De kraai

Deze crisis heeft er voor gezorgd dat we met zijn allen gaan wandelen, in groep of alleen. Ik beperk me nu tot even alleen een ommetje maken om toch even buiten te zijn, al gebeurt het ook dat ik even de stad in wandel. Maar vooral valt het me op dat, nog meer dan vroeger, men niet langer in staat lijkt te zijn met elkaar te babbelen. Het mondmasker maakt het wel niet eenoudig elkaar aan te spreken, maar wat ik weer eens heb ondervonden is het feit dat zeer velen gewoon veRder lopen, de gsm in de hand zonder om zch heen te kijken, enkel hun ogen gericht op hun klavier en hun vingers. Als je niet oplet loop je zo tegen een ander op. Voor de gewone wandelaar kan er met moeite nog een goede dag af, men loopt liever met gebogen hoofd je voorbij. Het lijkt erop dat we niet meer in staat zijn met elkaar te babbelen. Je hebt de woning verlaten, bent een uur gaan wandelen en terug thuis moet je vaststellen dat je met niemand een woord hebt gewisseld.

ucy en Daniëlle van Alphen zijn tweelingzussen. Lucy timmert aan de weg als cabaretière, terwijl Daniëlle door drugsproblemen aan lagerwal is geraakt. Wanneer de psychologe die hen vroeger onderzocht plotseling dood wordt gevonden, zijn beide vrouwen verdacht. Een verborgen verleden komt langzaam tevoorschijn en stelt hun toch al gespannen relatie verder op de proef. Hoe sterk is de zusterliefde als het er echt op aankomt? Tweedracht is een spannende roman.

Lichtvoetig en toegankelijk geschreven, maar met een schrijnende ondertoon.

Hoe je je ook gedraagt,

op- en aanmerkingen zullen er altijd in overvloed zijn.

Volg daarom altijd wat je eigen hart je ingeeft.

Liefhebben is ontdekken hoe de ander van je verschilt.

Liefde is luisteren.

 Dan sta je open wat de ander kan schenken,

voor zijn andere manierr van liefhebben.

... alvast hier niet, maar voorbije dagen waren slopend; en de enige reden  was mijn hospitalisatieverzekering. Toen ik jaarlijkse uitnodiging kreeg voor betaling wist ik niet wat ik zag: het aangerekende bedrag werd vier maal zo veel. De reden: ik werd 65 jaar!

Het waren dagen en uren van over en weeer telefoneren en mailen, van wakker liggen ook. Ik dacht dan maar de koe bij de horens te vatten en naar het kantoor te gaan die me al jaren verzekerde. Maar daar kreeg ik bot. Men wilde er amper naar kijken ook al had ik alle documenten mee.

Van een koude douche gesproken! Het was dan nog letterlijk koud buiten en het regende. Maar ik zou niet onverrichter zake naar huis gaan. Ik heb me dan gemeld bij een kantoor dat gewoon is om te gaan met alles wat met ziekte te maken heeft. Ik werd er vriendelijk te woord gestaan. De man bleef maar teksten intypen en ik bleef in stilte naar hem kijken. En ineens zonder enige telefoon was alles voor elkaar!

Ik kan dus rustig gaan slapen!

Electriciteit is voor ons heel vanzelfsprend. We kunnen er niet meet zonder. Niet dus in India en zo vele andere delen in de wereld. Ik kreeg zo net een foto door waarbij men vertelde hoe groot de vreugde was dat men eindelijk elctriciteit had in een gebedshuis, en dat maanden wachten van werken en sponsoring. De foto vertelt genoeg.

VAN  PAUS FRANCISCUS

Bij werken aan het oud gemeentehuis van Dadizele bij Moorslede is een propagandaslogan van nazi-Duitsland teruggevonden. De tekst is wel in het Duits, maar is doorspekt met Nederlands. En ook de datum onder de tekst roept vragen op.

"Räder müssen rollen für den Sieg! Unnötige Reisen verlängern den Krieg." ("Voertuigen moeten kunnen rijden voor de overwinning! Onnodige reizen verlengen de oorlog"). Dat waren propagandaslogans van de Duitse Spoorwegen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Burgemeester Ward Vergote van Moorslede (Visie): "Die slogans roepen de mensen op om geen onnodige reizen met de trein te maken. Het doet denken aan het verhaal van de niet-essentiële reizen in de huidige coronacrisis. De nazi's wilden de treinen zoveel mogelijk gebruiken om hun troepen in Rusland te bevoorraden. Hoe minder passagiers, hoe meer plaats voor die bevoorrading. Door de trein niet te nemen, zal de oorlog niet verlengd worden en kunnen ze bijdragen tot de Duitse overwinning. Dat is de boodschap achter de slogans."

Als je

iemand respecteert krijg je respect terug.

Je krijgt zoveel liefde als je er zelf geeft.

Het is als een spiegel die het beeld

weerkaatst dat jij erin

achterlaat.

en meteen in de mood om mee te zingen nu je de tekst voor je hebt!

Elke vorm van liefde, hoe klein ze ook is geweest,

heeft haar waarde (gehad)!

De kern van alle dingen

De kern van alle dingen
is stil en eindeloos.
Alleen de dingen zingen.
Ons lied is kort en broos.

En donker zingt mijn bloed,
van heimwee zwaar doorwogen.
Ik zeil langs regenbogen
Gods stilte tegemoet.

Felix Timmermans (1886 - 1947)

Een kip en een varken keken in de vasten naar T.V. Na het nieuwsbericht werd hen door een lieve omroepster verteld dat vele mensen honger lijden ... De kip was ontroerd en weende. Het varken was eerder verveeld want nu zag het dat het een dik buikje had. De kip zei snotterend: “Daar moeten wij iets aan doen!” Het varken knikte knorrend ... “Ik heb een idee”, zei de kip, “ik zal voor eieren zorgen, zorg jij voor het spek dan kunnen wij de armsten spek en eieren geven ...” Dadelijk vertrok de kip, ze begon ijverig eieren te leggen. Maar het varken zat er erg verveeld mee, het snapte nu pas goed dat het in zijn eigen vel zou moeten snijden en van zijn dikke hespen zou moeten afstaan.

Kerk en leven, nr. 13, donderdag 25 maart 1976.

Pijnlijk herkenbare emoties die je niet loslaten... Een snikhete zomer. Als Wim na een lange dag op kantoor weer naar huis wil vertrekken, treft hij zijn zoontje Fenne levenloos aan op de achterbank. De nachtmerrie van elke ouder. Hoe kan Wim zijn vrouw Saskia nog in de ogen kijken? Wim zoekt hulp bij psychologe Kathleen Verlinden, maar zij voelt al snel aan dat er iets niet klopt... Wat gebeurde er die noodlottige dag écht? Wat hebben Wim en Saskia te verbergen? Een nieuw verhaal met Kathleen Verlinden, een beklemmende psychologische thriller met een verrassende ontknoping.

BIJZONDER SPANNEND TOT DE LAATSTE REGEL. EEN AANRADER VOOR JOU!

Met Aswoensdag gisteren zijn we de veerrtigdagentijd ingegaan. De Vasten heeft met de tijd vele invullingen gekregen en op heden is het vlees derven ver weg, maar wat veel belangrijker is zijn een aantal waarden en belevingen die je hieronder vindt. Ik wens jullie een deugdoende vastentijd toe!

 Het komt heus wel goed!

Wanneer de student Marcus Nielsen dood in zijn flat wordt aangetroffen, wijst alles erop dat hij zelfmoord heeft gepleegd. Marcus’ moeder is er echter van overtuigd dat haar zoon is vermoord en smeekt de politie de zaak verder te onderzoeken. Alle sporen leiden naar de militaire legerplaats Korsö, op een klein eiland voor de kust van Sandhamn. Als er nog een man sterft die met Korsö in verband gebracht kan worden, rijst de vraag of daar in het verleden iets gebeurd is wat niet aan het licht mag komen. Nora Linde en Thomas Andreasson zijn terug in deze aangrijpende thriller over broederschap, loyaliteit en machtsmisbruik.

Een bijzonder goed boek dat ik iedereen wil aanraden!