Beste,
Wellicht heb je het ook al gemerkt in je omgeving of heb je het voor jezelf al gedaan ... Velen sluiten hun deur goed af, vergrendelen de poort en liefst op meer dan één manier. Zomaar bij iemand binnenstappen is niet meer vanzelfsprekend. Maar waarom is onze deur op slot? ANGST! Angst voor het onbekende of voor de onbekende, voor de indringer. Misschien is er ondertussen ook zo een klimaat geschapen waardoor ons hart op slot is, uit angst dat men ons binnenste zou raken of kwetsen, al denk ik eerder dat er naast die angst ook het gevoel gaat overheersen dat we niet langer
willen dat wij ons hart openstellen voor de vraag van de ander, de vraag naar begrip, naar meededogen, want eens dat je je hart hebt opengesteld voor die andere is de kans groot dat je zijn problemen toelaat, soms ook zijn verlatenheid zoals ik het heel recent meemaakte, en dan volgt algauw de volgende stap: je kan niet langer je hart op slot laten, en zo open je je huis, letterlijk om die persoon te ontvangen en te luisteren in vertrouwen, ook al kan er soms een stuk eigenliefde in schuilen.
De deur openen voor anderen is van groot belang, zowel de materiële gastvrijheid(een bede ter beschikking stellen) als de psychologische, je geweten en je geest openen (en dit 'per toeval' op deze tweede Sinksen) voor anderen, die gebroken jongere of die oudere die nooit een warm nest heeft gekend en op de dool is. Maar ook voor kinderen is het van wezenlijk belang te zien dat hun ouders gastvrije mensen zijn. Wat laatste betreft is er genoeg leed in ons landje.
Ik weet dat we in een tijd leven waar we bevreesd zijn voor elke onbekende en aan de andere kant er alles proberen aan te doen een SAMEN te creëren.
We zouden moeten gelovendat in elke jongere, in elke man of vrouw die in wanhoop leeft, Jezus zelf voor onze deur staat. En je zult zien hoe elke bezoeker, zelfs hij die je niet hebt uitgenodigd of die geen heilige is, de sfeer verandert. Want in Jezus' naam iemand opnemen, wie het ook is,
welk verleden hij ook heeft, is Jezus zelf opnemen. Dat maakt het verschil tussen louterlijk menselijk bezig zijn. Daardoor durf ik de deur te openen ook al kan het zijn risico's inhouden, als de ander en zo ook ikzelf er maar beter van word en zo de ganse gemeenschap.
Eigenlijk is deze gebaseerd op een schrijnend verhaal en anders is het een verderzetting van mijn leidraad hier, want LIEFDE blijft het sleutelwoord, DE sleutel die vele harten kan openen!
Nog een mooi weekend en tot na Kevelaer!
