de vraag

IN IEDER VAN ONS leeft het verlangen naar liefde, naar échte liefde. Ik wens hier dan nog eens een wens uit te spreken, in het algemeen, maar ook in het bijzonder aan een paar mensen hier:
"Durf lief te hebben en bemind te worden. Laat je betoveren door de liefde, laat je door haar vertrouwd maken met het geheim van een diepere liefde, die de vervulling is van je ware verlangen, meer dan een sporadisch gevoel, een lust, maar laat je beminnen!"
Misschien moeten velen, meer dan vroeger, liefde te leren, een liefde die niet vermengd is met claims, maar een liefde die stroomt en de mens betovert, die jou het leven op een nieuwe manier laat proeven. Ik hoop dat de liefde niet verkilt maar enorem zal toenemen. Het was dan ook heuglijk nieuws via de media te vernemen dat jonge mensen terug zoeken naar die echte waarden van liefde, vriendschap en solidariteit. Jong of oud, laat ons betoverd worden door dat onverwachte. Pas zo zullen wij sporen achterlaten van liefde. Want er blijft aan het einde van ons leven maar die ene vraag:

"Wat hebben wij als teken van onze liefde achtergelaten"?

verder wil genieten in schoonheid, even zoeken in de blogs onder de naam "mannenfotografie"-janfrans.

SCHONE LENTES DUREN NIET LANG, DUS GENIET!

naar Horatius.

Goeie vrienden,
Ik heb zopas een bericht geplaatst, me een kop koffie ingeschonken en op dat moment denk ik aan de foto die me werd gemaild van iemand die ik helemaal niet ken. Meteen dacht ik dat deze compositie voor die persoon misschien ook een substituut is van onaanraakbaarheid of is het een mooi gebaar van iemand met pretoogjes?! Wie zal het zeggen, ik denk aan het laatste; maar zo maar in een galerij geplaatst worden, is dat niet een beetje te veel eer? Meteen duikt een andere gedachte op: het is soldenperiode ... kijk maar toe.  Hoe dan ook, met deze fofotcompositie wens ik de persoon nog eens te danken, en aan ALLE blogvienden: aanvaard deze als AWARD daar ik niet goed ben in deze dingen. Dus wie het schoentje past trekke het aan. Ik vind jullie wel later op blog. Ik weet dat nu velen onder jullie met graagte zullen aan de slag gaan en ik dank bij voorbaat. En dat is dan geen substituut maar een HART-elijke groet in vriendschap en liefde! Maarten

Kunst kijken en sex, een mooie afbeelding of schilderij. Ja, ik moet het toegeven na al die jaren en ik beleef het nog elke dag intens wanneer ik met schoonheid word geconfronteerd, zelfs een mooie vrouw of mooie man. Maar het liefst zou ik in het schilderij kruipen of in die mooie foto en er nooit meer uitkomen. Ik wil er mezelf in verliezen. Het is een substituut voor seks. Misschien een substituut voor aanraken of aangeraakt worden.

Foto’s worden soms een realiteit voor mij, foto’s die werkelijkheid worden. Zo denk ik dat naar iets kijken, een schilderij, een foto van iemand … een substituut is geworden. Misschien daarom destijds een afzonderlijk blog aangemaakt? Nee, geen substituut: een alternatief voor een verhouding. Ik heb nog nooit van iemand echt gehouden, weet je, van een vrouw, van een man.  Ik hou dus niet van een zij of van een hij, maar van een HET. Ja, ik hou van een mooi gezicht, zeker op een foto. Ik heb nooit van een vrouw gehouden, behalve van mijn zuster dan en dat telt niet; trouwens ook niet van een man. Misschien is schilderkunst, nog liever fotokunst voor mij een vervanging van lust, liefde, hoe je het noemen wilt. Het is een theorie en toch kan ik verdwijnen in dat lichaam op die foto, voor uren lang … als substituut; de psychologen zullen er wel een uitleg kunnen aan geven, maar voor mij blijft het intens genieten in en van schoonheid en verdwalen.

‘een samenvatting van eigen gedachte en schrijfsels’

Welke foto moet ik hier nu plaatsen? In elk geval denk ik aan meerderen die ook ergens kunst als substituut herkennen. Probeer er in elk geval in eerlijkheid van te genieten! Groeten.

IS HET BELANGRIJK?

Mijn vader vroeg me:"Ben je homo?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei : "Nee, niet echt".
Ik bekende hem: "Ja, ik ben zo".
Hij zei: "Sodemieter dan maar op".
Kennelijk vond hij het toch belangrijk.

Mijn baas vroeg me:"Ben je homo?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
"Hij zei: "Nee, niet echt".
Ik bekende hem: Ja, ik ben zo".
Hij zei: "Je werk deugt niet, ik ontsla je".
Kennelijk vond hij het toch belangrijk.

Mijn beste vriend vroeg me:"Ben je homo?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei: "Nee, niet echt".
Ik bekende hem: "Ja, ik ben zo".
Hij zei: "Je kunt mij beter niet meer je vriend noemen".
Kennelijk vond hij het toch belangrijk.

Mijn lief vroeg me: "Hou je van me?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei: "Ja".
Ik bekende hem:" Ja, ik hou van je".
Hij zei: "Kom hier, ik neem je in mijn armen".
Voor de eerste keer was iets echt belangrijk.

Mijn God vroeg me: "Hou je van jezelf?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei: "Ja".
Ik vroeg: "Hoe kan ik van mezelf houden? Ik ben homo".
Hij zei: "Zo heb ik je gemaakt".
Wat is er verder dan nog belangrijk?

naar INSPIRITUS

VRIENDSCHAP IS EEN SOORT LIEFDE EN DAT BETEKENT DAT JE MOET AANVAARDEN EN VERGEVEN WAT JE NIET BEGRIJPT. DAT IS EEN GEVAAR IN EEN AFFECTIEVE RELATIE MAAR OOK EEN DAGELIJKSE OPGAVE.