welk masker

welk masker
Tommeke

Ben je ook rechtgeveerd? Ben je ook opgesprongen en heb je nog lang nadien mee geaplaudiseerd voor onze sportpersoonlijkheid, Tom Boonen wanneer hij weer adembenemend over de meet kwam?! Een mens denkt altijd dat hij het niet meer haalt en toch, spanning verzekerd.
Mooi toch; wat kan geluk toch in een klein hoekje liggen! Ook temidden dagelijkse beslommeringen.
Neen, vele dingen die gelukkig maken liggen zomaar voor en naast je zoals een blogvriendin volgend citaat naast haar naam plaatst:
WIL JE DE LIEFDE VAN JE LEVEN ONTMOETEN?
KIJK DAN NU IN DE SPIEGEL!
de vraag
waarmee ik gisteren besloot was geen les in moraal. Misschien moet ik nog eens duidelijk maken voor zij die me nog niet (zo) goed kennen, dat alles wat ik hier af en toe achterlaat gebaseerd is op een doorleefd geloof in God, ook met vallen,opstaan en falen. Maar het zijn dus niet zomaar spirituele levenswaarden, al mogen ze ook zo gelezen worden. Terugkerend op de vraag van gisteren WAT WIJ ALS TEKEN van onze liefde kunnen achterlaten, heeft uiteindelijk te maken met het geloof dat wij van God komen en weer bij Hem terugkeren. Wie met deze ingesteldheid leeft geeft zichzelf onbewust weg aan anderen in liefde. Deze liefde raakt de ander ook al zijn we er niet altijd van bewust - heb ik hier zelfs al mogen ondervinden via heet bloggen - op hun kwetsbare plek om hen zo door Gods liefde te laten genezen en te veranderen.
betoverd

IN IEDER VAN ONS leeft het verlangen naar liefde, naar échte liefde. Ik wens hier dan nog eens een wens uit te spreken, in het algemeen, maar ook in het bijzonder aan een paar mensen hier:
"Durf lief te hebben en bemind te worden. Laat je betoveren door de liefde, laat je door haar vertrouwd maken met het geheim van een diepere liefde, die de vervulling is van je ware verlangen, meer dan een sporadisch gevoel, een lust, maar laat je beminnen!"
Misschien moeten velen, meer dan vroeger, liefde te leren, een liefde die niet vermengd is met claims, maar een liefde die stroomt en de mens betovert, die jou het leven op een nieuwe manier laat proeven. Ik hoop dat de liefde niet verkilt maar enorem zal toenemen. Het was dan ook heuglijk nieuws via de media te vernemen dat jonge mensen terug zoeken naar die echte waarden van liefde, vriendschap en solidariteit. Jong of oud, laat ons betoverd worden door dat onverwachte. Pas zo zullen wij sporen achterlaten van liefde. Want er blijft aan het einde van ons leven maar die ene vraag:
"Wat hebben wij als teken van onze liefde achtergelaten"?
na een blogronde
voor wie


fotokes
maanden terug plaatste ik wat fotokes die blijkbaar sommigen dermate aanspraken dat ik er een afzonderlijk blog voor heb gemaakt; nu plaats ik hier terug een paar dingen als ontspanning, als antwoord op een uitdrukkelijke vraag en ook te lezen tussen de regels bij sommige nieuwe bezoekers. Alleen de vraag welke uit de honderden achter te laten, art, real, zwart-wit? Even ontspannen na 11 juli.
geven en ontvangen
nieuw gedichteen gedicht kan een warme omhelzing zijn
verfissend op een nieuwe dag
woorden verhullen soms wie we zijn
het is goed te weten dat dit mag
jezelf vinden in een gelijke stem
doet nieuwe deuren open
zegt meer over jou dan over hem
daarom mag ik altijd hopen
dat er iemand is die ik werkelijk ken
en die mijn woorden leest
die iemand die weet hoe ik ben
die zoek ik nog het meest
veel liefs,
geniet
substituut2

Goeie vrienden,
Ik heb zopas een bericht geplaatst, me een kop koffie ingeschonken en op dat moment denk ik aan de foto die me werd gemaild van iemand die ik helemaal niet ken. Meteen dacht ik dat deze compositie voor die persoon misschien ook een substituut is van onaanraakbaarheid of is het een mooi gebaar van iemand met pretoogjes?! Wie zal het zeggen, ik denk aan het laatste; maar zo maar in een galerij geplaatst worden, is dat niet een beetje te veel eer? Meteen duikt een andere gedachte op: het is soldenperiode ... kijk maar toe. Hoe dan ook, met deze fofotcompositie wens ik de persoon nog eens te danken, en aan ALLE blogvienden: aanvaard deze als AWARD daar ik niet goed ben in deze dingen. Dus wie het schoentje past trekke het aan. Ik vind jullie wel later op blog. Ik weet dat nu velen onder jullie met graagte zullen aan de slag gaan en ik dank bij voorbaat. En dat is dan geen substituut maar een HART-elijke groet in vriendschap en liefde! Maarten



Kunst kijken en sex, een mooie afbeelding of schilderij. Ja, ik moet het toegeven na al die jaren en ik beleef het nog elke dag intens wanneer ik met schoonheid word geconfronteerd, zelfs een mooie vrouw of mooie man. Maar het liefst zou ik in het schilderij kruipen of in die mooie foto en er nooit meer uitkomen. Ik wil er mezelf in verliezen. Het is een substituut voor seks. Misschien een substituut voor aanraken of aangeraakt worden.
Foto’s worden soms een realiteit voor mij, foto’s die werkelijkheid worden. Zo denk ik dat naar iets kijken, een schilderij, een foto van iemand … een substituut is geworden. Misschien daarom destijds een afzonderlijk blog aangemaakt? Nee, geen substituut: een alternatief voor een verhouding. Ik heb nog nooit van iemand echt gehouden, weet je, van een vrouw, van een man. Ik hou dus niet van een zij of van een hij, maar van een HET. Ja, ik hou van een mooi gezicht, zeker op een foto. Ik heb nooit van een vrouw gehouden, behalve van mijn zuster dan en dat telt niet; trouwens ook niet van een man. Misschien is schilderkunst, nog liever fotokunst voor mij een vervanging van lust, liefde, hoe je het noemen wilt. Het is een theorie en toch kan ik verdwijnen in dat lichaam op die foto, voor uren lang … als substituut; de psychologen zullen er wel een uitleg kunnen aan geven, maar voor mij blijft het intens genieten in en van schoonheid en verdwalen.
‘een samenvatting van eigen gedachte en schrijfsels’
Welke foto moet ik hier nu plaatsen? In elk geval denk ik aan meerderen die ook ergens kunst als substituut herkennen. Probeer er in elk geval in eerlijkheid van te genieten! Groeten.
doordenkertje

mijn wereld
wanneer ookIk weet dat ik hier nu ver aan het afwijken ben en toch - ja, geloof het of niet - maar ook vandaag liep alles mis wat communicatiemiddelen betreft. Geen internet of te zwakke verbinding, geen telefoon gedurende enkele uren al zijn beide los van elkaar gekoppeld ... En dan denkt een mens: WAAR ZIJN WE IN GODS NAAM MEE BEZIG?! Met het materialistische dat ons weghoudt van het echte leven, van levende mensen? Uren bezig zijn met kabels en draden en stopcontacten!Heb ik die pc zo broodnodig? Kan ik niet zonder een paar uren telefoon? Ja, ik betrap me er op dit moment op dat ik dit medium nodig heb, alleen al omdat mensen uitzien naar mijn verhaal; ik heb het nodig om contacten en afspraken te maken via mail, maar waarom maken DINGEN ons bijna ziek?!
Weet je, ik doe zoals verleden jaar vrijwillig "kerkbewaking" en ik moest wel weg van die draden en dingen, en toen zag en hoorde ik terug mensen. Meer nog, ik betrad de stille ruimte waar dingen niet storen maar uitnodigen. Ik zag de dame met in haar hand een paternoster. En ik, ja ik dacht nog even of mijn telefoon het straks zou doen en keek dan op naar dat grote kruis, denkend aan de morgenhymne en wat ik niet heb gedaan.
Slaap wel en voor morgen gezond weer op.
En voor de aandachtige lezer, JA, ik heb deze avond naar de sterren gekeken, maar er was enkel maar grijze lucht, maar intens aan JOU gedacht!
Maarten
PC, dank dat je er bent zodat ik toch mijn verhaal kwijt kon en vooral teken van leven mocht zijn voor u en u en u!
Morgenhymne
is het belangrijk

IS HET BELANGRIJK?
Mijn vader vroeg me:"Ben je homo?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei : "Nee, niet echt".
Ik bekende hem: "Ja, ik ben zo".
Hij zei: "Sodemieter dan maar op".
Kennelijk vond hij het toch belangrijk.
Mijn baas vroeg me:"Ben je homo?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
"Hij zei: "Nee, niet echt".
Ik bekende hem: Ja, ik ben zo".
Hij zei: "Je werk deugt niet, ik ontsla je".
Kennelijk vond hij het toch belangrijk.
Mijn beste vriend vroeg me:"Ben je homo?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei: "Nee, niet echt".
Ik bekende hem: "Ja, ik ben zo".
Hij zei: "Je kunt mij beter niet meer je vriend noemen".
Kennelijk vond hij het toch belangrijk.
Mijn lief vroeg me: "Hou je van me?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei: "Ja".
Ik bekende hem:" Ja, ik hou van je".
Hij zei: "Kom hier, ik neem je in mijn armen".
Voor de eerste keer was iets echt belangrijk.
Mijn God vroeg me: "Hou je van jezelf?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei: "Ja".
Ik vroeg: "Hoe kan ik van mezelf houden? Ik ben homo".
Hij zei: "Zo heb ik je gemaakt".
Wat is er verder dan nog belangrijk?
naar INSPIRITUS
talenten
gevaar