Paradijs



Paradijs

Laagje Beschaving

Gisteren heb ik de hele dag in de tuin gewerkt en bij zulke werkzaamheden gaat een mens ontspannen en laat zijn gedachten de vrije loop.
Wie heeft er nu niet op de T.V gezien of op de radio gehoord over de natuurramp in Amerika, voornamelijk in New Orleans.
De beelden die we te zien kregen waren echt niet fraai !
Het 'laagje beschaving' valt weg van zodra er een ramp gebeurt.
Mensen die plunderen, gewapende straatbenden die van de chaos en de ellende van anderen profiteren om vlug een paar mensen te vermoorden of te verkrachten !
Heeft het mensdom, 'de mens' nu nog niets bijgeleerd ?
Waarom roert 'Moeder Aarde' zich af en toe, door onheil in de natuur te veroorzaken ?
Zou het niet kunnen om ons 'de mens' een spiegel voor te houden ,om ons te laten beseffen dat we eigenlijk in onze ontwikkeling nog geen stap verder gekomen zijn.
'Amerika' waar iedereen naar opkijkt, een natie die het wereldwijd voor het zeggen wil hebben, ook zij is bedekt met een laagje.
Amper krijgen ze controle over de mensen, organisatie, hulpverlening en schreewen om bijstand !
Waar is het machtige Amerika ?
In andere landen zwaaien zij de plak, in eigen land kunnen ze hun problemen amper aan !
Gelukkig zijn andere landen nog solidair als er zich een ramp heeft voorgedaan.
Een goede compensatie voor het tekort aan beschaving ?
Mare
Mopje
Jantje vraagt aan zijn vader, pa wat is het verschil tussen 'in principe' en
Wat is het ?

optimist

Optimist :
* De laatste woorden van een optimist die een dakpan op het hoofd kreeg :
nog een geluk dat het geen schoorsteen was. (Julien de Valckenaere)
* Bij discussies wint altijd de optimist. (Herman Hesse)
* Zodra een optimist een lichtje ziet dat er helemaal niet is, is er een pessimist om het weer uit te blazen. (Giovanni Guareschi)
* Optimisten leven langer dan pessimisten (Phil Bosmans)
* Optimisten zijn jong, want ze geloven in de toekomst.
Kado van Flippo

Vertwijfeling

Vertwijfeld staar ik in het rond;
waar zijn dan toch die zinnen,
die ik anders zo gemakkelijk vond
zij schieten mij nu niet te binnen.
`k Zit maar wat te staren,
om ergens in het niets;
de contouren van een gedicht te ontwaren,
maar nergens zie ik iets.
Ik ben vanavond helemaal leeg;
er was geen regel waar ik vat op kreeg,
wat moet ik nu beginnen
om de eerste regel te verzinnen.
Als die mij te binnen schiet;
vanuit de leegte in mijn hoofd.
Al is het dan geen levenslied;
ik breng dan toch iets, zoals beloofd.
Uitspraken

Omzwachteld

Liefde is...
Liefde is als zand in de hand:
In een ander kleedje
Hallo lieve bloggers,
zoals jullie kunnen zien ,heb ik wat meer kleur en leven in de brouwerij gebracht
Alle dagen leer ik bij en dat maakt mij blij !
Hopelijk jullie ook, je mag het me gerust laten weten, kritiek is de beste leraar
groetjes Mare
Politiek ?

Een zoon vraagt aan zijn vader: "Pap, wat is eigelijk politiek?"
Vader zegt: "Jongen, dat is heel eenvoudig.
Kijk, ik breng het geld in huis, dus ik ben het KAPITALISME.
Je moeder beheert het geld, dus die is de REGERING. Opa ziet erop toe dat alles hier ordelijk verloopt. Hij is de OVERHEID.
Het dienstmeisje is de ARBEIDSKLASSE.
Wij hebben allen maar 1 doel voor ogen, namelijk jouw welzijn.
Daarom ben jij het VOLK.
Je kleine broertje die nog in de luiers loopt is de TOEKOMST.
De zoon denkt na en vraagt of hij er een nachtje over mag slapen.
's Nachts wordt hij wakker omdat zijn kleine broertje in zijn luier heeft gepoept en vreselijk heeft geschreeuwd.
Omdat hij niet weet wat hij moet doen gaat hij naar de slaapkamer van zijn ouders.
Daar ligt alleen zijn moeder en die slaapt zo vast dat hij haar niet wakker krijgt.
Daarom gaat hij naar de kamer van de dienstmeid, waar hij ziet dat zijn vader bij haar in bed ligt en dat ze vreemde dingen aan het doen zijn.
Hij ziet dat opa onopvallend door het raam toekijkt.
Ze zijn allemaal zo druk bezig dat niemand merkt dat de zoon in het deurgat staat.
Daarom besluit de jongen weer te gaan slapen.
De volgende ochtend vraagt de vader aan zijn zoon of hij met eigen woorden kan uitleggen wat politiek is.
"Ja", zegt de zoon, het KAPITALISME misbruikt de ARBEIDSKLASSE
terwijl de OVERHEID toekijkt en de REGERING slaapt.
Het VOLK wordt volkomen genegeerd en de TOEKOMST
ligt in de STRONT.
Rijden met de wagen

ECHTE citaten uit brieven aan verzekeringsmaatschappijen
- Bij thuiskomst reed ik per ongeluk een verkeerde oprit in en ramde ik een boom die daar bij mij niet staat.
- De jongen was overal en nergens op straat, ik moest
meerdere bochten nemen voordat ik hem raakte.
- Wie mijn portemonnee gestolen heeft kan ik u niet zeggen, aangezien er van mijn familie niemand in de buurt was.
- Intussen is het loopgips van mijn rechterarm verwijderd.
- Uw computer heeft mij een kind toebedeeld. Maar ik heb helemaal geen kind. En al helemaal niet van uw computer.
-Een voetganger kwam plotseling van de stoep en verdween
vervolgens zonder een woord te zeggen onder mijn auto.,
- Ik heb zoveel formulieren moeten invullen, dat ik veel liever had gehad dat mijn geliefde man helemaal niet was gestorven.
- Omdat de voetganger niet beslissen kon naar welke kant hij wegrennen moest, reed ik over hem heen.
- Na veertig jaar schadevrij te hebben gereden viel ik achter het stuur in slaap.
- Een onzichtbaar voertuig kwam uit het niets, ramde tegen mij aan en verdween spoorloos.
- Ik had de hele dag planten ingekocht, toen ik de kruising naderde, groeide er plotseling een flinke struik in mijn gezichtsveld en ik kon het andere voertuig totaal niet meer zien.
- Toen ik een vlieg wilde doodslaan raakte ik een lichtmast.
- In eerste instantie heb ik tegen de politie gezegd dat ik niet gewond was, maar toen ik mijn hoed afzette bemerkte ik de schedelbreuk.
22. Spreuk van de dag
Huisgenoot Flippo
Lieve lezers, aangezien mijn poes Flippo door velen geprezen wordt, zal ik hem wat beter aan jullie voorstellen.
21. Spreuk van de dag
Emancipatie
Emancipatie vergadering:
Oudjes

Oudjes,
Vanmiddag reed ik per toeval langs het bejaardentehuis, wegens wegomlegging in het dorp.
Een vriendin van mij heeft er jaren gewerkt en kan de onmogelijkste verhalen vertellen over de bewoners.
Het is een groot gebouw met vele appartementen en studio's, sommige met balkon.
Toen ik voorbij reed, zag ik een flits twee oude dametjes op het bankje zitten voor het gebouw.
Ze zaten mooi naast elkaar, voetjes tesamen en de handen gevouwen op hun schoot.
Hun witte hoofden staken af tegen hun donkere kleding.
Het aangezicht lichtjes naar de zon gericht als in gebed, niet in gesprek met God maar met het voorjaars zonnetje.
Tegen elkaar hadden ze waarschijnlijk al alles verteld en zaten in alle stilte, zoals twee standbeelden.
Hun wereld leek even stil te staan en hadden geen aandacht voor wat er rondom hen gebeurde.
Denken, deden ze zeker wel, maar wat zouden ze denken op dit moment ? Wat gaan we eten vanavond ? Wanneer komt de kuisvrouw ? Gaan we kaarten straks ? Ga ik vroeg slapen vanavond ?
Of, wat is dit zonnetje zalig !
Meteen verplaatste ik mij in hun plaats en met schrik om het hart zag ik mij daar zo zitten over 20 jaar !
Weg met de energie, het rijden met de wagen, boodschappen doen van hier naar ginder en al wat het leven boeiend maakt.
Vereenzaamd zittend op een bank met een andere dame, misschien wel een vriendin, maar te moe om te praten.
Alleen het zonnetje als dikste vriend, die me nog wat warmte kon schenken.
23.05.05
Mare
20. Spreuk van de dag
Hulp van poes ?
Om op zijn uitkijkpost te geraken springt 'poes' het liefst eerst op het klavier, met als gevolg dat de tranen in mijn ogen schieten van paniek !
1 reactie op dit bericht
Mooi!