De dood

...

GELOOF!

maar ook vandaag zal het in vele plaatsen blijven sneeuwen

. Lang geleden dat we in ons landje nog zo een beelden mochten delen!

Deze foto is genomen in ALAPPUZHA, het Venetiê van het Oosten.

Deze relikwie zit vervat in een reliekhouder

die je kan vinden in de basiliek van Dadizele.

naar de zomer, zeker nu!

In een klein dorp in de Provence wordt sinds mensenheugenis over een pogrom en een verborgen schat gesproken. Eind negentiende eeuw vindt men in een synagoge in Caïro een hoeveelheid opzienbarende Joodse documenten. Stefan Hertmans ontdekt de sporen van een voorname christelijke jonkvrouw uit de elfde eeuw, die haar leven vergooide uit liefde voor een Joodse jongen. Hij gaat letterlijk achter deze vrouw aan, die samen met haar verboden liefde op de vlucht slaat en een duizelingwekkende tocht aflegt, opgejaagd door alles en iedereen.

Stefan Hertmans baseerde zich voor De bekeerlinge op historische bronnen. Dat brengt hem in een chaotische wereld van passie, haat, liefde en dood, en voert hem uiteindelijk van Caïro terug naar het kleine Provençaalse dorp, waar hij sinds decennia thuis is.

Bijoznder lang geleden dat ik nog zo een goed boek las!

Waar kinderen haast niets hebben, maar veel gelukkiger zijn dan onze kinderen en wijzelf!

aan de stichter van het ooit grootste speelplein, gesticht door deze pastoor, E.H. DEWEER

Ook zijn verwezenlijkingen mogen in de kijker geplaatst worden!

Het kan elke dag!

Wie was ooit in dit rustige grroene bedevaartsoord?

...

De Joods-Italiaanse verzetsstrijder Primo Levi trok in 1943 de bergen in, maar hij werd al na enkele maanden gepakt en naar Auschwitz gedeporteerd. Als een van de weinigen overleefde hij die hel en keerde hij terug en schreef, aanvankelijk uit een chaotische, blinde drang, Is dit een mens. In dit boek beschrijft hij in heldere taal en nuchter het leven in het kamp, de angst, de honger, de pijn, de ontberingen, de verschrikkingen. Het wordt terecht als een van de klassieke getuigenissen over de Jodenvervolging beschouwd.

...

Elie Wiesel werd als kind naar de nazi-vernietigingskampen Auschwitz en Buchenwald gezonden. Nacht is het openhartige en diep ontroerende verslag van de verschrikkingen die zich daar hebben afgespeeld. Een joodse jongen vertelt hoe hij er ongewild getuige van was hoe zijn moeder en zusje direct na aankomst in het kamp naar de gaskamer werden gestuurd, en hoe zijn vader van uitputting stierf na de gedwongen mars naar Buchenwald.

Nacht is een hartstochtelijk pleidooi om nooit te vergeten tot welke onmenselijkheid de mens in staat is. Op een indringende en krachtige manier brengt Elie Wiesel het kwaad in zijn meest extreme vorm opnieuw tot leven.

Dit is nu het belangrijkste gezien moeder in het ziekenhuis ligt.

In de viering van Aswoensdag tekent de priester met de duim een kruis van as en wijwater op het voorhoofd van de gelovigen. Het askruisje is een teken van bezinning, bekering en boete. In de middeleeuwen werd overvloedig as gestrooid over het hoofd van publieke zondaars. Het askruisje is een verkorte versie daarvan, niet als een openbare vernedering, maar als een aanzet tot bezinning voor iedere gelovige, in het besef dat niemand zonder zonde is.

Ik ben laat, de trieste reden is dan ook dat mijn  moeder met spoed is opgenomen in het ziekenhuis. Zaterdag was er zo te zien nog geen vuiltje aan de lucht; ze zat in haar boekjes te lezen, maakte grapjes en kon goed eten. Zondag morgen werd ze met spoed opgenomen in het ziekenhuis waar zowel nierproblemen als Corona werd vastgesteld. Na vele dokters te hebben gesproken, liet men ons gisteren laat in de avond weten toch geen ingrepen te zullen doen. Terwijll ik dit schrijff kan weeral veel veranderd zijn. Nu maar hopen en bidden dat ze vug terug bij vader mag zijn in het rusthuis.

Aan een deel van vaders bijzondere grote tuin. Daarachter heeft hij vele uren doorgebracht in zijn 'kot', waar hij van alles deed tot aan auto's sleutelen, zijn grote hobby. De wagens stonden dan op een rij, mensen uit de buurt, familieleden en zo velen die het verder hadden verteld hoe goed zijn werk was.