leef nu

aan alle blogvrienden!

Deze foto straalt van lente en verlangen maar vandaag helaas her en der ondergesneeuwd.
De linten aan de boom zijn echter niet zomaar een versiering maar in sommige kringen een teken dat een ooievaar in de buurt is geweest. Terzelfdertijd gelooft men dat het aanbrengen van deze linten de boom vruchtbaarheid zal geven.
Lente, bloesems en een ooievaar: allemaal toch mooie tekenen dat er leven is na de dood!
Mocht het ons gegund worden ook straks nieuw en herboren te worden vanuit onszelf of geholpen door anderen. Laat ons genieten van het kleine en het schone; het kan soms niets anders dan een foto zijn ... al treur ik vandaag een beetje om de omgevallen paaslelies die de hagel moesten trotseren.
Maa daar is de lente!

Wanneer je in het huwelijk wil stappen, een relatie wil aangaan, intreden in een klooster, dan beloof je de ander meer dan alle goeds en dat meen je ook. Niets is te goed of te groot voor die éne persoon waar je zo vol van bent. Je bent bereid tot alles. Helaas moet je al zeer gauw vaststellen dat je geen liefde genoeg hebt om die te geven na die eerste dag, na die witte bruiloftsweken ... Je voelt een tekort aan en wellicht denkt de ander dat ook van zichzelf. Ook naar God toe voelt de geroepene zich al vlug leeg. Ja, in al die relaties zou er dan een reservevat moeten zitten waar je nog wat liefde en vriendschap kan aan toevoegen, maar dat is er niet tenzij u zich afvraagt waar je die batterij kan opladen, een huwelijksleven lang, de gekozen weg welke die dan ook mag zijn.
Ik hoop en bid dan voor u ook dat je deze mag vinden bij echte vrienden, ook in moeilijke dagen. Voor gelovigen zal die vraag naar aanvulling liggen in een vertrouwvol gebed zodat Hij het te kort aan liefde kan bijleggen.

Hier denk ik aan een persoon die voor een belangrijke beslissing stond en dus moest kiezen. In gedachten ging hij terug naar zijn verleden en vroeg zichzelf af wat het resultaat zou zijn van de keuze.
Kies ik voor deze of gene, kies ik voor dit of toch liever dat andere. Daarbij liet hij zijn gedachten gaan over alle mensen die hij ooit had ontmoet en vroeg zich daarbij af wie de armste was.  Ineens dook de naam van een arme op in zijn geest, wat dat "arm" ook mag zijn. Dan stelde hij zich heel bewust de vraag:
"Wanneer ik voor deze keuze ga, zal ik daar die persoon mee helpen, nu, of misschien zelfs veel later?".

Ik denk dat het antwoord voor de hand ligt. Laat niet alleen je hart spreken maar wees vooral warm-hartig! Ja, laat ons barmhartig zijn voor deze "arme" in welke nood hij ook mag verkeren.

Laat ons ook in elke relatie barmhartig warmhartig zijn!

 

aan zij die straks hun huwelijk zullen sluiten of herbevestigen op een unieke massatrouwpartij.
Dit is het resultaat en een omgekeerd effect op een oorspronkelijk NJET van een paar trouwlustigen die die een ambtenaar naar eigen keuze wilden, maar dan moest deze ten minste blank zijn!
Laat dit echter vooral geen protest-huwelijk zijn. Het moge een gelegenheid zijn om de waarde van het huwelijk in de kijker tee plaatsen en te herwaarderen. Te merken aan de opkomst is het opzet nu al geslaagd. Dat honderden mensen op deze uitnodiging zijn ingegaan getuigt dat er bij velen heel diep de honger is naar het echte en waarachtige van de huwelijkstrouw en het verlangen dat eindelijk niet langer voor zich te moeten houden in beperkte kring. Trouwen is dan ook een genade, een geschenk, gave en zelfgave waar allen mogen delen in het diepste geluk dat een mens kan overkomen en dat mag dan wel voor éénmaal in massa, zeker voor hen die het willen herbevestigen!
Proficiat!

 Geïnspireerd door een karrnavalstoet op deze zonnige zondag.
 De leider van een groep "zingende nonnen".
 Ik vrees dat binnen een enkele uren de man niet meer zo devoot zal zijn.