Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

Loze beloftes


Als een waterval
stroomden ze over je lippen
waarin ik vastgezogen
kolkte in een onstuimige rivier
roerloos zwalpend tussen
‘wan en hoop’ zeilde ik als
dwaas langs klippen van
blind vertrouwen die mijn
levensschuitje tekenden


dobberend op ravage van
loze beloftes die kiemend
zaad naar haaien hielp
greep ‘k eigen riemen van
wilskracht die mij roeiend
op waters van zelfvertrouwen
zullen brengen naar een haven
waar ik onder wimpels van
liefde en hoop mag aanleggen

 
Marina Geerinck© Hartendame2
Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

rita16 maart 2006 om 21:46

zo mooi geschreven

is zo gevoelig,zo juist omschreven .lief Rita (meerkatje)
Herman28 februari 2006 om 12:52

Sleutelwoorden!

Beste Marina, een zéér mooi gedicht, waarin wilskracht en vertrouwen voor mij de sleutelwoorden zijn. Dank je om het zo treffend te verwoorden. Herman.

Krijg je stress van de jachtige tijd,
ben je daardoor het noorden kwijt,
klik dan op de buttonlink, ´t verzet je zinnen,
je wordt rustig en stil van binnen.
Ben je tevreden van het resultaat,
zorg dan dat hij bij je favorieten staat.
Bijleren wil en kan ik nog,
geef je waarderingspunten aan mijn gedichtenblog.
Ben je héél tevreden, link hem door,
aan je contactpersonen, van achter naar voor.
Je weet het nooit, is er niets op de TV,
je vrienden zijn er, misschien iets mee.



Klik op de knop om mijn blog te bezoeken!

Groetjes van

Herman en Mieke

Herman Mieke
Diaspora28 februari 2006 om 12:38

Treffend

Heel treffend, wij maken het allemaal in ons leven mee dank je voor dit moois ....GEGROET, diaspora.
http://www.bloggen.be/diaspora
annemiek28 februari 2006 om 08:47
Bedankt. voor je aardige reactie. Af en toe is zo'n avondje alleen wel eens lekker om weer tot jezelf te komen Groetjes Annemiek
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Het leven spiritueel gezien (tekst)


Het leven is als een rode draad die loopt van je geboorte tot aan je dood.  Hij houdt je levensverhaal bij elkaar, en soms gebeurd het dat er eens een kronkeltje ontstaat, dat je slechts met heel veel moeite weer kunt rechttrekken.  'Plooien gladstrijken' noemen sommige het. Bij pechvogels, staat de draad altijd gespannen waardoor hij op een bepaald moment doorknakt. 
De beschermengel geeft dan zijn taak over aan de doodsengel die jou meevoert in gezelschap van je gidsen, die zich sinds je geboorte over jou hebben ontfermt.
Of dit nu gebeurd, vroeg of laat... de heer ontvangt je altijd met volle liefde. 
Het is niet de kunst het te begrijpen.. maar het te aanvaarden want: de draad is niet oneindig.

Marina Geerinck© Hartendame2

Reageer op dit bericht

Treiteraar en treitertrien


Wie kent hen niet de treiteraar en treitertrien?
Wie heeft hen nog nooit van dichtbij gezien?
Je komt hen tegen in elke school of klas
kijk maar goed, ergens zit er wel zo\'n paljas
die je eerst eens goed zal testen,
om je vervolgens \'t ganse jaar door te pesten.
Vuile woorden en obscene gebaren,
niemand die hun gedrag kan verklaren.
Zij voelen zich een hele piet...
Nee, schamen doen ze zich helemaal niet.

S\'Morgensvroeg, tegen je zin uit je bed
want je weet dat je het ook vandaag niet red.
Iedere dag is het weer zo ver,
zij staan vooraan en zijn de ster.
Altijd hebben ze het op jou gemunt,
wat zijn ze knap in \'t bedenken van een stunt.
Kabaal maken ze voor tien,
die treiteraar en treitertrien.
Juf, meester zien jullie dat dan niet???
Dat zij hier voeren d\'hoogste toon in \'t lied!

Even een verkeerd antwoord...
en je wordt zo de grond ingeboord.
Gisteren noemde men je nog een \'stomme treut\'
ach, wat er ook is, je bent altijd \'de pineut\'
En was het nu ook niet nog daarnet,
dat men je noemde: \'Tonneke vet?\'
Steevast noemen ze jou \'oerdom\'
Je vraagt je voor de zoveelste maal af: \'Waarom?\'
Heel de klas hebben zij op hun hand,
juf, meester!! Het wordt hier falikant!

Van al dat getreiter en gedoe,
word je toch zo vreselijk moe.
Komt hier dan nooit een einde aan?
Je vraagt je af:\'Wat heb ik toch misdaan?\'
Werden zij vroeger ook gepest misschien
die treiteraar en treitertrien.
Of gaat het hen alleen maar om de eer,
dat zij durven zoveel meer.
Misschien ook wel jaloers om wat je bent,
of op zoveel dingen die zij nooit hebben gekend.

Och, probeer ze te negeren,
want zij zijn het die zich moeten generen!
Maar... laat ze niet blijven zitten op je kop,
als je wil dat het getreiter ooit stopt.
Niemand is volmaakt,
ook niet treitertrien en treiteraar!
Uiting gevend aan hun klein verstand,
vallen ze vroeg of laat wel door de mand.
Ondertussen hou jij je kalm en bedenk hierbij,
\'IK BEN TOCH VEEL BETER OPGEVOED DAN JIJ!

Marina© Hartendame2

1 reactie Reageer op dit bericht

Ode aan mijn grootmoeder


Daar waar zij ooit zat...
gewiegd in de warmte,
van haar vleselijke armen
ontelbare rimpels, getuige
van een hard verleden
tranen, glinsterende parels
die tussen haar vingers gleden
druppend op haar schoot
waar geborgenheid mij overviel
m'n onwetendheid vergoelijkte
handen die troostend streelde
zij, haar eigen leed vergat
koud en stil, is nu die plaats
waar zij.... ooit zat
 
 
 
Marina© Hartendame2
1 reactie Reageer op dit bericht

Geloven (spreuk)



Mensen zijn hedendaags niet meer gelovig...
Alleen als de lift in hoge snelheid naar beneden suist...
Raar, hoevelen zich dan 'Gods naam' herinneren!


Marina Geerinck© Hartendame2
Reageer op dit bericht

HARTELIJK WELKOM

Hartelijk welkom in mijn wereldje waar fantasie en realiteit de ingrediënten vormen voor mijn dichten en spreuken
        Hartendame2
Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten