Vrijdag 20 juli 2007
er is meer
Beste mensen,
Ja, er is meer! Dat was de gedachte die verder in me werkte wanneer ik de tekst gisteren hier afsloot, de gedachte over die bijzondere verbondenheid. Eigenlijk was hij pas afgesloten of het was alsof ze me hierboven gevolgd hadden, achter mijn rug aan het meelezen waren. Het DENKEN AAN van gisteren en het ZORGEN VOOR kreeg dan ineens een versterkte dimensie, want toen ik de laatste regels nog eens herlas over de hoop 'voor een beter leven te vinden' ging op dat moment de telefoon over en nog dezelfde avond stond die zoekende voor de deur, na al die tijd! Dat is dus HOOP: er vast op vertrouwen DAT ER ¨MEER IS, ondanks dat ik nog geschreven had of we soms niet te véél denken aan. Ja, er is meer voor ons weggelegd dan we kunnen vermoeden en wensen en voor mogelijk achten!
Maar nog sterker werd me dit alles wanneer ik nog denkend aan de telefoon en de ontmoeting van straks de telefoon voor een tweede keer overgaat. "Hier LOURDES"! Even stilte en dan een vriendin-ms-patiënte die ik al meer dan 25 jaar ken, elkar ontmoet te Lourdes, ik als brancardier - maar dat hebben jullie al eerder gelezen - zij, als zieke, die ook nu weer was meegereids met een ziekenbedevaart, DENKEND aan mij en aan mijn verjaardag straks! Ik wist niet eens dat ze weg was, nog minder dat een vriend-priester er ook is en me van daaruit groet! Beide mensen die ik bijna nooit kan ontmoeten, maar de verbondenheid, het denken-aan blijft. En bljkbaar komt de essentei van het leven pas op plaatsen als Kevelaer en Lourdes echt naar boven, daar waar de hemel de aarde raakt en er een blijvende verbondenheid blijft bestaan.
Het zijn die beide gebeurtenissen -binnen dezelfde avond - , en dit in aansluiting met de meditatie van gisteren rond zorgen en denken, versterkt door wat ik van een paar mensen via mail rond dit 'thema' als aanvulling kreeg -al mag het zo niet genoemd worden- waarom ik nog meer overtuigd ben dan wat ik al gisteren schreef en zoals een vrouw me mailde: God schrijft recht langs kromme wegen!
Wat me in deze dagen is overkomen, kan niets anders zijn dan een vervulling van een hoop, een wens die zich vandaag an mij aanvbiedt ook al heb ik er dagen,weken, jaren niet aan durven denken hoe alles zou aflopen.
Vandaag weet ik dat weer een beetje beter. Misschien, en ergens ben ik er ook zeker van, komt het uit de kracht die ik van elk van jullie kreeg. Ik denk dat bloggers een vitale rol kunnen spelen in het leven van de ander. Ja, de puzzel valt dan inees in elkaar.
Lieve mensen, er is inderdaad meer in dit alledaagse leven!
Hartelelijke maar vooral dankbare groet in zorgzame verbondenheid.
Ja, er is meer! Dat was de gedachte die verder in me werkte wanneer ik de tekst gisteren hier afsloot, de gedachte over die bijzondere verbondenheid. Eigenlijk was hij pas afgesloten of het was alsof ze me hierboven gevolgd hadden, achter mijn rug aan het meelezen waren. Het DENKEN AAN van gisteren en het ZORGEN VOOR kreeg dan ineens een versterkte dimensie, want toen ik de laatste regels nog eens herlas over de hoop 'voor een beter leven te vinden' ging op dat moment de telefoon over en nog dezelfde avond stond die zoekende voor de deur, na al die tijd! Dat is dus HOOP: er vast op vertrouwen DAT ER ¨MEER IS, ondanks dat ik nog geschreven had of we soms niet te véél denken aan. Ja, er is meer voor ons weggelegd dan we kunnen vermoeden en wensen en voor mogelijk achten!
Maar nog sterker werd me dit alles wanneer ik nog denkend aan de telefoon en de ontmoeting van straks de telefoon voor een tweede keer overgaat. "Hier LOURDES"! Even stilte en dan een vriendin-ms-patiënte die ik al meer dan 25 jaar ken, elkar ontmoet te Lourdes, ik als brancardier - maar dat hebben jullie al eerder gelezen - zij, als zieke, die ook nu weer was meegereids met een ziekenbedevaart, DENKEND aan mij en aan mijn verjaardag straks! Ik wist niet eens dat ze weg was, nog minder dat een vriend-priester er ook is en me van daaruit groet! Beide mensen die ik bijna nooit kan ontmoeten, maar de verbondenheid, het denken-aan blijft. En bljkbaar komt de essentei van het leven pas op plaatsen als Kevelaer en Lourdes echt naar boven, daar waar de hemel de aarde raakt en er een blijvende verbondenheid blijft bestaan.
Het zijn die beide gebeurtenissen -binnen dezelfde avond - , en dit in aansluiting met de meditatie van gisteren rond zorgen en denken, versterkt door wat ik van een paar mensen via mail rond dit 'thema' als aanvulling kreeg -al mag het zo niet genoemd worden- waarom ik nog meer overtuigd ben dan wat ik al gisteren schreef en zoals een vrouw me mailde: God schrijft recht langs kromme wegen!
Wat me in deze dagen is overkomen, kan niets anders zijn dan een vervulling van een hoop, een wens die zich vandaag an mij aanvbiedt ook al heb ik er dagen,weken, jaren niet aan durven denken hoe alles zou aflopen.
Vandaag weet ik dat weer een beetje beter. Misschien, en ergens ben ik er ook zeker van, komt het uit de kracht die ik van elk van jullie kreeg. Ik denk dat bloggers een vitale rol kunnen spelen in het leven van de ander. Ja, de puzzel valt dan inees in elkaar.
Lieve mensen, er is inderdaad meer in dit alledaagse leven!
Hartelelijke maar vooral dankbare groet in zorgzame verbondenheid.
1 reactie op dit bericht
goedemorgen Maarten
mhg Henny en Krelis