Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket
Vrijdag 20 oktober 2006

Eén met de natuur


dauwparels strelen mijn
lippen als natte kussen en
laten mij lichtvoetig dansen
door nevelslierten heen
die als witte bruidsluiers
mijn naaktheid tooien


huiverende huid
onthaalt klamme handen
van een fluisterende bries
die bloed doet stromen
en mij in euforie naar
’t hoogtepunt begeleidt


één met de natuur, brengt
mij in blijde verwachting
van weer een nieuwe dag
vol verlangen naar de
geboorte van de morgen
die ik groet... met nieuwe hoop

 
 

Marina Geerinck© Hartendame2
Reageer op dit bericht

6 reacties op dit bericht

Bernadette23 oktober 2006 om 17:24

Goeie avond.

Lieve Marina wat een prachtig gedicht!!!
Claartje22 oktober 2006 om 20:40

Hallo ,

Kwam zomaar langs met lieve groetjes !
Claartje
diaspora21 oktober 2006 om 22:56

hallo

Heel mooi diaspora
joeltje21 oktober 2006 om 13:19

Goedenamiddag jongedame!


cooltext13050074xn.png
Héél knap is dit gedicht,echt waar! Groetjes,Joël.
marylou21 oktober 2006 om 02:01

Ik wens je een heel fijn weekend.

Ieder woord dat je weer neerpende ,verwoordt wat ik telkens voel bij't krieken van een nieuwe dag.Ik trad binnen in je wereldje ,ging rustig zitten ,las en genoot.Bedankt ook voor je bezoek aan mijn blog;Morgen zet ik er de opngelooflijke foto's van gepekelde mensen in de zoutbaden op.Altijd welkom.Groetjes marylou
ekenit20 oktober 2006 om 20:50

prachtig

Hallo lieve Marina dit is weer een erg mooi gedicht knap gedaan,nog bedankt voor het bezoekje en ik wens je nog een heel fijn weekend groetjes

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Woensdag 18 oktober 2006

Verkeersagressie


Tergend langzaam maar vooruit
niemand die me hoort als 'k vloek heel luid.
Bumper aan bumper gaan we door
geen mens die opkijkt als 'k me stoor
Twee aan twee rijden we op de baan
maar straks is 't weer effen stille staan
'T ergste moet nu wel gaan komen
daar bij die laan met hoge bomen
moeten we met z'n allen op één rij
Opletten nu voor die rooie hier naast mij
die maar steeds blijft dringen
en er zich voor m'n neus tussen wil wringen
Kijk nu toch, dat wrak hier net vooraan
die voortdurend op de rem gaat staan!
Geen stoplichten die marcheren
maar ‘hij’ heeft wel een gsm om te telefoneren
Jongen!! kijk toch uit je doppen!
Hou liever wat afstand bij het stoppen!
Je zou je beter op de weg concentreren
in plaats van andere chauffeurs te ambeteren
Jezes toch… Wat een fille!
nu staan we weeral stille

Och d' er staat er eentje met pech...
Natuurlijk! in het midden van de weg
en ginds plakt er ene tegen de vangrail
Tja... ieder chauffeur zijn eigen stijl
Wat gaat deze hier nu weer doen?
Hela manneke het is nog geen groen!
Juist! dwars door 't rode licht
dat is nu toch echt geen zicht!
Een agent?? weer nergens te bespeuren
te druk met foutparkeerders te bekeuren
is het enige wat ik nog dagelijks hoor
dus, trek het je niet aan als ik me stoor!
Eventjes een blik op zij
naar die groene hier links van mij
van waaruit mijn neuspeuterende buur
mij aankijkt met een blik al even zuur
Voor hem duurt het vast ook te lang
rijden aan zo'n slakkengang

Dan opeens,wat een knal… Wat een smak!!
Die witte zit tegen me aan geprakt!
Hoe heeft die haar rijbewijs behaald??
Vast na eerst vijf maal te hebben gefaald!!
Mevrouwtje toch, zag jij nu niet echt
dat die auto stond in 't midden van de weg?
En jullie daar achteraan, hoeven zich niet te generen
blijf er maar lustig op los claxoneren
Wel, wel wat krijgen we nu??
dat is pas echt cru!!
Meneer gaat er zich ook al mee bemoeien
en ik... ik voel mijn bloed al gloeien
Heel schuchter en bedeesd
vertelt mevrouw dat 't mijn schuld is geweest
maar… dat had ze beter niet gezegd...
dan had het ook niet uitgemond in een gevecht!
Later op politiekantoor
werden we beiden onderworpen aan verhoor
Grote ramp de dag nadien
want iedereen had het in de krant gezien
er werd toen duidelijk vermeldt
hoe het met de verkeersagressie was gesteld 




Marina Geerinck©  Hartendame2
4 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 17 oktober 2006

Vadertje tijd



onuitgenodigd klopt hij aan

doet menigeen verwonderd staan

soms geen tijd tot een laatste groet

omdat hij nog… naar ‘n ander moet!

 

geen onderscheid tussen arm of rijk

'iedereen' is voor hem gelijk

ook al bied je heel veel geld

tijd is ’t enige… dat voor hem telt!

 

niemand ontkomt aan zijn bezoek

zelfs niet door een genie z’n onderzoek

‘hij’ blijft blind voor ieders verdriet

want medelijden… kent hij niet!

 

op een dag is het hier gewoon gedaan

en zal hij ook voor mijn neus staan

magere Hein zwaait zijn zeis

en neemt ons mee… op onbekende reis!


Marina Geerinck©  Hartendame2

Reageer op dit bericht
Zondag 15 oktober 2006

Ik ben verliefd (spreukje)


ik ben verliefd op o' zo veel
op de aarde in z'n geheel
verliefd op de sterrenpracht
die flonkeren in de nacht
verliefd op 't leven
op mensen die vriendschap geven
verliefd op o' zoveel
en jullie zijn... daar van een deel
ben verliefd op alles wat leeft
dat mij licht en liefde geeft


Marina Geerinck© hartendame2
2 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 7 oktober 2006

Pure liefde

 
jij tekent mij in liefde
met zachte tinten
kleurt mijn ogen blauwer
dan de mooiste meren
waarin jij als drenkeling
drijven wil en geduldig wacht
tot ik je pluk uit dit
zilte nat, je droog met
woorden van tederheid
en bepoeder met passie


jij kleurt blosjes op
mijn wangen als je handen
bloemblaadjes strooien
in badwater waar 't
kaarslicht als sterrenzilver
weerkaatst en 't verlangen
zich spiegelt in onze ogen
ik voel je aan en weet dat
tijd rimpelig voorbij glijdt
maar jij...

zal steeds blijven herhalen:
‘jij bent de mooiste voor mij’
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2
2 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 2 oktober 2006

Uit liefde voor taal


ik wil je dichten
toedekken met een woordendeken
zonder haperingen van komma’s
of eindstellingen van punten

***

ik wil je houden
in mijn grepen van letters
je delen in woorden en
voltooien met een titel

***

ik wil je bekoren
met zinnen van bloemen
samengebonden tot een dichtenboeket
je voordragen in eenvoud

***

neem mij in deze woorden waar
 

 
Marina Geerinck© Hartendame2

6 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 26 september 2006

In alle eenvoud



je ogen spiegelen mij
als liefdesranken
van rode rozenwoorden
waar gevleugelden
tussen de nog tere
bloemknoppen hun
donsjes bewaren, die
met liefde gevoed
mijn hart verwarmen
in tijd gerijpt door zon
zullen we geluk plukken
als rode rozenwoorden
zonder doornen

ik beloof ’t jou…
in alle eenvoud



Marina Geerinck© Hartendame2

3 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 23 september 2006

Vergeten poëet



ogen spraken

boekdelen van wellicht

onuitgegeven manuscripten

 

verbeten was de trek

om gesloten lippen

die misnoegdheid tekende

 

aan krom geschreven

vingers, ontsproten tal

van poëtische parels

 

dichterlijke armoezaaier

beroemd om wie je was…

één eeuw te laat


Marina Geerinck© Hartendame2
2 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 21 september 2006

Chaos


vergeten was ze

de zin van haar bestaan

ondergedompeld in de chaos van ’t leven

brak nu zuur het blind vertrouwen

geplooid in alle bochten

wrong ze zich door kieren

waar haperingen littekens

kerfden…

 

ik las haar ogen

een stortvloed aan stille woorden

 

tussen dichtgevouwen bloemblaadjes

lag verlangen nog steeds diep verscholen


Marina Geerinck© Hartendame2


2 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 20 september 2006

De perelaar

 

In de tuin van een rusthuis in Berlaar,
stond er eens een grote perelaar
die wilde huwen met een fiere rozelaar.
Luidkeels en voor iedereen hoorbaar
zong hij mooie liefdesliedjes voor haar
waarbij hij verwoed tokkelde op z'n gitaar,
beloofde haar te behoeden voor gevaar
en wilde zelfs lopen tot aan de evenaar.
Eindelijk na veel geleuter en gestaar
kozen ze als getuige toch: de notelaar
zo ging dat biezonder gelukkig paar
wonen rechtover de familie kastanjelaar.
Maar toen kwam de wind als treiteraar
hij blies zo hard hij kon en rukte maar
en terwijl iedereen riep: Hé bedaar!!
Ging die oerlelijke geweldenaar...
aan de haal met de fiere rozelaar.
Hij lachte en lachte, met de grote perelaar
die daar nu stond als een arme bibberaar.
Dit alles gebeurde meer dan een jaar,
en nog altijd staat die arme sukkelaar
in de tuin van het rusthuis van Berlaar,
maar nu... als een treurige weduwnaar!
 
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2
7 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten