NOOT VOORAF : Hebben jullie dat ook al gemerkt hoeveel taalfouten gemaakt worden op een blog ... soms om bij te huilen. Bij onderstaande heb ik bijna elk woord moeten corrigeren alvorens te kunnen publiceren. Ik begrijp dat de nieuwe spelling soms moeilijk te volgen is, ook voor mij, maar dt-fouten en etc. daar ben ik wel overgevoelig voor.
En nu toch even lachen :

het STERREBOS te Rumbeke, zo even buiten Roeselare voor een rustige zondagswandeling met de kinderen.

UIT ROESELARE 

het stadspark, het wielermuseum, nog een souvenir van de Ronde van Vlaanderen en ...

nog een beeldgroet maar dan vanuit de lucht naar mijn woonplaats

Nog intenser werd de shok wanneer ik las dat de jongen iemand is die studeert te Roeselare.

Misschien wordt het "morgen beter" en vind ik de juiste woorden en intonatie om wel het mooie van gisteren hier neer te pennen. Vandaar dat ik bij deze dan ook via een noodrem overstap naar een hoopgevende tekst van één van onze meest gelezen en gewaardeerde blogvrienden, ons aller chauffeurke die ons gratis van mens naar mens brengt. Danke makker!

VOOR ALLEN EEN ZONNIG EN STRALEND WEEKEND!


Ja, wat betekent vriendschap?
Voor de één zal dat veel betekenen, en anderen zullen het niet kennen.
Sommigen zullen de vriendschap nog moeten ontdekken, en anderen zijn ze verloren.
In het dagelijkse leven kan men veel vrienden hebben, en deze heb ik ook gehad in de periode dat ik in de sport zat.
Tientallen vrienden waar ik samen het ijs mee afschuimde.
Maar dat waren de vrienden die ik gewoon vriend noemde, zoals ik een vriend was voor hen.
Maar echte vriendschap heeft nog een andere betekenis.
Vriendschap in de vorm van een mens die er altijd voor je is.
Iemand die klaarstaat op het moment dat je het nodig hebt.
Iemand die kan luisteren en praten over je problemen.
Iemand die er is, soms alleen voor jou.
Echte vriendschap is soms mooier dan liefde.
In feite is echte vriendschap hetzelfde als liefde, maar dan zonder verplichtingen.
Echte vrienden blijven meestal ook voor het leven.
De vrienden die ik vroeger had zijn vertrokken.
Ze zijn vertrokken door verhuis, en blijkbaar was de afstand te groot.
Behalve voor feesten en bbq's konden ze nog even de weg afleggen.
Maar ja, vriendschap is toch veel meer dan eten of feesten hé.
Nu ik niet meer buiten kom, heb ik ook geen vrienden meer.
Ik bedoel dan echte vrienden, en niet de pintenpakkers op café.
Mijne beste vriend zou wel eens mijn vader kunnen zijn.
Vroeger gaf hij mij wel lappen op mijne kop, maar dat was om niet van dienen rechte weg te vallen hé.
Hij kon vroeger roepen en tieren op mij, maar dat was omdat ik niet goed hoorde.
Maar hij was er steeds als ik in de miserie zat.
Veel woorden maakte hij er niet aan vuil, maar wist wel steeds kordaat en juist op te treden.

In feite zou ik nog vergeten dat ik misschien nog wel een andere vriendschap heb!
En dan kijk ik eens naar mijn schermke, waar ik die woorden zie verschijnen.
Via dit scherm leerde ik ook mensen kennen, en één persoon is denk ik wel een echte vriendin geworden.
We kunnen praten, we zijn er met een luisterend oor we.....we.......we hebben elkaar via het scherm leren kennen, maar de kennis van de persoon gebeurde naast het scherm.
We bellen regelmatig om iets te laten horen.
Soms elke dag, soms niet.
Een vriendschap zonder verplichtingen, maar waar men de warmte van de betekenis van vriendschap voelt.

Voor de rest zit ik in mijn hoekje, en probeer ik zoveel mogelijk de vriendschap uit de woorden en teksten te halen die op het schermke verschijnen.
De vraag is hoe begin je aan vriendschap?

Wel, geef de persoon een vriendelijk woord en een lach, en de eerste stap naar vriendschap is gezet.
Maar vergeet niet dat echte vriendschap een constructie is waar moet aan gebouwd worden.
Steen per steen, woord per woord van persoon tot persoon.

Vriendelijke groetjes chauffeurke

Gewoon aanklikken,
de tekst is veelzeggend
en voor iedereeen
zo ANDERS.

https://blog.seniorennet.be/yvonne/

"Dat brengt allemaal geen aarde aan de dijk"

" Je bent altijd maar bezig met het kadertje"

"Hoe lang zal je nog in die boeken zitten dromen?"

Aan deze uitspraken moest ik denken wanneer iemand me vertelde dat internetten en het seniorennet toch niets wezenlijks opbrengt, of "Daar zal je straks geen aardappelen mee uit de grond halen".
De persoon wilde me gewoon maar zeggen dat ik altijd maar om het bijkomstige begaan ben, maar is dat wel zo? Misschien is er inderdaad een groep senioren (en ook anderen nota bene) die met hun handwerk in tuin of veld meer resultaat ZIEN waar de rest niets meer dan dromerij lijkt.
 Zelfs vertellen over hoe goed ik me voel op het seniorennet leek de persoon helemaal niet te boeien, integendeel ... RESULTATEN wilde hij zien, geen cijferkes.

En toch ben ik er nog steeds en meer van overtuigd dat zelfs deze virtuele wereld vruchten kan voortbrengen al zullen ze niet zo zichtbaar en tastbaar zijn als "de vruchten der aarde".
Al benijd ik de mensen die met hun handen het land bewerken, kunstzinnige dingen maken, of gewoon sterk technisch aangelegd zijn.
Maar is alles wel echt meetbaar?! Kijk maar eens naar de kring die je zelf om je blog hebt opgebouwd of die je genegen werden door een woord, wat "dromereij", een mooie tekst.
En zo was ik weer even in boeken aan het dromen, maar het deed me deugd en wat het opbrengt ... dat zullen we ooit nog wel ondervinden.... Hoop ik toch van harte!
Tot ziens!

"TOEN MENSEN VROEGER TROUWDEN, WAS DAT VOOR 20 JAAR, DAN GINGEN ZE DOOD. MET WAT MALCHANCE BEN JE NU VOOR 60 JAAR GETROUWD, DAT IS
DRIE MAAL LEVENSLANG.

(dit kan ik inderdaad uit zijn kontekst halen en het dan als goede grap afdoen)? MAAR professor Rik Torfs gaat verder):

MENSEN VERANDEREN, TIJDEN VERANDEREN, MAAR WAARDEN EN GODSDIENSTEN BLIJVEN. IK DENK, HOOP DAT DE WAAIER VAN GELOOFSVORMEN BREDER ZAL  WORDEN ... KWESTIE DAT MENSEN ZICH LATEN GEGREPEN WORDEN DOOR HUN GELOOF".

SOUVENIRS ZIJN TEKENS VAN VERBONDENHEID - EEN DOORKIJK NAAR DE EEUWIGHEID. (K.G.Danneels)

Zoveel mensen, zoveel zorgen.

’t Was zo gisteren, ’t is zo morgen.

Elk draagt zijn eigen kruis.

Groot, of klein als een luis.

Maar wat heet klein

als wat men draagt niet draagbaar kan zijn?

Soms is het ondraaglijke gewicht.

Lichter dan licht.

Niet vatbaar

zwaar.

En niemand merkt.

Hoe het ongrijpbare wordt verwerkt.

Het grote kruis, zichtbaar lastig om dragen.

Pijn is een gewicht gevuld met vele vragen