Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

akke.beakke.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

Berichten van 1 januari 2006 tot 31 december 2006

Vrijdag 17 november 2006

Thibeau

Beste Blogvrienden,

Vandaag ECHT uit het leven gegrepen en LEVEN wil ik in hoofdletters schrijven! Wat méér is, hier wordt het woord LIEFDE dat ik al lang gebruik in mijn blog zelfs vruchtbaar in Nieuw leven, DE LIEFDE tussen twee mensen!

Dus zomaar uit het vuistje maar dan heel echt want dat overkomt een mens niet elke dag meer!

Met enige ontroering meld ik u de geboorte van THIBEAU,zoontje van de buren!
Ja, inderdaad een maand te vroeg.
 
Ik hoorde dinsdag rond middernacht nogal wat héén en weer geloop en wanneer ik de dag nadien zag dat rolluiken zo goed als dicht waren en de wagen weg was en weg bleef, dacht ik dat Isabelle misschien zou bevallen, want ze had me eerder verteld dat het kindje wellicht voortijdig zou geboren worden.
 
Wanneer ik Kurt verder ook niet meer hoorde tot laat in de avond wist ik het bijna zeker. En inderdaad, deze morgen stak er een geboortekaartje in de bus.

"Thibeau - 15 november 2006".    (als dat geen koningswens is!)
 
Wat doet een mens dan hé? Toch niet onmiddellijk gaan aanbellen; maar wanneer ik deze avond de moto van Kurt hoorde aanstaan (wellicht uit de garage gehaald omdat hij zo gelukkig is - want zijn moto is enkel zijn hobby -) ben ik maar buiten geweest en heb de lichten aangemaakt!
 
Nog nooit heb ik iemand zo gelukkig gezien, een stralende papa, klaar om vlug terug naar zijn vrouw te te gaan, maar toch even tijd om zijn geluk te delen ..
 
"Het is een zoontje, de naam is Thibeau en alles is goed. ... We zijn naar het ziekenhuis gereden om 23.30 u, maar omdat het toch te vroeg geboren zou worden, heeft men nog geprobeerd uit te stellen tot 16.30 u. Het woog bij de geboorte 2,660 kg".
 
Ik ben zeer gelukkig voor hen, want al die tijd was ik als goede buur ook een beetje met hen in verwachting, een eerste kindje en dat na tien jaar huwelijk waar ze al zolang hebben naar uitgezien!
 
De tranen komen me nu nog in de ogen.
 
 
Mijn hartelijke gelukwensen aan Isabelle en Kurt!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 16 november 2006

witte halsdoek


Jean, een jongeman van 20 jaar had de reputatie van zijn ouders schade toegebracht.
"Jean, ga uit mijn ogen, ik wil niet dat je nog een voet in dit huis zet",zei zijn vader.
En Jean is vertokken, met de dood in het hart.
 
Wat later zei hij tot zichzelf: "Het is waar. Ik ben echt een stuk vuil, een smeerlap. Ik ga mijn vader vergiffenis vragen."
Maar omdat hij schrik had dat zijn vader hem aan de deur zou zetten, schreef hij hem een brief.
"Papa, je hebt gelijk, ik heb je naam besmeurd en ik vraag vergiffenis. Ik zou toch zo graag terug naar huis komen."
 
"Daarom schrijf ik je deze brief. Zonder adres, omdat ik schrik heb dat je me niet meer wil zien.
Maar als je me toch kan vergeven, -vader, ik smeek het je - knoop dan een witte halsdoek aan de laatste appelaar
op de laan naar ons huis."
 
Enkele dagen later zocht hij zijn broer en beste vriend Marc op. "Marc", zei hij, "Je moet me vergezellen naar huis.
Ik rij tot 500 meter van onze woning en dan neem jij het stuur over. Ik ga op de passagierszetel zitten en zal mijn
ogen sluiten. Dan daal je langzaam de laan naar ons huis af. Als er een witte handdoek hangt dan kom ik nooit
meer naar huis".
 
Zo gezegd, zo gedaan. Op 500 meter geeft Jean het stuur aan Marc en ze rijden samen traag de laan af,
tot aan de laatste appelaar voor het huis. "Marc, ik smeek je, heeft mijn vader een witte zakdoek aan de
appelaar gebonden",vraagt Jean. En Marc antwoordt:"Nee, Jean er hangt niet één witte sjaal aan de appelaar,
maar de hele laan hangt vol met honderden witte halsdoeken."
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door maarten om 17:05 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 14 november 2006

Jezus

Jezus is verrezen en besluit om zich kenbaar te maken in Antwerpen.
Hij komt neergedaald op de Groenplaats en besluit een goei pint te gaan pakken.

Na een tijdje geraakt hij aan de klap met de kroegbaas en vertelt hij wie hij is.

"Ja ja, dat zal wel. En kan je dat ook bewijzen?"

Jezus staat recht en teent naar een man in een rolstoel die verlamd is.
Jezus raakt de man aan en zegt hem op te staan.
De man springt recht en loopt weer vrolijk rond.

Even verder zit een blinde man.

Jezus raakt de man aan en zegt hem de ogen te openen.

De man kan weer zien en gooit zijn blindenstok weg.

Aan een tafeltje zit Mustafa en Jezus vindt het raar dat die man daar helemaal alleen zit. Wanneer hij in de
richting van Mustafa stapt, staat die recht en begint te roepen.
"Riskeer het ni hé makker. Ik ben nog maar 14 dagen in ziekenkas!"


Is inderdaad eens iets anders hé!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 21:43 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 14 november 2006

gewoon

even laten weten dat ik mijn mails aan het opruimen ben waarbij ik nog één en ander wil beantwoorden. Hoeveel moois sturen mensen elkaar toch door en dan dat willen bewaren voor ooit of om nu te gebruiken, of voor een toekomstige bezoeker of een zoveelste blogger. Mogen we ons niet gelukkig noemen dat zoveel schoons ons zomaar via het internet in de schoot wordt geworpen?!

Oké, ik dwaal al af want ik wou opruimen en niets méér dan met één van de vele mooie foto's jullie laten! Maar het is niet omdat er geen nieuw bericht is dat er ook geen nieuws zou zijn.

Misschien DE UITGELEZEN GELEGENHIED te grasduinen in mijn archief om me beter te leren kennen nu jullie me al langer bezoeken en misschien beter begrijpen waarom het allemaal begon!

Alvast dank en tot  ....

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 15:59 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 14 november 2006

behoed de liefde


behoed de liefde
van de geliefden
gij die weet
hoe broos
en bijna niets
twee mensen zijn
en dat hun hart
onrustig is
en onbestendig
als het weer

geef hen de tijd
elkaar te kennen
en te troosten
blaas hun
harstocht aan
maak hen
geduldig
en oneindig lief

huub oosterhuis

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 15:17 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 14 november 2006

Geluk uit het niets


Geluk uit het niets. Doodgewoon maar even zitten en stil zijn. Even zonder alles, alleen met je zelf zijn. Vele gedachten die als maar komen en gaan. Schenk er voor even geen aandacht aan. Laat ze door je hoofd waaien als de wind. Ze fladderen en verdwijnen dan gezwind. Merk dat er ruimte ontstaat tussen vele gedachten. Een ruimte, die je steeds meer gaat achten. Een stukje niets, waar in je het geluk naar boven voelt komen. Meer als je ooit had durven dromen. Laat de gedachten achteloos komen en gaan. En weer is er die ruimte, ze komt spontaan. Laat geluk zijn gang gaan in die tijd van niets. Iedere keer weer gebeurt er iets. Zonder iets te verwachten of te willen zal het jou naar en hoger bewustzijn tillen. Het zal ook de nodige rust brengen in jouw leven. Het gaat vanzelf zonder het na te streven. Heerlijk om dit pure geluk spontaan te ervaren. De wilde stroom des levens komt tot bedaren ....  
Of hoe eenvoudig geluk toen was zoals op de foto, zonder de pc waar we nog dit en dat moesten, ook in onze vrije tijd of als senior.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 15:10 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 14 november 2006

wat maakt

WAT MAAKT HET LEVEN ZO WAARDEVOL?

HEB ELKAAR LIEF

HELP ELKAAR

RESPECTEER ELKAAR

LEEF NAAST ELKAAR

VERTROUW ELKAAR

GELOOF IN JEZELF

ZEG ELKE DAG

IK HOU VAN JE.

ZO KAN JE VOOR ELKAAR EEN ENGEL ZIJN!




Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 14:52 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 12 november 2006

life

life is good ... maar dat was gisterenavond toch even beter dan op deze maandagmorgen!

Deze foto graag aan alle blogvrienden en -vriendinnen; was te mooi om hem achter te houden!




Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 23:52 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 12 november 2006

geborgenheid

Of wij nu boreling zijn of een klein kind, of we op zoektocht zijn als puber of verlangen naar die éne grote liefde die ons leven vol maakt; allen verlangen we naar een veilig nest, geborgenheid en dit van bij de geboorte tot aan de dood tot we uiteindelijk geborgen worden in Zijn Liefde die niet sterven kan! Tot zo lang roepen we op onze moeder, ook al is zij ons al lang voorgegaan ...
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 23:03 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 12 november 2006

voor alle bloggers

wie daar ook aan de andere kan mag bezig zijn iets aardigs en moois achter te laten om in schoonheid te delen en elkaar zo een mooi moment te bezorgen dit boeket!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 20:34 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 12 november 2006

niemand

NIEMAND ontsnapt aan de dood. De dood hoort bij het leven. Daarom vind ik het zo erg dat velen niet eens de kans krijgen een mooi leven te leiden. Waarom bestaan vluchtelingen? Waarom moord?
Waarom zou je niet in dit korte bestaan niet trachten voor iedereen goed te doen?! Het leven is toch alléén maar een gave!


Beste mensen,

wanneer ik bovenstaande daarnet las van een zekere Lucien Decock kon ik niet anders dan deze boodschap hier achter te laten, zeker in deze gedenkdagen van oorlogen, maar meteen ook de levensgrote vraag: Waarom moord, waarom honger, waarom uitsluiting?!

Ik weet, het is misschien niet gepast terwijl we genieten van onze zondagavondrust stil te staan bij alle vormen van gruwel bij goede muziek, en toch: laten we morgen en ook elke dag nadien eens extra vriendelijk zijn voor elk-ander! Een kleine druppel?
En mochten er dan eens miljoenen van deze druppels zijn ... !

Nog een mooie avond verder en een vredevolle week toegewenst!







Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 20:13 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 11 november 2006

Sint-Maarten

Beste blogvrienden,

Ja, ik weet niet hoe het komt, maar ik heb iets met mijn patroonheilige, Sint-Maarten. Mijn blognaam heb ik dan ook niet lang moeten zoeken. Een mooie poster van het beeld dat je vindt in Berlare hangt dan ook in mijn kamer, en al langer zoek ik naar een mooie schilderij om in de leefkamer op te hangen. Van mijn goeie blogvriend "Peter1925" kreeg ik destijds zomaar een paar foto's die ik dan ook graag in de zijkant plaats van dit blog.

Wat ik ten diepste met de heilige man heb is wellicht het proberen te delen met anderen. Dit is geen eigenwaan maar mede ook doorheen de opvoeding heb ik die waarden meegekregen en ik doe dan ook mijn naam graag eer aan. Zijn de Indiareizen daarvan niet een verre uitloper? Je mantel delen! Je huis gastvrij openstellen, luisteren naar het verhaal van een ander, want wie luistert er op vandaag nog echt?! De meesten hebben al een antword klaar en hebben dus niet echt geluisterd. Maar vandaag wil ik het positief houden.

In India had ik jaren terug het geluk precies op 11 november te gast te zijn en ik werd er omhangen met bloemnskransen want voor de Indiërs betekent een verjaardag niet zoveel; de feestdagen daarentegen wel! Een speciaal voor mij opgedragen mis in een privékapel met drie priesters was iets bijzonders! Zo ontvang ik nog steeds in deze periode de mooiste, soms duurste(al hebben de meesten weinig of niets!), wenskaarten met HAPPY FEAST! .. Oké, Maarten, je dwaalt weeral af naar jouw India ...
Bij deze dan ook een Gelukkige Feestdag aan allen die de naam dragen van Martin, Maarten, Martijn, Martine, Tine .... Een zuster heeft ooit naar mij bij haar inkleding de naam aanvaard van Zr. Martine!
Voor velen in Vlaanderen is het meteen ook een dag voor groot en klein wanneer de kindervriend langskomt! Mooi toch deze naam te mogen dragen!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 10 november 2006

DESIDERATA

D E S I D E R A T A
 
Beweeg je vreedzaam  midden  het lawaai en de haast,
en weet welke  rust er in de stilte kan heersen.

Ga zo ruim mogelijk met iedereen vriendelijk om, maar zonder de dupe te zijn.
Zeg uw waarheid rustig en duidelijk;
en luister naar anderen, zelfs naar saaie en onontwikkelde lui;
ook zij hebben hun eigen verhaal.
Ontwijk  schreeuwerige en agressieve mensen, zij zijn een ergernis  voor de geest.

Wanneer je jezelf met anderen vergelijkt,
zou je ijdel en verbitterd kunnen worden;
want er zullen altijd mensen zijn groter en kleiner  dan jezelf.

Geniet zowel van je prestaties als van je plannen.
Blijf vol interesse voor je carrière, hoe bescheiden die ook moge zijn;
het is een echte rijkdom in het wisselend lot van de tijd.
Wees behoedzaam als je zaken doet; want de wereld is vol bedrog.
Maar laat dit je niet blind maken voor alles wat rechtschapen is:
vele mensen streven hoge idealen na;
en overal is het leven vol heldendom.

Wees jezelf.
Veins vooral geen genegenheid.
Wees evenmin cynisch over de liefde,
want midden alle dorheid en ontnuchtering blijft zij eeuwig als het gras.

Laat je mild door de  jaren leiden; doe zacht afstand van de dingen van je jeugd.
Voed geestelijke  kracht als schild om je heen bij onverwachte tegenslag .
Maar ontredder  jezelf niet met spookbeelden.
Vele angsten zijn de kinderen van vermoeidheid en van eenzaamheid.

Naast een weldadige discipline, wees teder met jezelf.
Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren;
je hebt het recht hier te zijn.
En gaat het  al of niet je begrip te boven,
toch ontvouwt het heelal zich zoals het hoort.
Leef daarom in vrede met God, hoe je hem ook mag voorstellen,
en wat je inzet en verlangens ook mogen zijn.
Leef in harmonie met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven.
Met al zijn onechtheid, afstomping en stukgeslagen dromen
is het toch nog steeds een prachtige wereld.
Wees zorgzaam.
Zet je in om gelukkig te zijn
 
Max Ehrmann ( 1872 - 1945)

Dit is de "modernere versie" van een tekst ooit gevonden in de Sint-Pauluskerk, Baltimore, gedateerd 1692. De originele tekst heb ik eerder al geblogd, maar deze wijsheid blijft toch actueel!
Dat wou ik je nog even meegeven op de vooravond van 11 november 2006!



Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 23:36 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 10 november 2006

uit kindermond

... en het gaat toch ook deze keer weer over de liefde zeker!!!

Als mensen verliefd worden, gaan ze kussen en als je voor de eerste keer
kust, dan val je op de grond, voor zeker een uur. (Wendy, 8 jaar)

Gisteren heb ik een meisje gekust op een heel persoonlijke plaats.
Achter een boom (Thomas, 7 jaar)

Verliefde mensen houden elkaars hand vast, omdat ze hun ringen niet
willen verliezen die veel geld gekost hebben. (Govert, 8 jaar)
De ene wordt op de andere verliefd omdat hij bv. sproeten heeft en die
vindt dan iemand die ook sproeten heeft. (Andy, 6 jaar)

Als je verliefd wordt, word je door een pijl neergestoken of zoiets,
maar de rest doet niet meer zo'n pijn. (Manuel, 8 jaar)

Om een goed koppel te zijn, moet je altijd blij zijn, ook als hij
snurkt. (Wynne, 7 jaar)

Je kan iemand verliefd maken door heel hard te roepen I love you, I love
you" en je mag het niet erg vinden als haar ouders erbij staan
(Nicholas, 8 jaar)

Als je iemand verliefd wil maken, doe dan geen vieze, stinkende groene
schoenen aan of zo. Je krijgt dan wel aandacht, maar aandacht is nog
niet hetzelfde als liefde. (Titus, 9 jaar)

Je kunt je vriendinnetje mee uit eten nemen. Maar dan moet je er wel
voor zorgen dat ze het lust. Frieten zou ik wel lusten. (Jonas, 9 jaar)

Als twee volwassenen uit eten gaan, weet je zeker dat ze verliefd zijn
als ze de hele tijd naar elkaar kijken. Hun eten wordt koud. Andere
mensen willen hun eten warm eten. (Jelle, 9 jaar)

Als volwassenen verliefd zijn, zijn ze meestal mooi aangekleed. Dus als
ze gewoon een jeansbroek aanhebben, dan zijn ze misschien al uit elkaar.
(Sarah, 9 jaar)

Het is echte liefde als ze in het restaurant zo'n dessert kiezen dat in
brand staat. Dat bestellen ze graag, want hun hart staat ook in brand.
(Charlotte, 9 jaar)

Als je wil dat de liefde blijft duren, moet je heel goed leren kussen.
Dan vergeet je vrouw misschien dat je nooit de vuilbakken buitenzet.
(Dave, 8 jaar)

Mensen kussen, omdat je daar helemaal warm van wordt.
Dus zeker in de winter is kussen heel leuk.
(Daphne, 8 jaar)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 8 november 2006

even-naasten


Gedicht van de maand november
 
Naasten
 
Er is een tijd geweest dat mensen elkaar
'evennaasten' noemden.
Die naasten zijn er nu vrijwel niet meer.
Misschien af en toe 'even'.
 
(Uit: 80 Gedachten) 
 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 19:16 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 8 november 2006

levensavond


Levensavond
 
 
In de gang naast de ziekenkamer hoort hij de vrouwen zeggen hoe goed hij is geweest voor hen.
Maar zij spraken duidelijk een taal die hij niet meer verstond. Want hij had niet het gevoel goed
te zijn noch zocht hij in die goedheid nog te behagen.
Hij had het einde van het lijden bereikt, waar alle weerstand zich neergelegd heeft en de mens,
gezuiverd, niets meer dan goedheid is.
"Jullie moeten niks zoeken na mijn dood", heeft hij toen gezegd, ".. er is niks meer".
 
Inderdaad, in zijn leven had hij alles met milde hand weggegeven en de ene hand had het zelfs
nooit van de andere gezien.
Ja, hij was goedheid, zachtheid, barmhartigheid ... Die mens heb ik mogen kennen en ik sta er
vandaag even bij stil. Moegestreden verlangde hij naar zijn hemel waar men hem welkom zal heten!
 
In dankbare herinnering opgedragen aan die man die weldoende rondging!
 
Maarten

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 18:20 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 8 november 2006

hoop is


Hoop is

dat gevangen zitten
niet het laatste is;
dat honger hebben
niet het laatste is;
dat je werk verliezen
niet het laatste is;
dat macht
niet het laatste is;
dat terreur
niet het laatste is;
 
Hoop is

dat iemand zien sterven
niet het laatste is;
dat schuld hebben
niet het laatste is;
dat het kan me niet schelen
niet het laatste is;
dat uit je land moeten vluchten
niet het laatste is;
dat in de steek gelaten worden
niet het laatste is;
dat er geen zin meer in zien
niet het laatste is;
dat het allerlaatste wat we zien
toch niet het laatste is
... 
 
 Geert De Decker
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 12:22 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 7 november 2006

"gebak ...

... om op te warmen" is een toen nog getypte versie van zomaar wat bedenkingen over zakelijke contacten tussen twee personen tot ze beiden een mens worden van vlees en bloed, en die het contact alleen maar versterken doorheen de jaren. Een lofprijzing aan de vriendschap die sterker is dan de liefde, en zo nu nog op vandaag een blogverhaal waard is!

Namen en plaatsen refereren naar een echt verhaal maar zijn zoals in vele boeken en films hier vervangen door andere namen al blijft het verhaal levensecht en waarheidsgetrouw. hier gaan we:

Tien maanden terug.
September 1991
een naamkaartje waarop we vlug noteren:
- gebak, op te warmen; chocolademousse ...
 
Een zoveelste aanbieding.
Voor ons misschien niet interessant, toch bewaren.
 
De jonge man, netjes gekleed, komt een maand
later terug - wat is ons overkomen;
dat weet wellicht geen van beiden, maar als vreemden
bleken wij zelfde wegen te gaan ...
 
Het product, deze keer de boels, werd een 
eerste schakel, reeds verstrengeld in een
wederzijdse sympathie, die deugd deed.
 
Even later, bijna op de valreep, een uitnodiging
tot een degustatie-avond, die in dank wordt aanvaard.
 
Maar wie zijn we .... de vrienden van vroeger voor
de anderen, al kennen we elkaar nauwelijks.
Of toch, want eindelijk iemand gevonden die weet
te genieten van een fijne tafel, en voor wie
een mooi pak, zo niet belangrijk dan toch aangenaam
dragen is.
Ik vraag me zelfs nu nog af of het precies niet
mijn complimentjes zijn geweest met zijn verzorgd
voorkomen die de tweede schakel vormden.
 
Van dat ogenblik af groeide de vriendschap in
verhouding tot de grootte van de facturen, al had
geen van beiden invloed op elkaar, integendeel.
 
Een summum werd wellicht de Meersbloem, met
een dagenlange intense nasmaak. Gewoon prachtig, man!
 
Met uw geliefde die verwonderd is over mijn platenkeuze
"DU", maar me toch in een nieuw pak steekt,
thuis afscheid nemen ... bij rode wijn ...
tot hij wederkomt, de Kerstman.
Dat is wat men noemt: jong en dynamisch,
en toch zo fijngevoelig.
Dat voel je in elke handdruk, in de glimlach.
 
Stilaan werd het een samen-uitzien naar 18.07.
"U bent zeker op mijn huwelijk" wist ik reeds
bij uw derde bezoek ...
En dat was groot, want wat is vriendschap?!
Niets meer dan er zijn voor elkaar.
 
Het werd dus tijd voor een tweede re-unie: een festijn
bezegeld met Champagne, niet voor de naam,
maar voor ons - bijna een voorlopig afscheid van
de jongeling, die straks man en vader wordt.
 
Nog even speelde hij de Paashaas, lekker groot;
en zo blijft ons alleen de zomer nog, die zo anders
zal zijn ... dat ik er even stil bij word,
dankbaar herinnerend alles wat we samen hebben beleefd,
bron van stille vreugde en kracht, waar een firmanaam
gestalte kreeg in vlees en bloed, in lach en traan,
immer om elkaar begaan, vooral uit gans mijn persoon
U het beste toewensend, beste vriend,
om elkaar straks in blijheid terug te vinden.
 
Dankbaar om de vriendschap en de genegenheid,
echt heel veel geluk, Hans!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 20:19 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 7 november 2006

heimwee

of zo ...

een "dagelijkse gedachte" waarin ik me nog altijd een beetje herken.
En zo gaan we terug naar de oorsprrong van mijn blog; misschien het ogenblik om blogland uit te nodigen terug te gaan in mijn archief en niet alléén bij de laatste berichten stil te staan. Want in die eerste maanden heb ik velen leren kennen en vooral omgekeerd. Bij deze een hartelijke uitnodiging en alvast dank aan de mensen die me nog niet zo lang volgen!
Echt van harte!

Misschien is het wel heimwee, dat ik nog heimelijk blijf vechten om iets dat al lang verloren is.
(vrij naar) Verdano (ingestuurd door: El Condos, Brugge)


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 18:25 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 7 november 2006

fotoreportage

omdat ik nu even wat minder tijd heb en ik weet dat er toch sommigen zijn die dankbaar gebruik willen maken van bepaalde foto's. Laatste heb ik gemerkt op menig blog.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 10:35 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 7 november 2006

zo heeft menig blogger weer wat inspiratie zijn eigen blog op te frissen, is het niet?
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 10:32 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 6 november 2006

doortocht

we zijn hier maar op doortocht, en het is enkel door ons leven te leven,  dat het ons lukt de eindstreep op een waardige manier te halen , wij hebben een bol wol meegekregen maar de sjaal moeten wij zelf breien 
 
 
 
gelezen op blog van peter1925

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 22:41 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 5 november 2006

Het gewicht van niets ...

Een koolmeesje vroeg aan een duif: ‘Weet jij hoeveel een sneeuwvlok weegt?’
‘Zo goed als niets’, antwoordde de duif.
Het koolmeesje lachte. ‘Ik zat gisteren op een dennentak toen het begon te sneeuwen. Geen sneeuwstorm, maar een zachte sneeuwbui, mooi als een droom. Omdat ik niets beters te doen had, telde ik de sneeuwvlokken die op mijn tak vielen. Na een tijdje was ik bij 3 751 952. Toen viel de 3 751 953ste op mijn tak, met een gewicht van zo goed als niets, en toch brak de tak af.’
Het koolmeesje vloog weg. De duif dacht na. Hij was al eeuwenlang, sinds de tijd van Noach om precies te zijn, een expert in vrede. ‘Misschien is er ook slechts één mens nodig om de weegschaal te doen omslaan en de hele wereld in vrede te laten leven’, dacht hij.

© Kolet Janssen, Warme woorden. Zinvolle teksten voor jongeren. Altiora Averbode

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 23:17 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 4 november 2006

wat verlang ik


Heb je er ooit al bij stil gestaan wat je eigenlijk ten diepste van anderen verlangt tegenover jezelf? 

 
Meestal is de vraag nogal zelfbetrokken en klinkt ze dan: Wat verlang IK ? Of nog: de vraag wordt niet gesteld want in onze wereld begint de zin met : IK verlang ... 
Dit is de vraag die op tafel ligt en nog even zal nazinderen, want zo had ik het nog niet eerder gezien.
 
Volgens  Peter Schmidt is dat niets anders dan de concrete invulling van de zaligsprekingen, hier en nu.
Ik beperk me hier voornamelijk tot de zieke medemens ;gewoon een paar eigen bedenkingen.
 
Zou het niet kunnen zijn dat men je wil laten delen in de kennis en kunde van een ander die je zo een gelukkiger mens maakt.

Zou het niet kunnen zijn dat het antwoord ligt waar je als zieke met zachte handen en zachte woorden benaderd wordt,
dat men medelijden en begrip voor je situatie opbrengt,
dat je lijdend mensenhart met schroom en respect wordt benaderd zonder vele waaromvragen omwille van de intimiteit?
 
Zou het ook niet kunnen dat méér dan deze lichamelijke genezing er een woord valt van geestelijke opbeuren;
dat men het ook kan verdragen dat ik klaag wanneer het leed bitter smaakt  of ik in herhalingen verval. 
 
Mag er dan een mens aan mijn ziekbed staan met een zuiver hart en vol liefde, die me hoop en verzorging biedt en me zo innerlijke vrede brengt.
 
Mag ik bij iemand thuiskomen die echt naar me luistert. Mag ik genegenheid en meeleven voelen en me zo een beetje bemind weten om weer anderen  te kunnen en te mogen beminnen , ook al word ik in mijn ziek-zijn (nog) niet begrepen.
 
Mag ik mezelf zijn, ook met mijn gebreken, desnoods met mijn slecht karakter, mijn liefde die soms eigenliefde is. 
 
 
Eigenlijk gaat het om het geluk als grote drijfveer van elk mens, want wanneer de afwezigheid van dat alles wat ik hierboven aanhaalde er echt zou zijn,dan pas word ik een ongelukkig mens. 
 
Gelukkig daarom wanneer je beseft dat je fundamenteel arm bent, want alleen zo kan je krijgen. Dat krijgen is een geschenk en vormt dus een band tussen de gever en de ontvanger. M.a.w. omdat het geschenk gratis is, datgene wat ik van  de ander dus heb verlangd en gekregen, ontstaat er zoiets als een liefdesband. 
 
En dan kan je niets anders dan dat geschenk te delen, wat je met vreugde zal doen. Je zal er zich nu zelfs toe verplicht voelen want dat is het begin van alle solidariteit,de invulling van de zaligsprekingen hier en nu Wie zo wil leven beweegt zich op de weg van de liefde en zal het geluk ervaren in zijn hart! Ik weet dat dit geen gemakkelijke weg is, maar ook ik probeer het telkens opnieuw met vallen en opstaan ... en laat me eerlijk zijn tegenover mezelf: met God als dragende kracht!
 
Dank voor u mee-lezen en mee-denken; dan is ook bloggen geen verloren tijd geweest, maar misschien een weg elkaar nog beter te leren kennen.
 
Van harte!
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 20:36 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 4 november 2006

laat me

Laat me van je houden

laat me van je houden                                             
tot in de toppen van de bomen
laat me van je houden
tot in het diepst van de dromen

laat me van je houden                                     vredesduif%20die%20vliegt.gif?dc=4675379551925742088
zoals een eindeloze dag naar je lacht
laat me van je houden
zoals een ster fonkelt in de nacht                        

laat me van je houden
voor zolang het duren zal
laat me van je houden
gun me dat in ieder geval




met dank aan de persoon die me dat toestuurde;
past zo goed in mijn gedachtenwereld en in dit
blog.
laat dus nog maar iets van je horen en dank!!!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 2 november 2006

goeie vrienden


Goeie vrienden heb je nooit teveel ;
slechte zijn als herfstbladeren,
die vind je overal.



Goeie zijn als diamanten, duur- en zeldzaam.



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 21:59 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 2 november 2006

grootste heilige


Neen, geen verkiezingen deze keer om de grootste Belg maar n.a.v. Allerheiligen werd gevraagd wie voor de Italanen de grootste heilige is. En misschien verrassend genoeg zou dat wel eens Pater Pio zijn. Persoonlijk ken ik die mens  niet en heb daar weinig of niets over gelezen al weet ik dat héél wat Vlamingen op bedevaart gaan naar Pater Pio. Sorry, geachte blogvriend die wel uw vertrouwen in de heilige stelt waarvoor alle respect!
Dat daarentegen Franciscus op een tweede plaats staat zal wellicht niemand verwonderen. Is hij niet de minzamen dierenvriend?!

MAAR gevraagd aan de Italianen en aan de bezoekers aan de Stad Rome, blijkt dat wijlen paus Johannes-PaulusII - mocht hij heilig verklaard worden- de grootste heilige zou mogen genoemd worden!
Was deze mens inderdaad geen grote heilige met een voorbeeldfunctie als nooit eerder vertoond? Een ziek en lijdend mens tussen en met de zieken.
De massale wereldwijde belangstelling voor zijn laatste dagen en de begrafenisplechtigheid zijn wellicht daarvan het mooiste bewijs.
Ja, we hebben figuren als Johannes-Paulus II nodig die zelf de wereld heeft rondgetrokken als prediker van vrede en verzoening! Maar eigenlijk wou ik het even hebben over de grootste heilige, wie maakt een poll?
Of is je moeder, je vader die grote heilige?!



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 15:25 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 2 november 2006

weet je

"Weet je wat er leuk is dat je zegt dat je naar een vriend gaat, dat het een vriend is ....

 want wie zegt niet dat hij naar een "vriendin" gaat." ... zopas gehoord!




Hoe vind je dit bericht? 11 stemmen
Geschreven door maarten om 15:23 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 2 november 2006

je afkomst

"NIET JE AFKOMST TELT, MAAR WEL JE TOEKOMST!"

Klinkt deze je soms bekend in de oren, dan heb je het ondermeer gehoord van onze premier, maar nog nadrukkelijker heb ik hetzelfde beluisterd op de Nederlandse televisie. Laatste was geen voorgeschreven tekst maar kwam uit de buik van een paar geïnterviewden. Wanneer je zo die dingen hoort, dan weet je ook dat er iets grondig fout zit in onze maatschappij en cultuur.
 
Gelukkig maar dat er mensen zijn die het opnemen voor de duizenden met andere achtergrond en afkomst; voor mensen die geen kansen hebben gekregen in het leven, blank of zwart, allochtoon of autochtoon!

 Ook dat is missioneringswerk, HIER te velde, maar dan heel concreet! Ik heb me wel onmiddellijk de bedenking gemaakt en vooral de hoop uitgesproken dat dit geen slogan mag worden, noch blijven, want klinkt wel soms te aardig!

Misschien is bovenstaande "citaat"datgene wat ik probeer een beetje waarheid te laten geworden wanneer ik anderstaligen het Nederlands wil bijbrengen, want het gaat vooral om HUN TOEKOMST en meteen werk ik zo mee aan een eigen vernieuwde toekomst!

Laat ons dan ook niemand vastpinnen op zijn verleden, maar SAMEN werken aan een verdraagzame toekomst!

En nu ik deze bedenking neerschrijf gaan mijn gedachten naar een te vroeg overleden KSA-leider die als motto had: SAMIEDOE!

SAMEN IETS DOEN!

Streven naar beter maakt inderdaad gelukkiger!

Ik wens het u allen van harte!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:02 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten