Besste blogvrienden,

zoals eerder beloofd tracht ik hier het afscheid weer te geven van iemand die maanden met botkanker heeft geleefd zonder het me ooit met zoveel woorden te vertellen. Hij heeft het gedaan in een chat om me niet meer hoeven te zien en pas op het einde van dit gesprek is mijn frank gevallen.
Juist daarom dit gesprek bewaard in mij documenten.

Uit respect laat ik het verhaal dan zoals het aan me werd gericht zonder franjes, misschien zo aangrijpend ook 2 jaar later ...
Een bijzonder pijnlijk afscheid en toch ook zo troostend.

HET LAATSTE WAT HIJ VROEG VAN ME DAT HIJ FIER MOCHT ZIJN OVER MIJN GAAN EN STAAN.

 

martin zegt:

ben je daar vriend

martin zegt:

kan best dat je met andere zaken bezig bent

Joeri zegt:

Inderdaad ik heb ook al eens wat anders aan mijn hoofd, maar net om dat te vergeten, te verdringen ben ik online gekomen. Al lukt het me momenteel niet zo goed om het probleem los te laten

martin zegt:

over welk probleem heb je het, vriend?

Joeri zegt:

 het is nogal gecompliceerd

Joeri zegt:

zo zit ik in elkaar zou het beste antwoord ziijn

maar ja als je het daar mee moet stellen zal je ook niet veel wijzer geworden zijn

Joeri zegt:

al is het voor mij met die zin meer dan duidelijk

martin zegt:

ja, bedankt alvast

je bent in elk geval veel opener geworden

martin zegt:

hebt blijkbaar stapsgewijs vertrouwen gekregen in mij

Joeri zegt:

en dat is nu langzaam een probleem aan het worden

Joeri zegt:

ik heb het niet meer in de hand

verlies de controle

Joeri zegt:

ja zo ben ik

sorry

martin zegt:

en dit in zeer moeilijke tijden voor jou

martin zegt:

welke controle verlies je dan?

martin zegt:

controle over jezelf?

martin zegt:

je gevoelens?

martin zegt:

laat je het niet langer toe verliefd te worden zoals rond valentijn?

Joeri zegt:

ja weeral zo'n moeilijk te beantwoorden vraag

Joeri zegt:

zoiets ja

Joeri zegt:

ik zit ook met de vraag of ik de andere verliefd kan laten worden op mij

martin zegt:

je moet de liefde toelaten

elke vorm van sympathei en genegenheid

martin zegt:

en dat is niet gemakkelijk en zeker niet risicoloos

martin zegt:

maaar aan de andere kant waren we elkaar al lang kwijt, zaten we zelfs hier en nu niet

martin zegt:

alles begint bij vriendschap

bij vertrouwen dat niet geschaad wordt

martin zegt:

je kon er zelfs terecht met een woordloze vraag van jou kant

Joeri zegt:

zo is dat en ik heb niet meer dan 1 minuut

martin zegt:

en eindelijk kon je er in alle openheid over praten

Joeri zegt:

inderdaad ik kon praten over en wist toen nog niet wat ik nu weet

martin zegt:

maar precies dat bracht ons nader, daarom nog niet samen

Joeri zegt:

voor mij is het mislopen van onze afspraak  op dit moment een teken van hierboven

Joeri zegt:

zo van stop er mee

Joeri zegt:

hou martin niet langer aan het lijntje

Joeri zegt:

laat martin zijn leven leiden

martin zegt:

dat heb je dan ook zo geschreven

Joeri zegt:

jouw weg loopt elders

martin zegt:

en dat heb ik nog bewaard

maar aub kruip eens uit dat hokje laat ons die weg samen gaan

Joeri zegt:

dat mag ik niet

Joeri zegt:

echt niet

Joeri zegt:

ik zou wel willen maar het mag niet

martin zegt:

wat mag niet?

Joeri zegt:

jou verdriet doen

Joeri zegt:

nog meer dan er hier een punt proberen achter te zetten

martin zegt:

mij verdriet doen

Joeri zegt:

jou een andere kant doen opkijken

martin zegt:

IK HEB AL ZWAARDERE LASTEN GEDRAGEN

Joeri zegt:

net daarom

jij hebt je deel al gehad meer zelfs

martin zegt:

jongen, je hebt vooral vanavond een goed gesprek nodig

Joeri zegt:

ik kan jou nog zwaardere lasten besparen en ben dus genoodzaakt dat ook te doen

Joeri zegt:

je begrijpt het niet martin

martin zegt:

denk niet onmiddellijk aan een relatie

Joeri zegt:

daar is zelf geen tijd meer voor

martin zegt:

maar aan een deur die voor je open staat

martin zegt:

aan ECHTE vriendschap, 

geborgenheid

Joeri zegt:

en die wil ik niet binnengaan

martin zegt:

ik heb  het je via gebeden, teksten, foto's allemaal laten weten

Joeri zegt:

jij geeft en zal niets ontvangen

Joeri zegt:

en dat wil ik niet 

echt niet

martin zegt:

omdat ik het de moeite waard vind

martin zegt:

een stuk roeping, vriend

Joeri zegt:

ik zal dan ook binnenkort dit e-mail adres laten schappen

martin zegt:

nee, niet doen

want dan verlies ik jou

martin zegt:

denk daar aan, Joeri

Joeri zegt:

als ik het niet doe dan doen anderen het binnenkort wel voor mij

martin zegt:

zo zwartgallig

Joeri zegt:

dat is het hem nu net je verliest me toch

Joeri zegt:

nee realistisch martin

Joeri zegt:

het einde is nabij

Joeri zegt:

medisch gezien dan he

martin zegt:

hoe bedoel je?

Joeri zegt:

ik ben terminaal

martin zegt:

een heel klein woordje uitleg

Joeri zegt:

ik ben stervende

martin zegt:

terminaal als gevolg van ???

martin zegt:

de breuken en verdere gevolgen?

martin zegt:

ik heb nog een vriend die het eind van het jaar niet meer haalt

Joeri zegt:

je weet inderdaad nog van mijn bedrijfsongeval

met revalidatie als gevolg

Joeri zegt:

dat leed leek geleden

Joeri zegt:

tot men plots botkanker vaststelde

martin zegt:

juist dan moeten we elkaar nabij zijn

Joeri zegt:

en daar begon het einde van mijn revalidatie

Joeri zegt:

ik heb de strijd verloren

martin zegt:

ik word er stil van

Joeri zegt:

het is een mooi voorstel martin

martin zegt:

maar ben blij dat je het neergeschreven hebt

Joeri zegt:

maar ik kan het niet meer opbrengen

martin zegt:

ik zal je wat vertellen

Joeri zegt:

ik zal je er eeuwig dankbaar voor zijn

martin zegt:

jaren terug had ik een goede vriend

Joeri zegt:

maar wil nogmaals mijn verontschuldigingen aanbieden

Joeri zegt:

ja ik had vroeger open kaart moeten spelen

martin zegt:

die ook aan botkanker overlden is

Joeri zegt:

dan had onze breuk minder hard voor je geweest

martin zegt:

Joeri, ik zou je nu eigenlijk willen horen

Joeri zegt:

maar ergens was er hoop

en daar krik je je aan op

martin zegt:

maar ER IS NOG GEEN BREUK

Joeri zegt:

die wil ik bewust maken

Joeri zegt:

vandaar dat ik vrees dat dit het moment van de waarheid is

martin zegt:

doe dat niet jongen, nu nog niet

Joeri zegt:

wanneer ik zo erg onder de verdoving zit dat ik het maar half besef dan

Joeri zegt:

nee dat is niet zoals ik het wil

Joeri zegt:

sorry

wat ben ik egoistisch

martin zegt:

ik heb van die vriend toen, wanneer het einde in zicht was een persoonlijke brief gekregen waarin hij neerschreef te willen sterven

Joeri zegt:

volgende maand wanneer typen niet meer gaat

Joeri zegt:

nee dank je

martin zegt:

ik heb hem bezocht tot enkele dagen voor zijn afscheid

Joeri zegt:

ik wil alleen sterven

martin zegt:

ik zeg niet dat jij dat ook moet doen

Joeri zegt:

ik wil niemand zien

martin zegt:

hoe lang weet je dat al?

Joeri zegt:

ze geven je hoop martin

Joeri zegt:

en verplaatsen altijd dat definitief is gedaan uit

Joeri zegt:

gelukkig hoor want ik had al lang niet meer de moed opgebracht om er tegen te vechten

Joeri zegt:

om nog zieker te zijn dan ziek

martin zegt:

al die tijd heb je dat voor mij verzwegen, gespaard

en dan nog zeg je dat je geen vriend bent voor mij

Joeri zegt:

nee dat ben ik ook niet

martin zegt:

nu begrijp ik waarom je vroeg naar dat gebed en die tekst

Joeri zegt:

want anders had ik het je al gezegd

had ik het met je gedeeld

martin zegt:

Joeri, zelfs ik  .....

Joeri zegt:

en toch is het anders

Joeri zegt:

jij moet er nog mee verder

Joeri zegt:

ik niet

martin zegt:

ik begrijp je frustratie en alles wat je nu kwetst

Joeri zegt:

het stopt

martin zegt:

je mag het aan me kwijt

martin zegt:

dag en nacht

Joeri zegt:

nee dat is reeds over

Joeri zegt:

ik ben dan wel boos maar anders boos dan jij bedoelt denk ik

Joeri zegt:

ja ik denk de laatste tijd veel

martin zegt:

ik weet dat het anders is, maar iets dat iemand persoonlijk diep treft, werk, gezondheid, famlie, daar loop je niet mee te koop

martin zegt:

ik begrijp je boosheid

Joeri zegt:

alsof ze opeens meer in hun mars hebben dan ik voor mogelijk hield

Joeri zegt:

die grijze hersencellen

martin zegt:

je zegt dat ik sympathiek en zo ben, maar ik ben al mijn ganse leven begeleider geweest ahw van mensen in nood en lijden

Joeri zegt:

ik heb zo'n spijt martin

martin zegt:

vandaar komen er inderdaad velen op me af

Joeri zegt:

weet je martin ik wou dat ik ook zo was

Joeri zegt:

de tijd die me nog rest een luisterend oor zijn

martin zegt:

doe dat vriend voor zover het in je mogelijkheden ligt

martin zegt:

het is het mooiste wat je kan doen

Joeri zegt:

en weet je waar ik naar uitkijk

martin zegt:

Joeri, ik herlees in stilte wat je schrijft

Joeri zegt:

om iemands persoonlijke engel in nood te worden

Joeri zegt:

maar dat strookt niet echt met mijn geloof

martin zegt:

dat ben je een beetje voor mij geweest, vriend

Joeri zegt:

graag gedaan

martin zegt:

en wie weet welke taak je wordt toebedeeld!

martin zegt:

echt waar

Joeri zegt:

al bedoelde ik wel na mijn aardse bestaan

martin zegt:

Joeri, pas enkele maanden hebben we elkaar leren kennen, en nu zo intens in elkaar verstrengeld

martin zegt:

dat zou pas heel mooi zijn JIJ MIJN ENGEL

Joeri zegt:

misschien word ik wel even cupido en bezorg ik je iemand om te koesteren en gekoesterd te worden,

martin zegt:

dan heb je nog veel jaren voor mij te gaan

Joeri zegt:

laat on het hopen martin

martin zegt:

Hoe langer we hier spreken, hoe moeilijker de woorden, maar vooral hoe intenser ik mijn hart voel

martin zegt:

voor jou, met jou

martin zegt:

hier en nu kan ik enkel tijd geven aan U

martin zegt:

en ik hoop en bid dat dit gesprek je deugd doet

martin zegt:

al had je wellicht niet gedacht zo uit te wijden

martin zegt:

ben je er nog, mijn vriend?

 

 

Joeri zegt:

Geef je me nog een minuutje respijt

martin zegt:

zeker

twee ook

Joeri zegt:

nemen we bij deze dan afscheid

Joeri zegt:

het ga je goed martin

Joeri zegt:

en als het kan geef ik je een duwtje in de goede richting

martin zegt:

hoe bedoel je afscheid bij deze?

Joeri zegt:

tot laters gins bij ons alles vader

martin zegt:

zijn dit je laatste woorden aan mij?

Joeri zegt:

sterkte Martin

martin zegt:

halverwege deze chat had u zich lichtjes herpakt

Joeri zegt:

maak er het beste van zoals voorheen

martin zegt:

de tranen staan me in de ogen

Joeri zegt:

zie je wel ik doe je verdriet

wat voor een vriend ben ik dan geweest

Joeri zegt:

eentje die klaagt en zaagt

martin zegt:

tranen omdat je nu en hier al afscheid wenst te nemen

Joeri zegt:

het ga je goed Martin en 'k wens je alle voorspoed toe

martin zegt:

ik dank je voor je wensen


EN DAT WAS HET LAATSTE ...

Met de dood voor ogen in zijn strijd tegen kanker waar hij het nooit over had tot in de laatste week voor het mailingafscheid kreeg ik deze boodschap met de uitdrukkelijke wens dat hij een engel mocht zijn  voor mij, ondanks zijn pijn en het afscheid waar hij het pas uitdrukkelijk aan mij bevestigde even voor zijn overlijden.
In zo een sereniteit nog de moed hebben me zijn engel te mogen zijn en de vraag dat hij vooral FIER zou mogen zijn over mijn doen en laten grijpt me nu nog aan.
Misschien laat ik hier eerstdaags enkele citaten van hem achter, veel te vroeg gestorven en nog zo op zoek naar zijn levensdoel.

Hij was er echter klaar voor zonder jammerkachten, ik helemaal niet.
Joeri, dank voor je vriendschap!

OPGEDRAGEN AAN JOERI :

Geachte,

Het is al een hele tijd dat ik me serieus erger wanneer ik een gebouw voorbijloop met in grote letters "COMPETENTIECENTRUM"  bovenaan. ... Wat lager een bordje "vdab". Moet dat zo nodig, dat woord "competentiecentrum"; in elk geval geen uitnodigende naam?!

Deze morgen moest ik weer ens slikken wanneer ik hoorde dat een soortgelijk "centrum" werd geopend. Niet dat ik afkerig zou staan van deze centra waar steeds meer herscholing, bijscholing en levenslang leren een nieuwe en grotere rol gaan spelen in onze moderne samenleving., maar moet het nu echt met een woord als "vompetentiecentrum"?

Waarom niet  CONCURRENTIECENTRUM? Want wat is COMPETENT?! En vooral door wie en hoe wordt er gescoord. Ik kan er nog inkomen wanneer iemand nieuw is in de arbeidswereld maar eens jarenlange ervaring in zelfde werkomgeving ... Dan zal me al langer weten in  wat je al dan niet competent bent, dan zullen anderen je al lang bijgestuurd hebben. Enfin, hier ga ik misschien afwijken al zal me menigeen wel begrijpen.

Stap maar eens zo een gebouw binnen waar je competentie getest moet worden, al spreek ik niet uit eigen ervaring, maar na een loopbaan van ondertussen 30 jaar met  alles wat ik zie gebeuren om me heen om elkaar de pas af te snijden, een boom te vellen of een een geknakt riet te breken, kan ik me wel wat voorstellen bij een "competentiecentrum".  Zo iets van maandenlange psychologische tests bijvoorbeeld, zelfs binnen het eigen huis om dan een neutraal schrijven te ontvangen dat je niet voldoet, ik zeg zo maar iets.

Waar is het MENSELIJKE van zo een competentiecentrum?
Ik heb ze al vaak gezien, de mensen die tijdens een pauze aan de deur van dat centrum, haast uitdrukkingsloos een cigaret opsteken, troosteloos uitkijkend, wachtend op een volgende test in het besef dat ze werden opgeroepen omdat ook psychologen er hun werk hebben of ben ik er nu even over? Kan ....

Het moet echter zeer pijnlijk zijn wanneer werkzoekenden zich daar moeten aanmelden bij zo een centrum, .... een "CENTRUM", mensen! En dan nog COMPETENTIE-centrum alsof je in je voorbije loopbaan nog alles moet bewijzen.
Ik denk hier in het bijzonder aan de zovelen die door welke omstandigheden dan ook niet langer COMPETENT kunnen zijn omdat ze niet langer kunnen FUNCTIONEREN hetzij door ziekte, famliliale omstandigheden ... Zonder nog te spreken over allen die, zelfs met een handicap, met zachte dwang naar zo een centrum gedreven worden bij de uitwerking van het generatiepact. Heel concreet denk ik hier en nu aan een jongere die getraumatiseerd door zijn jonge verleden echt niets meer aankan waardoor hij nog normaal kan functioneren. Nog zo een competentietest is voor die gast een doodsteek bij de andere messteken, ook al wil hij zo graag werken. Ik denk meteen ook aan een ander die door relationele problemen het normale arbeidscircuit moest verlaten en nu naar HET competetentiecentrum moet op latere leeeftijd waar hij uitgeperst wordt als een citroen om dan te laten vaststellen dat hij eigenlijk beter terug op ziekenkas zou blijven.

Waarde lezer, het lag niet in mijn bedoeling zo ver uit te wijden, maar hoe langer ik de mensen aan me zien voorbijkomen, besef ik dat het VRESELIJKE woord COMPETENTIECENTUM best zo vlug mogelijk mag geschrapt worden en vervangen door een ander ook al zal het inhoudelijk wellicht niets bijdragen tot een beter klimaat, tenzij dat de betrokken persoon er niet dagelijks moet mee geconfronteerd worden wanneer hij daar voorbijrijdt!
.
Het woord alleen al, zonder de gemaakte bedenkingen, zegt heel veel over hoe we met elkaar omgaan in deze harde wereld waar alles nog enkel draait om geld en gewin!
Je zal maar in het geval zijn dat deze grote logo je TOESCHREEUWT alsof je niet meer tot de arbeidswereld behoort zoals elders omschreven!

Ja, inderdaad, misschien eens iets anders dan de recente teksten die ik publiceerde, maar zeker even oprecht en heel bewust geschreven .... wat de score ook mag wezen.

Blogvrienden en passanten,

geheel in de lijn van wat ik betracht over te brengen via mijn blog las ik over de middag deze tekst in Kerk+Leven van 17 mei 2006. Ik wil deze passage uit een interview met mevrouw Marcia De Wachter dan ook met jullie meelezen omwille van de duidelijkheid waarmee ze ons SLEUTELS TOT EIGEN GELUK en zo tot GELUK VAN ANDEREN aanreikt.

"Zijn zelfontplooiing en erkenning voorwaarden om gelukkig te zijn?

Er zijn vijf sleutels om je goed te voelen in je vel. Eén: zorg dat je er goed uit ziet. Zie eruit alsof je je goed voelt en voel je alsof je er goed uit ziet. Schoonheid is de spiegel van levensmomenten als vreugde, verdriet en liefde. Het begint diep in je en is de spiegel van je harmonie, je energie, je enthousiasme.

Twee: zorg dat je je ziel voedt. Persoonlijk kan ik me geen leven inbeelden zonder spiritueel welzijn, zonder innerlijke band met het leven of zonder besef dat je deel bent van een groter geheel.
Wie een spiritueel leven leidt, wordt daardoor gesteund in goede en slechte tijden. Je moet daarvoor tijd maken, niet alleen wanneer het slecht gaat. Het geeft je een innerlijke kracht, noem het levenssap. Ik doe dat door gebed, meditatie en yoga. Telkens wanneer ik nu en dan naar de mis ga, kom ik er geïnspireerd uit.
 
Maar ik heb voor mezelf ook techniekjes ontwikkeld om tot inkeer te komen. Zo heb ik een acroniem opgesteld dat ik dagelijks herhaal, botchjan, luidt het. Het staat voor: geen Boosheid, geen Ontgoocheling, Onwetendheid of Ongenoegen, geen Trots, geen Chagrijn, geen Jaloersheid, geen Angst, niet Natrappen. Eigenlijk komt het neer op de evangelische richtlijn ‘Behandel de andere zoals je zelf wil behandeld worden’. Door hier dagelijks bij stil te staan, zit het voortdurend in mijn bewustzijn.

Drie: eet gezond, sport regelmatig, neem voldoende rust, kortom, eer je lichaam. Ook dat is een element om gelukkig en in evenwicht te zijn.

Vier: ontdek je wijsheid. Vooral vrouwen zouden dat meer moeten doen. Vaak hebben ze een gebrek aan zelfvertrouwen. Wijsheid is iets wat je langzaam opbouwt door ouder te worden. Je hebt dan meer humor, meer medeleven, meer geduld.
Ik kan iedereen aanraden om te lezen, schrijven, reizen en zijn verborgen talenten te ontdekken.(laatste heb ikzelf mogen ervaren o.a. door oefenen in seniorennet en combinatie van lezen en schrijven - maarten).
 
En vijf: voel jezelf verbonden met de anderen. Dat is een bron van voortdurend geluk. In Japan worden vrouwen het oudst. Zelf zeggen ze dat dit aan hun yuimara ligt. Letterlijk betekent dat ‘cirkel’.

Erbij horen, belangrijk zijn voor je omgeving, je familie, je netwerk. Dat is vitaal om je goed te voelen.

Je ziet, zelfontplooiing is voor mij dus maar een deel van het geluk. Het draagt er maar toe bij in de mate dat je ze kan inzetten voor anderen."


Deze bedenkingen, blogvrienden, vond ik meer dan de moeite ze met jullie te delen omdat ik er ook mezelf voor een groot stuk in herken maar er nog dagelijks moet aan werken.
Misschien een mooigetuigenis voor iuedereen nu het weekend voor de deur staat.

Beste blogvrienden,

Wanneer ik de uitzendingen volgde naar weer eens één van de beste nummers van de Lage Landen, dan trof me de tekst ineens meer dan vroeger, niet zozeer uit nostalgie maar omwille van de "boodschap" : KIJK OMHOOG!

Dat kan een mens maar terug meezingen wanneer hij veel heeft losgelaten ...

Laat ons nog eens samen meebeluisteren en mee neuriën of zingen misschien.

GEWOON EVEN TERUG GAAN ZIEN NAAR 07 05 2005 VOOR MIJN MOEDER