herinnering!

Maar het moooiste wat ik zelf heb mogen ontvangen is de liefde van mijn moeder

die vandaag 85 jaar mochtr worden!

Onderweg komen je gedachten tot rust, niet hier niet daar,
maar onderweg kom je tot nieuwe gedachten!
Nieuwe gedachten ontstaan als je je hoofd leeg maakt!...
Durf de gedachten en de dingen die je bezighouden,
opzij te zetten en even op iets anders te richten!
Het kan heel verfrissend zijn als je je gedachten in de week zet!
Door op je in te laten werken en er even niet mee bezig te zijn,
zet je min of meer, die gedachten, "in de boekenkast", om ze te laten rijpen!
Zo krijgt het vorm wordt het concreet en kun je het in praktijk brengen...
Door het inzicht wat je krijgt, kun je doorbreken, wat je niet eerder doorbreken kon!

Is nog veel te zwak uitgedrukt voor datgene waar we worden in meegesleurd! SCHAAMTE is beter woord!

Haat eindigt niet door haat.
Haat eindigt door liefde.
Dit is een eeuwige wet.

Boeddha  

Verwacht geen vergeving,
als je met de kleuren
van de wraak verft.

Hoop niet op barmhartigheid,
als je geen barmhartigheid toont.

Droom niet van kwijtschelding,
als je haat zaait.

Verwacht geen zoetheid,
als je bitterheid schenkt.

Verwacht geen lof,
als je niets van een ander
door de vingers ziet.

Zoek niet naar het positieve,
als je het negatieve plant.

Na het bisschoppelijk schrijven van Mgr. Johan Bonny en dit in voorbereiding op de synode rond het gezin, waar heikele thema's als communie voor echtgescheidenen, beleving van homoseksule paren en andere invullingen rond het gezin.

Doe ik soms kwaad als ik bemin?

Dat ben je vooor het leven!

Gelukkig kan ik zijn
met soms enkel een
kleine hand op m’n gezicht....
Gelukkig kan ik zijn
met in de kleine ogen
‘ik hou van jou’, op mij gericht.
Dan is zo’n dag
om eeuwig vast te houden.
Gelukkig kan ik zijn
met één woord van begrip
net als ik denk
ik weet niet hoe het moet
dan is dat ene woord een troost
dan is alles ineens weer goed.
Geluk is bij mij
blij zijn met elke nieuwe dag
ik leef, heb lief en denk
elke dag is meegenomen
men zegt, het leven is zo kort
ik wil met open ogen dromen

... maaar mensen voelen zich algauw ongemakkelijk bij het lijden en het verdriet van een ander. Zeker als betrokkene dan nog een gelovige duiiding wil aan geven. Juist waar SeniorenNet een klankbord zou kunnen zijn voor zo veel mensen met lijden en verdriet allerhande, wordt het leed afgestoten, en dat heb ik dus ook zelf afgelopen week weer eens mogen constateren.

Ik hoor het jullie al zeggen dat bloggen niet om het scoren gaat, maar ik kan er ook niet naastkijken, als je in enkele dagen, en dag na dag, naar beneden duikelt in de ranking dat het niet mooi meer is.

Er is maar één reden, en dat merk ik trouwens al in al die jaren van bloggen evenzeer, sinds het overlijden van mijn broer is het vanzelfsprekend dat mijn aandacht naar hem ging en alles wat met rouw te maken heeft.

Maar mensen lezen dat niet meer, willen het niet meer zien. En toch, juist nu heb ik jullie nodig; want is één van de werken van barmhartigheid niet: gij zult de bedroefden troosten.

Ik doe hier zeker niet aan zelfmedelijden. Ieder heeft zijn klein of groot kruis te dragen, maar ik stel enkel maar vast dat over echte pijn en verlies niet mag geschreven worden, of dat zich dit moet beperken tot 'de sensatie' a.h.w. is verdampt.

Zelfde geldt trouwens ook een als er uitdrukkelijker over geloven geblogd wordt.

Bij deze is het misschien het moment eens aan te halen dat mensen ook niet lezen wat er staat en dan totaal verkeerd reageren op een blogje, zeker als het over het overlijden gaat. Ja, ik merk een trend die terug is van weggeweest. Men probeert zo veel mogelijk gastenboeken te tekenen, zelfs meermaals per dag, om toch maar in de kiijker te lopen.

Zou het platvloerse het dan toch halen van meer inspirerende blogs, een fenomeen dat men ook moet vaststellen in de muziekwereld. Denken we maar aan de zomerhit 2014. Hoe minder men er van begrijpt, hoe groter de winstkans.

Als ik voor jou…

mag zijn,    een mens die luisteren kan

                   naar alles wat je drukt
                   naar alles wat je draagt.

Als ik voor jou…

mag zijn,    een mens die zoekt met jou

                   naar alles wat mogelijk is

                   naar alles wat nog overblijft.

Als ik voor jou…

mag zijn,    een mens die zwijgen kan

                   wanneer een woord teveel is,

                   wanneer alleen de stilte zegt

                   wat niet te zeggen is.

         Dan dank ik jou

         voor het vertrouwen

                                 dat je in me stelt.

             (Frans Weerts)

Je heelt jouw verleden niet door erin rond te dolen.

Je heelt jouw verleden door ten volle te leven in het nu.

De rouw van ouders is eindeloos.
Het raakt ieder aspect van hun leven....
Wanneer een kind overlijdt rouwen de ouders de rest van hun leven.
Hun verdriet wordt een onderdeel van zichzelf.
Terwijl de tijd verder gaat leren ouders dit verdriet te waarderen.
Hun verdriet bindt hun aan hun kind.
Zij eren het kind door hun verdriet.....
En het is het teken van LIEFDE dat NOOIT verloren gaat.

Voor een dag van morgen

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad
hoe lief ik je had.
Maar zeg het aan geen mens,
ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man
alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.

Hans Andreus
Uit: Al ben ik een reiziger
Uitgeverij Holland 1959

Noveen ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van Dadizele

Van 8 tot 16 september

Eucharistievieringen op weekdagen om 7.30 uur, 9 uur, 16 uur (rosarium) en 18.30 uur. In het weekeinde van 13 en 14 september op zaterdag om 16 uur en 18 uur, op zondag om 6 uur, 7 uur, 8 uur, 9 uur, 10 uur, 11 uur, 16 uur en 18 uur. Het koor Cantabile Dadizele verzorgt de viering van 10 uur muzikaal.
Dagelijks is er om 15 uur een mariale gebedsviering in de kapel van het rosarium; op zondag in de basiliek.
Vrijdag 12 september om 20 uur is er een eucharistieviering met daarna een kaarsprocessie.
Zondag 7 september heeft om 20 uur in de basiliek ‘Van Ave Maria tot Salve Regina’ plaats, een licht- en tekstevocatie afwisselend met liederen. Medewerking van sopraan Inge Zutterman, het mannenkoor Gaudeamus Igitur, fluitiste Beatrijs Deboutte, hoboïste Gerlinde Vanbrussel, pianiste Veerle Vinckier.   Mattliss verzorgt de choreografie. Joost Vanbrussel heeft de algemene leiding in handen.
Vrijdag 12 september is er om 20 uur een orgelconcert met het Grimmertingekoor uit Moorslede in de Sint-Theresiakerk te Slypskapelle
Woensdag 10 september zegent mgr. Jozef De Kesel om 17 uur de kinderen.
Info: pastoor André Monstrey, tel. 056/50.91.50 en andre.monstrey@telenet.be

Nog nooit zo sterk ervaren hoe dicht dankbaarheid en verdriet elkaar raken na het overlijden van mijn broer.

...

Verwonderd dat iemand jaren terug gegaan is in mijn archief, en deze bezoeker dit artikel aanstipte, wil ik het hier herplaatsen. Misschien vooral omdat er bij mij ook veel stil verdriet is na het plotse overlijden van mijn broer op 28 njuli.

18-11-2010

zoveel verdriet

Wie heeft er toch zoveel verdriet uitgevonden  en al die tranen? Nadat ik dit had gepost las ik volgend commnentaar waarmee ik dit blogje graag aanvul. ja, inderdaad ..Maar het triestige er aan is dat er mensen zijn die dit leed ALLEEN moeten dragen ..; niemand hebben om te helpen dit verdriet draaglijk te maken,dat is nog erger .. Laten we daarom open staan voor het verdriet van elkaar! Een luisterend oor, een zakdoek vol begrip, een schouderklopje met hoop! Het kost niet veel en het kan een hemelsbreed verschil maken! Met dank aan de co-auterur voor deze bedenking, en vooral laten wij inderdaad een luisterend oor zijn voor zovelen van wie wij hun leed amper vermoeden.

eindelijk geprofiteerd van wat zon om de rozen die het overleefden binnen te halen, en de andere helaas vroegrtijdig en in vollle bloei op de composthoop te gooien. Heel erg en jammer, zeker voor iemand die niet wil dat het geknakte riet niet breekt, zij het een bloem of een mens.

Liefde, zorg en geduld

kunnen voor mirakels zorgen.

gedreven door een passionele drang

vallen mijn doffe ogen

in de glans van verlangen op dit scherm

luiden mijn verkrampte vingers

hun concerto in het digitale boek

en zoekt mijn gedempte stem

het keizerrijk van de liefdeszang

Onderweg zijn is stapje voor stapje verder komen op je levenspad. Is telkens weer groeien en leren van hobbels die je moet nemen. Is telkens weer de sprong wagen naar het onbekende.

Onderweg zijn is bij iedere kruising opnieuw kiezen waar je heen wilt. Is de keuze maken tussen een snelweg en een voetpad. Is kiezen of je alleen wilt reizen of samen wilt gaan....

maar hoe echt en doordringend zijn deze woorden nu ik het nooit meer aan mijn broer zal kunnen zeggen...

Als je hem tegen komt een dezer dagen
Haal hem in huis, probeer het een keer
Geef hem een stoel en dan moet je hem vragen
"Hee ouwe droom, hoe zat het ook weer
Dat jij ons meenam langs wegen van liefde tot hoog in de bergen, naar toppen van kracht
De wereld hervormen, de hemel bestormen
Met nieuwe ideeën, nog niet eerder bedacht

Want die stokoude droom heeft nog heel veel te geven
Hij heeft een geheim en dat zijn wij soms kwijt
Maar hij zal ons ook allemaal overleven Hij is zo oud als de wereld, maar zo jong als de tijd
Maar je moet hem beschermen, je moet hem verzorgen
Je moet hem koesteren onder de zon
Je moet hem vertrouwen, en vandaag al of morgen
Weet je het weer waar het ooit om begon.

Kijken met je hart,
spreken met liefde
  er helemaal zijn voor de ander.
  Je zelf wegcijferen dus…

Helende woorden en horende oren...
  halen die ander uit de put,
  laten die ander weer lachen.

  Door zulke naastenliefde en warme gevoelens
komt er verandering in een hulpeloos gevoel,
  komt er weer blijdschap in een moedeloos hart.

Verdriet is het voorvoelen
hoeveel het zal kosten,iets of iemand
los te laten
Verdriet en troost zijn èèn
zoals de adem in en uit
zoals de zee
ebbe en vloed
zijn zij  golven van èèzelfde beweging
Verdriet is teken van verbrokkeling
signaal dat het geheel in zijn voegen scheurt
dat de mens wordt opengereten,doorschoten van
eenzaamheid,en op zoek naar heelheid
Verdriet is het merkteken....
....dat hij pelgrim is,"op weg" 

...Ach ! maar waarom
waarom doet verdriet zo`n pijn?

...."Zoveel soorten van verdriet
ik noem ze niet....."
schreef iemand

bij afscheid van mijn broer.

.

Maak van elke dag een dankdag

door uit dankbaarheid te leven.

maar dan vooral de mooie herinneringen aan de geliefde ...

Alleen een heel groot mens - en dan nog pas na jaren leed - kan sterven zien als

"ik mag opnieuw geboren worden".

Maar van één ding ben ik overtuigd: de mens is voor het leven gemaakt, niet voor de dood.

Alleen valt mijn gps ook soms uit.

Is het niet overal ter wereld wat aan het branden? Oekräine, Syrië, Gaza... Wat doet de internationale gemeenschap? Wij als kleine burgers kunnen niet veel.

De puzzel van het leven leg je stukje voor stukje en plots ben je er een paar kwijt ...

Je zoekt en zal blijven zoeken, maar ze zijn verdwenen... weg ...

Je kan enkel gissen hoe je puzzel er op het einde zou uitgezien hebben ...