Als rozen konden spreken...
DAN KREGEN JULLIE ELKE DAG EEN ROOS VAN MIJ! ZEKER VANDAAG VOOR DE HEEL MOOIE REACTIES VIA BLOG EN DE HEEL OPRECHTE MAILS N.A.V OPNAME VAN MIJN OUDERS IN EEN RUSTHUIS. JULLIE BLIJKEN VAN MEDELEVEN GEVEN ME ZELF KRACHT EN AANAARDING. BEIDEN HEBBEN INDERDAAD GEWERKT TOT DE LAATSTE MINUUT.
NU GEDAAN MET VROEG KOFFIE ZETTEN, SWIFFEREN, ETEN KLAAR MAKEN, AFWASSEN, IN TUIN GAAN WERKEN.
Eerste reacties
Vader en moeder zijn pas de nieuwe bewoners in het rusthuis te Dadizele, en dit sinds 7 februari. Vader verlangde zo weg te zijn van het vele land en werk in het vooruitzicht met de lente. Moeder wou helemaal niet weg en wou liefst thuis sterven. Maar zoals jullie ondertussen weten ging alles in een stroomversnelling.
En wat hoor ik vandaag aan de telefoon? Juist het tegenovergestelde!
Moeder vindt het best goed en wil vanaf nu genieten van haar oude dag zonder beslommeringen. Vader beweerde zo gauw mogelijk weg te lopen ...
Wie even langer stil staat bij deze foto, bemerkt meteen dat aan de linkerkant de foto's te zien zijn van wijlen mijn broer en zijn dochter. Zij ontbreken dus op de foto, maar nooit in het hart van vader van moeder, noch van mij.Ook dat verlies moeten mijn ouders nog steeds een plaats geven, voor vader zeker mede oorzaak van verhuis...
VREEMDE VOGELSEn plots hoorde ik deze op de radioe. Blijft heel mooi!
Claire Vanhonnacker (Waregem, 17 oktober 1953 – Buggenhout, 8 november 1992) was een Vlaamse zangeres. Ze is bekend geworden met nummers als "Vreemde Vogels" en "Op de purp're hei" (met Henk van Montfoort). Overal in Vlaanderen stond de zangeres op het podium en ze verkocht heel wat platen. Haar ouders - bekende melkventers in Claires thuisdorp Deerlijk - hadden hier een groot aandeel in: op hun klantenronde verkochten ze platen en deelden foto’s uit met de beeltenis van hun dochter. Rond 1980 hield Claire het voor gezien in de showbizz, naar eigen zeggen omdat ze er nooit haar draai kon vinden. Professioneel zangeres worden trok haar niet meer aan. Ze was trouwens al die tijd bij De Post blijven werken als bediende. Claire stortte zich nu op het huwelijk en het gezinsleven en vestigde zich te Hofstade (Oost-Vlaanderen). Samen met haar man en een bevriend echtpaar kwam zij in 1992 op 39-jarige leeftijd om het leven bij een verkeersongeval in Buggenhout.
ZWIJGENZwijgen is geen goud,
want pas door te praten
kunnen problemen worden opgelost.
Fotomeditatie
De dingen die werkelijk waardevol zijn, bezit je niet.
Daar hou je van.
ERWIN, een aangrijpend verhaal
"Ik kan nooit ergens naar toe gaan. In de vroege morgen om 04.00 u ga ik naar de traditionele markt om er groenten te verkopen. Eens terug van de markt verkoop ik kokosnoten en zelfgemaakt gebak. Mijn ouders verlieten me nl. toen ik pas negen jaar oud was".
Hoe gelukkig mogen we toch zijn hier geboren te zijn. Veel respect voor deze jonge man die het toch maar volhoudt!
De KNOOP
VERBREEK NIET AL TE SNEL DE BAND DER VRIENDSCHAP!
WORDT HIJ WEER AANGEKNOOPT,
DAN BLIJFT ER TOCH EEN KNOOP.
LEZEN
Of toch proberen in deze moeilijke tijd, maar is toch even een vlucht uit de harde realiteit. Beter geen thrillers dezer dagen, want ik kan me niet echt concentreren. Mag ik bij deze gebruik maken om jullie heel oprechte te danken voor de vele gemeende blijken van medeleven bij de opname van mijn vader, met de weg die we noodgedwongen moeten gaan, en dat voortijdig naar een rusthuis, nu er zelfs geen serviceflat meer lijkt in te zetten. Hoe kan het leven drastisch veranderen in acht dagen!
Commentaar bij de tweede foto: Ik denk dat mijn vader de laatste bladzijde heeft omgeslagen, terugblikkend op iets wat afgerond/geregeld/voltooid is.
MARIA LICHTMIS
2 Februari, veertig dagen na Kerstmis. Bij de Opdracht van Christus in de Tempel herdenken de orthodoxen en rooms-katholieken dat Maria, de moeder van Jezus, naar de tempel ging voor het verplichte offer na de geboorte van haar zoon. In het oude Israël was het gebruik dat moeders zich in de tempel zuiverden, veertig dagen na de geboorte van hun kind. Ze offerden bij deze gelegenheid een lam en twee duiven.
Voor de kalenderhervorming van 1969 heette het feest in katholieke kring: Maria Lichtmis (ook Candlemas).
Maria Lichtmis of kortweg Lichtmis is een christelijk feest dat op 2 februari gevierd wordt. Het is de herdenking van de Opdracht van de Heer in de Tempel en het zuiveringsoffer dat Maria veertig dagen na de geboorte van Jezus volgens de Joodse wet (zoals beschreven in Leviticus, hoofdstuk 12) moest brengen; vandaar de Latijnse naam Purificatio Mariae. Het is de laatste feestdag waarvan de datum verbonden is aan die van Kerstmis.
Op Maria Lichtmis worden traditioneel kaarsen gewijd en een kaarsenprocessie gehouden vóór de mis; vandaar de naam lichtmis. In veel talen verwijst de naam van het feest rechtstreeks naar kaarsen: (Zweeds: Kyndelmisse, Frans: Chandeleur).
Het is tevens de traditie dat er op Maria Lichtmis pannenkoeken gegeten worden. Dit wordt uitgedrukt in het gezegde: Er is geen vrouwtje nog zo arm, of ze maakt haar pannetje warm.
OORLOG
Geen enkel probleem kan opgelost worden met oorlog.
‘Noch armoede, noch de klimaatproblematiek, noch de migratieproblemen, de bevolkingsgroei kan worden opgelost via oorlog.’ Aldus Gorbatsjov ..
Helaas
te vaak zelf meegemaakt, omdat ik wilde leven naar de principes en de waarden die mijn ouders hebben voorgeleefd en ingegeven door de christelijke opvoeding die ik nog steeds onderschrijf. Maar voor laaatste is het blijkbaar een item om de ander aan t vallen eens alles gekregen ..
Jaloers soms? lol
Pas hersteld van eigen herseninfarct, werd mijn vader opgenomen die nu zelf onderzoeken moet ondergaan... Later meer daarover. Ik had een lange tekst ingegeven hier, maar door één klik op de verkeerde toets en alles was weg! En zo veel tekst!
Vader, wat is er echt gebeurd.
Zoals jullie me al langer volgen weten jullie dan ook dat mijn vader, zelfs op zijn negentigste een bezige bij bleef en nog is, in eigen en tuin en daarbuiten. Je kon ook lezen dat hij al meer dan een jaar sukkelt met diaree, dan weer met constipatie. Niets lijkt te helpen, van verse groeten over natuurproducten tot het nieuwste en duurste geneesmiddel. De huisdokter wist te vertellen dat de echte reden is, dat al dat werk dat hij ziet, en zeker nu het voorjaar lonkt, dit hem overstuur maakt. De dokter was dan ook kordaat en zegde: de beste remedie is hier alles verlaten en zoeken naar een serviceflat. Maar schuilt er niet veel meer achter?
Nog andere deskundigen die ik kan volgen, wisten me te vertellen dat hij lijdt aan eenzaamhied, want wie zo oud mocht worden heeft ook alle familieleden, buren en vroegere vrienden zien overlijden. In zijn geval komt daarbovenop dat hij nooit het verlies van zijn zoon heeft kunnen plaatsen en al evenmin het plotse overlijden van zijn kleindochter...
Wat is er nu gebeurd? In de nacht van 23 januari is hij opgestaan, heeft de achterdeur geopend, rolluiken opgetrokken, is in zijn pyama rond het huis gelopen, richting straat. Moeder, gealarmeerd door het lawaai is meteen opgestaan en is hem achterna gevolgd, allemaal zonder rollator die ze normaal altijd gebruikt als ze naar buiten gaat. Daar stonden ze in nachtkedij bij vriestemperaturen. Vader dacht dat mijn moeder een andere man was, en hij wilde haar tegen die man bescheermen. Eindelijk heeft ze hem binnen gekregen.. Het moet schrikwekkend zijn en zeer gevaarlijk, want er kon een wagen zijn komen aangereden, of ze konden over elkaar heen gevallen zijn. Pas vier uur later was hij terug kalm.
Dan heeft moeder in de morgen de dokter gebeld, en zo werd vader opgenomen via spoed. Hij weet haast alles wat is gebeurd en heeft veel spijt wat hij moeder heeft aangedaan. Met de wooden: 'Ik die zo een zachtaardig man ben'. Nu zit een verhuis naar een serviceflat er vlugger aan te komen, en dat na 62 jaar huwelijksleven en in zelfde woning, liefde en leed gedeeld...
Nooit eerder is hem zo iets overkomen. Nooit was hij zo, maar wellicht bezig met een streep te trekken onder dit rijkgevulde leven en denken te moeten verhuizen..
LAATSTE UPDATE 29 01: Om zich tegen zichzelf en moeder te beschermen lijkt het erop dat hij niet meer naar eigen woning terugkomt. Heel drastisch, maar direct naar een rusthuis verhuist. Ondertussen was hij voorbije dagen terug de man, de vader die ik altijd heb gekend. .... Ook voor moeder blijft dit een harde noot, zij die daar wou blijven wonen tot aan haar dood. In een paar dagen is veel, heel veel veranerd. Maar we zijn er voor hen, ook al is het voor mij niet evident dit alles te verwerken.
Van een simpele ontmoeting tot ....
Sinds ik in India was tussen de gewonen mensen, heeft het land en de menen me blijven boeien. Je leest erover in de zijkolom hier rechts onderaan, maar nu sta ik even stil bij één persoon, toen nog een jonge gast. Eens thuis bleef ik in contact met de jongen via mail en Skype. Op een gegeven moment heb ik hem aangeraden model te worden. Een paar jaar later is hij die wereld effectief ingestapt. En van model werd hij gevaagd in de modewereld waar hij een eigen lijn heeft ontworpen. Zo kwam hij vanuit het arme Calcuta naar Bombay, waar hij een plek kreeg o.a. in de MTV van daar om noG later mee te spelen in een film. Heel recent werd hij gevraagd mee te helpen aan een kalender en dit om Parkinson bekend te maken. Niet te geloven, maar die kalender komt uit in Pakistan. Waar een wil is, is een weg. Door zijn dfrukke bezigheden zal ik hem wellicht nooit meer ontmoeten, al hebben we de wens beiden reeds meerdere malen uitgedrukt. Hieronder vinde je dan ook één van de foto's op bewuste kalender.
SENIORENNET BLOGGEN EEN BEDENKINGHOE KOMT HET TOCH DAT PLOTS WEER BLOGS OPDUIKEN DIE AL JAREN NIET MEER ZIJN BIJGEWERKT, MAAR RECENT IN VERSCHILLENDE CATEGEORIEEN OPNIEUW HOGE TOPPEN SCOREN, DIT TEN NADELE VAN DE VELEN DIE DAGELIJKS ALLES OP ALLES ZETTEN OM IETS MOOIS TE DELEN MET DE MEDEBLOGGER?? MOGEN WIJ AAN DE MENSEN DIE DE BLOGS OPVOLGEN VRIENDELIJK VRAGEN NOG EENS DE GROTE KUIS TE HOUDEN; VELEN HEBBEN BLOGLAND REEDS VERLATEN. DUS LAAT HET NIET ERGER WORDEN! DANK VOOR UW AANDACHT!
ZELF TEKEN IK ELK GASTENBOEK NADAT IK HET BLOG MET AANDACHT HEB DOORGENOMEN. DAT MENSEN NA JAREN TERUG ZIJN OPGESTART KAN IK MAAR TOEJUICHEN, MAAR HET KAN NEIT DAT MENSEN IN DE TOP VIJF STAAN ALS ER NIETS WERD BIJGEWERKT EN DAT SINDS 2013 OF 2014; DUIDELIJK NIET HERBEGONNEN.
NEEN, IK KAN NIET TEGEN ONRECHT, ZELFS HIER NIET.
JA!ALLEEN HET JAWOORD AAN DE ANDER KAN GELUKKIG MAKEN.
ALS JE VAAK 'JA' ZEGT, WORD JE DAARDOOR OOK VAAK GELUKKIG.
Geloven in liefde
'Geloven in liefde doe je met elkaar
en omdat ieder mens er toe doet!"
OP JE STERKST
Leven zoals je bedoeld bent,
onverstoorbaar
de aangewezen weg gaan.
Niemand beledigen,
niemand misbruiken,
niemand laten vallen.
Gewoon
beantwoorden aan de verwachting,
mens zijn voor de mensen.
Eén die goed doet,
één die betrouwbaar is,
reisgenoot, onderdak-
op je mooist ben je dan,
op je sterkst,
mens, onwankelbaar mens.
Jij,
je mag thuis zijn bij Hem,
heel gelukkig is Hij met jou!
DE KINDMOEDER - Ruth RENDELL
Als Grace en haar broer Andrew het huis van hun grootmoeder erven, besluiten ze daar samen te gaan wonen. Voor hen een logische stap: ze kunnen het prima met elkaar vinden en het huis is groot genoeg. Maar waar ze niet over hadden nagedacht: wat als een van hen wil samenwonen met zijn of haar geliefde? Als de partner van James, Andrew, bij hen intrekt, zet dit de verhoudingen enigszins op scherp.
Grace probeert zich te concentreren op haar promotieonderzoek. Ze krijgt een ongepubliceerd manuscript uit 1951 onder ogen, over een ongetrouwde jonge moeder in de periode tussen de twee wereldoorlogen. Maar als de gebeurtenissen in haar eigen leven een onverwachte wending nemen raakt ze ineens wel heel erg betrokken bij dit onderwerp.
De kindmoeder speelt zich afwisselend af in het Londen van nu en het afgelegen Devon van de jaren veertig, en toont op een aangrijpende manier hoe de maatschappij door de jaren heen is veranderd – maar ook hoe sommige dingen hardnekkig hetzelfde blijven.
EEN BROER, EEN ZUS, EEN GEHEIM ... ZOU JE IN EEN LEUGEN KUNNEN LEVEN OM DEGENE VAN WIE JE HOUDT TE BESCHERMEN? Gelezen tijdens mijn ziekehuisopname!
TROUW EN ONTROUW
Gezien ik het nog wat kalm aan probeer te doen, hier een paar tekstfragmenten rond vriendschap, vertrouwen en ontrouw... Over alles wat misliep tijdens de korte ziekenhuisopname zal ik het maar niet meer hebben. Dank voor de blijken van medeleven.
16 reacties op dit bericht
Hopelijk stellen uw ouders het daar goed
Als een kus zo zoet op je
lippen smaakt als een
regendruppel dan mag het
eeuwig regenen.
Lieve groetjes Nadia
Goedemorgen lieve Maarten,bedankt voor de mooie rozen en de tekst die jij erbij plaatsten.xxx
goedemorgen veel sterkte wens ik je toe en ook voor je ouders
Weekendgroetjes.
Ik dank iedereen die me hebben geholpen
om de juiste link te plaatsen met bepaalde had ik het moeilijk ik begrijp het miss verkeerd hoe het juist moest
in ieder geval hoop ik dat deze me lukt
Van harte bedankt
Als je steeds naar het beste streeft,
weet dan,dat je goed hebt geleefd...
weekend groetjes.
Het geluk is als de zon,
je mag er niet met open ogen naar kijken.
Samen met onze vier schatjes
komen wij een fijn weekend wensen.
Veel liefs van Freddy en Patty en
een dikke knuffel van onze kapoentjes.
Avondgroetjes Maarten
Fijn te lezen op je blog dat je ouders het
goed vinden om nu rustig te genieten
van hun oude dag Maarten. En het verlies van je
broer en zijn dochter dat vergt veel tijd om
dit te verwerken maarten. We zitten in het zelfe
schuitje ik ben ook mijn broer verloren 5 jaar geleden
en mijn moeder van 93 jaar moet dit ook allemaal verwerken
dat is vreselijk zegt ze iets van je eigen moeten
algeven. Nog veel sterkte en moed Maarten.
Een heel fijne vrijdag en weekend
gewenst blogmaatjes.
lieve groetjes van Claire.
Groetjes van Joanne
Hier ben ik weer. Ik voel me nog niet helemaal zoals het moet zijn, maar het gaat gelukkig de goede kant op. Ik wens je een heel mooi weekend toe. Veel liefs van mij.
het is een hele verandering wat jullie mee maken ,het komt allemaal wel goed.
Lieve groetjes van Dion, Maarten
Ik kom eens kijken hoe het daar gaat ? Je moeder tevreden en je vader niet, zo gaat dat Maarten. Mijn moeder is maar 2 1/2 maand in het verzorgingstehuis geweest tegen haar goesting,....Daar heb ik rare dingen meegemaakt die ik nooit zal vergeten. Ze wou ook helemaal niet meer leven of naar het ziekenhuis gaan.Met veel vragen en nog meer antwoorden ben ik alleen achtergebleven. Maar ja, een mens moet verder he.
Ongeluk zit in een klein hoekje
en geluk dus in de rest van de wereld!
Bijna weekend.
Fijne vrijdag
Lieve groetjes van Dion.
gaat het een beetje met uw ouders ?
Lieve groetjes vanwege Annie & Rogier
Hopelijk gaan ze snel wennen aan hun nieuwe thuis
We wensen u een heel fijne vrijdag en een prettig weekend
Lieve groetjes Gerda & Elza
goedemorgen mooie tekst
Aangename Vrijdag
Groot doen is gemakkelijk, groot zijn is moeilijk.
Dag Maarten kom je een steuntje in de rug geven
Ik heb een nieuwe PowerPoint geplaatst die ik zelf maakte geniet ervan?
Soms is muziek het mooiste medicijn voor je Hart en voor je Ziel.
dag Maarten
jouw ouders zijn zo'n lief koppel , je ziet dat ze gelukkig zijn met elkaar ... niet aan iedereen gegeven
hopelijk vinden ze nu rust en kunnen ze nog lange tijd genieten van elkaar en van de kleine (daarom niet minder) dingen om hen heen
ja ook zij hebben hun herinneringen mee in hun verhuis , ze blijven steeds in hun hart !
denk nog steeds aan mijn moeder ... de laatste maanden werd zij overstelpt met bloemen daar zij niet in de tuin meer kon ! daarvan heeft zij geweldig genoten ...
als het kan Maarten, zorg dat er steeds bloemen en planten in de kamer zijn , ze verversen en onderhouden zal hun zo'n deugd doen en het brengt terug kleur in hun leven
veel liefs
Op bezoek bij jou lieve vriend....
bijna weekend
Wij hebben geen hartje van zilver
of een hartje van goud.
Maar wel een hartje dat van
onze blogvrienden houdt.
Lieve groetjes van Freddy en Patty
en een dikke knuffel van onze rakkertjes