VREEMDELING
| Dank je wel, vreemdeling |
|
Wij zouden de vreemdelingen heel dankbaar moeten zijn voor al het positieve dat zij voor onze maatschappij betekend hebben en nog betekenen. |
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
waar vinden we Hem
In het zoeken naar God moet men zich realiseren,
dat er niets te zoeken of te bereiken is.
Hoe kun je zoeken naar iets dat vlak voor je ogen is?
Hoe kun je bereiken wat je al bezit?
Wat we hier nodig hebben is niet inspanning
maar herkenning.
Hou op met zoeken
hou op met reizen
en je zult arriveren.
Je hoeft nergens naar toe te gaan.
Wees stil en zie wat vlak voor je ogen is.
Hoe sneller je reist hoe meer inspanning je besteedt aan het reizen,
des te waarschijnlijker is het dat je het spoor bijster raakt.
Mensen vragen waar ze God kunnen vinden.
het antwoord is : Hier
Wanneer ze hem kunnen vinden.
het antwoord is : nu.
Hoe ze hem zullen vinden.
Het antwoord is:
wees stil en kijk.
Vertrouwen
Als je spijt hebt van gisteren,
en bang bent voor morgen,...
probeer dan Vandaag Gelukkig te zijn !
NORMEN EN WAARDEN
Wat zijn jouw normen en waarden?
Ik geloof dat je moet aanvoelen wat je eigen normbesef is en welke waarden in het leven belangrijk zijn.
Het belangrijkste is natuurlijk dat je respect hebt voor alles wat groeit en leeft, dus geen zinloos geweld gebruiken, eerbied hebben voor het leven van een ander, niemand iets kwaads aandoen of toewensen. Ook beschermde dieren en vogels sparen.
Niets in de natuur vernielen.
Ontzag hebben voor ouderen.
Begrip hebben voor de ander, hen liefdevol behandelen en proberen het goede in de ander te zien en hen niet minachten of minderwaardig behandelen.
Ook de spullen van een ander met rust laten, niets stelen, vernielen of afpakken en ook niet jaloers zijn om wat een ander heeft.
Kortweg gezegd: Leven en laten leven.
Verbeter de wereld, begin met jezelf.
Heb begrip voor een ander, die anders is dan jij bent.
Zie het goede en het mooie in de mensen en niet de vervelende dingen.
Doe geen dingen die een ander niet leuk vindt, maar houdt rekening met de ander.
Sta altijd klaar om anderen te helpen, daar waar het nodig is, wees galant, wees een heer ook in het verkeer.
Bedevaartsgebed op Moederdag
"Maria, lieve Moeder; ongeluk bleef ook U niet bespaard.
Toch waart Gij gelukkig omdat Gij de wegen van de Heer bewandelde.
Ik kom naar U op bedevaart, omdat ik U bewonder:
Geef mij iets van uw geloof en uw trouw en volharding."
|
Ik ben blij om… |
|
jou te zien, |
|
jou te spreken, |
|
jou te horen. |
|
Hoe zou het zijn om … |
|
jou te voelen, |
|
jou te ruiken,. |
|
jou te zoenen. |
|
Het lijkt mij geweldig, maar… |
|
ik kan het alleen maar dromen, |
|
ik mag niet aan je komen. |
|
maar in gedachten is het fijn |
|
om bij jou te zijn. |
VOOR MOEDER
10 schoolgeboden
NOOT VOORAF : Hebben jullie dat ook al gemerkt hoeveel taalfouten gemaakt worden op een blog ... soms om bij te huilen. Bij onderstaande heb ik bijna elk woord moeten corrigeren alvorens te kunnen publiceren. Ik begrijp dat de nieuwe spelling soms moeilijk te volgen is, ook voor mij, maar dt-fouten en etc. daar ben ik wel overgevoelig voor.
En nu toch even lachen :
Gij zult niet te laat komen ..... Neem gelijk de hele dag vrij .
Gij zult geen persoonlijk geluid maken .... Wekkers geven meer effect .
Gij zult niet fluisteren .... Schreeuwen hoort men beter .
Gij zult niet in de gang rennen ...... Glijden gaat sneller .
Gij zult geen propjes schieten ..... Tassen komen harder aan .
Gij zult niet lenen .... Pak het gewoon .
Gij zult niet spieken .... Pak gewoon z'n blaadje erbij .
Gij zult niet op het plein fietsen ..... Pak gewoon een brommer.
Gij zult u w huiswerk maken .... Maar laat het eerst een ander doen .
Gij zult het leven van de leraar niet zuur maken ..... Dat doet zijn vrouw al .
Van stad naar dorp
Goeie Blogvrienden,
Denkend aan het tuinpad van mijn vader bij dit zonnige weer, kijkend naar mijn fiets en dan die zonnegloed op mijn gelaat, was de beslissing vlug genomen.
Vandaag zal ik de stad achter me laten om naar mijn geboortedorp te fietsen, als het ware een lokroep, zeker in deze meimaand, de Mariamaand.
Op enkele km zie ik de ranke toren van de basiliek van Dadizele uitstijgen tussen de bomen over het vlakke land. Jammer genoeg is de weg er naartoe de voorbije jaren één groot autokerkhof geworden waar vooral veel tweedehandswagens worden verhandeld aan mensen uit de voegere Oostbloklanden.
Prachtige nieuwbouwvilla's zijn dan hoog omheind door veiligheidsstaal en bewakingscamera's, maar dat vergeet een mens algauw wanneer je richting centrum Dadizele fietst. Zeker de blauwe vaandels met het Marialogo heten je welkom en ineens voel je dat je weer thuis komt. Thuis nu bij de hemelse moeder en straks bij mijn eigen moeder en vader.
De basiliek is steeds nieuw, al ken ik die van kindertijd, maar met de deuren van het hoofdportaal wijdopen val je in de armen van Onze Lieve Vrouw van Dadizele, zeker nu juist een eucharistieviering op het einde loopt. Ik blijf dus dan maar achteraan staan met de ogen gericht op het miraculeus beeld ginder helemaal voorin met hoog in de lucht een kroon, getooid met witte linten die naar alle zijden naar beneden worden gedrapeerd tussen de vier steunpilaren..
Meteen maak je deel uit van die biddende gemeenschap.Maar ook de Mariale gezangen, de kaarsen, de wierook van de vele missen van vandaag doet je vergeten dat er nog een pc-wereld is en gelukkig maar.
Omwille van die plotse kilte na de fietstocht loop ik dan maar het Rosarium binnen, een mooi bedevaartspark naast de kerk waar ik meteen word meegedragen door een Franstalige groep die in een oase van groen het wesgegroet bemediteren. Klinkt zo anders en niew in een andere taal.
Vanop een afstand aanschouw en beleef ik dit moment .... laat ons hier drie tenten bouwen.
Het park heeft zoveel aan kunst te bieden, aan stilte en natuur.
Maar ik moet haast maken wil ik nog mijn ouders spreken. Toch lonkt een tafeltje op een terras juist voor de basiliek me uitnodigend. Wat kan het leven mooi en eenvoudig zijn.
En dan komt een bejaard koppel naar me toe, vragen of ik bij hen kan zitten .... Ik weet niet of en hoe ik juist nu deze mensen moest ontmoeten, maar op deze plaats heb ik niets anders kunnen doen dan luisteren naar het verdriet van dat koppel dat haast geen enkele band meer heeft met hun kinderen ... Heb me achteraf afgevraagd of precies dat nu "bedevaarten" is.
Bijna aan mijn ouderlijk huis aangekomen, zie ik mijn ma het gras afrijden ... zie ik mijn pa het grasgedeelte tussen zijn fruitbomen ook al afrijden ... en ik keek er naar en dankte voor zo een ouders, denkend aan wat dat ander koppel me daarnet toevertrouwde.
Nog wat bijpraten en dan rij ik terug naar huis, naar "stad" ... Het was een mooie en zeer intense dag, eens alles loslaten .....
en naar
het STERREBOS te Rumbeke, zo even buiten Roeselare voor een rustige zondagswandeling met de kinderen.
GROETEN TUSSENDOOR
UIT ROESELARE
het stadspark, het wielermuseum, nog een souvenir van de Ronde van Vlaanderen en ...
en
nog een beeldgroet maar dan vanuit de lucht naar mijn woonplaats
en sfeerbeelden
uit het stadspark te Roeslelare ... al klopt mijn hart in Dadizele; zag je al eerder in deze column.Roeselare
wielermuseum, waar alle groten der aarde hun sporen of truitje achtergelaten hebben.wat is vriendschap
Beste blogvrienden,Na een mooie en zonnige dag had ik heel wat inspiratie om alle indrukken van gisteren neer te pennen tot het verschrikkelijke nieuws tot me doordrong van de moorden in het Antwerpse.
Nog intenser werd de shok wanneer ik las dat de jongen iemand is die studeert te Roeselare.
Misschien wordt het "morgen beter" en vind ik de juiste woorden en intonatie om wel het mooie van gisteren hier neer te pennen. Vandaar dat ik bij deze dan ook via een noodrem overstap naar een hoopgevende tekst van één van onze meest gelezen en gewaardeerde blogvrienden, ons aller chauffeurke die ons gratis van mens naar mens brengt. Danke makker!
VOOR ALLEN EEN ZONNIG EN STRALEND WEEKEND!
Ja, wat betekent vriendschap?
Voor de één zal dat veel betekenen, en anderen zullen het niet kennen.
Sommigen zullen de vriendschap nog moeten ontdekken, en anderen zijn ze verloren.
In het dagelijkse leven kan men veel vrienden hebben, en deze heb ik ook gehad in de periode dat ik in de sport zat.
Tientallen vrienden waar ik samen het ijs mee afschuimde.
Maar dat waren de vrienden die ik gewoon vriend noemde, zoals ik een vriend was voor hen.
Maar echte vriendschap heeft nog een andere betekenis.
Vriendschap in de vorm van een mens die er altijd voor je is.
Iemand die klaarstaat op het moment dat je het nodig hebt.
Iemand die kan luisteren en praten over je problemen.
Iemand die er is, soms alleen voor jou.
Echte vriendschap is soms mooier dan liefde.
In feite is echte vriendschap hetzelfde als liefde, maar dan zonder verplichtingen.
Echte vrienden blijven meestal ook voor het leven.
De vrienden die ik vroeger had zijn vertrokken.
Ze zijn vertrokken door verhuis, en blijkbaar was de afstand te groot.
Behalve voor feesten en bbq's konden ze nog even de weg afleggen.
Maar ja, vriendschap is toch veel meer dan eten of feesten hé.
Nu ik niet meer buiten kom, heb ik ook geen vrienden meer.
Ik bedoel dan echte vrienden, en niet de pintenpakkers op café.
Mijne beste vriend zou wel eens mijn vader kunnen zijn.
Vroeger gaf hij mij wel lappen op mijne kop, maar dat was om niet van dienen rechte weg te vallen hé.
Hij kon vroeger roepen en tieren op mij, maar dat was omdat ik niet goed hoorde.
Maar hij was er steeds als ik in de miserie zat.
Veel woorden maakte hij er niet aan vuil, maar wist wel steeds kordaat en juist op te treden.
In feite zou ik nog vergeten dat ik misschien nog wel een andere vriendschap heb!
En dan kijk ik eens naar mijn schermke, waar ik die woorden zie verschijnen.
Via dit scherm leerde ik ook mensen kennen, en één persoon is denk ik wel een echte vriendin geworden.
We kunnen praten, we zijn er met een luisterend oor we.....we.......we hebben elkaar via het scherm leren kennen, maar de kennis van de persoon gebeurde naast het scherm.
We bellen regelmatig om iets te laten horen.
Soms elke dag, soms niet.
Een vriendschap zonder verplichtingen, maar waar men de warmte van de betekenis van vriendschap voelt.
Voor de rest zit ik in mijn hoekje, en probeer ik zoveel mogelijk de vriendschap uit de woorden en teksten te halen die op het schermke verschijnen.
De vraag is hoe begin je aan vriendschap?
Wel, geef de persoon een vriendelijk woord en een lach, en de eerste stap naar vriendschap is gezet.
Maar vergeet niet dat echte vriendschap een constructie is waar moet aan gebouwd worden.
Steen per steen, woord per woord van persoon tot persoon.
Vriendelijke groetjes chauffeurke
pc-avondgebed
Lieve Heer
Iedere eenzame avond,
als ik stil lig in mijn bed,
prevel ik met gesloten mond
dit korte en lief gebed
God zegen al mijn bekenden.
Waar ze ook moge zijn.
Houdt ze ver weg van ellende,
anders heb ik ook zo'n pijn.
En God, er is nog iets
waarvan ik hoop dat u dat voor mij doet,
een lastige vraag, 't is niet niets
maar zorg dat mijn computer het altijd doet.
Ik weet mijn vraag is een vreemde
maar noodzakelijk, wat ik u zweer,
en als ik het niet echt meende
vroeg ik het u niet hoor Heer.
Maar dat computerkastje
verbergt meer dan een "on" en "end".
Daar zitten ook al mijn vrienden,
in dat kleine compartiment
Ik heb ze goed leren kennen,
door de dingen die ik van ze kreeg
en Heer, het wordt dan wennen
als mijn computer ineens zweeg.
Door vertrouwen kwamen ze bij me binnen,
hetzelfde eigenlijk als bij u.
We sturen elkaar leuke en lieve dingen
en onze vriendschap groeide nu.
Alstublieft stop nu voor heel even
en laat de andere mensen daar.
Geef allen uit mijn bestand uw zegen
die van mij houden en dan ben ik klaar.
Laat de liefde groeien tot uw hemeldak,
bij elke en iedere vriend.
ANDERS
Gewoon aanklikken,
de tekst is veelzeggend
en voor iedereeen
zo ANDERS.
ONTMOETEN
ONTMOETEN.Ontmoeten is meer dan iemand tegenkomen of bij elkaar zijn.
Je ontmoet niet zoveel mensen.
Ontmoeten heeft iets van verwondering en herkenning.
De ander is het antwoord op de vraag op iets in jou.
Een echte ontmoeting raakt je.
Ze vraagt openheid van jou.
Niet dat je alles moet zeggen tegen de ander.
Maar wel dat die ander jou iets mag zeggen of vragen.
Ontmoeten is de ander binnen laten in het huis van jezelf.
Met het risico dat hij of zij ontdekt dat niet alles echt is in je huis.
Dat je je soms anders voordoet, dat je kwetsbaar bent en soms anderen gewoon napraat.
Iemand ontmoeten is iemand binnen laten in de binnenste cirkel van je leven.
Hij zal vragen naar je ervaringen, gewoontes, gevoelens en opvattingen.
Pas als je de ander zo diep laat binnendringen kun je van een ontmoeting spreken.
Een ontmoeting laat sporen na.
met dank aan:
HET ZANDPAARD
.... Ja, soms moet een mens een titel bedenken om iets proberen weer te geven op een blog, maar bij het lezen van de bovenstaande roman wilde ik gewoon een paar citaten weergeven die elk op zich een dagelijkse gedachte kunnen zijn.
In elk geval kan ik het boek op zich ten zeerste aanraden; het werd me zélf sterk aanbevolen en ik heb het dan ook in één ruk uitgelezen. ... Hoe mooi LIEFDE kan zijn ...
Hier dan een paar rake "slagzinnen" ....
"DE ENIGE ECHT VRIJHEID DIE WE HEBBEN ZIT IN ONS HOOFD."
"GA HET ONHEIL NIET UIT DE WEG ALS JE ER IETS KUNT TEGEN DOEN,
MAAR ALS JE HET NIET KUNT, GA DAN."
"GELUK HANGT VAN NIEMAND ANDERS AF DAN VAN JEZELF."
En wanneer ik deze nu nog eens neerschrijf denk ik aan een paar blogvrienden maar in eerste plaats aan mezelf, zo een tijd terug.
Wie de blog of het ventje hierachter kent, zal weten waar ik het over heb.
Maar nu maar naar de bib :
Het zandpaard door Adam Armstrong
wat brengt het op?
"Dat brengt allemaal geen aarde aan de dijk"
" Je bent altijd maar bezig met het kadertje"
"Hoe lang zal je nog in die boeken zitten dromen?"
Aan deze uitspraken moest ik denken wanneer iemand me vertelde dat internetten en het seniorennet toch niets wezenlijks opbrengt, of "Daar zal je straks geen aardappelen mee uit de grond halen".
De persoon wilde me gewoon maar zeggen dat ik altijd maar om het bijkomstige begaan ben, maar is dat wel zo? Misschien is er inderdaad een groep senioren (en ook anderen nota bene) die met hun handwerk in tuin of veld meer resultaat ZIEN waar de rest niets meer dan dromerij lijkt.
Zelfs vertellen over hoe goed ik me voel op het seniorennet leek de persoon helemaal niet te boeien, integendeel ... RESULTATEN wilde hij zien, geen cijferkes.
En toch ben ik er nog steeds en meer van overtuigd dat zelfs deze virtuele wereld vruchten kan voortbrengen al zullen ze niet zo zichtbaar en tastbaar zijn als "de vruchten der aarde".
Al benijd ik de mensen die met hun handen het land bewerken, kunstzinnige dingen maken, of gewoon sterk technisch aangelegd zijn.
Maar is alles wel echt meetbaar?! Kijk maar eens naar de kring die je zelf om je blog hebt opgebouwd of die je genegen werden door een woord, wat "dromereij", een mooie tekst.
En zo was ik weer even in boeken aan het dromen, maar het deed me deugd en wat het opbrengt ... dat zullen we ooit nog wel ondervinden.... Hoop ik toch van harte!
Tot ziens!
1 reactie op dit bericht
Heel juist!