kan ik iets voor je doen


De ene mens heeft al meer aaandacht voor wat er in een ander omgaat dan een ander. Hij laat het blijken en gaat er op in. Een ander neemt het wel in zich op maar laat de ander zijn leven. "Leven en laten leven" kan dan mooi klinken en je vindt deze woorden maar al te vaak terug, en toch zal ik er nooit achter kunnen staan, want het toont iets van onze zelfingenomenheid als " wanneer ik het maar goed heb". Je hoeft geen sociale netwerken te gaan opzoeken in de virtuele wereld, en toch, al vraag ik al langer een aandachtig oor voor anderen, ontdek ik hoe langer hoe meer de menselijke behoeften in tijden van een haast chronische eenzaamheid. Misschien ook omdat deze generatie meer dan vroeger hun gevoelens op papier zetten, zeg maar op de pc werpen, ook al om zo niet direct een blauwtje op te lopen, maar wel veilig op zoek te gaan naar een antwoord en naar iemand die naar hen luistert.
Er is inderdaad zoveel lijden, zo'n armoede en zo'n diepe ontreddering. Er zijn mensen die helemaal in de war zijn. Ze hebben zo een behoefte aan affectiviteit, want ze hebben houvast verloren en horen nooit een bemoedigend woord. Ze zijn zonder genade overgeleverd aan de koude efficiëntie.
Het volstaat dan om tegen hen te zeggen: "KAN IK IETS VOOR JE DOEN?"
Ten diepste gaat het hier zelfs over keuzes maken. Heb ik stem van die ander gehoord en zo ja, wat doe ik ermee.
Christelijk geduid, zelfs terug gaand naar het Oude Verbond van God met Zijn mensen:
"Hebt Gij mij geroepen?"
"Ja, Heer, Uw dienaar luistert".

















1 reactie op dit bericht
Goed geschreven fijne avond van diaspora