Donderdag 5 juli 2007
mijn wereld
kan ook samenvatting zijn van HET DOORGEEFSTOKJE
kan ook samenvatting zijn van HET DOORGEEFSTOKJEReageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 5 juli 2007
wanneer ook
Wanneer ook deze dag vergaat .... Heb ik pas hier nagelaten en het is al tijd om te denken aan de dagsluiting; zo vlug gaat de tijd. Gisteren wilde ik nog een stukje schrijven maar toen het af was begaf de pc het ineens zodat ik maar een kortere versie heb achtergelaten. Ik wou het namelijk hebben hoe we verknocht zijn aan de pc, hoe hij een partner geworden is en doorheen het SeniorenNet zeker vriend en toevlucht voor elkaar geworden zijn. Sommigen hebben zulke sporen bij de ander nagelaten dat we niet eens hoeven te zoeken naar het laatste nieuws van de blog. We zijn een hechte familie geworden en ik ben daar blij en gelukkig om. Ik denk soms - al kan het aan de aard van de blog liggen- dat ik hier als man soms tussen de vele vrouwen een beetje "de pastor" ben. En waarom zou dat ook niet mogen. Ik heb toch eerder al geschreven dat een Indische vriend-priester me ooit heeft gezegd dat ik wellicht altijd "the unblessed deacon" zou blijven.
Ik weet dat ik hier nu ver aan het afwijken ben en toch - ja, geloof het of niet - maar ook vandaag liep alles mis wat communicatiemiddelen betreft. Geen internet of te zwakke verbinding, geen telefoon gedurende enkele uren al zijn beide los van elkaar gekoppeld ... En dan denkt een mens: WAAR ZIJN WE IN GODS NAAM MEE BEZIG?! Met het materialistische dat ons weghoudt van het echte leven, van levende mensen? Uren bezig zijn met kabels en draden en stopcontacten!Heb ik die pc zo broodnodig? Kan ik niet zonder een paar uren telefoon? Ja, ik betrap me er op dit moment op dat ik dit medium nodig heb, alleen al omdat mensen uitzien naar mijn verhaal; ik heb het nodig om contacten en afspraken te maken via mail, maar waarom maken DINGEN ons bijna ziek?!
Weet je, ik doe zoals verleden jaar vrijwillig "kerkbewaking" en ik moest wel weg van die draden en dingen, en toen zag en hoorde ik terug mensen. Meer nog, ik betrad de stille ruimte waar dingen niet storen maar uitnodigen. Ik zag de dame met in haar hand een paternoster. En ik, ja ik dacht nog even of mijn telefoon het straks zou doen en keek dan op naar dat grote kruis, denkend aan de morgenhymne en wat ik niet heb gedaan.
Slaap wel en voor morgen gezond weer op.
En voor de aandachtige lezer, JA, ik heb deze avond naar de sterren gekeken, maar er was enkel maar grijze lucht, maar intens aan JOU gedacht!
Maarten
PC, dank dat je er bent zodat ik toch mijn verhaal kwijt kon en vooral teken van leven mocht zijn voor u en u en u!
Woensdag 4 juli 2007
Morgenhymne
Terwijl het morgenlicht ontwaakt,
wij schouwen op naar Gods gelaat:
dat Hij ons doen van deze dag
voor tegenspoed behoeden mag.
Hij zij een teugel voor de tong
die vaak een twistgesprek begon.
Hij zij een lichtscherm voor het oog
dat zich aan ijdelheid bedroog.
Vooral de diepte van ons hart
beware Hij voor haat en smart,
Hij lere ons opstandig vlees
zich onderwerpen aan de geest.
Wanneer ook deze dag vergaat,
en weer een nacht te wachten staat,
laat ons, van zonden even rein,
de zanger van Zijn glorie zijn.
Aan God de Vader op Zijn troon
zij lof en aan zijn enige Zoon,
en aan de Geest die ons verblijdt
van heden ot in eeuwigheid!
Maurits Van Vossole
wij schouwen op naar Gods gelaat:
dat Hij ons doen van deze dag
voor tegenspoed behoeden mag.
Hij zij een teugel voor de tong
die vaak een twistgesprek begon.
Hij zij een lichtscherm voor het oog
dat zich aan ijdelheid bedroog.
Vooral de diepte van ons hart
beware Hij voor haat en smart,
Hij lere ons opstandig vlees
zich onderwerpen aan de geest.
Wanneer ook deze dag vergaat,
en weer een nacht te wachten staat,
laat ons, van zonden even rein,
de zanger van Zijn glorie zijn.
Aan God de Vader op Zijn troon
zij lof en aan zijn enige Zoon,
en aan de Geest die ons verblijdt
van heden ot in eeuwigheid!
Maurits Van Vossole
Woensdag 4 juli 2007
is het belangrijk
IS HET BELANGRIJK?
Mijn vader vroeg me:"Ben je homo?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei : "Nee, niet echt".
Ik bekende hem: "Ja, ik ben zo".
Hij zei: "Sodemieter dan maar op".
Kennelijk vond hij het toch belangrijk.
Mijn baas vroeg me:"Ben je homo?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
"Hij zei: "Nee, niet echt".
Ik bekende hem: Ja, ik ben zo".
Hij zei: "Je werk deugt niet, ik ontsla je".
Kennelijk vond hij het toch belangrijk.
Mijn beste vriend vroeg me:"Ben je homo?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei: "Nee, niet echt".
Ik bekende hem: "Ja, ik ben zo".
Hij zei: "Je kunt mij beter niet meer je vriend noemen".
Kennelijk vond hij het toch belangrijk.
Mijn lief vroeg me: "Hou je van me?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei: "Ja".
Ik bekende hem:" Ja, ik hou van je".
Hij zei: "Kom hier, ik neem je in mijn armen".
Voor de eerste keer was iets echt belangrijk.
Mijn God vroeg me: "Hou je van jezelf?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei: "Ja".
Ik vroeg: "Hoe kan ik van mezelf houden? Ik ben homo".
Hij zei: "Zo heb ik je gemaakt".
Wat is er verder dan nog belangrijk?
naar INSPIRITUS
Woensdag 4 juli 2007
talenten
Als je de talenten die jij bezit, inzet voor de mensen die jouw talenten niet bezitten, dan ben je bezig met je levensmissie.
Anatol Kuschpèta
Dinsdag 3 juli 2007
gevaar
VRIENDSCHAP IS EEN SOORT LIEFDE EN DAT BETEKENT DAT JE MOET AANVAARDEN EN VERGEVEN WAT JE NIET BEGRIJPT. DAT IS EEN GEVAAR IN EEN AFFECTIEVE RELATIE MAAR OOK EEN DAGELIJKSE OPGAVE.
Dinsdag 3 juli 2007
vriendschappen
Iemand aardig gaan vinden is als verliefd worden; of neen, het is VRIENDSCHAP, de argeloze intimiteit, het vrij stromende, soms absurde converseren dat we zo lang gemist hebben, de wederzijdse eerlijkheid waarvan we genieten dat maakt dat we ons soms alleen gaan voelen eens de vriend vertrokken is. ... Waarom kunnen mannen elkaar niet bellen zoals vrouwen doen? Omdat we niet kunnen of durven toegeven dat misschien wel af en toe een mannelijke vriend nodig hebben en zo beter het leven aan te kunnen?!
Dinsdag 3 juli 2007
wens
voor allen die te lang op me moesten wachten alsook aan alle andere bloggers, van harte!Dinsdag 3 juli 2007
lachen
'Lachen en glimlachen zijn poort en deur, waardoor veel goeds in de mensen kan binnenglippen'.(Christian Morgenstern 1871-1914)
Heel belangrijk, zeker voor de kleintjes.
Dinsdag 3 juli 2007
eenvoud van de liefde
Citaat:
. "Ja, ik probeer elke dag opnieuw graag te zien, maar in de liefde is er voor mij ook een vorm van respect en dat is de eenheid maken met de andere in de alledaagse momenten en soms in de hele kleine dingen. Deze kleine tekenen zijn voor mij de échte tekenen van Liefde, van Jezus' aanwezigheid. De mariale spiritualiteit hoeft geen lang betoog of het hoogste woord, maar voor mij is Maria de moeder die Gods' liefdeswoord weet te herkennen en te vertalen, zij beschermt haar kinderen en met haar genade gaat ze met ons op weg om dichter bij God te komen. Ik zou het fijn vinden mocht iedereen, elke instelling, elke gemeenschap een hart hebben dat liefde toelaat in respect, begrip en eerbied voor de andere om op deze manier de liefde zichtbaar te maken. Een 'hoe gaat het" is voor mij een even groot geschenk van de liefde. Soms vraag ik me af waar de eenvoud is van deze liefde..."
Het was dat "hoe gaat het" dat me een tijd ook een stukje deed schrijven en een aandachtige lezer die nochtans zelf nog geen blogger is heeft deze commentaar achtergelaten al mag ik het eigenlijk niet zo benoemen.
Dank L. voor de wijze woorden en het samen-zoeken wat je zo mooi verwoordt als "DE EENVOUD VAN DE LIEFDE"!
Maandag 2 juli 2007
gedachte
DE STEM IN JE HOOFD DENKT HONDERD KEER PER DAG WAAROM HET GOED IS WAT JE DOET MAAR DE STEM IN JE HART LAAT JE BIJ ELKE SLAG VOELEN DAT HET ANDERS MOET
songtekst Plezant.
songtekst Plezant.
Maandag 2 juli 2007
te lang geleden
door pc-problemen en zo hebben velen wellicht vruchteloos op me gewacht zonder een woord van afscheid, maar ik geraakte gewoon niet meer op her net; vandaar een goeiedag aan allen .. Want je bent inderdaad nog niet van me af.
Alvast deze als nieuw begin ... als het tenminste wil lukken! En het lukt dus nog niet echt, enfin ik ben er en moegen zien we wel verder. Ja, wat zijn we nog zonder ons pc-ke hé?
Alvast deze als nieuw begin ... als het tenminste wil lukken! En het lukt dus nog niet echt, enfin ik ben er en moegen zien we wel verder. Ja, wat zijn we nog zonder ons pc-ke hé?
Woensdag 27 juni 2007
waar zijn we
... beland, waar zijn we mee bezig wanneer we deze onder ogen krijgen?! Ik kan en mag dan ook niet nalaten deze houding zwaar aan te klagen. Ik lees met u mee: " Er is een nieuwe generatie OVERBODIGEN op komst. Wij moeten plaats maken voor het slachtoffer van een mislukte zelfmoordpoging tot verkeersslachtoffers. Er zit toekomst in deze generatie". Alléén al het wxoord "OVERBODIGEN", al vrees ik dat die trend(zeker in woordkeuze) alleen maar zal toenemen, jammer genoeg in de negatieve zin, wanneer straks terug de debatten verder worden gezet over levensbegin en levenseinde.
Daarom deze oproep: LAAT IEDER IN ZIJN WAARDE! Anders mogen alle boeken over waarden en geluk en spirituele zinzoekers van tafel voor mijn part, want die zijn dan inderdaad overbodig indien we eerst niet handelen en er zijn voor elkaar, zeker voor diegenen die minder kansen kregen!
Woensdag 27 juni 2007
zuurstof
Op de vraag waarom ik ben wie ik ben bied ik je een poging tot antwoord, geleend uit een boek, maar jammer genoeg de waarheid waar een mens levenslang door kreeg.
"Jammer genoeg zijn enkele seconden onderbreking van de zuurstoftoevoer naar de hersenen voldoende voor een mens om zich lichtjes andersvalide door het leven te moeten wringen".
Dinsdag 26 juni 2007
doordenkertje
ALS JE EEN TELEVISIE KOOPT,
RAAK JE JE KINDEREN KWIJT.
RAAK JE JE KINDEREN KWIJT.
Dinsdag 26 juni 2007
harmonie
Deze stuur ik heel in het bijzonder aan twee mensen die ik hier leerde kennen, maar is ondertussen ook een eigen bevraging. Daar gaat "ie" zoals ze in Nederland zeggen. Trouwens bij deze, wie had verwacht zoveel Nederlanders aan te treffen in blogland!
Mensen die niet in harmonie kunnen leven met de mensen die voor hen waardevol zijn, moeten eens kijken naar de inspanningen die zij zich getroosten. Is de verzorging die zij geven wel juist, verwachten zij dat de relatie in de koude winter hetzelfde is als in de lente of de oogsttijd? Ze kunnen beter plannen en vernieuwen voor de nieuwe lente wanneer de tijd er rijp voor is, hoe pijnlijk soms ook.
Maandag 25 juni 2007
ALLEEN
ALLEEN
Daar sta je dan, heel alleen.
Geen mens wil meer van je weten.
Verloren kijk je om je heen,
Geen gelach, alleen maar geween.
Je had het niet verwacht,
op handen werd jij gedragen.
Het kwam zo onverwacht
koud zijn nu je dagen.
Trots steeg je naar de top,
hoe diep ben je nu gevallen.
Die mooie dagen zijn nu op,
nu wijzen ze met z'n allen.
Hoe raar kan het gaan in het leven,
hoe groot het succes ook lijkt.
Vaak duurt geluk maar even,
waarbij het je tijdelijk verrijkt.
Als je eenmaal bent gevallen,
dan raapt geen mens je meer op.
Dan vertrappen ze je met z'n allen,
en reizen ze zelf naar de top.
Hoe goed je ook doet voor de mensen,
hoe groot ook jouw hart,
al dat ze doen is verwensen
en jij zit dan met de smart.
Ach je wist dat het zou komen,
maar waarom toch zo vlug.
Nog eventjes dromen,
had jij het maar terug.
Daar sta je dan, alleen en verslagen,
vertrapt als een schurftige hond.
Zoveel nog te vragen,
maar ze snoeren je mond.
Al je vrienden verdwenen,
eenzaam bleef je achter met smart.
Ze trapten je op je tenen,
op je ziel en op je hart.
Hoe hoger de berg,
hoe dieper het dal.
Het gaat door been en door merg
de gil van jouw val.
Je gaat nu je eigen weg,
Waar ga je heen?
Ik zie je verdwijnen achter de heg,
Daar ga je dan, alleen!
jepico
Maandag 25 juni 2007
een geheim
Kijk, geachte lezer, deze vond ik zo toepasselijk voor velen en in verschillende omstandigheden dat ik deze vraag graag deel met jullie ... in de haast neergepend bij het lezen van één of andere brochure en pas nu teruggevonden.
Ik zal de vraag dan maar tot mijn vraag maken ... Wie het schoentje past, trekke het aan!
Laat mij, o lezer, laat u o lezeres,- maar alleen aan u die zwijgen kunnen - een groot geheim toevertrouwen en beloof mij het niet te zullen verraden, er nooit een woord van te reppen.
Zondag 24 juni 2007
BEVRIJDING
In het bijzonder aan een chatvriendin en andere mensen die zich hier kunnen herkennen; drie jaar terug voor mij ook een bevrijding.
Naar Anselm Grün:
De WARMTE van de liefde heft alle verkramptheid op. Wie ervaart dat hij - juist als hij zich vastklampt - wordt geaccepteerd en gekoesterd, overwint alle benauwenis.
Klamp je dus niet vast aan je angst, maar ga er dwars doorheen. Dan zul je op de bodem van je hart de tedere liefde voelen die jou accepteert met je angst en heel het kwellende en bedreigende karakter van jouw angst opnheft.
Ook JOUW ANGS MAG ER ZIJN!
MAAR ze wordt aangeraakt door Gods liefde, die haar verandert en opheft, een God die meer is dan "een iets", maar LIEFDE. Dat is toch zo, soulmate?
JA, dat is het al vraagt het moed en vertrouwen; volharden maar!
Zaterdag 23 juni 2007
Geloofshoed
Geloof maakt nieuwe mensen? Soms denkt men dat geloof als een hoed is die je op of af kunt zetten: als je de hoed afzet, blijf je dezelfde mens. Hoeden zijn een kwestie van smaak, dus zou je ook kunnen zeggen dat geloof een kwestie van smaak is. maar er is veel meer dan dat. Als je de hoed van het geloof afzet, wordt je als mens anders. Als je het geloof wegneemt, zul je niet alleen een ongelovig mens hebben, een mens min geloof, maar een ander mens. We komen uit een tijd die zijn geheimen had; vele van die geheimen zijn prijs gegeven en soms ook maar goed en toch al is de onzichtbare kant vervlakt en lijkt er iets fundamenteels uit de mens te zijn verdwenen, moet ik dat even relativeren wanneer ik deze avond voor de mis een massa wagens zag staan, zelfs in rijen naast elkaar geparkeerd. Al gauw vroeg de éne aan de andere trouwe kerkganger of er speciale viering was. En daar raken we de kern, want dat onzichtbare liet zich vertalen in een vorm van religiositeit die alle tijden overstijgt: niets anders dan de figuur van Sint-Christoffel, die een wegwijzer is naar Christus. Want inderdaad na deze misviering werden wagens, auto's, moto's, brommers, fietsen allerhande, gewijd. Is dat dan nog van deze tijd? Ja, meer dan ooit, want mensen beseffen dat ze aan elkaar gegeven zijn, ook in het verkeer; dat ze hun vervoermiddel hebben gekregen dankzij de inspanning van talrijke generaties. Op deze manier kan men familiebanden onderhouden, kan vlug een bezoek gebracht worden aan een zieke, kan per fiets de natuur in zijn volle glorie aanbeden worden. En te zien aan de opkomst en de diversiteit van aanwezigen werd het me ineens duidelijk dat je de hoed van het geloof inderdaad niet zomaar opzet. Ik zag zelfs een mindervalide in een self-made-wagentje! Ja, als weggebruiler kregen wij ook de vrantwoordelijkheid voor elk-ander!Dat de Heer alle weggebruikers mag zegenen op de weg naar een ander, het werk of gezin! Het heeft mijn geloof en vertrouwen weer maar eens versterkt!
Laat ons ook dankbaar zijn dat we in onze landen al die moderne middelen mogen gebruiken als een gave en genade.
1 reactie op dit bericht
kort maar krachtig.....
Ik vind je een kanjer !
Zorg goed voor jezelf.....Liefs en een dikke knuff van Rozemarijn.