmuwdfpxicb.jpg


Weinig sneeuw,

veel regenweer,

doet de akkers

en de velden zeer.

Fijne zondag


Liefs van Dion.
noella29 januari 2017 om 08:52

goedemorgen wat een trieste verhaal en erg voor je moeder en je vader dit tegen te komen hoop dat alles nog een beetje goed mag verlopen voor je ouders en veel sterkte en moed gewenst

Image Hosted by uploader.be
Mijn 2 blog : jullie zullen misschien al gemerkt hebben dat dit blog veranderd is Op dit blog kom zomeractiviteiten en bezienswaardigheden van mijn stad op te staan Een kijkje komen nemen mag altijd Iedereen is van harte welkom Hopelijk mag ik jullie ook verwelkomen op dit blog
Image Hosted by uploader.be
Marijke29 januari 2017 om 08:49

Goedemorgen Martin

Wat een triest verhaal. Oud willen we allemaal wel worden maar het valt zoals we nu lezen niet mee. Hopelijk komt er snel een oplossing voor een andere woning. Sterkte!



Vaak is een kijkje in jezelf ,
leerzamer dan een reis rond de wereld

2r7oo7p.png

Een gezellige zondag gewenst!

meeuw29 januari 2017 om 07:35

dag Maarten

bij het lezen van je tekst moet ik terug denken aan mijn vader en moeder      ...   weet perfect wat je voelt en wat je nu meemaakt  !
zo te zien zou een eventueel verhuis naar een service flat een mogelijkheid zijn ,  zij worden er niet jonger op maar Maarten ,  één ding weet ik zeker,  scheidt ze niet
samen in een serviceflat dat ze samen kunnen inrichten,  waar ze hun eigen spulletjes hebben en waar ze nog privacy en belangrijk waar ze elkaar nog hebben kan voor hen een verlichting brengen .

Vader hield ook zo van zijn tuin,  zijn vogels , bloemen en bomen en moeder was altijd vlijtig in keuken,  breien en naaien .  Maar als de tijd daar is kan je er niet omheen,  het lichaam laat het niet meer toe  !  Dan is het hoog tijd om hen bij te staan en hen mentaal voor te bereiden en hen vooral duidelijk maken dat dit niet het einde is maar een begin van een rustig samen zijn,  ook met het gemis en herinneringen  !   Vooral dan veel op bezoek komen en tonen dat ze nog waardig zijn,  dat je hen nog nodig hebt  !
heb het meermalen gevraagd aan moeder en vader   ...  wat zouden jullie, of hoe zouden jullie  ?   Ze voelen zich nog waardig en nuttig en kunnen perfect voor elkaar zorgen zonder al die zorgen  !

Maarten,  veel sterkte,  weet dat woorden niet veel helpen als je er voor staat    ...   maar begeleid hen samen naar een punt waar zij rustig samen kunnen zijn  !

liefs meeuw

old couple photo: old couple a.jpg

Martine29 januari 2017 om 07:29

Aangename Zondag

Hopelijk hebben ze snel een flat gevonden dikke steunknuffel

Image and video hosting by TinyPic

Sommige mannen houden zoveel van hun vrouw omdat
ze niet te verslijten ,zijn
en gebruik maken van die van en ander.

Rachel Belmans29 januari 2017 om 06:54

Ik kan het niet laten, een dikke knuffel!!

Image and video hosting by TinyPicMaarten wat een verschrikkelijk belefenis voor hen. Probeer hen dat van die verhuis aan te raden. Als ze zich daar kunnen aanpassen kunnen ze nog mooie jaren samen zijn!! Sterkte voor deze zo moeilijke tijd!!

herbert29 januari 2017 om 06:36

Goede morgen Maarten

Sijtig waar het voor valt maar zo zijn er veel mensen die eenzaam zijn ziek en dan noch aan hun lot zijn overgelaten geen familie bezoek en zo verder je ouders mogen gelukkig zijn dat ze nog samen zijn en in leven wat het ook mogen zijn en Maarten ieder mens geeft zijn eigen problemen zoals ieder huis geeft zijn kruis en als de muren konden praten ik wens jullie allemaal veel sterkte en dat jullie problemen mogen opgelost worden.

rtppdzevs535n.gif

Leer je kind niet om rijk te worden.Leer het om gelukkig te zijn.Dan leert je kind de waarde van het leven.
Patty_en_freddy 29 januari 2017 om 04:13

sterkte

zondagplaatje103.jpg


Wij komen een fijne zondag
en veel blogplezier wensen
Veel liefs van Freddy, Patty en een
dikke knuffel van onze vier kapoentjes

Mariska & Moby Dick29 januari 2017 om 00:37

hopelijk kunnen ze samen naar een seviceflat,Maarten en een spoedig herstel aan je vadertje en sterkte ook aan je moedertje

Welkom bij Mariska

warme groetjes Mariska

bedankt voor de lieve reactie

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Van een simpele ontmoeting tot ....

Sinds ik in India was tussen de gewonen mensen, heeft het land en de menen me blijven boeien. Je leest erover in de zijkolom hier rechts onderaan, maar nu sta ik even stil bij één persoon, toen nog een jonge gast. Eens thuis bleef ik in contact met de jongen via mail en Skype. Op een gegeven moment heb ik hem aangeraden model te worden. Een paar jaar later is hij die wereld effectief ingestapt. En van model werd hij gevaagd in de modewereld waar hij een eigen lijn heeft ontworpen. Zo kwam hij vanuit het arme Calcuta naar Bombay, waar hij een plek kreeg o.a. in de MTV van daar om noG later mee te spelen in een film. Heel recent werd hij gevraagd mee te helpen aan een kalender en dit om Parkinson bekend te maken. Niet te geloven, maar die kalender komt uit in Pakistan. Waar een wil is, is een weg. Door zijn dfrukke bezigheden zal ik hem wellicht nooit meer ontmoeten, al hebben we de wens beiden reeds meerdere malen uitgedrukt. Hieronder vinde je dan ook één van de foto's op bewuste kalender.

2001398-5f157e7f6eaf7023c6030984a5a42126.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:53 6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

SENIORENNET BLOGGEN EEN BEDENKING

HOE KOMT HET TOCH DAT PLOTS WEER BLOGS OPDUIKEN DIE AL JAREN NIET MEER ZIJN BIJGEWERKT, MAAR RECENT IN VERSCHILLENDE CATEGEORIEEN OPNIEUW HOGE TOPPEN SCOREN, DIT TEN NADELE VAN DE VELEN DIE DAGELIJKS ALLES OP ALLES ZETTEN OM IETS MOOIS TE DELEN MET DE MEDEBLOGGER?? MOGEN WIJ AAN DE MENSEN DIE DE BLOGS OPVOLGEN VRIENDELIJK VRAGEN NOG EENS DE GROTE KUIS TE HOUDEN; VELEN HEBBEN BLOGLAND REEDS VERLATEN. DUS LAAT HET NIET ERGER WORDEN! DANK VOOR UW AANDACHT!

ZELF TEKEN IK ELK GASTENBOEK NADAT IK HET BLOG MET AANDACHT HEB DOORGENOMEN. DAT MENSEN NA JAREN TERUG ZIJN OPGESTART KAN IK MAAR TOEJUICHEN, MAAR HET KAN NEIT DAT MENSEN IN DE TOP VIJF STAAN ALS ER NIETS WERD BIJGEWERKT EN DAT SINDS 2013 OF 2014; DUIDELIJK NIET HERBEGONNEN.

NEEN, IK KAN NIET TEGEN ONRECHT, ZELFS HIER NIET.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 12:05 11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

OP JE STERKST

Leven zoals je bedoeld bent,
onverstoorbaar
de aangewezen weg gaan.
Niemand beledigen,
niemand misbruiken,
niemand laten vallen.
Gewoon
beantwoorden aan de verwachting,
mens zijn voor de mensen.

Eén die goed doet,
één die betrouwbaar is,
reisgenoot, onderdak-
op je mooist ben je dan,
op je sterkst,
mens, onwankelbaar mens.

Jij,
je mag thuis zijn bij Hem,
heel gelukkig is Hij met jou!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 12 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

DE KINDMOEDER - Ruth RENDELL

Als Grace en haar broer Andrew het huis van hun grootmoeder erven, besluiten ze daar samen te gaan wonen. Voor hen een logische stap: ze kunnen het prima met elkaar vinden en het huis is groot genoeg. Maar waar ze niet over hadden nagedacht: wat als een van hen wil samenwonen met zijn of haar geliefde? Als de partner van James, Andrew, bij hen intrekt, zet dit de verhoudingen enigszins op scherp.

Grace probeert zich te concentreren op haar promotieonderzoek. Ze krijgt een ongepubliceerd manuscript uit 1951 onder ogen, over een ongetrouwde jonge moeder in de periode tussen de twee wereldoorlogen. Maar als de gebeurtenissen in haar eigen leven een onverwachte wending nemen raakt ze ineens wel heel erg betrokken bij dit onderwerp.

De kindmoeder speelt zich afwisselend af in het Londen van nu en het afgelegen Devon van de jaren veertig, en toont op een aangrijpende manier hoe de maatschappij door de jaren heen is veranderd – maar ook hoe sommige dingen hardnekkig hetzelfde blijven.

EEN BROER, EEN ZUS, EEN GEHEIM ... ZOU JE IN EEN LEUGEN KUNNEN LEVEN OM DEGENE VAN WIE JE HOUDT TE BESCHERMEN? Gelezen tijdens mijn ziekehuisopname!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

TROUW EN ONTROUW

Gezien ik het nog wat kalm aan probeer te doen, hier een paar tekstfragmenten rond vriendschap, vertrouwen en ontrouw... Over alles wat misliep tijdens de korte ziekenhuisopname zal ik het maar niet meer hebben. Dank voor de blijken van medeleven.

2000708-21e1220cd9cf6709491867157236e790.jpg

2000708-20ab9dfb97bfe9628d4423ffa886a66b.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:59 5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

ZONDAG

Na turbulente week gewoon even ontspanen

en dan naar de misviering uit dank! Dokters hebben zelfs na veertien dagen nog geen oorzaak gevonden van mijn herseninfarct. 'Toeval' was het enige wat mijn huisdokter wist te zeggen. Mager hé!

Maar laat het mz positief bekijken. Ik heb er helemaal niets aan overgehouden.



2000262-0199d021b3617e9a83bcc895966e932f.gif

2000262-8bc0a290344dcc475564fdec6ddf3389.jpg

2000262-37977895553e07630e5577e50aa8fd67.jpg

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 15:44 14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

kleine Erik

Voor kleine Erik duurde de preek lang, veel te lang. Hij kreeg het rode, flikkerende lampje van het tabernakel in de gaten.
Opgewonden trok hij aan de mouw van opa: “Opa, als het lichtje groen wordt, gaan we dan verder?” Even later kreeg hij de biechtstoel in de mot, trok aan de mouw van zijn oma en merkte op:
“Oma, hier verkopen ze niet veel, zeker?” Het wachten aan de pashokjes in de C & A van die zaterdagvoormiddag was hij nog niet vergeten.



1999545-eb95cc40874c1ed90bb41fce780b135a.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Ziekenhuisverblijf

Beste mensen,

In de korte tijd dat ik noodgewdongen opgenomen werd in het ziekenhuis kan ik een boekje opendoen van  wat allemaal verkeerd is gelopen, en dan nog te bedenken dat ik via spoed verd opgenomen, maar waar SPOED enkel voor traagheid staat en  wachten, ook al vertelde men me dat ik grote risico's tegemoet ging.  Ik zal je het ganse lijdensverhaal niet vertellen, want iedereen kent zijn eigen verhaal bij een opname. Maar toch deze: Tijdens mijn verblijf bleek dat 'men' twee dringende onderzoeken had vergeten, één onderzoek moest zeker gebeuren toen ik pas binnen was. Het was bij het ontslag dat de verantwoordelijke specialist me dit kwam vertellen! Ik ben dus twee dagen na elkaar en apart van elkaar nog eens als ambulant patiënt naar het ziekenhuis mogen gaan, terwijl ik daar lag zonder onderzoeken.  Dit brengt me tot wat ik hier vandaag wou vertellen.

Ja, inderdaad even  lachen. Bij een onderzoek voor mijn hersenen vroeg men me in het kleedhokje mijn broek uit te doen en mijn schoenen tot op mijn slip na...  Ooit gehoord als grapje, maar dat is echt! Broek uit om naar het hoofd te zien!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 10:32 11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Een bijzondere jarige van de dag!

Mathilde, koningin der belgen is jarig.

Proficiat Mathilde !


Mathilde d'Udekem d'Acoz is de koningin der Belgen, echtgenote van de Belgische koning Filip en was sinds haar huwelijk tot de troonsbestijging van haar man Hertogin van Brabant. Met haar man koning Filip kreeg de huidige koningin vier kinderen: prinses Elisabeth (25 oktober 2001) prins Gabriël (20 augustus 2003) prins Emmanuel (4 oktober 2005) prinses Eléonore (16 april 2008).

1999402-c34837e4523e24b9178320d7fc2eefb8.jpg

1999402-d088f969d9350e4ae1c8c3f27a87e59a.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 01:00 6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

TERUG IN BLOGLAND

Het zal je maar gebeuren dat je zonder een woord van afscheid iedereen hier verlaat en in het ongewiisse laat; en toch is dit met mij gebeurd, wellicht de eerste keer in meer dan tien jaar bloggen. Gelukkig dat een paar attente medebloggers een opmerking maakten dat ik niet meer online kwam. ik dank hen dan ook uitdrukkelijk voor hun meeleven.

In voorbje week kon je iets lezen dat TIA me had overvallen. Omdat mijn oudste zus zich zorgen maakte, vooral omdat mijn broer aan een hartflalen is overleden, ben ik dan maar naar de dokter gegaan om mijn bloed te laten controleren. Toen de huisarts had geluisterd naar mijn verhaal hoe ik korte tijd blijkbaar geen zuuurstog meer gekregen had, heeft ze dan maar een scan van de hersenen gepland. Nog diezelfde avond kreeg ik de resultaten te horen en alle waarden waren 'goed'. Via de scan had de dokter wel gezien dat er zich iets had voorgedaan maar niet direct noemenswaardig, noem het een infarchtje dat direct overgaat. 

Slechts tien minuten later belde mijn huisdokter terug dat ze de beelden nog wat nader had bekeken, dat ze zelfs de neuoloog van wacht had opgebeld, en dan kwam het ongelooflijke bericht: Pak maar je tas, ik wil dat je nu nog - het was vrijdagavond 20.00 u - wordt opgenomen via spoed. Ik wist niet wat ik hoorde. Ik moest familie verwitigen, een koffer pakken, een vervoer regelen, en inderdaad twintig minuten later stond ze aan de deur met een verwijsbrief voor de specilalist.

Gedaan met bloggen of tv-kijjken, de etensresten bleven staan net als de vaatwas. En weg was ik, de nacht in om in een afzonderlijke kamer te wahten tot ik eindelijk om middernacht een kamer kreeg toegewezen. Ondertussen werd me niets meegedeeld wat me overkomen was of de reden van die dringende opname.  Het weinige dat een paar menseen me zegden : Je hebt heel veel geluk gehad, je hebt een goede engelbewaarder!

Het is nu dinsdagavond wanneer ik dit schrijf, een paar testen later en slapeloze nachten. Morgen en overmorgen volgen bijkomende testen waar ik zelf nog niet weet waar ze moeten toe leiden. Zelf zie ik er uit als altijd en voel ik me ook goed...  Morgen misschien meer hierover. Was het dan toch een herseninfarct dat gelukkig geen enkel spoor heeft nagelaten? Laten we dus zoals mijn jongste zus zei, een dankkaarsje branden.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

DE JONGEN DIE TERUGKEEDE - Christoffer CARLSSON

David besluit om de zomervakantie bij zijn jeugdvrienden in zijn geboortedorp Dalen door te brengen. Ze weten niet goed wat ze met hun leven moeten en halen nachten door met eten, drinken, vrijen, praten, lachen en het plegen van inbraken. De buit wordt verzameld in het verlaten huis in het bos, waar ze ook al hun vrije uren slijten. Voor David staat het huis echter niet voor vrijheid. Integendeel: de beklemming die hij er voelt wordt met de dag groter. Zeker als blijkt dat zijn vrienden meer in hun schild voeren. Wat is er werkelijk aan de hand bij het huis?

De beschreven personages komen goed uit de verf. Langzaam aan wordt de spanning opgevoerd, maar nergens worden de gebeurtenissen ongeloofwaardig. Weer een mooie pageturner binnen de Zweedse misdaadlectuur met een passend plot. Eerder verscheen van deze auteur 'De vrouw die uit het niets kwam'.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 23 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

VERRGEET ME NIET

Deze tekst spreekt wellicht iedereen op één of andere manier aan. Persoonlijk gaan mijn gedachten naar de verslechterende toestand van mijn vader, maar evenzeeer aan de zichtbare achteruitgang van een vriend met de ziekte van Parkinson.
1996249-4621acc509bd391a952a44dc99f682a4.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

ENGEL

Ik wens je voor dit nieuwe jaar
veel engelen toe
die je begeleiden op de weg naar jezelf,
mogelijk ... langs een andere weg ...

De engel van de VREDE,
die ons, rusteloze mensen, tot rust brengt
en ons een innerlijke en uiterlijke vrede schenkt.

De engel van de ONTSPANNING,
die ons, gespannen mensen,
het vertrouwen geeft dat we voor God in orde zijn.

De engel van de GLIMLACH,
die ons, ontevreden mensen, leert glimlachen
vanuit een diep begrip, als wij of anderen
weer eens fouten maken

De engel van de VRIENDSCHAP,
die ons, eenzame mensen,
vrienden geeft op onze levensweg
zodat we voelen God-is-met-ons, Immanuël.

De engel van de HOOP,
die ons, moedeloze mensen,
begeleidt bij onze pogingen
om te werken aan een betere wereld
in ons gezin, in onze parochie,
onze gemeente, ons land.

De engel van het GELOOF,
die ons, oppervlakkige gelovigen,
inspireert tot vurige geloofsverkondigers,
tot waarachtige getuigen van Jezus' Blijde Boodschap.

De engel van de LIEFDE,
die ons, liefdeloze mensen,
aanzet tot dienstbare naastenliefde
en tot een innige liefde met God.

Ik wens jullie voor dit nieuwe jaar
veel durf om langs andere wegen te gaan,
zodat zelfs de engelen er stil van worden ...

Ik wens jullie op jullie tocht voor 2017
vele engelen toe en mogen wijzelf
op onze beurt een engel van God zijn.



1994910-67aae0bc4f52f2c9901df7ae6e457319.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten