life

life
geborgenheid
Of wij nu boreling zijn of een klein kind, of we op zoektocht zijn als puber of verlangen naar die éne grote liefde die ons leven vol maakt; allen verlangen we naar een veilig nest, geborgenheid en dit van bij de geboorte tot aan de dood tot we uiteindelijk geborgen worden in Zijn Liefde die niet sterven kan! Tot zo lang roepen we op onze moeder, ook al is zij ons al lang voorgegaan ...
mijn engelbewaarder
voor alle bloggers
niemand

NIEMAND ontsnapt aan de dood. De dood hoort bij het leven. Daarom vind ik het zo erg dat velen niet eens de kans krijgen een mooi leven te leiden. Waarom bestaan vluchtelingen? Waarom moord?
Waarom zou je niet in dit korte bestaan niet trachten voor iedereen goed te doen?! Het leven is toch alléén maar een gave!
Beste mensen,
wanneer ik bovenstaande daarnet las van een zekere Lucien Decock kon ik niet anders dan deze boodschap hier achter te laten, zeker in deze gedenkdagen van oorlogen, maar meteen ook de levensgrote vraag: Waarom moord, waarom honger, waarom uitsluiting?!
Ik weet, het is misschien niet gepast terwijl we genieten van onze zondagavondrust stil te staan bij alle vormen van gruwel bij goede muziek, en toch: laten we morgen en ook elke dag nadien eens extra vriendelijk zijn voor elk-ander! Een kleine druppel?
En mochten er dan eens miljoenen van deze druppels zijn ... !
Nog een mooie avond verder en een vredevolle week toegewenst!
Sint-Maarten
Beste blogvrienden,In India had ik jaren terug het geluk precies op 11 november te gast te zijn en ik werd er omhangen met bloemnskransen want voor de Indiërs betekent een verjaardag niet zoveel; de feestdagen daarentegen wel! Een speciaal voor mij opgedragen mis in een privékapel met drie priesters was iets bijzonders! Zo ontvang ik nog steeds in deze periode de mooiste, soms duurste(al hebben de meesten weinig of niets!), wenskaarten met HAPPY FEAST! .. Oké, Maarten, je dwaalt weeral af naar jouw India ...
Bij deze dan ook een Gelukkige Feestdag aan allen die de naam dragen van Martin, Maarten, Martijn, Martine, Tine .... Een zuster heeft ooit naar mij bij haar inkleding de naam aanvaard van Zr. Martine!
Voor velen in Vlaanderen is het meteen ook een dag voor groot en klein wanneer de kindervriend langskomt! Mooi toch deze naam te mogen dragen!
DESIDERATA
uit kindermond

... en het gaat toch ook deze keer weer over de liefde zeker!!!
even-naasten
Gedicht van de maand november
Naasten
Er is een tijd geweest dat mensen elkaar
'evennaasten' noemden.
Die naasten zijn er nu vrijwel niet meer.
Misschien af en toe 'even'.
(Uit: 80 Gedachten)
altijd
levensavond

hoop is

"gebak ...
... om op te warmen" is een toen nog getypte versie van zomaar wat bedenkingen over zakelijke contacten tussen twee personen tot ze beiden een mens worden van vlees en bloed, en die het contact alleen maar versterken doorheen de jaren. Een lofprijzing aan de vriendschap die sterker is dan de liefde, en zo nu nog op vandaag een blogverhaal waard is!
heimwee
of zo ...
fotoreportage









