Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

seniorennet.beseniorennet.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS
Woensdag 18 juli 2007

engel


Ja, de engel is terug van weggeweest, zie maar even lager. Ik hoop dat hij zich nu even stil houdt zodat hij zich kan tonen aan andere bloggers. In elk geval kan je het bericht lezen op het blog van Lya. Dit was ik haar toch ergens verplicht of hoe een engel soms ook voor wat meerwerk kan zorgen ... zolang hij maar voor JOU zorgt.
http://bloggen.be/catootje/ en dan terugkomen naar mij hé.
Bij deze wil ik wel eens zeggen dat mijn hersens soms niet meewillen wat plakken en knippen betreft en helemaal niet wat codes betreft, maar daar heb ik een reddende engel voor in o.a. de persoon van Nicole, Katrien ... Ja, ook ik ben een mens met beperkingen.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 10:17 Stuur door Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Lya18 juli 2007 om 14:51

Knap hoor die engel terug!!!

Hallo Martin
Het engeltje heeft je dus al geholpen, om het zichtbaar te maken. Daarom van ons iets terug. Oefening baart kunst, zeggen we toch? Ik leer ook nog elke minuut, als ik achter dat schermpje zit. vriendschapsedelweissuj6.jpg   puckysverhaalzx0.jpg
en dan krijg je pucky zijn verhaaltje er bij. Want ik weet niet wat ik verder moet schrijven!!
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Dinsdag 17 juli 2007

reisgezel

Aansluitend bij wat ik gisteren schreef ligt hier een toepasselijk tekst die best toen als intro kon gebruikt worden, maar kan even goed vandaag en ook morgen. De tekst komt uit een boekje dat ik 30 jaar terug gekocht heb, getiteld BRONNEN, van Valeer Deschacht.

Ieder mens heeft nood aan een reisgezel,
een wapenbroeder,
een goede herder. Zo was Jezus van Nazareth.
Hij was zelden alleen.
Velen waren naar hem aangetrokken
als naar iemand die voortdurend
naar elke blijdschap en verdriet luistert.
Wie van hem weggaat
kan het leven weer aan.

Geloven is geen drukkend plichtsbesef,
wel een fundamenteel vertrouwen
in de sfeer van:
je mag,
je mag er zijn.
Ondanks alle kronkels in je verleden:
JE BENT AANVAARD,
je hoeft niet vergeefs mens te zijn.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 16 juli 2007

pc-verlof

 
... toch voor even.

Ja, dat was de bedoeling - vandaar de lege stoel -  en wat ik me inderdaad ook had voorgenomen, maar ook al kan je dan even het bloggen stilleggen, dan zijn er ineens mails die me bereiken via het gastenboek; mails en complimenten die me zo ter harte gaan waar, bij het lezen ervan, mijn mond haast openviel en het ineens stil werd in en om me (in de positieve zin), zeg maar aangegrepen werd dat het ergens mijn verantwoordelijkheid is zo vlug en zo goed mogelijk in te spelen op de (onuitgesproken) vragen van bepaalde bloggers.
Komt dit een beetje verwarrend over, kan zijn maar wanneer het de voorbije dagen bleek dat  mensen mij al maanden volgen zonder te reageren en dan ineens hun diepste erkentelijkheid uitspreken, zelfs rechtreeks op hun blog, dan kan ik alleen maar ZEER ZEER DANKBAAR zijn, en voor hen die het hen aangaat wil ik dan ook een stuk verantwoordelijkheid opnemen nu ik heb gemerkt dat ik hier een tweede roeping mag leven geven.Naast die dankbaarheid in deze is er echter een vreemd gevoel van dit gewoon mogen doen en dan eigenlijk verrast te zijn door deze reacties, aanmoedigingen, waarderingen. Ja, het bracht wat meditatie met zich mee over eigen gaven.

Van één van die lezers in stilte kreeg ik aangenaam compliment, en bij het surfen op haar blog vond ik een link naar een ander blog en daar vond ik iets wat zo toepasselijk is voor velen onder u. Met haar toestemming heb ik het gekopieerd en naar die mensen gemaild waarvan i weet dat ze een schouderklopje kunnen gebruiken. Vandaag mag ik het ook op mijn blog plaatsen. Het resultaat van geloven in elk-ander? Ik denk het wel.
In elk geval dank aan Lya voor de "engelenbijdrage"! De engel is spijtig genoeg op reis zoals je ziet, maar wellicht weer voor een goed doel.  Nog meer dank voor mensen die me weten te waarderen in wat ik hier probeer in blogland, maar vooral laten wij voor elkaar een engel zijn, want om deze af te sluiten haal ik nog een citaat uit een andere mail:

HOE MOOI IS DE GENADE ALS DE LIEFDE OVERWINT!



 Dit engeltje wil je troosten. En zegt BETERSCHAP, LIEVE MEDEMENS .Dat is mijn grootste wens. Wonderen bestaan niet, alleen als men er echt in kan geloven. En dat kan dit meisje je heus niet beloven. Maar troost is een gift, heel snel gegeven. En kan belangrijk zijn in ieders leven. Een kus, een schouderklop, of alleen: Ik ben er voor je zeg als je me nodig hebt, ik ben er in een tel.Ja, lieve mensen, dat kan tegenwoordig heel erg snel. Dank zei een kastje dat computer heet. En je hoopt dan dat je niemand vergeet. Sterkte en oprechte gevoelens tijdens het lijden. We willen je allemaal met een reactie verblijden. Maar soms is er lijden alleen, Zeg me, en ik ga naar je blog of bloggen heen. Wetend wat pijn en alleen zijn is, 1 teken is genoeg, ook al is het `s morgens vroeg.Dat zou helemaal fijn zijn. Dan duurt de dag niet zo vreselijk lang. En tuurt men niet s tilletjes met hoop achter het gordijn. Dus lieve mensen bereik zoveel mogelijk mensen waarvan je weet: Die heeft het nodig. Bedankt. Kopieer dit, nu je toestemming krijgt. Het is voor het goede doel!

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 15 juli 2007

welk masker

zet jij op? Of heb je ondertussen al leren leven zonder masker en mag je ook voor anderen zijn wie je echt bent?! Of willen anderen gewoon niet hebben dat je bent wie je zijt en kun je dat masker maar afnemen eens thuis binnen je muren?
Hoe vind je dit bericht? 7 stemmen
Geschreven door maarten om 15:34 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 13 juli 2007

Tommeke


Ben je ook rechtgeveerd? Ben je ook opgesprongen en heb je nog lang nadien mee geaplaudiseerd voor onze sportpersoonlijkheid, Tom Boonen wanneer hij weer adembenemend over de meet kwam?! Een mens denkt altijd dat hij het niet meer haalt en toch, spanning verzekerd.
Mooi toch; wat kan geluk toch in een klein hoekje liggen! Ook temidden dagelijkse beslommeringen.
Neen, vele dingen die gelukkig maken liggen zomaar voor en naast je zoals een blogvriendin volgend citaat naast haar naam plaatst:

WIL JE DE LIEFDE VAN JE LEVEN ONTMOETEN?
KIJK DAN NU IN DE SPIEGEL!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 13 juli 2007

de vraag

waarmee ik gisteren besloot was geen les in moraal. Misschien moet ik nog eens duidelijk maken voor zij die me nog niet (zo) goed kennen, dat alles wat ik hier af en toe achterlaat gebaseerd is op een doorleefd geloof in God, ook met vallen,opstaan en falen. Maar het zijn dus niet zomaar spirituele levenswaarden, al mogen ze ook zo gelezen worden. Terugkerend op de vraag van gisteren WAT WIJ ALS TEKEN van onze liefde kunnen achterlaten, heeft uiteindelijk te maken met het geloof dat wij van God komen en weer bij Hem terugkeren. Wie met deze ingesteldheid leeft  geeft zichzelf onbewust weg aan anderen in liefde. Deze liefde raakt de ander ook al zijn we er niet altijd van bewust - heb ik hier zelfs al mogen ondervinden via heet bloggen - op hun kwetsbare plek om hen zo door Gods liefde te laten genezen en te veranderen.
Wanneer wij er dan over nadenken wat wij de mensen als nalatenschap willen geven, wat wij met ons leven uiteindelijk tot uiting willen brengen, dan zullen wij niet meer constant bezig blijven met onze ziekte en onze eenzaamheid, dan zal het geheim van ons leven ons duidelijk worden. Namelijk dat we sterfelijke mensen zijn, die op hun korte weg in deze wereld sporen willen achterlaten van een liefde die de mensen na ons de weg wijzen naar de diemensie van de goddelijke liefde.
Het is deze goddelijke liefde die ons eigen leven, vandaag en nu al, verandert en dit leven een oneindige betekenis geeft!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 12 juli 2007

betoverd

IN IEDER VAN ONS leeft het verlangen naar liefde, naar échte liefde. Ik wens hier dan nog eens een wens uit te spreken, in het algemeen, maar ook in het bijzonder aan een paar mensen hier:
"Durf lief te hebben en bemind te worden. Laat je betoveren door de liefde, laat je door haar vertrouwd maken met het geheim van een diepere liefde, die de vervulling is van je ware verlangen, meer dan een sporadisch gevoel, een lust, maar laat je beminnen!"
Misschien moeten velen, meer dan vroeger, liefde te leren, een liefde die niet vermengd is met claims, maar een liefde die stroomt en de mens betovert, die jou het leven op een nieuwe manier laat proeven. Ik hoop dat de liefde niet verkilt maar enorem zal toenemen. Het was dan ook heuglijk nieuws via de media te vernemen dat jonge mensen terug zoeken naar die echte waarden van liefde, vriendschap en solidariteit. Jong of oud, laat ons betoverd worden door dat onverwachte. Pas zo zullen wij sporen achterlaten van liefde. Want er blijft aan het einde van ons leven maar die ene vraag:

"Wat hebben wij als teken van onze liefde achtergelaten"?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 18:32 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 12 juli 2007

voor wie

verder wil genieten in schoonheid, even zoeken in de blogs onder de naam "mannenfotografie"-janfrans.

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door maarten om 11:24 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 12 juli 2007

fotokes

maanden terug plaatste ik wat fotokes die blijkbaar sommigen dermate aanspraken dat ik er een afzonderlijk blog voor heb gemaakt; nu plaats ik hier terug een paar dingen als ontspanning, als antwoord op een uitdrukkelijke vraag en ook te lezen tussen de regels bij sommige nieuwe bezoekers. Alleen de vraag welke uit de honderden achter te laten, art, real, zwart-wit? Even ontspannen na 11 juli.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:16 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 11 juli 2007

geven en ontvangen


Wanneer het gebeurt dat we een geschenk geven aan een ander, dan beperkt zich dat niet tot die éne ander, maar de ontvanger deelt meestal in de vreugde samen met anderen, gewoonlijk in familie- of vriendenkring; bij een verjaardagsfeest.
De vreugde valt eigenlijk vooral te beurt aan de gever zelf; zo heb ik het toch altijd ervaren en nog een grotere vreugde is het wanneer ik er de nodige tijd kon voor uittrekken en precies dat geschenk kon uitkiezen dat die ander zo graag wou ontvangen en toch als een verrassing aankwam. Neen, het gaat niet om wat men geeft, maar hoe. Het schenken kan doorheen de tijd ook wijzigen van louter materiële dingen tot het wellicht meer belangrijke waarden van het leven zelf, namelijk het schenken van aandacht, het goed luisteren naar een ander, proberen gevoelens en behoeften te begrijpen.
Zo is het soms een vreugde, zelfs via dit medium, gever en ontvanger te zijn. Het wordt een beetje zelfscholing ook in het bewust geven in respect. Nog méér dan vroeger vriendelijkheid en mededogen schenken, geven van onze tijd-zeker nu het voor velen verlof is-, maar misschien nog het meest voor allen die nu ziek zijn. Dat wij onze energie mogen gebruken als gave, onze woorden  als een geschenk bij elke ontmoeting. Ook deze woorden zijn opnieuw een moment van hartelijke ontmoeting vol van dankbaarheid om wat ik van zovelen mocht ontvangen in een geschenk, een mail, een kaart, even uw aandacht voor mij, uw attentie.
Genegen,

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 18:40 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 9 juli 2007

nieuw gedicht


een gedicht kan een warme omhelzing zijn
verfissend op een nieuwe dag

woorden verhullen soms wie we zijn
het is goed te weten dat dit mag

jezelf vinden in een gelijke stem
doet nieuwe deuren open

zegt meer over jou dan over hem
daarom mag ik altijd hopen

dat er iemand is die ik werkelijk ken
en die mijn woorden leest

die iemand die weet hoe ik ben
die zoek ik nog het meest

veel liefs,

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door maarten om 17:55 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 7 juli 2007

substituut2

Goeie vrienden,
Ik heb zopas een bericht geplaatst, me een kop koffie ingeschonken en op dat moment denk ik aan de foto die me werd gemaild van iemand die ik helemaal niet ken. Meteen dacht ik dat deze compositie voor die persoon misschien ook een substituut is van onaanraakbaarheid of is het een mooi gebaar van iemand met pretoogjes?! Wie zal het zeggen, ik denk aan het laatste; maar zo maar in een galerij geplaatst worden, is dat niet een beetje te veel eer? Meteen duikt een andere gedachte op: het is soldenperiode ... kijk maar toe.  Hoe dan ook, met deze fofotcompositie wens ik de persoon nog eens te danken, en aan ALLE blogvienden: aanvaard deze als AWARD daar ik niet goed ben in deze dingen. Dus wie het schoentje past trekke het aan. Ik vind jullie wel later op blog. Ik weet dat nu velen onder jullie met graagte zullen aan de slag gaan en ik dank bij voorbaat. En dat is dan geen substituut maar een HART-elijke groet in vriendschap en liefde! Maarten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:44 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 7 juli 2007


Kunst kijken en sex, een mooie afbeelding of schilderij. Ja, ik moet het toegeven na al die jaren en ik beleef het nog elke dag intens wanneer ik met schoonheid word geconfronteerd, zelfs een mooie vrouw of mooie man. Maar het liefst zou ik in het schilderij kruipen of in die mooie foto en er nooit meer uitkomen. Ik wil er mezelf in verliezen. Het is een substituut voor seks. Misschien een substituut voor aanraken of aangeraakt worden.

Foto’s worden soms een realiteit voor mij, foto’s die werkelijkheid worden. Zo denk ik dat naar iets kijken, een schilderij, een foto van iemand … een substituut is geworden. Misschien daarom destijds een afzonderlijk blog aangemaakt? Nee, geen substituut: een alternatief voor een verhouding. Ik heb nog nooit van iemand echt gehouden, weet je, van een vrouw, van een man.  Ik hou dus niet van een zij of van een hij, maar van een HET. Ja, ik hou van een mooi gezicht, zeker op een foto. Ik heb nooit van een vrouw gehouden, behalve van mijn zuster dan en dat telt niet; trouwens ook niet van een man. Misschien is schilderkunst, nog liever fotokunst voor mij een vervanging van lust, liefde, hoe je het noemen wilt. Het is een theorie en toch kan ik verdwijnen in dat lichaam op die foto, voor uren lang … als substituut; de psychologen zullen er wel een uitleg kunnen aan geven, maar voor mij blijft het intens genieten in en van schoonheid en verdwalen.

‘een samenvatting van eigen gedachte en schrijfsels’

Welke foto moet ik hier nu plaatsen? In elk geval denk ik aan meerderen die ook ergens kunst als substituut herkennen. Probeer er in elk geval in eerlijkheid van te genieten! Groeten.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:12 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 6 juli 2007

doordenkertje


"WAT NIET VLUCHTIG IS, BLIJFT"

Wanneer ik dit hoorde aan de telefoon meende ik dat ook  te moeten delen met jullie.  Het was de afsluitende zin van een persoon die me al langer niet meer had gezien en zich verontschuldigde dat hij eigenlijk een bjina-afspraak na een etentje, niet was nagekomen. Ik had en heb daar geen erg in, maar als afsluiter kan dat tellen, de samenvatting van meer dan 25 jaar vriendschap!

Ik wens aan elk van jullie zo iemand die met je meegaat, ook al hoef je elkaar niet elke dag te zien of te horen! En die iemand kan misschien nog vandaag geboren worden ... Kijk maar in ons bloglandje.

Wanneer ik terug wat meer tijd en energie heb, dan kan je ervan op aan dat meer blognieuws volgt,dat ik dat doorgeefstokje wel degelijk zal doorgeven al heb ik hier recent al een poging gedaan, want mijn ja is een ja, ook in deze, al mag het geen moeten zijn zoals ik tussen de regels lees van blogggers die schrijven "nu heb ik vandaag niets te schrijven". Mensen, we zijn toch allemaal in de eerste plaats hobbymensen, en voor morgen: GENIET van de ZON ... ook de vriendschap tussen bloggers blijft in een soms vluchtige wereld!

Maarten
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 21:11 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 5 juli 2007

wanneer ook

Wanneer ook deze dag vergaat .... Heb ik pas hier nagelaten en het is al tijd om te denken aan de dagsluiting; zo vlug gaat de tijd. Gisteren wilde ik nog een stukje schrijven maar toen het af was begaf de pc het ineens zodat ik maar een kortere versie heb achtergelaten. Ik wou het namelijk hebben hoe we verknocht zijn aan de pc, hoe hij een partner geworden is en doorheen het SeniorenNet zeker vriend en toevlucht voor elkaar geworden zijn. Sommigen hebben zulke sporen bij de ander nagelaten dat we niet eens hoeven te zoeken naar het laatste nieuws van de blog. We zijn een hechte familie geworden en ik ben daar blij en gelukkig om. Ik denk soms - al kan het aan de aard van de blog liggen- dat ik hier als man soms tussen de vele vrouwen  een beetje "de pastor" ben. En waarom zou dat ook niet mogen. Ik heb toch eerder al geschreven dat een Indische vriend-priester me ooit heeft gezegd dat ik wellicht altijd "the unblessed deacon" zou blijven.

Ik weet dat ik hier nu ver aan het afwijken ben en toch - ja, geloof het of niet - maar ook vandaag liep alles mis wat communicatiemiddelen betreft. Geen internet of te zwakke verbinding, geen telefoon gedurende enkele uren al zijn beide los van elkaar gekoppeld ... En dan denkt een mens: WAAR ZIJN WE IN GODS NAAM MEE BEZIG?! Met het materialistische dat ons weghoudt van het echte leven, van levende mensen? Uren bezig zijn met kabels en draden en stopcontacten!Heb ik die pc zo broodnodig? Kan ik niet zonder een paar uren telefoon? Ja, ik betrap me er op dit moment op dat ik dit medium nodig heb, alleen al omdat mensen uitzien naar mijn verhaal; ik heb het nodig om contacten en afspraken te maken via mail, maar waarom maken DINGEN ons bijna ziek?!
Weet je, ik doe zoals verleden jaar vrijwillig "kerkbewaking" en ik moest wel weg van die draden en dingen, en toen zag en hoorde ik terug mensen. Meer nog, ik betrad de stille ruimte waar dingen niet storen maar uitnodigen. Ik zag de dame met in haar hand een paternoster. En ik, ja ik dacht nog even of mijn telefoon het straks zou doen en keek dan op naar dat grote kruis, denkend aan de morgenhymne en wat ik niet heb gedaan.
Slaap wel en voor morgen gezond weer op.
En voor de aandachtige lezer, JA, ik heb deze avond naar de sterren gekeken, maar er was enkel maar grijze lucht, maar intens aan JOU gedacht!
Maarten
PC, dank dat je er bent zodat ik toch mijn verhaal kwijt kon en vooral teken van leven mocht zijn voor u en u en u!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:04 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 4 juli 2007

Morgenhymne

Terwijl het morgenlicht ontwaakt,
wij schouwen op naar Gods gelaat:
dat Hij ons doen van deze dag
voor tegenspoed behoeden mag.

Hij zij een teugel voor de tong
die vaak een twistgesprek begon.
Hij zij een lichtscherm voor het oog
dat zich aan ijdelheid bedroog.

Vooral de diepte van ons hart
beware Hij voor haat en smart,
Hij lere ons opstandig vlees
zich onderwerpen aan de geest.

Wanneer ook deze dag vergaat,
en weer een nacht te wachten staat,
laat ons, van zonden even rein,
de zanger van Zijn glorie zijn.

Aan God de Vader op Zijn troon
zij lof en aan zijn enige Zoon,
en aan de Geest die ons verblijdt
van heden ot in eeuwigheid!

Maurits Van Vossole

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 10:55 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten