Wat je diep treft
het voelde alsof ik jou
eerder had gekend
toen zwijgzaamheid
de stilte doorbrak
en jij me droeg
over de obstakels
van 't verleden
waar holle woorden
lege zinnen vulden
die loze verhalen brachten
zonder waarde...
stoffige netten
ontsponnen waarheden
‘laat los’ zei je…
toen kilte de muren afdroop
en als ergernis spleten
van ‘oud zeer’ opvulden
waar gaten van wanhoop
door tijd waren uitgevreten
ik ontwaakte en begreep…
scheuren dicht je niet
met kauwgum







4 reacties op dit bericht
PRACHTIG
proberen vergeten en diepwegsteken
maar littekens die blijven die helen niet
maar ik kijk naar voor want we moeten verder met ons leven
maar als alleen ben dan verdwalen mij gedachten langzaam af
de pijn vergeet je niet
het maakt me nog sterker om verder te gaan
het leven is te kort om te blijven trappelen
die grote plas met tranen zijn voorgoed opgedroogd
groeten Naneke
blog sokokoln
mooi
Liefs Eugeen
dag marina
www.bloggen.be/fredslog
mooie
http://blog.seniorennet.be/diaspora