Loze beloftes
Als een waterval
stroomden ze over je lippen
waarin ik vastgezogen
kolkte in een onstuimige rivier
roerloos zwalpend tussen
‘wan en hoop’ zeilde ik als
dwaas langs klippen van
blind vertrouwen die mijn
levensschuitje tekenden
dobberend op ravage van
loze beloftes die kiemend
zaad naar haaien hielp
greep ‘k eigen riemen van
wilskracht die mij roeiend
op waters van zelfvertrouwen
zullen brengen naar een haven
waar ik onder wimpels van
liefde en hoop mag aanleggen














4 reacties op dit bericht
zo mooi geschreven
Sleutelwoorden!
ben je daardoor het noorden kwijt,
klik dan op de buttonlink, ´t verzet je zinnen,
je wordt rustig en stil van binnen.
Ben je tevreden van het resultaat,
zorg dan dat hij bij je favorieten staat.
Bijleren wil en kan ik nog,
geef je waarderingspunten aan mijn gedichtenblog.
Ben je héél tevreden, link hem door,
aan je contactpersonen, van achter naar voor.
Je weet het nooit, is er niets op de TV,
je vrienden zijn er, misschien iets mee.
Klik op de knop om mijn blog te bezoeken!
Groetjes van
Herman en Mieke
Treffend
http://www.bloggen.be/diaspora